ვითარმე გნატრიდეთ შენ ღმრთის-მშობელო, ყოვლად კურთხეულო, და…
მცირესა მწუხრსა ზედა, უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა, დასდებელნი აღდგომისანი, რუა-ჴმისა გ. ხოლო განვაორებთ პირუელისა მუჴლსა, დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა, დოღმატიკა. ჴმა ჱ.
ვითარმე გნატრიდეთ შენ ღმრთის-მშობელო, ყოვლად კურთხეულო, და ანუ ვითარმე უგალობდეთ მიუწთომელსა საიდუმლოსა საშოსა შინა შენსა დატევნისასა, რამეთუ შემოქმედმან საუკუნეთამან, და დამბადებელმან ბუნებისა ჩუენისამან შეიწყალა ხატი თჳსი, დამდაბლებითა გამოუკულეველითა თავისა თჳსისათა, და მყოფი უნივთოთა შინა წიაღთა მამისათა, საშოსა შინა შენსა დაემკჳდრა წმიდაო, და ჴორც-იქმნა შენ მიერ უტყუელად უქორწინებელო და ეგო უკუე ვითარცა იყო ბუნებით ღთ҃, ამისთჳს მას ვითარცა ღმერთსა ჭეშმარიტსა და კაცსა სრულსა, ერთსა შინა პირსა თაყუანის-ვჰსცემთ, რამეთუ ორნივე ბუნებანი არიან მას შინა ჭეშმარიტად ხოლო პყრობილთა თჳთებათა ორობითისა მებრ არსებისა მისისა ვქადაგებთ უტყუელად, და პატივს-ვჰსცემთ ორთა მოქმედებათა და ნებათა, რამეთუ ერთ-არს მყოფსა ღმრთისა და მამისასა თჳთ ნებებით ჰნებავს და მოქმედებს ვითარცა ღმერთი, ხოლო ერთ-არსსა ჩუენდაცა თჳთ-ჴელმწიფებით ჰნებავს და მოქმედებს ვითარცა კაცი, მას ევედრე უბიწოო და ყოვლად სანატრელო, რათა აცხოვნნეს სულნი ჩუენნი:
გიხაროდენ ღმრთის-მშობელო ღირსო, გიხაროდენ წყაროო, და თუალო…
სტიქარონსა ზედა, დასდებელი აღდგომისა, და ღმრთის-მშობელისა მსგავსნი გ, ჴმა ჱ. მსგავსი ჵ სასწაულისა. მუჴლი. მოვიჴსენო სახელი შენი ყოველსა შორის თესლსა და თესლსა.
გიხაროდენ ღმრთის-მშობელო ღირსო, გიხაროდენ წყაროო, და თუალო ცხოვრებისაო, გიხაროდენ დედოფალო დაბადებულთაო, გიხაროდენ უბიწოო კურთხეულო, გიხაროდენ უხრწნელო და დიდებულო, გიხაროდენ, საღმრთო ტაბლაო, გიხაროდენ, დედაო, ქალწულო სძალო ღმრთისაო, ყოვლად წმიდაო:
გიხაროდენ დედაო ღმრთისაო, გიხაროდენ სასოო, მორწმუნეთაო, გიხაროდენ…
მუჴლი. ისმინე ასულო და იჴილე და მოყავ ყური შენი.
გიხაროდენ დედაო ღმრთისაო, გიხაროდენ სასოო, მორწმუნეთაო, გიხაროდენ მონათა შენთა მწუხარებისა დამჴსნელო, გიხაროდენ სოფლისა განმწმედელო, გიხაროდენ ადამიანთა სიხარულო, გიხაროდენ ნუგეშინის-მცემელო და შემწეო, გიხაროდენ მთაო წმიდაო მუედრებელთა შენთა გოდოლო:
გიხაროდენ დედო ღმრთისაო, გიხაროდენ ჭემწეო კაცთაო და…
მუჴლი. პირსა შენსა ლიტანიობენ მდიდარნი ერისანი.
გიხაროდენ დედო ღმრთისაო, გიხაროდენ ჭემწეო კაცთაო და მაცხოვარო, გიხაროდენ სასანთლეო ნათლისაო ბრწყინუალეო, გიხაროდენ ლამპარო ელუარეო,უ გიხაროდენ სამოთხეო პირ-მეტყველო, გიხაროდენ საღმრთოო კარაო და საყდარო, გიხაროდენ მდინარეო ტკბილო მომრწყუელო ცისკიდეთაო:
რომელი ცათა ვერ დაიტიეს, ღმრთის-მშობელო ქალწულო, მუცელსა…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. დოღმატიკა.
რომელი ცათა ვერ დაიტიეს, ღმრთის-მშობელო ქალწულო, მუცელსა, შენსა დაეტია და არა იწრო-ექმნა, ხოლო შენ ეგე წმიდად გამოუთქმელად, და უვნებელად ქალწულებითა, რამეთუ შენ მხოლომან აწოე სძე ძესა დაუსაბამოსა, და წიაღთა იტჳრთე დამბადებელი დაბადებულთა, არამედ არა დააკლდა წიაღთა მამისათა, ვითარცა პირუელ იყო წინა-საუკუნეთა, ზეცას ანგელოსთა თანა იყო ყოვლითურთ ღმერთი, და კუალად იგივე კაცთა თანა განკაცებული ყოვლითურთ ქუეყანასა ზედა, რომელი იგი ყოველსავე აღავსებს გარეშემოუწერელად, მას ევედრე დედოფალო ყოვლად წმიდაო, რათა აცხოვნნეს რომელნი მართლ-მადიდებლობით მარადის ღმრთის-მშობლად აღგიარებთ შენ:
მწუხრისა გალობასა, და სიტყჳერსა მსხუერპლსა, შენდა ქრისტე…
შაბათსა. დიდსა მწუხრსა ზედა, უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა. დასდებელნი აღდგომისანი, ჴმა ჱ.
მწუხრისა გალობასა, და სიტყჳერსა მსხუერპლსა, შენდა ქრისტე შევსწირავთ რამუთე სათნო-იჩინე, შეწყალებაჲ ჩუენი აღდგომითა შენითა:
უფალო, უფალო ნუ გამნაგდებ ჩუენ პირისა შენისაგან, არამედ სათნო-იჩინე შეწყალება ჩუენი აღდგომითა შენითა:
გიხაროდენ სიონ წმიდაო დედაო ეკკლესიათაო, ღმრთისა სამკჳდრებელო, რამეთუ შეიწყნარე პირუელ, მოტევებაჲ ცოდუათა აღდგომისა მიერ:
ღმრთისა მამისა სიტყუა, პირუელ საუკუნეთა იშუა მისგან…
სხუანი, დასდებელნი აღმოსავლურნი.
ღმრთისა მამისა სიტყუა, პირუელ საუკუნეთა იშუა მისგან, ხოლო უკანასკნელთა ჟამთა, განზრახჳთ განჴორციელდა უქორწინებელისაგან, ჯუარცმა და სიკუდილი დაითმინა, და პირუელ მომწყდარი კაცი აცხოვნა აღდგომითა თჳსითა:
მკუდრეთით აღდგომასა შენსა ქრისტე დიდების-ვმეტყუელებთ, რომლისა მიერ იჴსნენ ადამიანნი ჯოჯოხეთისა მძლავრებისაგან, და მოანიჭე სოფელსა ვითარცა ღმერთმან, ცხოვრება საუკუნო და დიდი წყალობაჲ:
დიდება შენდა ქრისტე მაცხოვარ, ძეო ღმრთისაო მხოლოდ-შობილო, რომელი ჯუარსა დაემსჭუალე, და აღსდეგ საფლავით მესამესა დღესა:
შენ გადიდებთ უფალო, რომელმან ნებსით ჯუარცმა დაითმინე ჩუენთჳს, და შენ თაყუანის-გცემთ ყოვლად ძლიერო და მაცხოვარო, ნუ განმაგდებ ჩუენ პირისა შენისაგან, არამედ ისმინე ჩუენი და გუაცხოვნენ ჩუენ, აღდგომითა შენითა კაცთ-მოყუარე:
მეუფე ცათა კაცთ-მოყუარებისათჳს, ქუეყანასა ზედა გამოსჩნდა, და…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
მეუფე ცათა კაცთ-მოყუარებისათჳს, ქუეყანასა ზედა გამოსჩნდა, და კაცთა შორის იქცეოდა, რამეთუ ქალწულისაგან წმიდისა ჴორცნი შეისხნა და გამობრწყინდა, და შემდგომად ჴირცთშესხმისა ერთი ძე არს, ორკეცი ბუნებითა, არა გუამოვნებითა, ამისთჳს ღმრთად სრულად, და კაცად სრულად, ჭეშმარიტად ვჰქადაგებთ და აღჳარებთ, ქრისტესა ღმერთსა ჩუენსა, რომელსა ევედრე დედაო უსძლოო, შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს:
ამაღლდა ჯუარსა ზედა იესო, რომელი გარდამოჰჴედ ზეცით…
სტიქარონსა ზედა დასდებელნი. ჴმა ჱ.
ამაღლდა ჯუარსა ზედა იესო, რომელი გარდამოჰჴედ ზეცით, მოხუედ სიკუდილად ცხოვრება ეგე უკუდავი, ბნელისა მყოფთა მიმართ ნათელი ჭეშმარიტი, დაცემულთა მიმართ ყოველთა აღდგომა, განმანათლებელი და მაცხოვარო ჩუენო, უფალო დიდება შენდა:
ქრისტესა აღდგომილსა მკუდრეთით დიდების-ვმეტყუელებდეთ, რამეთუ სული და…
მებრ, ალფა ვიტასა.
ქრისტესა აღდგომილსა მკუდრეთით დიდების-ვმეტყუელებდეთ, რამეთუ სული და ჴორცნი მიიხუნა, და ვნებითა, განყუნა ურთიერთარს, ხოლო უხრწნელი სული მისი შთაჰჴდა ჯოჯოხეტად და წარმოსტყუენა, ხოლო წმიდათა ჴორცთა მისთა საფლავსა შინა განსახრწნელი არა იხილეს, და აცხოვნნა სულნი ჩუენნი:
ფსალმუნითა და გალობითა დიდების-ვნეტყუელებთ ქრისტე, მკუდრეთით აღდგომასა შენსა, რომლისა მიერ მიჴსნენ ჩუენ მძლავრებისაგან ჯოჯოხეთისა, და ვითარცა ღთ҃ ხარ მომანიჭე ჩუენ, ცხოვრება საუკუნო, და დიდი-წყალობა:
ჵ მეუფეო ყოველთაო მიუწთომელო, შემოქმედო ცათა და ქუეყანისაო, ჯუარითა ივნე უვნებელმან, და მე უვნებელობაჲ აღმომიცენე, დაფლუა სათნო-იჩინე, და აღსდეგ დიდებით, და ადამ თანა აღადგინე ჴელითა ყოვლად ძლიერითა, დიდება მესამისა დღისა აღდგომასა შენსა, რომლითა მომანიჭე ჩუენ საუკუნო ცხოვრება, და შენდობა ცოდუათა, მხოლომან მრავალ-მოწყალემან:
უსძლოო ქალწულო, რომელმან ღმერთი მუცლად-იღე გამოუთქმელად, დედაო…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
უსძლოო ქალწულო, რომელმან ღმერთი მუცლად-იღე გამოუთქმელად, დედაო ღმრთისა მაღლისაო, ვედრებაჲ მონათა შენთა შეიწირე ყოვლად უბიწოო, რომელი მისცემს ყოველთა შენდობასა ცოდუათასა, ჩუენიცა ვედრება შეიწირე, და გჳთხოვე ჩუენ დიდი წყალობაჲ:
მაღლით გარდამოჴედ მაცხოვარო ჩუენო, ჯუარცა თავს-იდევ, სამისა…
განსატევებელი, ჴმა ჱ.
მაღლით გარდამოჴედ მაცხოვარო ჩუენო, ჯუარცა თავს-იდევ, სამისა დღისა დაფლუა რათა ჩუენ განმათავისუფლნე ცოდუათა ჩუენთაგან, ცხოვრებაო და აღდგომაო ჩუენო, უფალო დიდება შენდა:
რომელი ჩუენთჳს იშევ ქრისტე ქალწულისაგან, ჯუარცმა დაითმინე სახიერ, რომელმან სიკუდილითა სიკუდილი მოაკუდინე, და აღდგომა მოგუმადლე ვითარცა ღმერთ-ხარ, და ნუ უგულებელს-ჰყოფ რომელი შეჰქმნეს ჴელთა შენთა, არამედ აჩუენე კაცთმოყუარებაჲ შენი მოწყალე და მიიღე რომელმან გშუა შენ ღმრთის-მშობელისაგან, ვედრებაჲ ჩუენთჳს, და აცხოვნე მაცხოვარო ჩუენო, ერი განწირული:
კჳრიაკესა ცისკრად, შუაღამესა ზედა, კანონი სამებისა, რომლისა კიდურ-წერილობა.
სამებაო მხოლო მაცხოვნე მონა შენი.
სამ-ბრწყინუალესა მეუფესა, და სიბრძნით განმგებელსა ყოველთასა, რომელსა…
გალობა ა. ჴმა ჱ. სძლისპირი. ეტლთა მფლობელი ფარაო.
სამ-ბრწყინუალესა მეუფესა, და სიბრძნით განმგებელსა ყოველთასა, რომელსა მხოლოსა, აქუს ბუნებით სახიერებაჲ, და ღუთაებისა დიდებაჲ ღმერთსა ყოვლად ძლიერსა, შეუვრდეთ ლმობიერად და გალობითა, სამწმიდითა ვაქებდეთ, რამეთუ დიდებულ-არს:
თქმულთა საღმრთოთა და იგავთა, ჭეშმარიტთა პირუელითგან სწავლულნი, ღმრთაებისა ბუნებასა, ერთ-არსებით ვადიდებდეთ, სამარადისოდ დაუსაბამოდ, სამითა ხატებითა, მამასა და ძესა და სულსა წმიდასა, ყოველთა შემოქმედსა, და ყოვლისა მპყრობელისა:
მამათ-მთავარი აბრაამი იქმნა ქადაგ ერთ-არსებისა პირუელ, რაბამს შემოქმედი, ღმერთი ყოველთა და უფალი, სამითა გუამოვნებითა, ისტუმრა მოხარულმან, და სამთა გუამთა ერთი ძლიერებაჲ, ბრწყინუალჱ გჳქადაგა, რამეთუ დიდებულ-არს:
ქრისტე ღმერთი ჰშევ უბიწოო, რომელმან ბუნებაჲ ჩუენი…
ღმრთის-მშობლისა.
ქრისტე ღმერთი ჰშევ უბიწოო, რომელმან ბუნებაჲ ჩუენი მიიღო, თჳნიერ ცოდჳსა და ვიცნობთ ორითა ბუნებითა, ღმერთსა სრულსა და კაცსა სრულსა, ნებითა და საქმითა, მას ევედრე ჰჴსნად ჩუენდა ყოველთაგან, განსაცდელთა რამეთუ დიდებით დიდებულ-არს:
მეუფეო დიდებისაო, და ღმერთო მიუწთომელო, საყდართა ზედა…
გალობა გ. სძლისპირი. განმაძლიერებელ.
მეუფეო დიდებისაო, და ღმერთო მიუწთომელო, საყდართა ზედა აღმატებულთა, გიხილა ისაია, და ხერუვიმნი გადიდებდეს, საღმრთოთა გალობითა, ერთ-არსებით სამ-გუამოვნებით:
მხოლოდ მამისაგან ვითარცა, გონებისაგან შობილსა, სიტყუასა და სულსა გამოსრულსა, გონებისა საწლოთა, და წიგნთა საღმრთოთა მოძღურებითა, ერთ ღმრთაებად ვიმსახურებთ, სამ-ბრწყინუალესა თჳთებასა:
მამამან უშობელმან თჳსისა, არსებისა ბრწყინუალებაჲ, ჰშუა უხრწნელად ნათელი, ნათლისაგან ძჱ და გამოვლინებით სული წმიდაჲ გამოავლინა, თანა-სწორი ნათელი, და თანა-არსი დამბადებელი:
ტაძარ ღმრთისა წმიდა იქმენ შენ, ქალწულო ყოვლად…
ღმრთის-მშობლისა.
ტაძარ ღმრთისა წმიდა იქმენ შენ, ქალწულო ყოვლად წმიდაო, რომელმან ყოველივე დაბადა, და უპყრიეს და ჰმართებს, სიბრძნითა და ძლიერებითა, მას ევედრე ვითარცა, დედაჲ ჩუენთჳს უბიწოო:
სამ-მზეო ბრწყინუალეო, პირუელ საუკუნეო და მოუკლებელო, მორწმუნენი…
წარდგომა, ჴმა ჱ. ბრძანებული ჩუენ.
სამ-მზეო ბრწყინუალეო, პირუელ საუკუნეო და მოუკლებელო, მორწმუნენი სიმტკიცესა შენსა ვაქებთ აწ, რამეთუ წამის-ყოფითა შეამკობ ყოველთა, ზესთა გუნდთა ანგელოსთა, და ქუე ყოველთა მღუდელ-მთავართა, და ყოველთა ეკკლესიათა, შეგჳწყალენ რომელნი გიღაღადებთ, წმიდა-ხარ, წმიდა-ხარ, წმიდა-ხარ, სახიერო ღმერთო, უფროსად დიდება და ქება სიმტკიცესა შენსა:
უცუალებელისა ღმრთისა მშობელო, ცოდჳთა და უდებებითა განცდილი…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. მსგავსივე.
უცუალებელისა ღმრთისა მშობელო, ცოდჳთა და უდებებითა განცდილი მაცთურისა მიერ, მარადის შერყეული გული ჩემი კეთილად განამტკიცე დედობრივითა ვედრებითა შენითა, რათა მადლობით გადიდებდე შენ ღმრთის-მშობელო მარიამ და შეიწყალე სამწყსოჲ შენი რომელი მოიგე ყოვლად უბიწოო:
აღმოსავალი ღმრუთაებისა, გამოუჩნდა ბნელსა, შინა მსხდომარეთა, და…
გალობა დ. სძლისპირი. შენ ხარ ქრისტე ღმერთი ჩემი.
აღმოსავალი ღმრუთაებისა, გამოუჩნდა ბნელსა, შინა მსხდომარეთა, და ყოველი წყუდიადი სულთა განაქარუა, და სიმართლისა მზე აღმოუბრწყინუა, ძე მხოლოდ შობილი და სული სახიერი მოსცა წინა-მძღურად, და ესრედ ერთ-არსებად აღჳარებთ, სამ-ბრწყინუალესა სამებასა, და მარადის უგალობთ და ვადიდებთ:
სერაფიმთა გალობითა, დიდებულსა ღმერთსა, მიწისაგანნი ესე, უღირსითა პირითა შიშით გადიდებთ, ერთ-არსებით და სამებით უფალსა დიდებისასა, ერთ-ბუნებით და სამ-გუამოვნებით, ყოველთა მეუფეო და ვღაღადებთ, მონათა შენთა҃ მოანიჭე მრავალ-ფერთა ცოდუათა მოტევებაჲ:
მპყრობელო ყოველთავე დაბადებულთაო, სამებაო წმიდაო, მრავალ-მოწყალეო, და კაცთ-მოყუარეო, ღმერთო ღმერთთაო, და უფალო უფლებათაო სამ-გუამოვანო, ნუ დამივიწყებ ჩუენ მოსავთა შენთა, დამკჳდრებაჲ, ცხოვრებისა საუკუნოჲსა:
წინა-საუკუნითგან მხოლო, გპოვა უბიწოო, სიტყუამან მამისამან, ყოვლად…
ღმრთის-მშობლისა.
წინა-საუკუნითგან მხოლო, გპოვა უბიწოო, სიტყუამან მამისამან, ყოვლად ძლიერმან შუენიერებაჲ ეგე, იაკობისი, და შეგიყუარა ჭეშმარიტად და შენთანა, დაემკჳდრა და ყოვლითურთ განაახლა, არსებაჲ კაცთა ქრისტემან ღმერთმან, მას ევედრე დაუცხრომელად, რათა ყოვლისა ჭირისაგან მიჴსნნეს ჩუენ:
სამებაო წმიდაო, სამ-ხატოვანო ერთ-არსებით გადიდებთ შენ, ერთსა…
გალობა ე. სძლისპირი ნუსადა განმიშორ.
სამებაო წმიდაო, სამ-ხატოვანო ერთ-არსებით გადიდებთ შენ, ერთსა მეუფებასა, რამეთუ ბუნებით ერთად აღგიარებთ შენ, და ვიტყჳთ. ერთ-მთავრობაო სამებაო ყოვლად წმიდაო, ჭირთაგან გჳჴსნენ მონანი შენნი:
ფრიად ვჰგოდებ და ვითხოვ, უძლურებისათჳს ბუნებისა ჩემისა, ვითარ ვიცუალები მე, თჳთოსახედ თჳნიერ ნებისა შენისა, არამედ, ვითარცა უცუალებელმან დამამტკიცე მე, კეთილთა ზედა სამებაო წმიდაო:
დავმძიმდი მე ძილითა, ცოდჳსათა და ჰრულად სიკუდილისა მივიზიდჳ, მეუფეო და ღმერთო ღმერთთაო სამებაო წმიდაო, ვითარცა, სახიერ-ხარ და კაცთ-მოყუარე შემიწყალე, და განმაფრთხუე მონებად შენდა:
დედაო და ქალწულო სძალო, ყოვლად წმიდაო ყოვლად…
ღმრთის-მშობლისა.
დედაო და ქალწულო სძალო, ყოვლად წმიდაო ყოვლად უბიწოო ღმრთიუ-მიმადლებულო, ვედრებითა შენითა, ძე შენი და ღმერთი მრავალ-მოწყალე, დაამტკიცე ჩემთჳს და ვნებათა და ცოდუათა ჩემთაგან, მსწრაფლ გამომიჴსენ მონაჲ შენი:
ზეცისა განწყობილთა, წესთ-მთავართა მიმსგავსებულნი, მთავართა მთავრობაო, ერთ-არსო…
გალობა ვ. სძლისპირი.
ზეცისა განწყობილთა, წესთ-მთავართა მიმსგავსებულნი, მთავართა მთავრობაო, ერთ-არსო სამებაო, გალობითა წმიდითა, ქებით შეგასხამთ ნუ ჴუებულ-გუყოფ მადლთა შენთაგან:
ხატად შენდა დაჰბადე, დასაბამსა კაცი მეუფეო, და არა არსისაგან, შეჰქმნენ ყოველნი არსნი, ღმერთო სამ-გუამოვანო, თაყუანის-გცემ შენ, და გიგალობ და გადიდებ:
ღმერთო ყოვლად ძლიერო, მხოლოო გაე-შეუწერელო, დაემკჳდრე ჩემ შორის, წყალობათა შენთათჳს, სამ-მზეო მეუფეო, და განმანათლე და გონიერ-მყავ სახიერო:
ტაძრად ღმრთისა გამოსჩნდი, დაუტევნელისა ყოვლად უჴრწნელო, მჰყავ…
ღმრთის-მშობლისა.
ტაძრად ღმრთისა გამოსჩნდი, დაუტევნელისა ყოვლად უჴრწნელო, მჰყავ მეცა ტაძრად მისთა, მადლთა ღმრთისა დედაო, ვედრებითა შენითა, და დამიფარე საცთურთაგან მტერისათა:
მამასა დაუსაბამოსა, და ძესა თანა დაუსაბამოსა, და…
წარდგომა ჴმა ჱ. ბრძანებული.
მამასა დაუსაბამოსა, და ძესა თანა დაუსაბამოსა, და სულსა თანა საღმრთოსა ჭეშმარიტად აღჳარებდეთ მორწმუნენო, შეურევნელსა და უცუალებელსა, წმიდასა სამებასა ყოვლად სახიერსა წრფელსა ერთ-ბუნებით, და ანგელოსთა თანა უღაღადებდეთ, წმიდა-ხარ, წმიდა-ხარ, წმიდა-ხარ და დიდებულ, შეგჳწყალენ რომელნი დაგუბადენ ხატად შენდა მეუფეო:
გმადლობთ შენ მარადის ღმრთის-მშობელო, და გადიდებთ ყოვლად…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშ҃ბლისა. მსგავსივე.
გმადლობთ შენ მარადის ღმრთის-მშობელო, და გადიდებთ ყოვლად წმიდაო, და თაყუანის-გცემთ მგალობელნი, შობისა შენისანი მიმადლებულო, და დაუდუმებელად მღაღადებელნი, გუაცხოვნენ ჩუენ ქალწულო ყოვლად მოწყალეო ვითარცა სახიერმან, და ეშმაკთა ცილის-წამებისაგან საშინელისა განგუარინენ, ჟამსა განკითხჳსასა, რათა არა სირცხჳლეულ-ვიქმნნეთ მონანი შენნი:
გამოუთქმელთა მათ, სახიერებათა, შენთა უფსკრულითა, უსასყიდლოდ მე…
გალობა ზ. სძლისპირი. ღმრთისა გარდამოსლუასა.
გამოუთქმელთა მათ, სახიერებათა, შენთა უფსკრულითა, უსასყიდლოდ მე მონა, შენი მაცხოვნე, და შემიწყალე ვითარცა იგი ადამ პირუელ, და მიჴსენ და განმარინე, სამებაო ღმერთო, ცოდუათა და ვნებათაგან:
გამოუთქმელთა მათ, სახიერებათა, შენთა უფსკრულითა, უსასყიდლოდ მე მონა, შენი მაცხოვნე, და შემიწყალე ვითარცა იგი ადამ პირუელ, და მიჴსენ და განმარინე, სამებაო ღმერთო, ცოდუათა და ვნებათაგან:
მამასა უშობელსა, და ძესა შობილსა, და სულსა წმიდასა, მისგან გამომავალსა, მოუკლებელად, ვითარცა სამ-ნათელსა სამ-გუამოვნებით, უგალობ და ვღაღადებ, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ-ხარ შენ:
მომკუდარ-ვარ დედოფალო, ცოდჳსა გესლისა, ჴუმევითა უბადრუკი, ხოლო…
ღმრთის-მშობლისა.
მომკუდარ-ვარ დედოფალო, ცოდჳსა გესლისა, ჴუმევითა უბადრუკი, ხოლო მოვივლტი შენდა, სარწმუნოებით, რომელმან ჰშევ წინა-მძღუარი ცხოვრებისა, მეოხებითა შენითა, განმაცხოველე და განსაცდელთაგან მიჴსენ:
ნათელი ხარ დაუვალი, სამ-ბრწყინუალე სამ-მნათობიერი, მთავრობა თჳთ-მპყრობელი…
გალობა ჱ. სძლისპირი. შჳდ-წილ აღაგზნა.
ნათელი ხარ დაუვალი, სამ-ბრწყინუალე სამ-მნათობიერი, მთავრობა თჳთ-მპყრობელი, წრფელი მიუწთომელი, ღმერთი გამოუთქმელი, და ყოვლისა მპყრობელი უფალი, დაბნელებული წყუდიადითა გული ჩემი, განაბრწყინუე და ჰყავ შენ, განათლებულ და მნათობ, რათა გაქებდეს, და გადიდებდეს უკუნისამდე:
დაიფარუენ ფრთეებითა, დიდებულნი ხერუვიმ სერაფიმნი, პირთა და ფერჴთა მათთა შეძრწუნებულნი რამეთუ, დიდებისა შენისა, თუალთ-შედგომად ვერ შემძლებელ-არიან, სახიერო თჳთ მფლობელო ღმერთ-მთავრობაო, სამებაო წმიდაო, არამედ ღირს-მყუენ ჩუენ ცოდჳლნი სახიერებით, გალობად შენდა უკუნისამდე:
უფალსა უფლებათასა, ყოვლად ძლიერსა ყოვლად სახიერსა, მწყემს-მთავარსა სახიერსა უსაზღუროსა შეუცევსა, მიზეზსა მიზეზთასა, შემოქმედსა სამარადისოსა, განმგებელსა და მაცხოვარსა, ყოველთასა, ერთ-არსსა არსებითა, და სამებასა პირებითა, გადიდებ ღმერთსა, ჩემსა უკუნითი უკუნისამდე:
აღმობრწყინდა ქუეყანასა, ზედა დაუვალი ბრწყინუალება, საშოსა შენისაგან…
ღმრთის-მშობლისა.
აღმობრწყინდა ქუეყანასა, ზედა დაუვალი ბრწყინუალება, საშოსა შენისაგან ქალწულო ყოვლად უხრწნელო, წმიდაო დედოფალო, და კაცნი იჴსნნა წყუდიადისა მისგან, ყოვლად ბოროტისა კერპთ-მსახურებისა, აწცა განმაბრწყინუე მე, საღმრთოჲთა მცხინუარებითა, და დაგჳფარენ, მონანი შენნი ბოროტისაგან:
ყოველთა მეუფესა შემოქმედსა, დაუსაბამოსა უჟამოსა ბუნებასა, ცხოველს-მყოფელსა…
გალობა თ. სძლისპირი. განკჳრდეს ზესკნელს.
ყოველთა მეუფესა შემოქმედსა, დაუსაბამოსა უჟამოსა ბუნებასა, ცხოველს-მყოფელსა სახიერსა, და კაცთ-მოყუარესა, სამებასა ერთ-არსებასა, დიდების-ვმეტუელებთ და გევედრებით, შენდობასა, და ეკკლესიათა ერთობასა:
ყოველთა მეუფესა შემოქმედსა, დაუსაბამოსა უჟამოსა ბუნებასა, ცხოველს-მყოფელსა სახიერსა, და კაცთ-მოყუარესა, სამებასა ერთ-არსებასა, დიდების-ვმეტუელებთ და გევედრებით, შენდობასა, და ეკკლესიათა ერთობასა:
ერთო მეუფეო სამ-ბრწყინუალეო, ერთ-ღმრთაებაო, სამ-მნათობიერო, მგალობელნი შენნი შეგჳწყალენ სახიერებით, და ცოდუათაგან გჳჴსნენ ჩუენ, განსაცდელთაგან და საძნაურთა, და მსწრაფლ მშჳდობა შენი, მოგუმადლე კაცთ-მოყუარე და მოეც ეკკლესიათა ერთობაჲ.
მაცხოვარო და მჴსნელო ჩემი ქრისტე ღმერთო, ქალწულისაგან…
ღმრთის-მშობლისა.
მაცხოვარო და მჴსნელო ჩემი ქრისტე ღმერთო, ქალწულისაგან გამოუჩნდი სოფელსა, ღმერთი და კაცი, უქცეველად და შეურევნელად, და აღგითქუ ჭეშმარიტად, ჩუენთანა ყოფაჲ მონათა შენთა, ვედრებითა წმიდისა დედისა შენისათა, სრულ-ჰყავ აღთქმაჲ შენი ჩუენ ზედა:
აღსდეგ მკუდრეთით ცხოვრებაო ყოველთაო, ანგელოსი სათლისა დედათა…
კჳრიაკესა ცისკრად. შემდგომად ა. სტიხოლოღიისა, წარდგომანი აღდგომისანი. ჴმა ჱ.
აღსდეგ მკუდრეთით ცხოვრებაო ყოველთაო, ანგელოსი სათლისა დედათა უღაღადებდა, დასცხერით გლოვისაგან და მოციქულთა ახარეთ, ღაღადებდით და გალობდით ვითარმედ აღდგა ქრისტე უფალი, რომელმან აცხოვნა ნათესავი კაცთა ვითარცა ღმერთ-არს:
ჭეშმარიტად აღდგა ქრისტე საფლავისაგან, ეტყოდა ქადაგი ღირსთა…
აღსდეგ უფალო ღმერთო ჩუენო, ამაღლდინ ჴელი შენი და ნუ დაივიწყებ გლახაკთა შენთა სრულიად. სიბრძნე, და სიტყუა.
ჭეშმარიტად აღდგა ქრისტე საფლავისაგან, ეტყოდა ქადაგი ღირსთა დედათა, წარუედით ხარებად მოციქულთა, ხოლო პეტრე მსწრაფლ მირავიდა საფლავად, და იხილნა ტილონი იგი მდებარენი რომელი იყო წარგრაგნილ, მაშინ სიხარულით ღაღადჰყო, დიდება შენდა ქრისტე ღმერთო, რომელმან ყოველნივე გუაცხოვნენ მაცხოვარო ჩუენო აღდგომითა შენითა:
ზეცისა ბჭესა და კიდობანსა სიწმიდისასა, მთასა ღმრთისასა…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა:
ზეცისა ბჭესა და კიდობანსა სიწმიდისასა, მთასა ღმრთისასა და ღრუბელსა ნათლისასა უგალობდეთ, შეუწუელსა მაყუალსა და სამოთხესა პირ-მეტყუელსა, ევას აღმადგინებელსა და ყოვლისა სოფლისა საუნჯესა, და შენდობაჲ პირუელთა მათ შეცოდებათა, ამისთჳსცა ვედრებით უღაღადებთ, დედაო ღმრთისაო ბრალთა შენდობაჲ გარდამოგჳვლინე, რომელნი მართლ-მადიდებლობით თაყუანის-ვჰსცემთ, ყოვლად წმიდასა შობასა შენსა:
საფლავსა შენსა მაცხოვარ დაბეჭდეს უსჯულოთა, ხოლო ანგელოსმან…
შემდგომად ბ სტიხოლოღიისა, წარდგომანი, ჴმა ჱ.
საფლავსა შენსა მაცხოვარ დაბეჭდეს უსჯულოთა, ხოლო ანგელოსმან ლოდი კარისაგან გარდააგორუა, და დედათა მკუდრეთით აღდგომილი გიხილეს, რომელთა იგი ახარეს მოწაფეთა შენთა სიონს შინა ვითარმედ აღდგა ქრისტე ცხოვრება ყოველთა, და დაჰჴსნა საკრუელნი სიკუდილისანი უფალო დიდება შენდა:
ნელსაცხებელი, დაფლჳსა მოიღეს დედათა, და ესმათ ჴმა…
აღგიარო შენ უფალო ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრუელებაჲ შენი.
ნელსაცხებელი, დაფლჳსა მოიღეს დედათა, და ესმათ ჴმა ანგელოსისა რომელი იტყოდა მათდა მიმართ, დასცხერით გოდებისაგან და მოციქულთა ახარეთ სიხარული, ღაღადებდით და გალობდით ვითარმედ აღდგა ქრისტე უფალი, რომელმან ჯერ-იჩინა ცხოვრებაჲ კაცთა ნათესავისა, ვითარცა ღმერთ-არს:
შენდამი იხარებს მიმადლებულო, ყოველი დაბადებული, ანგელოსთა კრებული…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
შენდამი იხარებს მიმადლებულო, ყოველი დაბადებული, ანგელოსთა კრებული, და კაცთა ნათესავი, ტაძარო სიწმიდისაო, სამოთხეო სიტყჳერო, ქალწულებისა სიქადულო, რომლისაგან სიტყუა განჴორციელდა, და ყრმა იშუა პირუელ საუკუნეთა ღმერთი ჩუენი, რომელმან საშო შენი საყდრად გამოაჩინა, და მუცელი შენი ცათა უვრცელეს-ჰყო, შენდამი იხარებს მიმადლებულო, ყოველი დაბადებული დიდება შენდა:
მენელსაცხებლენი ცხოველს მყოფელსა საფლავსა მოვიდეს, და მკუდართა…
შემდგომად ნეტარ-არიანისა, ანუ აქებდითისა. ესრეთ. იპაკო. ჴმა ჱ.
მენელსაცხებლენი ცხოველს მყოფელსა საფლავსა მოვიდეს, და მკუდართა თანა ეძიებდეს უკუდავსა მეუფესა, და სიხარულისა ხარება ანგელოსისაგან ისწავეს, და მოციქულთა ახარებდეს და ეტყოდეს, ვითარმედ აღდგა ქრისტე უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი-წყალობაჲ:
სიყრმით ჩემითგან მტერი, განმცდის გულის-თქმათა და გემოთა…
აღსავალნი. ანტიფონი ა. ჴმა ჱ.
სიყრმით ჩემითგან მტერი, განმცდის გულის-თქმათა და გემოთა მიერ, შემწუავს, ხოლო მე ვჰსძლევ მას, შეწევნითა შენითა უფალო:
იქმნენ ვითარცა თივა, მოფხრულ-მოძულენი სიონისანი, და შემუსრნეს ქრისტემან, ქედნი მათნი გუემითა ტანჯუათათა:
ყოველთა ცხოვრება არს, სული წმიდა და ნათელი…
დიდება.
ყოველთა ცხოვრება არს, სული წმიდა და ნათელი ნათლისაგან, ღმერთი დიდი მამისა, თანა დიდებული და სიტყუა:
სული ჩემი დაიფარე, შიშითა შენითა რათა დამდაბლდეს…
ანტიფონი ბ.
სული ჩემი დაიფარე, შიშითა შენითა რათა დამდაბლდეს იგი, ნუ უკუე აღზუავნეს და დაეცეს შეწევნისა, შენისა საღმრთოსაგან მრავალ-მოწყალე:
რომელთა სასოება, აქუნდეს უფლისა მიერ არა, შეძრწუნდეს მაშინ რაჟამს, ცეცხლითა და ტანჯჳთა, განსჯიდეს ღმერთი კაცთა, და ყოველთავე, საქმეთაებრ მიაგებდეს:
სულისა მიერ წმიდისა, საღმრთოდ ხედავს ყოველი, წინასწარ-მეტყუელებს…
დიდება.
სულისა მიერ წმიდისა, საღმრთოდ ხედავს ყოველი, წინასწარ-მეტყუელებს და ნიშთა აღასრულებს და სამებით ერთ ღმრთაებასა უგალობს და მონებს, დაღაცათუ სამ-ბრწყინუალე არს დიდებული, წმიდა სამება, არამედ ერთ-მთავრობით და ერთ ღმრთაებად იქების:
ვღაღადებ შენდა მომართ, უფალო მოხედენ ჴმასა ჩემსა…
ანტიფონი გ.
ვღაღადებ შენდა მომართ, უფალო მოხედენ ჴმასა ჩემსა, და მოყავ ჩემდა ყური შენი, და წმიდა-მყავ მე, ვიდრე განყუანებადმდე, ჩემდა ამიერ სოფლით, ჵ მრავალ-მოწყალე:
დედისა მიერ თჳსისა, მიწასა შთაჰჴდენ ყოველნი და კუალად აღგდენ, მიღებად პატივისა, გინა სატანჯუელისა, საქმეთა თჳსთასა რომელნი ჰქმნნეს სოფელსა შინა.
სულითა წმიდითა ღმრთის-ვმეტყუელებთ სამებასა, ერთ-არსებით მამასა დაუსაბამოსა…
დიდება.
სულითა წმიდითა ღმრთის-ვმეტყუელებთ სამებასა, ერთ-არსებით მამასა დაუსაბამოსა, რომლისაგან გამოუთქმელად იშუა ძე უჟამო, და სული წმიდა თანა-სწორი და თანა-მოსაყდრე, გამობრწყინდა, და ერთ-ღმრთაებად აღჳარებთ და თაყუანის-ვჰსცემთ:
აჰა ესერა რამე კეთილ, ანუ რამე შუენიერ…
ანტიფონი დ.
აჰა ესერა რამე კეთილ, ანუ რამე შუენიერ არამედ დამკჳდ-რება, ძმათა ერთად რამეთუ, ამის მიერ აღუთქუა, ქრისტემან ღმერთმან ცხოვრებაჲ საუკუნოჲ:
სამოსლისა თჳსისათჳს, შროშანთა ველისათა, შეამკობს იგი ბრძანებს რათა მისითა მინდობითა არა ვზრუნჳდეთ:
სულისა მიერ წმიდისა, არიან ყოველნი, განსასუენებელნი და…
დიდება.
სულისა მიერ წმიდისა, არიან ყოველნი, განსასუენებელნი და კეთილთა საუნჯენი, და არა ჯერ-არს ზრუნუა საზრდელთათჳს ვინადგან, ყოველივე აქუს მას და იღუწის ჩუენთჳს რამეთუ ღმერთი, არს ჭეშმარიტი, მამისა და ძისა თანა-არსი და გუაცხოვნებს ჩუენ:
სუფევს უფალი უკუნსამდე, ღმერთი შენი სიონ თესლითი…
წარდგომა, ჴმა ჱ.
სუფევს უფალი უკუნსამდე, ღმერთი შენი სიონ თესლითი თესლადმდე.
მუჴლი.
აქებს სული ჩემი უფალსა.
ეტლთა მფლობელი ფარაო, დაანთქა საკჳრუელთ მოქმედმან კუერთხმან…
ყოველი სული, სახარება აღდგომისა ჴმისაებრ, და სხუანი, და კანონნი. კანონი აღდგომისა. გალობა ა. ჴმა ჱ. სძლისპირი.
ეტლთა მფლობელი ფარაო, დაანთქა საკჳრუელთ მოქმედმან კუერთხმან, მოსესმან რომელმან, გამოსახა სახჱ ჯუარისა, და განუღო ზღუა მეწამული, და ისრაელნი იჴსნნა, განმავალად მეტყუელნი გალობასა უფლისასა, რამეთუ დიდებით დიდებულ-არს:
ვის არა უკჳრდეს ღმრთაება, ქრისტესი და ძლიერებაჲ…
ტროპარნი.
ვის არა უკჳრდეს ღმრთაება, ქრისტესი და ძლიერებაჲ მისი, რამეთუ ვნებითა, მისითა უვნებელო ბაჲ მომცა, უხრწნელებით მორწმუნეთა, ხოლო გუერდისა მისისაგან, აღმოგჳცენდა უკუდავებაჲ, და საღმრთო ცხოვრებაჲ საფლავისაგან:
გამოუჩნდა დედათა მათ, ანგელოსი ნათლით-შემოსილი, მსგავსად ბუნებისა, უსხეულოთა წესისა, და ბრწყინუალედ მოასწავა, ნათელი აღდგომისა, და ღაღადებით ეტყოდა მათ, აღდგა უფალი საფლავისაგან:
დიდებულნი ითქუნეს, შენთჳს თესლითი თესლადმდე ქალწულო, რომელმან…
ღმრთის-მშობლისა.
დიდებულნი ითქუნეს, შენთჳს თესლითი თესლადმდე ქალწულო, რომელმან, შეიწყნარე სიტყუაჲ, ღმრთისა საშოსა შენსა და დაადგერ, ქალწულად ღმრთის-მშობელო მარიამ, ამისთჳს ყოველნი გნატრით, შენ რომელი შემდგომად ღმრთისა მჴსნელად, ჩუენდა იპოე რამეთუ დიდებით დიდებულ-არს:
მწუხარებისა კარნი აღეხუნეს ხოლო, მეკარეთა ჯოჯოხეთისათა რაჟამს…
სხუა, კანონი ჯუარ-აღდგომისა, ჴმა იგივე, მსგავსი. ქუეყანასა მწყურნებსა.
მწუხარებისა კარნი აღეხუნეს ხოლო, მეკარეთა ჯოჯოხეთისათა რაჟამს, იხილეს, უმაღლესი ყოველთა ბუნებათა, ქუესკნელად შთასრული შეძრწუნებულ იქმნნეს:
გუნდი ანგელოსთა განჰკრთა რაჟამს იხილეს, საღმრთოთა საყდართაზედა მჯდომარედ ბუნებაჲ კაცობრივი, დაცემული და შეყენებული, ქუესკნელთა თანა ქუეყანისათა ჯოჯოხეთს:
კრებული ანგელოსთა, და კაცთა დედაო, უქორწინებელო გიგალობენ…
ღმრთის-მშობლისა.
კრებული ანგელოსთა, და კაცთა დედაო, უქორწინებელო გიგალობენ შენ რამეთუ, დამბადებელი შენი ღმერთი, ვითარცა ყრმაჲ უშევ დაბადებულთა:
ღმრთის-მშობელო ქალწულო, მტჳრთუელო სიტყჳსა მის საღმრთოსაო, ცხოვრებისა…
სხუა, კანონი ყოვლად წმიდისა ღმრთის-მშობლისა. მებრ ალფავიტასა, ჴმა იგივე. უგალობდით უფალსა.
ღმრთის-მშობელო ქალწულო, მტჳრთუელო სიტყჳსა მის საღმრთოსაო, ცხოვრებისა მიზეზო, ჩუენ ყოველნი მორწმუნენი გიგალობთ:
ტევანი ცხოვრებისა, რომლისაგან იწნიხა სიტკბოება, გამოჰჴსნისა ჩუენისა, ღმრთის-მშობელო შენ მიერ მოვისთულეთ ჩუენ:
ერი ადამიანი, შენ მიერ უბიწოო ღმრთის-მშობელო, ღი҃რს-იქმნა დამკჳდრებად, უზესთაესსა მას ნეტარებასა.
განმაძლიერებელ-მექმენ მე, დამბადებელო ცისაო, და ქუეყანისაო, წყალთა…
გალობა გ. სძლისპირი.
განმაძლიერებელ-მექმენ მე, დამბადებელო ცისაო, და ქუეყანისაო, წყალთა ზედა დამამტკიცე მე ქრისტე, ეკკლესიისა კლდესა ზედა, რამეთუ არავინ-არს წმიდა შენებრ კაცთ-მოყუარე:
დაისაჯა პირუელ ადამი, ცოდჳსა გემოს-ხილჳთა, ხოლო ვნებითა…
ტროპარნი.
დაისაჯა პირუელ ადამი, ცოდჳსა გემოს-ხილჳთა, ხოლო ვნებითა შენითა ქრისტე, განსწმიდე ცოდუათაგან, რამეთუ მხოლო უცოდუელ-ხარ, და ხრწნილებისა მისგან, განათავისუფლე იგი:
ნათელი საღმრთო იესოს, აღდგომისა გამოუჩნდა, მსხდომარეთა ბნელსა და აჩრდილთა, სიკუდილისათა ქუესკნელს, და მან შეკრა ძალი იგი, და საუნჯენი მისნი, უძლეველმან წარმოსტყუენა:
სერაფიმთა და ხერუვიმთა უმაღლესად გამოჰსჩნდი ღმრთის-მშობელო, რამეთუ…
ღმრთის-მშობლისა.
სერაფიმთა და ხერუვიმთა უმაღლესად გამოჰსჩნდი ღმრთის-მშობელო, რამეთუ შენ მხოლომან დაიტიე დაუტევნელი ღმერთი მუცელსა შენსა უბიწოო, ამისთჳსცა ჩუენ მორწმუნენი გალობით გნატრით ყოვლად წმიდაო:
პირუელ ურჩებისათჳს, მცნებასა შენ დამბადებელისასა, სამართლად განმიშორე…
სხუა. სძლისპირი. შენ დამამყარ.
პირუელ ურჩებისათჳს, მცნებასა შენ დამბადებელისასა, სამართლად განმიშორე და განმაგდე შენგან მეუფეო, ხოლო შემოსითა, ჩემითა მორჩილებაჲ, მასწავე, და კუალად მადიდე შენ თანა, ვითარცა მოწყალე ხარ სახიერო:
საღმრთოთა მით სიბრძნითა ყოველივე წინასწარ უწყი უფალო, და გულის-ჴმის ყოითა შენითა, ყოველთა არსება დაბადე, და ქუესკნელად შთასლუა, არა უღირს იჩინე ღმრთისა სიტყუაო, რათა აღადგინო ხატად შენდა დაბადებული მოწყალებით:
დაემკჳდრე საშოსა ქალწულისასა უფალო, და გამოუჩნდი კაცთა…
ღმრთის-მშობლისა.
დაემკჳდრე საშოსა ქალწულისასა უფალო, და გამოუჩნდი კაცთა ჴორცითა ვითარცა სათნო იყავ, და გამოაჩინე იგი, ჭეშმარიტად ღმრთის-მშობლად, და შემწედ ყოველთა მორწმუნეთა, მხოლოო კაცთ მოყუარე:
მეოხ-გუეყავ წინაშე ქრისტესა, შენგან შობილისა ქალწულო, რათა…
სხუა. სძლიპირი. შენ ხარ დამამტ.
მეოხ-გუეყავ წინაშე ქრისტესა, შენგან შობილისა ქალწულო, რათა მიჴსნნეს მოწევნადთა მათ განსაცდელთაგან მტერისათა:
საცთური იგი ევასი, შესცუალე სიმართლედ, მარიამ რამეთუ შენ, სოფელსა უშევ ნათელი იგი ცხოვრებისა:
გარე-შემარტყ მე ძალი ყოვლად უბიწოო, რომელმან ჭეშმარიტად ჰშევ ღმერთი ჴორცითა, ძალი გუამოვანი მამისა:
შენ ხარ ქრისტე ღმერთი ჩემი, შენ ხარ…
გალობა დ. სძლისპირი.
შენ ხარ ქრისტე ღმერთი ჩემი, შენ ხარ ძალი ჩემი, შენ ხარ უფალი ჩემი, და სიქადული ცხოვრებისა ჩემისა, რომელმან არა დაუტევენ წიაღნი მამისანი, და გამოუჩნდი სიმდაბლესა ჩემსა, ამისთჳსცა წინასწარ-მეტყუელისა ამბაკომის თანა ვიტყოდეთ, ძალსა შენსა დიდება კაცთ-მოყუარე:
შენ მჴსნელო სახიერო, ფრიად შემიყუარე, მე განდგომილი…
ტროპარნი.
შენ მჴსნელო სახიერო, ფრიად შემიყუარე, მე განდგომილი ესე, ურჩებითა ჩემითა ჩემთჳს ღმერთი, სიმდაბლით რა მოხუედ ქუეყანასა ზედა რამეთუ არა ინებე შენ, მგმობრად შერაცხუაჲ ჩემი, არამედ დიდებასა, შენსა ღირს-მყავ არა ღირსი ესე:
ვინ იხილა უფალი, და არა დაუკჳრდა, რამეთუ შენ ძლევით, სიკუდილი დაჰჴსენ და ჯუარითა, ცოდუაჲ დასაჯე და ხრწნილებაჲ მოჰკალ, და ჯოჯოხეთი შეაძრწუნუე, ღმრთაებისა ძალითა, საკჳრუელთ მოქმედითა, კაცთ-მოყუარეო ღმერთო ყოველთაო:
შენ ხარ სიქადულ მორწმუნეთა ყოვლად წმიდაო, შუა-მდგომელ…
ღმრთის-მშობლისა.
შენ ხარ სიქადულ მორწმუნეთა ყოვლად წმიდაო, შუა-მდგომელ და შესავედრებელ ქრისტიანეთა, ზღუდე და ნავთ საყუდელ, რამეთუ ძესა შენსა ოხასა შეჰსწირავ ყოვლად უბიწოო, და აცხოვნებ განსაცდელთაგან, სარწმუნოებით და სურჳლით, ღმრთის-მშობლად და წმიდად მცნობელთა შენთა:
ჯუარსა რა შეგმსწუალეს შენ უსჯულოთა მათ ჰურიათა…
სხუა. სძლისპირი. მესმა უფალო.
ჯუარსა რა შეგმსწუალეს შენ უსჯულოთა მათ ჰურიათა ქრისტე ღმერთო, რომელთაცა ცხოვრებაჲ მოგუანიჭე ვითარცა სახიერმან ღმერთმან, ამისთჳს ვადიდებთ გამოუთქმელსა აურაცხელსა მოწყალებასა შენსა, უფალო დიდება შენდა:
რომელი აღსდეგ მკუდრეთით საფლავისაგან, და ყოველნი შენთანა აღადგინენ, რომელნიცა უკუე იყუნეს შეპყრობილ ჯოჯოხეთს შინა მკუდარნი, და განანათლენ იგინი ვითარცა სახიერმან, ამისთჳს ვადიდებთ აღდგომასა შენსა:
ღმერთი რომელი გჳშევ ჩუეჳ҃, უბიწოო მარიამ ვედრებად…
ღმრთის-მშობლისა.
ღმერთი რომელი გჳშევ ჩუეჳ҃, უბიწოო მარიამ ვედრებად მისა, ნუ დასცხრები ჩუენთჳს ქალწულო, რათა მოგუანიჭოს ჩუენ დიდი წყალობაჲ:
ქუეყანად დაუთესუელად, იწოდე ღმრთის-მშობელო გამომღებელად, ყუავილსა მის…
სხუა. სძლისპირი. იგივე.
ქუეყანად დაუთესუელად, იწოდე ღმრთის-მშობელო გამომღებელად, ყუავილსა მის ცხოვრებისასა, რომელმან აღმავსნა სუნნელებითა:
განათლებულნი შენ მიერ, მორწმუნენი ნათლითა მით უსხეულოჲთა, აღგიარებთ შენ ღმრთის-მშობლად, დედაო მზისა მის სიმართლისაო:
ღმერთო ჩუენო უცოდუელო, შენდობაჰყავ შეცოდებათა ჩუენთათჳს, მეოხებითა უბიწოჲსა, დედისა შენისა ქალწულისათა:
ნუსადა განმიშორებ, პირისაგან, შენისა ნათელო წარუვალო, და…
გალობა ე. სძლისპირი.
ნუსადა განმიშორებ, პირისაგან, შენისა ნათელო წარუვალო, და დამფარა მე ბნელმან, წყუდიადისამან განუნათლებელმან, არამედ მომხედენ და ნათელსა მცნებათა შენთასა, წარმართე სლუაჲ ჩემი გევედრები:
კუართი საბასრობელი, ჯერ იჩინე შემოსად ვნებისა პირუელად…
ტროპარნი.
კუართი საბასრობელი, ჯერ იჩინე შემოსად ვნებისა პირუელად, ცათა მეუფემან, რათა დაჰფარო სიშიშულე მამისა ჩუენისა, ადამისი და შიშუელი ჯუარს-ეცუ ჴორცითა, რათა მოსპო წყევისა სამოსელი:
სიკუდილისა ბჭეთაგან, ბუნება ჩემი ქრისტე შეწყდომილი იჴსენ, და კუალად აგე შენ, პირუელსავე მას აგებულებასა, ღუთაებისა, ღირს-ჰყავ იგი სასუფეველსა შენსა:
ღმრთის-მშობლისა.
კადნიერება დედობრივი, ძისა შენისა თანა მოგიგიეს ყოვლად უბიწოო, და შეწევნასა ჩუენსა, ნუ დააცადებ, მისსა მიმართ გევედრებით რამეთუ, შენ გაქუს მეოხებაჲ ღმრთისა მიმართ და მოტევებაჲ, ცოდუათა ყოველთა ქრისტიანეთათჳს:
წარმართე ცხოვრებაჲ ჩუენი ვითარცა სახიერ ხარ, რათა…
სხუა. სძლისპირი. განგუანათლენ.
წარმართე ცხოვრებაჲ ჩუენი ვითარცა სახიერ ხარ, რათა უგალობდეთ აღდგომასა შენსა, და მოგუანიჭე ჩუენ მშჳდობაჲ შენი ვითარცა კაცთ-მოყუარე ხარ:
დაგუამტკიცენ ჩუენ ქრისტე ძალითა ჯუარისა შენისათა, და მოგუანიჭე ჩუენ მშჳდობაჲ შენი, რომელნი უგალობთ აღდგომასა შენსა, ვითარცა კაცთ-მოყუარე ხარ:
მეოხ-გუეყავ ჩუენ, ძისა შენისა მიმართ ღმრთის-მშობელო, რათა…
ღმრთის-მშობლისა.
მეოხ-გუეყავ ჩუენ, ძისა შენისა მიმართ ღმრთის-მშობელო, რათა გარდამოგჳვლინოს სიმრავლჱ მოწყალებათა, ვითარცა გაქუს კადნიერება:
ბრალთა ჩემთა განძჳნებული ღელუაჲ დააყუდე, დედაო ნათლისაო…
სხუა. სძლისპირი. აღმსთობილნი.
ბრალთა ჩემთა განძჳნებული ღელუაჲ დააყუდე, დედაო ნათლისაო, რომელმან გჳშევ ღმერთი სრული:
ბანაკი ანგელოსთა, და კრებული ძეთა კაცთა, ჰმონებენ უბიწოო, შობასა შენსა ღმრთის-მშობელო:
უქორწინებელად მშობელო ღმრთისა მაღლისაო, არცხჳნე მტერთა ჩუენთა, და გუახარე მორწმუნეთა:
მომიტევენ სახიერ, აურაცხელნი ცოდუანი ჩემნი, რომელთათჳს გიჴმობთ…
გალობა ვ. სძლისპირი.
მომიტევენ სახიერ, აურაცხელნი ცოდუანი ჩემნი, რომელთათჳს გიჴმობთ შენ, მიჴსენ მე ბოროტთაგან, შენდა მომართ ვღაღადებ ისმინე ჩემი, ღმერთო მაცხოვარო ჩემო:
ხისა გემოს-ხილჳთა, დამამდაბლა მე თავმან ბოროტთამან, ხოლო…
ტროპარნი.
ხისა გემოს-ხილჳთა, დამამდაბლა მე თავმან ბოროტთამან, ხოლო რაჟამს ამაღლდი, მაცხოვარ ძელსა ზედა, აღმმართე დაცემული, და განაქიქე, მტერი ჩემი კაცთ-მოყუარე:
შეიწყალე სიონი, ქრისტე რაჟამს საფლავით გამოხუედ, და განაახლე იგი, დაზუელებისა მისგან, საღმრთოთა მით სისხლითა, რომელი ჰსუფევს, მას შინა უკუნისამდე:
რათა ჰჴსნილ-ვიქმნნეთმცა ბოროტთაგან შეცოდებათა, მეოხებითა შენითა ღმრთის-მშობელო…
ღმრთის-მშობლისა.
რათა ჰჴსნილ-ვიქმნნეთმცა ბოროტთაგან შეცოდებათა, მეოხებითა შენითა ღმრთის-მშობელო წმიდაო, და რათა მივემთხჳვნეთ ყოვლად წმიდაო ღმრთისა მცხინუარებსა, შენგან გამოუთქმელად განჴორციელებულისა ძისა ღმრთისასა:
ჴელნი თჳსნი ჯუარსა ზედა განიპყრენ ქრისტე, განჰკურნე…
სხუა. სძლისპირი. ვედრებასა ჩემსა.
ჴელნი თჳსნი ჯუარსა ზედა განიპყრენ ქრისტე, განჰკურნე ჴელნი იგი დაშთომილნი მამისა ადამისნი რომლითა სამოთხესა, ნაყოფი იგი ურჩებისა მიიღო მან, მის-წილ ნაღუელი, ჰსუ შენ ძრმისა თანა გოლგოთას:
სიკუდილისა გემო იხილა მჴსნელმან, რათა დაჰჴსნეს განბჭობაჲ იგი პირუელი და ხრწნილება უხრწნელებად შეჰსცუალა, და აღდგა მკუდრეთით მესამესა დღესა, და მისთანა, აღადგინა ბუნებაჲ ჩუენი დაცემული:
ნუ დასცხრები ვედრებასა ჩუენთჳს ქალწულო, ყოვლად წმიდაო…
ღმრთის-მშობლისა.
ნუ დასცხრები ვედრებასა ჩუენთჳს ქალწულო, ყოვლად წმიდაო ღმრთის-მშობელო მარიამ, რამეთუ სიმტკიცე ხარ ჩუენ მორწმუნეთ, და სასოებითა შენითა განვსძლიერდებით და სარწმუნოებით, შენ და ძესა შენსა გადიდებთ და თაყუანის-გცემთ:
კიდობნად სჯულისად აღგიარებთ, წმიდაო ღმრთის-მშობელო, და ტაძრად…
სხუა. სძლისპირი. მომეც მე.
კიდობნად სჯულისად აღგიარებთ, წმიდაო ღმრთის-მშობელო, და ტაძრად მაღლისა, კარავად საწამებელად, და ბჭედ ზეცისად:
დამამჴობელ კერპთა იქმნა შობაჲ შენი ღმრთისა დედაო, რამეთუ მიჴსნნა ჩუენ, მტერისა საცთურთაგან მოსავნი შენნი:
იქმენ კიბე ღმრთისა კაცთა მომართ, მარიამ უბიწოო, რამეთუ შენ მიერ გარდამოჴდა, მაცხოვარი დაბადებულთა:
აღრასდეგ მჴსნელო საფლავით, და მკუდარნი აღადგინენ საფლავთაგან…
კონდაკი. ჴმა ჱ. სოფლისა შემოქმედი.
აღრასდეგ მჴსნელო საფლავით, და მკუდარნი აღადგინენ საფლავთაგან, და სიმტკიცე სიკუდილისა შეჰმუსრე, და ადამ განაცხოველე, და ევა მხიარულ-ჰყავ აღდგომითა შენითა, ვინაცა კიდენი სოფლისანი დღესასწაულობენ, მკუდრეთით აღდგომისა შენისათჳს, მრავალ-მოწყალე ქრისტე ღმერთო დიდება შენდა:
ჯოჯოხეთისა მეუფება იავარჰყავ და მკუდარნი აღადგინენ უკუდაო…
იკოსი.
ჯოჯოხეთისა მეუფება იავარჰყავ და მკუდარნი აღადგინენ უკუდაო, და დედათა მენელსაცხებლეთა რა შეემთხჳე, მწუხარებაჲ მათი სიხარულად გარდასცუალე, და სასწაული ძლევისა მათ მიერ მოციქულთა აუწყე ცხოვრების მომცემელო, და დაბადებულნი განანათლენ კაცთ-მოყუარე, ამისთჳსცა განსცხრების ყოველი დაბადებული, მრავალ-მოწყალე ქრისტე ღმერთო დიდება შენდა:
საღმრთოსა შურისათჳს, ცეცხლმან შეიკდიმა პირუელად ბაბილონს, რომელსა…
გალობა ზ. სძლისპირი.
საღმრთოსა შურისათჳს, ცეცხლმან შეიკდიმა პირუელად ბაბილონს, რომელსა სამნი ყრმანი, ვითარცა რა სამოთხესა შინა ვიდოდეს, და შეცურეულნი ესრეთ ღაღადებდეს და იტყოდეს, კურთხეულ ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:
სიმდაბლე შენი ქრისტე, დაუკჳრდა კრებულსა ანგელოსთასა, რაჟამს…
ტროპარნი.
სიმდაბლე შენი ქრისტე, დაუკჳრდა კრებულსა ანგელოსთასა, რაჟამს გიხილეს ღმერთი, ჴორციელად დამსჭუალული ძელსა ზედა, რათა აცხოვნნე რომელნი ღაღადებდენ და იტყოდენ, კურთხეულ ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:
ღმრთაებისა ნათლითა, აღივსო ქუესკნელი რაჟამს შთაჰხედ ქრისტე, და ბნელი მეოტ-იქნნა, და წყვდიადი იგი ბნელი განიდევნა, და შეწყდომილნი მას შინა, გამოვიდეს და იტყოდეს, კურთხეულ ხარ შენ უფალო, ღმერთო მამათა ჩუენთაო:
ყოველთა შემოქმედად, და ერთისა ხოლო მხოლოდ შობილისა…
სამებისა.
ყოველთა შემოქმედად, და ერთისა ხოლო მხოლოდ შობილისა, მამად ღმრთის-გმეტყუელებთ შენ და ერთსა სულსა წრფელსა, გამომავალსა, შენგან აღჳარებთ მამაო და ვიტყჳთ, კურთხეულ-ხარ შენ უფალო, ღმერთო მამათა ჩუენთაო:
ჰქმენ ცხოვრებაჲ შორის ქუეყანისა ქრისტე ღმერთო ჩუენო…
სხუა. სძლისპირი. ქუეყანით იუდა.
ჰქმენ ცხოვრებაჲ შორის ქუეყანისა ქრისტე ღმერთო ჩუენო, და ვღაღადებთ ჩუენცა ჴმასა მას წინასწარ-მეტყუელისასა, რომელი ამაღლდი შენ ჯუარსა ზედა სახიერებით, და მოუწოდე ყოველთა წარმართთა, რომელნი სარწმუნოებით ღაღადებენ შენდამი მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ ხარ შენ უკუნისამდე:
აღრასდეგ შენ საფლავით ვითარცა ძილისაგან სახიერ, მაშინ მოუწოდე ყოველთა წარმართთა, და იჴსენ ყოველნივე ხრწნილებისაგან, და ჰრწმენა სოფელსა შენდამი, და მოციქულთა ქადაგეს აღდგომაჲ შენი და იტყოდენ, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ ხარ შენ:
სწორი მოქმედებითა მშობელისა, სწორი ძლიერებითა სიტყუა თანა-არსი…
ღმრთის-მშობლისა.
სწორი მოქმედებითა მშობელისა, სწორი ძლიერებითა სიტყუა თანა-არსი, ჯერ-ჩინებითა მამისა და სულისათა დაებადების, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ ხარ შენ:
გამოსჩნდი მუცლისაგან, ქალწულისა სახიერ მაცხოვრად ძეთა კაცთა…
სხუა. სძლისპირი. იგივე.
გამოსჩნდი მუცლისაგან, ქალწულისა სახიერ მაცხოვრად ძეთა კაცთა ამისთჳს აღჳარებთ, მორწმუნენი დედასა შენსა ღმრთის-მშობლად და ვღაღადებთ, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ ხარ მარადის:
იესეს ძირისაგან, კუერთხი აღმოსცენდი ღმრთის-მშობელო ქალწულო, რომელმან გამოიღე ნაყოფად მაცხოვარი, მორწმუნეთა და იტყჳან, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ ხარ მარადის:
ჭურად სამკჳდრებელად, სიბრძნისა მის საღმრთოსა გამოსჩნდი უბიწოო, შენგან რა გამობრწყინდა, განმაბრძნობელი უგულის-ჴმოთა და ვღაღადებთ, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ ხარ შენ:
შჳდ-წილ აღაგზნა საჴუმილი, მძლავრმან ქალდეველთამან ყრმათათჳს, გულის-წყრომით…
გალობა ჱ. სძლისპირი.
შჳდ-წილ აღაგზნა საჴუმილი, მძლავრმან ქალდეველთამან ყრმათათჳს, გულის-წყრომით, რისჴჳთა ძალისა მაღლისათა, იხილნა უვნებელად, დაცულნი ცეცხლისაგან განუხრწნელად, დამბადებელისა მიმართ და მჴსნელისა ღაღად-ჰყუეს აკურთხევდით, ყრმანი და მღუდელნი უგალობდით, ერნი უფროსად, ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
იესოს ძალი ღმრთაებრი, უზესთაესი ყოვლისა, გამოჩნდა ჩუენ…
ტროპარნი.
იესოს ძალი ღმრთაებრი, უზესთაესი ყოვლისა, გამოჩნდა ჩუენ შორის ვითარცა შეჰგავს ღმრთისა, რამეთუ ყოველთათჳს, ჴორცითა ჯურცმა დაითმინა, და სიკუდილისა ძალი დაჰჴსნა ამისთჳსცა, ყრმანი აკურთხევდით მას, მღუდელნი უგალობდით მას, ერნი უფროსად ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
ჯუარცმული აღდგომილ-არს დღეს, და მოშურნე დაცემულარს, ხოლო ცთუნებული კუალად შეწყნარებულ არს, განხრწნილი უხრწნელ ქმნილ არს, მორწმუნენი იხარებენ, რაჟამს სიკუდილი განიოტა ცხოვრებამან, ხოლო ჩუენ ესრეთ ვიტყჳთ, აკურთხევდით ქრისტესა, და უფროსად ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
ღუთაებასა სამებასა, ერთ-არსებასა დიდებულსა, არსებით მიუწთომელსა, სამ-გუამოვნებასა…
სამებისა.
ღუთაებასა სამებასა, ერთ-არსებასა დიდებულსა, არსებით მიუწთომელსა, სამ-გუამოვნებასა, მამასა უშობელსა, და ძესა შობილსა დაუსაბამოსა, და სულსა წმიდასა თანა არსსა, მარადის ვაკურთხევდეთ, ყრმანი და მღუდელნი, და ერნი უფროსად აღუამაღლებდეთ მას უკუნისამდე:
ძელსა ზედა რა ჴელნი განიპყრენ ჩემთჳს განშიშულებულმან…
სხუა. სძლისპირი. სამნი ყრმანი.
ძელსა ზედა რა ჴელნი განიპყრენ ჩემთჳს განშიშულებულმან, მომიწოდე მე კეთილ სახიერებითა შენითა, და შემოსე სიშიშულჱ ჩემი რომელი ესე ვიტყჳ, აკურთხევდით ყოველნი საქმენი უფლისანი უფალსა, და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
რომელმან ქუესკნელით ჯოჯოხეთით აღმამაღლე მე დაცემული ესე, და სიმაღლისა საყდართა დიდებისა ღუთაებისა შენისათა ღირს-მყავ უღირსი ესე, ამისთჳს ვღაღადებ, აკურთხევდით ყოველნი საქმენი უფლისანი უფალსა, და ამაღლ҃ებდით მას უკუნისამდე:
ასულად ადამ დაცემულისა გამოსჩნდი ქალწულო, ხოლო დედად…
ღმრთის-მშობლისა.
ასულად ადამ დაცემულისა გამოსჩნდი ქალწულო, ხოლო დედად არსებისა ჩემისა განმაახლებელისა ღმრთისა, რომელსა უგალობენ ყოველნი საქმენი უფალსა, და უფროსად აღამაღლებენ ყოველსა შინა უკუნისამდე:
წინა აღმდგომნი მბრძოლი ჩემი, ვითარ ცეცხლი შემწუელი…
სხუა. სძლისპირი. მეუფესა ცა.
წინა აღმდგომნი მბრძოლი ჩემი, ვითარ ცეცხლი შემწუელი, სულთა ჩუენთა დაშრიტე, მეოხებითა მშობელისა შენისათა ქრისტე:
დამბადებელი ცათა სიტყუაჲ, უშევ კაცთა, უბიწოო ქალწულო ჴორცითა, ამისთჳს სარწმუნოებით გაკურთხევთ შენ:
ნათელმან მიუახლებელმან რომელიცა დაემკჳდრა შენთანა ქლწულო, გყო შენ სანთელ, განმანათლებელ მორწმუნეთა:
განკჳრდეს ზესკნელს ცანი და კიდენი, ქუეყანისანი შეძრწუნებულ-იქმნნეს…
გალობა თ. სძლისპირი.
განკჳრდეს ზესკნელს ცანი და კიდენი, ქუეყანისანი შეძრწუნებულ-იქმნნეს, რაჟამს ღმერთი, შენ მიერ კაცთა გამოეცხადა, და საშო შენი უმაღლეს, ცათა საყდართა გამოაჩინა, ამისთჳს ღმრთის-მშობელო, ანგელოსნი და კაცნი, ვითარცა ღირს-ხარ გადიდებენ შენ:
საღმრთოთა ბუნებითა უსხეულო ხარ, და ჴორცთ-შესხმითა სხეულევან…
ტროპარნი.
საღმრთოთა ბუნებითა უსხეულო ხარ, და ჴორცთ-შესხმითა სხეულევან იქმენ, და მით ივნე ვითარცა კაცმან ღმრთისა სიტყუაო, და ჰგიე შენ უვნებელად, ვითარცა ღმერთ-ხარ შეუხებელი რა მეთუ ბუნებანი, ორნი იყუნეს შენთანა განუყოფელნი და შეურწყმელნი:
მონათა თანა დამდაბლებითა მაღალო, ღმრთაებისა ბუნებითა მამასა, ღმრთად შენდა უწოდე ვითარცა კაცმან ბუნებით, ხოლო რაჟამს საფლავით აღსდეგ, მადლითა მამად ქუეყანისა ნაშობთა, ბუნებით ღმერთი მამა, ჰბრძანე რომლისა თანა, ყოველნი სულით წმიდითურთ გადიდებთ:
დედად ღმრთისად გამოსჩნდი ქალწულო, და ზესთა ცნობისა გჳშევ ჴორცითა, სიტყუაჲ სახიერი, რომელი სახიერისა მის გულისაგან მამამან აღმოსთქუა, პირუელ ყოველთა, საუკუნეთა, რომელსა უზესთაეს ჴორცთასა გულის-ჴმა-ვჰყოფთ, აწ დაღათუ მოსიან ჴორცნი:
საღმრთოთა უკუე ბუნებითა მუცლადღებულსა, საშოსა შინა თჳსსა…
სხუა. სძლისპირი. შეძრწუნდეს.
საღმრთოთა უკუე ბუნებითა მუცლადღებულსა, საშოსა შინა თჳსსა დედა იგი შენ ღმრთისა, გხედჳდა რა ჯუარსა ზედა ჩუენთჳს კაც-ქმნილსა, ბუნებითა კაცობრივითა ვნებულსა, ხოლო ვითარცა ღმერთსა უვნებელად დადგრომილსა გალობით გადიდებდა:
დაიჴსნა, ბნელი იგი მჭმუნუარჱ, რამეთუ აღმობრწყინდა ქრისტე მზჱ სიმართლისა ჯოჯოხეთიგან, განმანათლებელი ყოველთა კიდეთა ქუეყანისათა, საღმრთოჲთა ნათლითა მცხინუარე, კაცი ზეცისა, ხოლო ღმერთი ქუეყანისა, რომელსა ვადიდებთ ორთა შინა ბუნებათა:
გარდააცუ მშჳლდსა შენსა ძლიერო, წარემართე და სუფევდ რომელი იშევ, ქალწულისაგან, და მტერნი ჩუენნი ურწმუნონი დაუმორჩილენ, მეფესა ჩუენსა ჵ მორწმუნესა, რომელსა უპყრიეს ჯუარი შენი, და აცხოვნე ერი შენი, რომელნი სარწმუნოებთ გადიდებთ შენ:
საჴსენებელი შენი, ყოვლად წმიდაო ქალწულო, მადლითა და…
სხუა. სძლისპირი. ღმრთის-მშობლად.
საჴსენებელი შენი, ყოვლად წმიდაო ქალწულო, მადლითა და სიხარულითა, აღსავსე არს და აღმოგჳცენდების, ჩუენ მის მიერ კურნებაჲ:
ფსალმუნთა გალობითა, ქებით შეგამკობთ შენ წმიდაო, ღმრთის-მშობელო რომელმან აღმოგჳცენე ჩუენ სიხარული, საუკუნოჲ მჴსნელი სულთა ჩუენთა:
ბრწყინუალედ შუენიერ-არს ნაყოფი მუცლისა შენისა, ქალწულო უბიწოო, და ერნი რომელნი მას, მიიღებენ განცხოველდებიან:
უფალო დაღაცათუ სამსჯავროსა მას, წინაშე პილატესსა წარსდეგ…
აქებდითსა ზედა, დასდებელნი აღდგომისანი. ჴმა ჱ.
უფალო დაღაცათუ სამსჯავროსა მას, წინაშე პილატესსა წარსდეგ, არამედ მჯდომარე იყავ შენ მარადის საყდართა მამისათა, და აღსდეგ მკუდრეთით მაცხოვარ, და დაბადებულნი იჴსნენ მონებისაგან, უცხო-ქმნილისა, მოწყალეო და კაცთ-მოყუარეო:
უფალო დაღაცათუ ვითარცა მკუდარი, ჰურიათა საფლავსა დაგდუეს, არამედ ერისაგანნი გცჳდეს, ვითარცა მეუფესა მძინარესა, და დაგბეჭდეს შენ ვითარცა, საფასჱ, დიდ-ძალი არამედ აღსდეგ, და მოანიჭე, შენ უხრწნელებაჲ სულთა ჩუენთა დღეს:
უფალო საჭურუელად მტერთა წყობასა, მოგუეც ყოველთა ჯუარი შენი, რომლისაგან ჰსძრწის და ეშინის, რამეთუ ვერ იტჳრთავს ხილუად, ძლიერებასა მისსა, რომელი მკუდართა აღადგინებს და სძლევს სიკუდილსა, ამისთჳს ჩუენცა უგალობთ და თაყუანის-ვჰსცემთ მას:
ანგელოსმან შენმან უფალო, რომელმან აღდგომა შენი ჰქადაგა, მცუელნი იგი შეაშინნა, ხოლო დედანი ხარებულ-ჰყუნა და რქუა მათ, რასა ეძიებთ ცხოველსა მას მუდართა თანა, აღდგა ვითარცა ღმერთ-არს, და ყოველსა სოფელსა ცხოვრებაჲ მოანიჭა:
ჯუარითა ივნე, უვნებელმან ღმრთაებითა, დაფლუა თავს-იდევ სამისა…
სხუანი. დასდებელნი აღმოსავლურნი. ჴმა ჱ.
ჯუარითა ივნე, უვნებელმან ღმრთაებითა, დაფლუა თავს-იდევ სამისა დღისა, რათა ჩუენ განგუათავისუფლნე მონებისაგან მტერისა, და უკუდავ გუყუნე და გუაცხოვნნე ჩუენ, ქრისტე ღმერთო კაცთ-მოყუარეო აღდგომითა შენითა:
თაყუანის-ვჰსცემთ და ვადიდებთ, და უგალობთ მკუდრეთით აღდგომასა შენსა ქრისტე, რომლისა მიერ განმათავისუფლენ ჩუენ, საკრუელთაგან ჯოჯოხეთისათა განუჴსნელთა, და ვითარცა ღმერთ-ხარ მოანიჭე სოფელსა, უხრწნელებაჲ და ცხოვრებაჲ საუკუნოჲ, მხოლომან სახიერმან და კაცთ-მოყუარემან:
ცხოვრების მომცემელსა მას, საფლავსა უსჯულონი, ჰურიანი სცჳდეს და დაბეჭდეს დასითა, ხოლო ვითარცა ღმერთ-ხარ აღსდეგ, ქრისტე ძლიერებით მესამესა დღესა მკუდრეთით:
წარრახუედ ჯოჯოხეთისა, ბჭეთა უფალო, და შეჰმუსრენ, ხოლო იგი ტყუე-ქმილი ესრეთ ღაღადებდა, ვინმე არს ესე რომელი არა დაისაჯების, ქუესკნელთა შინა ქუეყანისათა, არამედ ვითარცა ტალავარი დაარღჳა, სიკუდილსა საპყრობილჱ, შევიწყნარე ვითარცა მკუდარი, და ვსძრწი ვითარცა ღმრთისაგან, ყოვლად ძლიერო ღმერთო შეგჳწყალენ ჩუენ:
მომიჴსენე ჩუენ ქრისტე სოფლის მაცხოვარ, ვითარცა ავაზაკი…
კჳრიაკესა. ლიტურღიასა ზედა. მომიჴსენენი. ჴმა ჱ.
მომიჴსენე ჩუენ ქრისტე სოფლის მაცხოვარ, ვითარცა ავაზაკი წინაშე ჯუარსა, და ღირს მყუენ ჩუენ ყოველნი მრავალ მოწყალე, შენსა ზეცისა სასუფეველსა:
ისმინე ევას თანა ადამ და იშუებდ რომელმან განგაშიშულა მტერმან პირუელად და ცთუნებითა წარგტყუენა, ესე აწ ჯუარსა, დამსჭუალჳთა დასცა ქრისტემან:
ძელსა დამოეკიდე მჴსნელო განზრახჳთ, ძელითა ადამ იჴსენ წყევისა მისგან, და მიეც, ვითარცა ღთ҃ ხარ, ხატსა შენსა სამოთხისა იგი მკჳდრობაჲ:
დღეს ქრისტე აღდგა საფლავით და მიანიჭა, ყოველთა კაცთა უხრწნელებაჲ და სიხარული, რაჟამს განეცხადა შემდგომად აღდგომისა, მენელსაცხებლეთა დედათა:
იხარებდით დედანო ბრძენნო მენელსაცხებლენო, პირუელად მხილუელნო ქრისტეს აღდგომისანო, რომელთა ახარეთ მოციქულთა აღმოწოდებაჲ ყოვლისა, სოფლისა:
მეგობარნო ქრისტესნო მოციქულნო რომელთა გეგულუებისთ თანა მოსაყდრე ყოფად დიდებისა მისისა, კადნიერებით ჩუენდა წარდგომად მისსა მიმართ იოხეთ, ვითარცა მოწაფეთა მისთა:
დაუსაბამოო სამება, განუყოფელო არსებაო, თანა-მოსაყდრეო ერთობაო დიდებითა…
დიდება.
დაუსაბამოო სამება, განუყოფელო არსებაო, თანა-მოსაყდრეო ერთობაო დიდებითა ერთ-პატივო თჳთ მთავარო ბუნებაო და მეუფებაო, აცხონენ სარწმუნოებით მგალობელნი შენნი:
გიხაროდენ ვრცელო დასატევნელო ღმრთისაო, გიხაროდენ კიდობანო ახლისა…
ღმრთის-მშობლისა.
გიხაროდენ ვრცელო დასატევნელო ღმრთისაო, გიხაროდენ კიდობანო ახლისა აღთქმისაო, გიხაროდენ ტაკუკო, რომლისაგან მოეცა ყოველთა მანანაჲ ზეციერი:
სამოთხეო სულიერო, ტაძარო უფლისაო, ჵ ღმრთის-მშობელო დედოფალო…
გალობანი წმიდისა ღმრთის-მშობელისანი. გალობა ა. ჴმა ჱ. სძლისპირი. ისრაილი მონა.
სამოთხეო სულიერო, ტაძარო უფლისაო, ჵ ღმრთის-მშობელო დედოფალო, ჩუენ მგალობელთა შენთა, გჳთხოე დიდი წყალობა:
იშუა რა შენგან ღმრთის-მშ҃ბელო სიტყუა დაუსაბაო, დაუსაბამოსა მამისა, რომელმან მოწყალებით ინება გამოჴსნა ჩუენი:
ქერობიმთა უწმიდესო, მშობელო უფლისაო სული ჩემი ცოდუათა მიერ, შებღალული განწმიდე მეოხებითა შენითა:
არა ღირს ვარ კადნიერად, აღხილუად თუალთა ზეცად, ვედრებად ცოდუათა ჩემთათჳს ღმრთის-მშობელო ქალწულო შენ ჰყავ ჩემ თანა წყალობა:
დაცემული ცოდუათაგან მრავალთა, აღმადგინე ღის-მშობელო და განმაძლიერე…
გალობა გ. სძლისპირი. შიში შენი დაჰნერგე.
დაცემული ცოდუათაგან მრავალთა, აღმადგინე ღის-მშობელო და განმაძლიერე მოსწრაფედ, მონებად ძესა შენსა ყოვლისამპყრობელსა:
უძლურება სულთა ჩუენთა განჰკურნე, ქრისტე ღმერთო ვედრებითა, მშობელისა შენისათა, და ღირს-მყავ მონებასა შენსა კაცთ-მოყუარე:
ლმობიერად ევედრე ძესა შენსა, ღმრთის-მშობელო უბიწოო ჩუენ მონათა შენთათჳს, რათა მოგუანიჭოს ჩუენ მოტევება ცოდუათა:
უბიწოო ღმრთის-მშობელო ქალწულო, აღმადგინე დაცემული, ცოდუათაგან და მაცხოვნე მე, სასოო და მეოხო ყოველთა ცოდჳლთაო:
საუნჯე ხარ შენ, დაულევნელი ჵ ღმრთის-მშობელო ქალწულო…
გალობა დ. სძლისპირი. მესმა პირუელად.
საუნჯე ხარ შენ, დაულევნელი ჵ ღმრთის-მშობელო ქალწულო, ამისთჳს გევედრები ღირსო მადლითა შენითა, განამდიდრე სული ჩემი დაგლახაკებული, ცოდჳსა მიერ:
უფლისა დედად, აღგიარებთ შენ მორწმუნენი ღმრთისა დედაო, და გევედრებით მეოხ-გუეყავ, და გევედრებით მეოხ-გუეყავ, რათა მოტევება, ცოდუათა მოგუენიჭოს ჩუენ სარწმუნოებით, შემსხმელთა შენთა:
ფრიად მრავალთა, ცოდუათაგან მოცულსა მილხინე უფალო რომელმან ჴსნისათჳს ჩუენისა ბუნება კაცობრივი, შეიმოსა საშოსა შინა ქალწულისა, უბიწოსასა:
ლოცუანი ჩუენნი, შეწირე ღირსო წინაშე ძისა შენისა, და წყალობა შენი გარდამოგჳვლინე, ქალწულო სძალო, უბიწოო სარწმუნოებით მგალობელთა შენთა, ღმრთისა დედაო:
იძლია ბუნება ჩუენი, გემოთაგან სოფლისათა და გარდავჴედ…
გალობა ე. სძლისპირი. ღამისაგან წყუდიადი.
იძლია ბუნება ჩუენი, გემოთაგან სოფლისათა და გარდავჴედ მცნებათა შემოქმედისათა მე უბადრუკი, არამედ წმიდაო, ღმრთისა დედაო შენ მომაქციე:
სულისა ჩემისა თუალნი, განმინათლე ნათლითა თუალთ-შეუდგამო იესო, ვედრებითა დედისა შენისათა, რომელნი ცოდუათა მიერ, და ვნებათა მწარედ დავაბნელენ:
აღიძრა ჩემ ზედა ღელუა, გულისთქმათა და დამნთქამს ამისთჳს მოვივლტი შენდა, მყუდროდ ნავთ-საყუდელად დედოფალო, ქალწულო ღმრთისა დედაო განმარინე ოხითა შენითა:
ურუათათჳს სოფლისათა, და ჭირთა მტერისა მიერ მოწევნულთა, ჩემ ზედა, არავი მაქუს შემწე შენსა გარეშე, ღმრთის-მშობელო უბიწოო, აღმიპყარ ჴელი მოწყალებისა:
ცხოვრებისა ჩემისა წინამძღუარო, და სულთა ჩუენთა მეოხო…
გალობა ვ. სძლისპირი. ვეშაპისა მუცელსა.
ცხოვრებისა ჩემისა წინამძღუარო, და სულთა ჩუენთა მეოხო, ქალწულო ღმრთისა დამტევნელო, მოღუაწე გუექმენ ღირსო, ძისა შენისა მიმართ, რათა გუაცხოვნნეს:
უფალი ჰშევ, და მეუფე რომელმან, მოწყალებით ჯერიჩინა, ხსნა ჩუენი, ტყუე-ქმნილთა ცოდჳთა, მას ევედრე მარიამ, რათა შენდობა მოგუმადლოს მოსავთა შენთა:
დააყუდენ ღმრთის-მშობელსა მიერ, აღძრუანი განსაცდელთანი, უფალო განწირულთა მჴსნელო, რათა უვნებელად განულნეთ ღელუანი, ამის საწუთოსანი:
ვინ შეუძლოს, ღირსებით ქებად შენდა, ნივთიერითა ენითა, ქალწულო, რამეთუ უფროს ხარ, ყოველთა არსთა, რომელმან სიტყუა ღმრთისა ჴორცითა, ჰშევ უბიწოო:
აღმიპყარ ჴელი მოწყალებისა, ცოდუათაგან მრავალთა, გუემულსა მწარედ…
გალობა ზ. სძლისპირი. ყრმანი ებრაელნი.
აღმიპყარ ჴელი მოწყალებისა, ცოდუათაგან მრავალთა, გუემულსა მწარედ, ღმრთისა დედაო რათა ვღაღადებდე და ვიტყოდე, კურთხეულ-ხარ შენ მშობელო, მეუფისა ცათასაო:
თუალთა ჩემთა წყარო, ცრემლთა მოჰმადლე, წმიდაო ღმრთის-მშობელო, რომლისა მიერ, მწიკული ცოდუათა განჳბანო და ღაღად-ვჰყო, კურთხეულ-ხარ შენ მშობელო, მეუფისა ცათასაო:
აოტენ სულნი იგი უკეთურნი, რომელთა ეგულების მონადირებად, სული ჩემი, ჵ ღმრთის-მშობელო, რათა ვღაღადებდე, კურთხეულ-ხარ შენ მშობელო, მეუფისა ცათასაო:
განუშორებელი ძე მამისაგან, და სულისა წმიდისა, ჴორცითა იშუა, შენგან ქალწულო ღმრთის-მშობელო, რომელსა უგალობთ, კურთხეულ-ხარ შენ მშობელო, მეუფისა ცათასაო:
ნიავქარნი, ვნებათანი აღმიდგეს, და ღელუანი, სოფლისანი დამნთქენ…
გალობა ჱ. სძლისპირი. მთასა ზედა, მოსეს-თანა.
ნიავქარნი, ვნებათანი აღმიდგეს, და ღელუანი, სოფლისანი დამნთქენ მე, შენ გევედრებით ღმრთის-მშობელო ქალწულო, ჰყავ ჩემ თანა წყალობა, და განმარინე ოხითა შენითა:
მზაკუარისა, მტერისა ბრძოლათაგან, გამომიჴსენ, წმიდაო ღმრთის-მშობელო, და ღირს-მყავ წყალობასა ქრისტეს ღმრთისასა რათა გაკურთხევდე, და აღგამაღლებდე შენ უკუნისამდე:
იშუა შენგან, სამართლისა იგი მზე, ღმრთის-მშობელო, რომელმან განანათლნა, სულნი ჩუენნი დაბნელებულნი ცოდჳთა ამისთჳს ვაკურთხევთ, და აღუამაღლებთ მას უკუნისამდე:
ლმობიერ ჰყავ, გული ჩემი წმიდაო, ღმრთის-მშობელო, რათა ვჰმონო მჴურუალედ, ძესა შენსა და ვჰპოო მისგან შენდობა ცოდუათა ჩემთა და გაკურთხევდე შენ უკუნისამდე:
ხე ცხოვრებისა ხარ გამომღებელი ნაყოფსა მას ტკბილსა…
გალობა თ. სძლისპირი. შენ რომელი უქორწინე.
ხე ცხოვრებისა ხარ გამომღებელი ნაყოფსა მას ტკბილსა, ღმრთის-მშობელო გევედრები სიმწარე ესე ცოდუათა ჩემთა, დაატკბე ოხითა შენითა უბიწოო, რათა გალობითა, დაუდუმებელითა გადიდებდე:
იქმენ ჴელის-აღმპყრობელ ჩემდა, დღესა მას საშინელსა, ოდეს იგი მოვიდეს ძე შენი დიდებით განსჯად ყოველთა, ქალწულო და ღირს-მყავ მარჯუენით მისსა დადგომად, მეოხებითა შენითა უბიწოო:
ნუ შეურაცხ-ჰყოფ უძლურსა ამას ვედრებასა ჩემსა, ღმრთის-მშობელო არამედ მექმენ შემწე და ჴელის-აღმპყრობელ, და მომეც მადლი სიწმიდისა შენისა და მაცხოვნე, დედოფალო ოხითა შენითა:
ერთი სამებისაგანი იშუა შენგან ღმრთის-მშობელო, თანა მფლობელი მამისა და სულისა ყოვლად წმიდისა, ძე მხოლო ორითა ბუნებითა სრულითა, რომელსა გალობითა, დაუდუმებელითა ვადიდებთ: