გულანი
საცდელი · 1.37.0
ხმა 8 · ხუთშაბათი 1 / 75უფალო ცისკრითა ნუგეშინის-მცემელისა სულისა შენისათა განანათლენ მოციქულნი…

ხმა 8 · ხუთშაბათი

რვა ხმა

პარაკლიტონი · დაახლ. 29 წთ

უფალო ცისკრითა ნუგეშინის-მცემელისა სულისა შენისათა განანათლენ მოციქულნი…

მწუხრად დასდებელნი, მსგავსნი მოციქულთანი. ჴმა ჱ. უფალო დაღაცათუ.

უფალო ცისკრითა ნუგეშინის-მცემელისა სულისა შენისათა განანათლენ მოციქულნი შენნი, და მნათობად დაადგინენ იგინი, სიმტკიცედ სარწმუნოებისა, ნათლითა გონიერითა გულის-ჴმის-ყოფისა შენისათა მეუფეო ამისთჳს თაყჳანის-ვსცემთ გამოუთქმელსა კაცთ-მოყუარებასა შენსა:

უფალო ვედრებითა მოციქულთათა შეზღუდე სამწყსოჲ ესე შენი, და დაიცევ უვნებელად განცდისაგან მტერთასა, რამეთუ პატიოსნითა სისხლითა შენითა მოიყიდე უცხოჲსაგან მონებისა, ვითარცა მოწყალემან და კაცთ-მოყუარემან:

გამოჰსჩნდით საფუძუელსა შინა, ეკკლესიისასა ერთბამად ვითარცა ქუანი პატიოსანნი, და ცისკრითა ბრწყინუალითა ელუარე-ჰყოფთ ყოველსა შინა სოფელსა საცნაურად საღმრთოსა გულის-ჴმის-ჰყოფასა, საღმრთონო მოციქულნო, სამებისა წინაშე მდგომარენო, და მეოხნო სულთა ჩუენთანო:

უფალო საღმრთოჲთა ოხითა მღუდელ-მთავრისა შენისათა მოწყალე-იქმენ და…

სხუანი. დასდებელნი წმიდისა ნიკოლოზისანი, მსგავსნი.

უფალო საღმრთოჲთა ოხითა მღუდელ-მთავრისა შენისათა მოწყალე-იქმენ და ყოვლისაგან განსაცდელისა, და ყოვლისაგან განბოროტებისა, და ზედა-მოსლჳსაგან მტერთასა განათავისუფლენ მონანი შენნი, რომელნი სარწმუნოებით თაყუანის-სცემენ უძლეველსა სიმტკიცესა შენსა:

უფალო მღუდელ-მთავარი შენი გამოაჩინე სოფელსა შინა ვითარცა კეთილ-სუნნელება, რამეთუ ყოველთა გულთა მორწმუნეთასა განასუნნელებს იგი საკჳრუელებათა მიერ, ხოლო ტკივილთა და სულიერთა ვნებათა განჰსდევნის მადლითა შენითა, რომლისა მეოხებითა აცხოვნენ მგალობელნი შენნი ვითარცა მოწყალემან:

უფალო მღუდელ-მთავარი შენი პატიოსანი ადიდე ნიკოლოზი, ყოველთა კიდეთა შინა, და მიეც მას მადლი საკჳრუელებათა, და თანა-მბრძოლ გამოაჩინე იგი ბოროტითა განსაცდელთა შინათა და ჭირთა და ძჳრთა, ხოლო შევრდომილთა და მთხოველთა მისდა მარადის შეწევნისათა:

იხილე შემუსრჳლისა გულისა ჩემისა, სულთქმაჲ ღმრთისა სძალო…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა, მსგავსი.

იხილე შემუსრჳლისა გულისა ჩემისა, სულთქმაჲ ღმრთისა სძალო, და შეიწირე ქალწულო მარიამ აღპყრობაჲ ჴელთა ჩემთა, ვითარცა კაცთ-მოყუარემან, და ნუ გამნაგდებ ყოვლად უბიწოო, რათა გიგალობდე და გადიდებდე შენ, მადიდებელსა ნათესავისა ჩუენისასა:

უფალო წადიერად ქუეყანასა ზედა, მოციქულთა შეგიყუარეს შენ…

სტიქარონსა ზედა, დასდებელნი მოციქულთანი. ჴმა ჱ. უფალო დაღაცათუ.

უფალო წადიერად ქუეყანასა ზედა, მოციქულთა შეგიყუარეს შენ, და ნაგევად შერაცხეს ყოველი, რათა შენ მხოლო შეგიძინონ, და შენთჳს სატანჯუელთა, ჴორცნი მათნი მისცნეს ვინაცა იდიდნეს, და მეოხ-არიან შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს:

უფალო მოციქულთა საჴსენებელი განადიდე ქუეყანასა ზედა, რამეთუ ყოველნი ერთობით შემოკრებულ-ვართ მათ შინა, და დიდების-გმეტყუელებთ შენ, რამეთუ მოგუცემ ლოცჳთა მათითა, კურნებასა და მშჳდობასა, ღმერთო ჩუენო მრავალ-მოწყალე:

რაოდენი რა არს შუენიერ, და რაოდენი რა…

მოწამეთა.

რაოდენი რა არს შუენიერ, და რაოდენი რა არს საქებელ, ყოველივე შუენის მოწამეთა, რამეთუ მახჳლსა მოუდრიკნეს ქედნი მათნი, შენთჳს რომელმან მოსდრიკენ ცანი, და გარდამოჴედ ქუეყანად, დასთხივნეს სისხლნი მათნი შენთჳს, რომელმან დაიმდაბლე თავი თჳსი და ხატი მონისა მიიღე, დამდაბლდეს ვიდრე სიკუდილადმდე, მიბაძჳთა სიგლახაკისა შენისათა, მათითა ლოცჳთა, მრავალთა მათებრ წყალობათა შენთა, ღმერთო შეგჳწყალენ ჩუენ:

სძლად გქადაგეს შენ ქალწულო, მამისა დიდებისა და…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. ვითარმე გხადოდეთ.

სძლად გქადაგეს შენ ქალწულო, მამისა დიდებისა და ღმრთაებისა მისისა, თჳთ-მხილუელთა, ხოლო მშობელად სიტყჳსა ღმრთისა, და სულისა-წმიდისა შემწყნარებელად, რამეთუ დაემკჳდრა ღმერთი საშოსა შინა შენსა, მადლითა თჳსითა მაგრილებელი შენი:

მნათობად სოფლისათა და წინამძღუართა ცხოვრებისა ჩუენისათა, საღმრთოთა…

ხუთშაბათსა ცისკრად, შემდგომად ა სტიხოლოღიისა, წარდგომანი მოციქულთანი. ჴმა ჱ. სიბრძნე.

მნათობად სოფლისათა და წინამძღუართა ცხოვრებისა ჩუენისათა, საღმრთოთა მოწაფეთა ქრისტეს ღმრთისა ჩუენისათა უგალობდეთ, რამეთუ ნათლად ბნელსა შინა მყოფთა გამოუბრწყინდეს, და მზე სიმართლისა ასწავეს ყოველსა სოფელსა, და კერპთა საცთური დაამჴუეს, და სამებისა ერთ-ღმრთაებად ჰქადაგეს, ამისთჳსცა უღაღადებთ მათ და ლმობიერად ვევედრებით, მოციქულნო ქრისტეს ღმრთისანო ცოდუათა შენდობაჲ გჳთხოვეთ, რომელნი სურჳელად ვდღესასწაულობთ ჴსენებასა თქუენსა:

ყოვლად ბრძენმან მან თქმულმან თქუენმან რომელი განჰჴდა…

ყოველსა ქუეყანასა განჴდა ჴმა მათი და კიდეთა სოფლისათა სიტყუანი მათნი: მსგავსი.

ყოვლად ბრძენმან მან თქმულმან თქუენმან რომელი განჰჴდა ყოველთა მიმართ კიდეთა ყოვლად ქებულნო მოციქულნო უფლისანო, უქადაგა ცხადად ყოველთა გულის-ჴმის-ჰყოფაჲ ღმრთისა, ხოლო წარმართთა უმეცრებაჲ მოიყუანნა მეცნიერებად, ვინაცა განსდევნა საცთური საკერპოჲ, და ნათელი მეცნიერებისა ბნელსა შინა მყოფთა აღმოუბრწყინუა, რომლისათჳს გევედრებით ევედრენით ქრისტესა ღმერთსა, ცოდუათა მოტევებისა მონიჭებად, სურჳლით პატივის-მცემელთათჳს წმიდისა ჰჴსენებისა თქუენისათა:

ყოვლისაგან მძჳნუარებისა და ბოროტთა კაცთაგან გჳხსნენ ჩუენ…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. აღსდეგ მკუდრეთით ცხოვრება.

ყოვლისაგან მძჳნუარებისა და ბოროტთა კაცთაგან გჳხსნენ ჩუენ ქალწულო ყოვლად წმიდაო, რამეთუ შენ გჳვი შემწედ რომელნიცა მოვივლტით შენდა, და შენგან შობილისა ღმრთისა ჩუენისა უბიწოო, რომელსაცა ევედრე აწ რათა გჳჴსნნეს ჩუენ განსაცდელთაგან და ჭირთა დედაო ღმრთისაო:

მნათობად ბრწყინუალედ გამოსჩნდით თჳთ მხილუელნო ქრისტესნო, და…

შემდგომად ბ სტიხოლოოღიისა, წარდგომანი მოციქულთანი, ჴმა ჱ. ბრძანებული.

მნათობად ბრწყინუალედ გამოსჩნდით თჳთ მხილუელნო ქრისტესნო, და განანათლებთ მარადის ყოველსა ქუეყანასა, და მრავალ-ღმრთაებისა ბნელსა განსდევნით, ნათლითა კეთილ-მსახურებითა მოძღურებათათა, რომლისათჳს მე მყოფი ესე ბნელსა შინა ვნებათასა, მავალი თჳნიერ ყოვლისა შიშისა განმანათლებელ წმიდითა მეოხებითა თქუენითა, ღმერთ-შემოსილნო მოციქულნო:

აღთქმაჲ უფლისა სულსა შინა, ვითარცა საუნჯჱ სიმდიდრისა…

ცანი უთხრობენ დიდებასა ღმრთისასა და ქმნულსა ჴელთა მისთასა მიუთხრობს სამყარო: მსგავსი.

აღთქმაჲ უფლისა სულსა შინა, ვითარცა საუნჯჱ სიმდიდრისა სარწმუნოებით მიიღეს მოციქულთა, და ქუელისმოქმედ გამოუჩნდეს ყოველთა, და განმდევნეთ საეშმაოჲსა სიგლახაკისა, და სიმდიდრითა საღმრთოჲთა განმამდიდრებელ, მათდა მიმართ ჴმა ვჰყოთ ყოველთა, ჩუენცა განგუამდიდრენით გევედრებით კეთილთა საქმეთა მიერ დაგლახაკებულნი:

სული ჩემი ქალწულო მდაბალი, ქარითა მძაფრითა ცხოვრებისა…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. სიბრძნე ღმრთისა მოვიდა.

სული ჩემი ქალწულო მდაბალი, ქარითა მძაფრითა ცხოვრებისა განსაცდელისათა, მყოფი აწ თჳნიერ მმართებელისა, დაინთქმის ღელჳთა ტჳრთითა ცოდჳსათა ყოვლად აღუსებული განცხადებულად, და ფსკერსა ცოდჳსასა მისლუად საწყალობელი, ისწრაფე ღმრთის-მშობელო წყალობითა მეოხებისა შენისათა, მყუდროებისა მომცემელო და აღმომყუანებელო განსაცდელთაგან, რამეთუ შენ-ხარ ლიმენა უღელუო, მუედრებელი ძისა შენისა და ღმრთისა, ცოდუათა მოტევებისა მონიჭებად ჩემდა, რამეთუ შენ ზედა მაქუს სასოებაჲ მონასა შენსა:

ბადითა სიტყჳსათა საღმრთოთა, სიტყჳერნი თევზნი მოინადირენით, და…

შემდგომად გ სტიხოლოღიისა, წარდგომა. ჴმა ჱ. სიბრძნე.

ბადითა სიტყჳსათა საღმრთოთა, სიტყჳერნი თევზნი მოინადირენით, და პირუელად ნაყოფად შესწირენით ღმრთისა, და საწერტელთა მათთჳს საუფლოთა გსუროდათ, და ვნებათა მისთა მობაძავად გამოჰსჩნდით, ამისთჳსცა შემოკრებულნი ესე, სამართლად პატივს-გცემთ თქუენ დიდებულნო მოციქულნო, და ყოვლისა სოფლისა საგალობელსა, დღესასწაულსა თქუენსა ქებით აღუასრულებთ, და ვღაღადებთ ევედრენით ქრისტესა ღმერთსა, რათა ცოდუათა შენდობაჲ მოგუანიჭოს სურჳლით მგალობელთა თქუენთა:

მნათობად სოფლისა მარადის, ბრწყინუალედ გამოჰსჩნდით წმიდანო მოწამენო…

დიდება შენდა, ღმერთო ჩუენო, დიდება შენდა: მოწამეთა. მსგავსი.

მნათობად სოფლისა მარადის, ბრწყინუალედ გამოჰსჩნდით წმიდანო მოწამენო, და ყოველივე სარწმუნოებაჲ, და სასოებაჲ თქუენი ღმრთისა მიმართ დასდევით, და საცნაურითა მით ზეთითა სულიერითა, სულიერნი ლამპარნი თქუენნი განაბრწყინუენით, და ბარძიმად შუენიერად ქრისტეს ეკკლესიისა გამოჰსჩნდით, და სისხლთა მდინარესა, ვითარცა ღჳნოსა აღმოაცენებთ, და ახარებთ გულსა მორწმუნეთასა, ღუაწლით-შემოსილნო ყოვლად ქებულნო ევედრენით ქრისტესა ღმერთსა, რათა ცოდუათა შენდობა მოანიჭოს, რომელნი სურჳლით დღესასწაულობენ ჴსენებასა თქუენსა:

საცნაურო ბჭეო ცხოვრებისაო, უხრწნელო ქალწულო ღმრთის-მშობელო, რომელნი…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

საცნაურო ბჭეო ცხოვრებისაო, უხრწნელო ქალწულო ღმრთის-მშობელო, რომელნი სარწმუნოებით შენდა მოვივლტით, გჳჴსნენ ჭირთაგან და განსაცდელთა, რამეთუ ვადიდებთ ყოვლად წმიდასა შობასა შენსა, მაცხოვარსა სულთა ჩუენთასა:

გუნდმან მაცხოვნოს მე, ბრძენთა მოციქულმან

ხუთშაბათსა კანონი, წმიდათა მოციქულთა, რომლისა კიდურ-წერილობა.

გუნდმან მაცხოვნოს მე, ბრძენთა მოციქულმან.

ქუეყანასა მწყურნებსა ვითარცა ჴმელსა განჳდა და შრომათაგან…

გალობა ა. ჴმა ჱ. სძლისპირი.

ქუეყანასა მწყურნებსა ვითარცა ჴმელსა განჳდა და შრომათაგან ეგჳპტისათა განერა, ერი ისრაილთა ღაღადებდა, მჴსნელსა ჩუენსა და უფალსა უგალხდობდით:

ღმრთიუ ბრწყინუალენო გუნდნო მოციქულთანო, დიდისა მის ნათლისა…

ტროპარნი.

ღმრთიუ ბრწყინუალენო გუნდნო მოციქულთანო, დიდისა მის ნათლისა მდგომარენო წინაშე ზეცას, მე დაბნელებული განმანათლეთ, და გზათა ცხოვრებისათა წარმიმართეთ:

ჵ საკუთარნო მეგობარნო მჴსნელისანო, შეცთომილი ესე საცთურთაგან სოფლისათა, მიჴსენით, ვნებათა საყუარელისაგან, და ბნელისა წყუდიადისა ცოდუათასა:

ისარნო ძლიერისანო აღლესულნო, მოწყლულნი ესე მახჳლითა მტერისათა განმკურნენით, მოციქულნო რომელნი სურჳლით, შევევედრებით საფარუელსა თქუენსა:

სავსე ჴუებულ-იქმნა ღმრთიუ-შუენიერებით, და საშოსა შენისაგან განკაცებული…

ღმრთის-მშობლისა.

სავსე ჴუებულ-იქმნა ღმრთიუ-შუენიერებით, და საშოსა შენისაგან განკაცებული გამოვიდა, ცხოვრებად მტერისა წარტყუენულთა, ყოვლად წმიდაო დედაო და ქალწულო:

შენ ნიკოლოზ, მოგერთმის მერუე გალობაჲ

სხუა. კანონი წმიდისა ნიკოლაოსისა, რომლისა კიდურ-წერილობაჲ.

შენ ნიკოლოზ, მოგერთმის მერუე გალობაჲ.

გუნდთა თანა ზენათა ძალთასა, მეუფისა ყოველთასა წინაშე…

იოსებისა. გალობა ა. ჴმა ჱ. სძლისპირი. განუკუეთელი გა.

გუნდთა თანა ზენათა ძალთასა, მეუფისა ყოველთასა წინაშე მდგომარემან ნეტარო, ჩუენ რომელნი გხადით ქუეყანასა ზედა, ყოვლისაგან განსაცდელისა ბოროტისა გუაცხოვნენ ნიკოლოზ, და ითხოვე ჰჴსნაჲ ცოდუათაგან ჩუენთა:

შენ შუა-მდგომელისა მიერ მდიდარ-ქმნილნი ჵ ნიკოლოზ, დღისი და ღამე გიჴმობთ სარწმუნოებით, მსწრაფლ-გუეწიენ ჩუენ, საეშმაკოჲსა მიერ სიბოროტისა ზედა მოსლჳთა განცდილთა ამათ, და განმხრწნელთა კაცთაგან, რათა მყუდროებისა მიმთხუეულნი გაქებდეთ შენ:

რომელნი ისწრაფიან მოშთობად ჩუენდა, ნიკოლოზ, ძლიერითა ძალითა ლოცუათა შენთათა, მისცნენ სრულიადსა მოშთობასა, და გჳხსნენ ჩუენ ბოროტისაგან ზედა მოსლჳსა მათისა, ქებით მგალობელნი, უფალსა უგალობდით რამეთუ დიდებით დიდებულ-არს:

თჳნიერ სჯულთა ბუნებათასა ჰშევ ღმერთი, და სჯულისა…

ღმრთის-მშობლისა.

თჳნიერ სჯულთა ბუნებათასა ჰშევ ღმერთი, და სჯულისა მომცემელი კაც-ქმნილი, მას უკუე ევედრე ვითარცა სახიერსა ყოვლად უბიწოო, რათა უგულებელს-ჰყუნეს უსჯულოებანი ჩუენნი, მგალობელთა მარადის, უფალსა უგალობდით რამეთუ დიდებით დიდებულ-არს:

არავინ-არს წმიდა, ვითარ უფალი და არავინ-არს მართალი…

გალობა გ. სძლისპირი.

არავინ-არს წმიდა, ვითარ უფალი და არავინ-არს მართალი, ღმრთისა ჩუენისაებრ, რომელსა უღაღადებთ, არავინ-არს წმიდა შე-ნ ნებრ უფალო:

ძლიერებაჲ საღმრთოჲ, შემოსეთ გულსა ჩემსა ვნებათა მიერ…

ტროპარნი.

ძლიერებაჲ საღმრთოჲ, შემოსეთ გულსა ჩემსა ვნებათა მიერ, და გულის-სიტყუათა მოუძლურებულსა, ქრისტეს მოციქულნო ყოვლად წმიდანო:

ერთსა ქადაგებდეს, სამ-ბრწყინუალისა, ღმრთთაებისა ნათელსა, და მრავალ-ღმრთაებისა ბნელი უჩინო-ჰყუეს, ქრისტეს მოწამეთა ყოვლად ქებულთა:

გულისა ჩემისა, წყლულებაჲ მწარჱ, განჰკურნეთ მოციქულნო, ქრისტეს ღმრთისანო ჴელთა თქუენთა სალბუნითა, ვითარცა მკურნალთა სამეუფოთა:

მაცხოვნე მშობელო, მეუფისაო, რომელმან უზესთაეს, ბუნებათა გჳშევ…

ღმრთის-მშობლისა.

მაცხოვნე მშობელო, მეუფისაო, რომელმან უზესთაეს, ბუნებათა გჳშევ მჴსნელი და მაცხოვარი, და ღმერთი, და უფალი დამბადებელი:

შენ ხარ დამამტკიცებელი, მუედრებელთა შენთა ქრისტე, შენ-ხარ…

სხუა. სძლისპირი.

შენ ხარ დამამტკიცებელი, მუედრებელთა შენთა ქრისტე, შენ-ხარ ნათელი დაბნელებულთა, და გადიდებს სული ჩემი:

რათა პატივს-გცემდეთ, და რათა გიგალობდეთ შენ მარადის…

ტროპარნი.

რათა პატივს-გცემდეთ, და რათა გიგალობდეთ შენ მარადის, მოგუეც ჩუენ ჴელი შეწევნისა, მღუდელ-მთავარო ნიკოლოზ:

დააძინენ ნიკოლოზ დაუძინებელითა ლოცჳთა შენითა, აღდგომილნი განსაცდელნი ჩუენ ზედა გევედრებით:

ყოვლითა ვნებითა განცდილი, განსაცდელთაგან კაცთა ბოროტთასა მიჴსენ შუა-მდგომელობითა შენითა წმიდაო ნიკოლოზ:

ცოდუათა მოტევებისა მონიჭებად ჩემდა, იოტებ მჴსნელისა მიმართ…

ღმრთის-მშობლისა.

ცოდუათა მოტევებისა მონიჭებად ჩემდა, იოტებ მჴსნელისა მიმართ წმიდაო, და სოფლისა ბოროტთა განსაცდელთაგან:

მესმა უფალო განგება საიდუმლოთა შენთა გამოუთქმელთა, განჳცადენ…

გალობა დ. სძლისპირი.

მესმა უფალო განგება საიდუმლოთა შენთა გამოუთქმელთა, განჳცადენ საქმენი შენნი, და აღჳარე მე ღმრთაება შენი:

განშუენდით თქუენ მოციქულნო, და შეიმკუენით საღმრთოჲთა ბრწყინუალებითა…

ტროპარნი.

განშუენდით თქუენ მოციქულნო, და შეიმკუენით საღმრთოჲთა ბრწყინუალებითა, და ნათლითა მის მიერითა, რომელმან მნათობად განგაბრწყინუნა თქუენ:

მენავეთ-მოძღუარნო ბრძენნო, მოციქულნო განმარინეთ ღელუათაგან, განსაცდელთა ცხოვრებისათა, და საცთურთა შინა, ღელუა გუემული:

რომელთა აღსძრენით ძღუანი მრავალ ღმრთაებისანი, ჰუნენო რჩეულნო, უფსკრულნი ცოდუათა ჩემთანი, განაჴმენით თქუენთა ლოცუათა მიერ:

მამისა თანა მოსაყდრე, სიტყუა ჰშევ ყოვლად უბიწოო…

ღმრთის-მშობლისა.

მამისა თანა მოსაყდრე, სიტყუა ჰშევ ყოვლად უბიწოო საშოჲთ შენით, ვინაცა უზასთაეს იქმენ, ყოველთავე არსთა ღმრთისა დედაო:

მრავალთაგან ცოდუათა ჩემთა, შთავვარდები ურიცხუთა ჭირთა შინა…

სხუა. სძლისპირი. იგივე.

მრავალთაგან ცოდუათა ჩემთა, შთავვარდები ურიცხუთა ჭირთა შინა მრავალთა, ისწრაფე წმიდაო ნიკოლოზ, შეწევნად ჩემდა, ვითარცა მიმსგავსებულმან ქუელის-მოქმედისამან:

ვჰგოდებ მე წარწყმედასა თავისა ჩემისასა დაჴსნილებასა შინა მყოფი ესე, გარნა მეოხებითა შენითა ნიკოლოზ, ჴელ-პყრობილ-მყავ სინანულისა მიმართ:

რომელმანცა იჴსნენ სამნი იგი ჭაბუკნი სიკუდიდ გულუებადნი, მამაო ნიკოლოზ, მიჴსენ მეცა ყოვლისაგან შეიწრებისა, და საუკუნოჲსაგან სასჯელისა:

მარადის გონებად ზეციერთა განმაძლიერე მე ყოვლად უბიწოო…

ღმრთის-მშობლისა.

მარადის გონებად ზეციერთა განმაძლიერე მე ყოვლად უბიწოო, და საცხოვრებელისა მიმართ გზისა წარმართენ აღძრუანი სულისა ჩემისანი:

რომელმან ღამისაგან, უმეცრებისა ღმრთაებისა ცნობითა განანათლე ქუეყანა…

გალობა ე. სძლისპირი.

რომელმან ღამისაგან, უმეცრებისა ღმრთაებისა ცნობითა განანათლე ქუეყანა, განგუანათლენ ჩუენ აწცა უფალო:

შეიწრებული ესე, მრავალთა ცოდუათაგან შემიყუანეთ, ცხოვრებისა საყუდელად…

ტროპარნი.

შეიწრებული ესე, მრავალთა ცოდუათაგან შემიყუანეთ, ცხოვრებისა საყუდელად, ქრისტეს მოციქულნო დიდებულნო:

მადიდებელი ესე, ყოვლად პატიოსნისა გუნდისა თქუენისა, მიჴსნენით დიდებულნო, მწჳრისაგან ბილწთა საქმეთასა:

მიმსგავსებულნო ქრისტეს, ვნებათანო ყოვლისა გულის-თქმისაგან, იჴსენით სული ჩემი, ქრისტეს მოციქულნო სანატრელნო:

განჰკურნე სული ჩემი, სნეული ყოვლად წმიდაო დედოფალო…

ღმრთის-მშობლისა.

განჰკურნე სული ჩემი, სნეული ყოვლად წმიდაო დედოფალო, რომელმან ჰშევ აღმხმელი, სენთა სოფლისათა უსძლოო:

განგუაძლიერენ ოხათა შენთა მიერ, დაცუად საღმრთოთა ბრძანებათა…

სხუა. სძლისპირი. აღმსთობით.

განგუაძლიერენ ოხათა შენთა მიერ, დაცუად საღმრთოთა ბრძანებათა, მხოლოსა ქრისტეს ღმრთისა ჩუენისათა, ნიკოლოზ, ღმრთიუ სანატრელო:

რომელი მკჳდრობდ მჳროს შინა, აღგუავსენ ჩუენ საღმრთოჲთა სუნნელებითა, პატივით მგალობელნი შენნი:

შეგჳწყალენ ლოცჳთა შენითა მღუდელ-მთავარო, მუედრებელმან ღმრთისა მიმართ ყოვლად მოწყალისა, რათა ვიჴსნნეთ განსაცდელთა და ჭირთაგან:

წყლითა ცხოვრებისა მადინებელითა სავსეო ყრმააო, გუასუ ჩუენ…

ღმრთის-მშობლისა.

წყლითა ცხოვრებისა მადინებელითა სავსეო ყრმააო, გუასუ ჩუენ ყოველთა, რომელნი კეთილ-მსახურებით გიგალობთ შენ:

ვედრებასა ჩემსა, განუჰფენ უფლისა მიმართ, და მას…

გალობა ვ. სძლისპირი.

ვედრებასა ჩემსა, განუჰფენ უფლისა მიმართ, და მას აღუარებ ბრალთა ჩემთა, რამეთუ ბოროტითა აღივსო სული ჩემი, და სიმტკიცე ჩემი ჯოჯოხეთად მიიწია, და იონასებრ, ვღაღადებ აღმომიყუანე მე ღმერთო ჩემო:

დაარღჳენით ტაძარნი საკერპონი, ლოცუათა თქუენთა, მეხისტეხითა წმიდანო…

ტროპარნი.

დაარღჳენით ტაძარნი საკერპონი, ლოცუათა თქუენთა, მეხისტეხითა წმიდანო, მოციქულნო ამისთჳს გევედრები სულისა, ჩემისა კერპნი დაამჴუენით და ტაძრად, ღმრთისა გამომაჩინეთ, თანა-მდები ესე მრავალთა შეცოდებათა:

მსგავსად ქუათა პატიოსანთა აღშენებულნო, კლდესა ზედა სიმტკიცისასა ღმრთის-მხილუელნო, ქჳშასა ზედა და დაფუძნებული გული ჩემი, იჴსენით დაცემისაგან დიდისა რამეთუ ქარნი, და მდინარენი, განსაცდელთანი მძჳნუარედ შემაშთობენ მე:

ჴორცთა სიყუარულისაგან წარმწყმედელისა, მიჴსენით მე ჵ მეგობარნო სიტყჳსანო და ბოროტთა სიმრავლითა საძაგელ ქმნილი ესე, შემკართ სიყუარულსა უფლისასა რომელი იგი, ელის ცოდჳლთა, მოქცევასა მოწყალებით ნეტარნო:

ვითარცა რა ვარდი და შროშანი სუნნელი, და…

ღმრთის-მშობლისა.

ვითარცა რა ვარდი და შროშანი სუნნელი, და მირონი მრავალსასყიდლისა მთათა შინა, და ღელეთა მსოფლიოთა გამოგირჩია შენ, მჴსნელმან და დაემკჳდრა შენ შორის და იშუა რა, სუნნელებითა აღავსო ყოველი სოფელი დედოფალო:

გამოჩნდა გული შენი სამოთხედ ნიკოლოზ, თჳს შორის…

სხუა. სძლისპირი, იგივე.

გამოჩნდა გული შენი სამოთხედ ნიკოლოზ, თჳს შორის მქონებელი ხისა ცხოვრებისა ქრისტეს მჴსნელისა, რომელსა ევედრე დაუცხრომელად, სამოთხესა შინა ცხოვრებად ჩუენ ყოველთა, რომელნი ესე მდიდარ-ვართ მჴურუალითა შუა-მდგომელობითა, შენითა:

წარუვლი ცხოვრებასა ჩემსა მედგრობასა შინა, და უშიშად ვჰსცოდავ უბადრუკი, და ვიგონებ რამეთუ ვერ განუერები სამსჯავროჲსა მისგან, და შიშით შევიპყრობი, შემიწყალე მე ღმერთო ლოცჳთა ნიკოლოზისათა, ვითარცა სახიერ-ხარ:

განსაცდელთა ვრცელ-ღელჳსათა, მრავალ სახითა ანაზდად მოსრულთა ჩემ ზედა, სიმრავლისათჳს ცოდუათა ჩემთასა გიღაღადებ, ნუ დამიტევებ მე ნეტარო თჳნიერ შეწევნისა, არამედ მოჰყავ ჩემდა ხელი შეწევნისა, და ვითარცა მოწყალემან მაცხოვნე მე:

პალატ მაღლისა მეუფისა, და ცეცხლ სახილუელ-საყდარ, და…

ღმრთის-მშობლისა.

პალატ მაღლისა მეუფისა, და ცეცხლ სახილუელ-საყდარ, და უზესთაეს ხერუვიმთა, და სერაფიმთა უაღრეს გონებისა იქმენ ქალწულო, ამისთჳს ყოველი სული გადიდებს შენ, ვითარცა დედასა დამბადებელისასა:

საღმრთოსა შურისათჳს, ცეცხლმან შეიკდიმა პირუელად ბაბილონს, რომელსა…

გალობა ზ. სძლისპირი.

საღმრთოსა შურისათჳს, ცეცხლმან შეიკდიმა პირუელად ბაბილონს, რომელსა სამნი ყრმანი, ვითარცა სამოთხესა შინა ვიდოდეს, და შეცურეულნი ესრეთ ღაღადებდეს და იტყოდეს კურთხეულ-ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

დამნთქამს მე მედგრობისა მწუხრი და დამფარავს არმური…

ტროპარნი.

დამნთქამს მე მედგრობისა მწუხრი და დამფარავს არმური ცოდჳსა, ნათელნო სოფლისანო, ყოვლად ბრძენნო მოციქულნო განანათლეთ, გული ჩემი დაბნელებული და ჴმა-ვჰყო, კურთხეულ-ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

სხუად სამყაროდ გამოჰსჩნდით, ქადაგად დიდებულისა ქრისტეს ღმრთისასა, წმიდანო მოციქულნო, ამისთჳს გევედრებით დაგჳფარენით სარწმუნოებით შევედრებულნი ესე, წმიდასა საფარუელსა, წყალობისა თქუენისასა:

ნაკუერცხლად მოტყინარედ, ცეცხლითა სულისათა გამოჰსჩნდით წმიდანო, ქადაგნო უფლისანო, ნიბთნი ბოროტნი ვნებათა ჩემთანი, დაჰსწუენით ბრძენნო და ცეცხლისა მისგან, გეენიისა გჳჴსნენით, მადიდებელნი თქუენნი:

მთად ჩრდილოვნად გამოსჩნდი, და შენგან უჴელოდ გამოეკუეთა…

ღმრთის-მშობლისა.

მთად ჩრდილოვნად გამოსჩნდი, და შენგან უჴელოდ გამოეკუეთა ლოდი, დედოფალო წმიდაო, მსგავსად ლოდთა ულმობელი სული ჩემი, და გემოთ-მოყუარებითა დაბნელებული, ლმობიერ-ჰყავ უსძლოო, და აღავსე სინანულითა:

ადინენ მდინარენი მოძღურებათანი, განმაჴმობელნი წუალებათა ნაკადულთანი, და…

სხუა. სძლისპირი. იგივე.

ადინენ მდინარენი მოძღურებათანი, განმაჴმობელნი წუალებათა ნაკადულთანი, და ასუ სულთა მორწმუნეთასა, მღუდელმოქმედო ნიკოლაოს, ამისთჳს პატივს-გცემთ შენ:

განძლიერდი ძალითა სამებისათა, და კერპნი მაცთურნი წარსწყმიდენ, ამისთჳს სარწმუნოებით გევედრები შენ ნიკოლოზ, გონებისა ჩემისა კერპნი ვნებათანი განჰჴადენ:

მჳროელთა პირუელ მოსაყდრეო ღირსო, ადინებ შემდგომად სიკუდილისა საღმრთოსა მჳრონსა, და ბოროტ-სუნობასა უძლურებათა ჩუენთასა განსდევნი, რომელნი მოვივლტით შენდა სარწმუნოებით, ნიკოლოზ, ყოვლად სანატრელო:

დააყუდე დინებაჲ სიკუდილისა, მშობელო უკუდავისა ღმრთისაო, რომელსა…

ღმრთის-მშობლისა.

დააყუდე დინებაჲ სიკუდილისა, მშობელო უკუდავისა ღმრთისაო, რომელსა ევედრე წმიდაო, ვნებათა მდაბლისა ჴორცისა ჩემისათა, მოკუდინებად, და ღირს-ჰყოფად ჩემდა ცხოვრებისა:

შჳდ-წილ-აღაგზნა საჴმილი, მძლავრმან ქალდეველთამან ყრმათათჳს, გულის-წყრომით, რისხჳთა…

გალობა ჱ. სძლისპირი.

შჳდ-წილ-აღაგზნა საჴმილი, მძლავრმან ქალდეველთამან ყრმათათჳს, გულის-წყრომით, რისხჳთა ძალითა მაღლისათა, იხილნა უვნებელად, დაცულნი ცეცხლისაგან განუხრწნელად, დამბადებელისა მიმართ და მჴსნელისა, ღაღადჰყო აკურთხევდით, ყრმანი და მღუდელნი უგალობდით, ერნი უფროსად, ამაღლებდით მას უკუნისამდე:

შერყეული სული ჩემი, ვნებათაგან დაამტკიცეთ ღირსნო, ეკკლესიისა…

ტროპარნი.

შერყეული სული ჩემი, ვნებათაგან დაამტკიცეთ ღირსნო, ეკკლესიისა საფუძუელნო და სუეტნო უძრავნო, მორწმუნეთა გოდოლნო, და სიღრმით ცოდჳსათ მომნადირებელნო, და მესათხევლენო კაცთა ცხოვრებისანო, წმიდანო მოციქულნო, ნავთ-საყუდელნო მყუდრონო, რომელნი ქებით აღუამაღლებთ ღმერთსა უკუნისამდე:

მდებარე საფლავსა შინა, ბნელსა სასო წარკუეთილებისასა, და ქუესკნელსა შინა გემოთასა დაცემული, ვედრებითა თქუენითა აღმომიყუანეთ დიდნო მოციქულნო მობაძავნო წყალობათა ქრისტეს ღმრთისათა, და ღირს-მყავთ დიდებულნო, ნათელსა სათნოებათასა, რათა ქრისტესა ვაკურთხევდე უკუნისამდე:

შუენიერად განშუენდი შენ, სათნოებათა სამკაულთა, ქალწულო და…

ღმრთის-მშობლისა.

შუენიერად განშუენდი შენ, სათნოებათა სამკაულთა, ქალწულო და შემოქმედი ყოველთა სიკეთეთა სიკეთჱ დაიტიე, რომელსა ლმობიერად ევედრე, რათა უშუერქმნილი ესე ვნებათაგან, სული ჩემი შეამკოს, და ბრწყინუალედ განაშუენოს, სათნოებათა, საღმრთოთა ნათლითა დედოფალო:

სამნი ყრმანი ღმერთო, შეჭურჳლნი, მადლისაგან მძლედ გამოჩნდეს…

სხუა. სძლისპირი.

სამნი ყრმანი ღმერთო, შეჭურჳლნი, მადლისაგან მძლედ გამოჩნდეს, ალსა და მძლავრსა სძლეს, სჯულისა და მარხჳთა და ესრეთ, ღაღადებდეს, ყოველნი საქმენი უფალსა აკურთხევდით, და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:

განათლებულმან მღუდელ-მთავარო ღმრთიუ-განბრძნობილო, ნათელ-ცისკროვანითა შარავანდედითა სამ-მზეობითითა ღუთაებისათა…

ტროპარნი.

განათლებულმან მღუდელ-მთავარო ღმრთიუ-განბრძნობილო, ნათელ-ცისკროვანითა შარავანდედითა სამ-მზეობითითა ღუთაებისათა, ბნელი ვნებათა ჩემთა, დაჰჴსენ ლოცჳთა შენითა ნიკოლოზ:

რომელმან სამნი იგი მძღუანნი მჴედართანი იჴსნენ სიკუდილისაგან, საშინელითა მისლჳთა შენითა, ნიკოლოზ, მღუდელ-მესაიდუმლოეო, გჳჴსნენ ჩუენცა ყოვლისაგან ვნებისა სიკუდილ-შემოსილისა:

შერყეული განსაცდელთაგან საეშმაკოთა და კაცთა მიერ მაჭირუებელთა, დაგუამტკიცენ მეოხებითა შენითა, და გჳჴსნენ უვნებელად ყოვლად სანატრელო ნიკოლოზ:

შესწირე ოხაჲ უფლისა მიმართ, შეწყალებად და ცხოვრებად…

ღმრთის-მშობლისა.

შესწირე ოხაჲ უფლისა მიმართ, შეწყალებად და ცხოვრებად მათთჳს რომელნი მოივლტიან შენდა, სარწმუნოებით ყოვლად წმიდაო ქალწულო, შემწეო კაცთაო:

განკჳრდეს ზესკნელს ცანი და კიდენი, ქუეყანისანი შეძრწუნებულ-იქმნნეს…

გალობა თ. სძლისპირი.

განკჳრდეს ზესკნელს ცანი და კიდენი, ქუეყანისანი შეძრწუნებულ-იქმნნეს, რაჟამს ღმერთი, შენ მიერ კაცთა გამოეცხადა, და საშო შენი უმაღლეს, ცათა საყდართა გამოაჩინა, ამისთჳს ღმრთის-მშობელო ანგელოსნი და კაცნი, ვითარცა ღირს-ხარ გადიდებენ შენ:

ლომთა მათ სულთა განმხრწნელთა შემუსრენით, შუანი ძლიერებითა…

ტროპარნი.

ლომთა მათ სულთა განმხრწნელთა შემუსრენით, შუანი ძლიერებითა საღმრთოჲთა, დიდნო მოციქულნო და მსგავსად წერილისა, ყოვლისა სოფლისა მთავრად, დაიდგინენით თქუენ ქრისტეს მიერ, და სულსა სახიერსა დაამონეთ ქუეყანაჲ, მეცა ღირს-მყავთ მონებასა ქრისტესსა:

შუენიერი სიკეთითა უფროს კაცთა, სიტყუაჲ ღმრთისა ქუეყანად მოსრული, ფერხითა შუენიერითა ახარეთ სოფელსა, ჵ ყოვლად ბრძენნო ქადაგნო, და მახარებელნო მშჳდობისანო ამისთჳს გევედრები, ვედრებითა თქუენითა, სული ჩემი მშჳდობითა აღავსეთ:

ქუეყანისა ასოთა მოკუდინებითა, ცხოვრებაჲ საუკუნოჲ შეიმოსეთ, და ვნებითა ვნებათა საღმრთოთა სახე ექმნენით, მომკუდარი ესე ისრითა, ბოროტისათა განმაცხოველეთ, წამლითა უბიწოსა ლმობიერებისათა, ღმრთიუ-სანატრელნო მოციქულნო:

სული ჩემი სნეული ვნებათაგან, სახიერისა ღმრთისა მშობელო…

ღმრთის-მშობლისა.

სული ჩემი სნეული ვნებათაგან, სახიერისა ღმრთისა მშობელო, ვითარცა ტკბილმან და სახიერმან განჰკურნე, და იჴსენ და მქენჯნელთა მათ, მტერთა და მოძულეთა ჩემთაგან, რათა ჰჴსნილი შენ მიერ, გულს-მოდგინედ გაქებდე მაცხოვარსა კაცთა ბუნებისასა:

ღმრთის-მშობლად აღგიარებთ, რომელნი შენ მიერ ვიჴსნენით ქალწულო…

სხუა. სძლისპირი.

ღმრთის-მშობლად აღგიარებთ, რომელნი შენ მიერ ვიჴსნენით ქალწულო უბიწოო, და გუნდსა თანა უჴორცოთასა, შენ დაუცხრომელად გადიდებთ:

ვითარცა მჴსნელმან ჭირთა შინა სარწმუნოებით შენდა მუედრებელთამან…

ტროპარნი.

ვითარცა მჴსნელმან ჭირთა შინა სარწმუნოებით შენდა მუედრებელთამან, მიჴსენ მე ყოვლისაგან ძჳრისა ნიკოლოზ, ვედრებითა სახიერისა მიმართ ღმრთისა და უფლისა:

მყოფი გუნდთა თანა ზეციერთა, უწმიდესო მამაო ნიკოლოზ, ევედრე სახიერსა ღმერთსა ცხოვრებად ჩუენდა:

წინაშე კართა ზედა არს სასჯელი, ეკრძალე სულო ჩემო, და ღაღად-ჰყავ მსაჯულისა ღმრთისა ჵ მიმართ, ოხითა ნიკოლოზისათა მაცხოვნე მე უფალო:

ღმრთის-მშობლისა.

ნათლისა შემწყნარებელო ქალწულო, განანათლე ვნებათა მიერ დაბნელებული სული ჩემი, რათა სარწმუნოებით და სურჳლით გადიდებდე შენ მარადის:

აღჳვსენითსა ზედა, დასდებელნი მოციქულთანი. ჴმა ჱ.

უფალო წადიერად ქუეყანასა ზედა, მოციქულთა შეგიყუარეს შენ, და ნაგევად შერაცხეს ყოველი, რათა შენ მხოლო შეგიძინონ, და შენთჳს სატანჯუელთა, ჴორცნი მათნი მისცნეს ვინაცა იდიდნეს, და მეოხ-არიან შეწყალებად სულთა ჩუენთათჳს:

უფალო მოციქულთა საჴსენებელი განადიდე ქუეყანასა ზედა, რამეთუ ყოველნი ერთობით, შემოკრებულ-ვართ მათ შინა, და დიდების გმეტყუელებთ შენ, რამეთუ მოგუცემ ლოცჳთა მათითა, კურნებასა და მშჳდობასა, ღმერთო ჩუენო მრავალ-მოწყალე:

მოწამეთა.

ჯაჭჳ სარწმუნოებისა სიმჴნით, შეიმოსეთ და ნიში, ჯუარისა საჭურუელად, აღიღათ მოწამენო, და მჴედრად ქრისტესა ახოვნად, გამოსჩნდით, რამეთუ წინა აღუდექით მძლავრთა, და კუალად ეშმაკისა საცთური დააკუეთეთ, უძლეველნო, და გჳრგჳნნი მოიხუენით, ბრწყინუალენი ღმრთისაგან, მეოხ-გუეყუენით ცხოვებად სულთა ჩუენთა.

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

დედოფალო შეიწირე ვედრებაჲ მონათა შენთა, და გჳჴსნენ ჩუენ ყოვლისაგან ჭირისა და მწუხარებისა:

ხუთშაბათსა მომიჴსენენი. ჴმა ჱ.

მომიჴსენენ ჩუენ ქრისტე, სოფლის მაცხოვარ, ვითარცა ავაზაკი წინაშე ჯუარსა. და ღირს-მჰყუენ ჩჳუენ ყოველნი მრავალ-მოწყალე, შენსა ზეცისა სასუფეველსა:

ნესტუ საუფლო-იქმნენით თქუენ მოციქულო, ურწმუნონი საფლავით აღადგინენით, ურწმუნოებისაგან, და ცხოვრებისა მის, საუკუნოჲსა მკჳდრად ღირს-ჰყუენით:

წარმართთა გონებისა უნაყოფოჲსა, დასთესეთ თესლი სიტყჳსა ჵ ღმრთის-მეტყუელნო, და ნაყოფიერჰყუენით, ღმრთის-მსახურებით, ამისთჳს გნატრით ყოვლად ქებულნო:

ყოვლისა ბოროტისა ზესთა-იქმნენით ტანჯუათა სიმწარენი მჴნედ თავსისხენით…

მოწამეთა.

ყოვლისა ბოროტისა ზესთა-იქმნენით ტანჯუათა სიმწარენი მჴნედ თავსისხენით, და წინდი ცხოვრებისა, ზეცით მოიღეთ, ქრისტეს მჴედარნო ღუაწლისა-მძლენო:

მოაკუდინენ აღდგომანი ბოროტთა, ვნებათანი უბადრუკისა სულისა ჩემისანი…

დიდება.

მოაკუდინენ აღდგომანი ბოროტთა, ვნებათანი უბადრუკისა სულისა ჩემისანი, სამებაო პატიოსანო ყოვლად წმიდაო, მეოხებითა საღმრთოთა მოციქულთა შენთათა, რათა ცხოვნებული გადიდებდე შენ:

გიხაროდენ მარწუხო ნაკუერცხალისა მის, საღმრთოსაო, გიხაროდენ მოსწავებულო…

აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

გიხაროდენ მარწუხო ნაკუერცხალისა მის, საღმრთოსაო, გიხაროდენ მოსწავებულო, წინასწარ-მეტყუელთაო, და მოციქულთაო, საგალობელო ღმრთისა დედაო:

ანგელოსი ღმრთიუ-ბრწყინუალე, ტომით დავითისით აღმოსრულისა, ქალწულისა მომართ…

სერობისად, გალობანი წმიდისა ღმრთის-მშობელისანი. თქმული იოაე დამასკელისანი სარწმუნოებიანნი. გალობა ა. ჴმა ჱ. სძლიპირი. ეტლთა მფლობელი.

ანგელოსი ღმრთიუ-ბრწყინუალე, ტომით დავითისით აღმოსრულისა, ქალწულისა მომართ, მოივლინა და მიაგებ კურთხეულსა გიხაროდენი, რომლისა მიმართ უბიწო, შემდგომად შფოთთა სულისათა და ჰჴსნისა, ჰჴმობდა მეყავნ მე მსგავსად, ქადაგებისა შენისა:

შეიწყნარა რა უხრწნელმან, ხარება უცხო შეუორგულებელად, მოვიდა მის ზედა, სული ღმრთისა და წმიდა ჰყო, და მისცა ძალი დასატევნელად სიტყჳსა ღმრთაებისა, და უაღრეს ცნობისა მიერ კერძო, ბუნებითთა საზღუართა, ქალწულებით შობისა:

და ესრეთ აგრილობდა მას, გუამოვანი სიბრძნე და ძალი ღმრთისა, თანა არსი მისი, ვითარცა, საღმრთო რაიმე თესლი, და უბიწოთა სისხლთა მისთაგან, უშენნა თავსა თჳსსა, ჴორცნი სულიერნი მას სული სიტყჳერი, და გონიერი თბისა ჩუენისა დასაბამნი:

არათუ თესლოვნებისა, არამედ დამბადებელობისაებრ არცა, მცირედ მცირედისა, სახისა შემატებისაებრ, წარმოაჩინა საღმრთოსა, მუცლად-ღებისა სახე, არამედ მყის სრულ-იპოვა რამეთუ, თჳთ იგი სიტყუა ღმრთისა, გუამ ექმნა ჴორცთა თჳსთა:

არათუ პირუელ გუამქმნილთა, ჴორცთა შეერთო ღმრთისა სიტყუა…

გალობა გ. სძლისპირი. განმაძლიერებელ.

არათუ პირუელ გუამქმნილთა, ჴორცთა შეერთო ღმრთისა სიტყუა, არამედ გარე შეუწერელად მკჳდრ-იქმნა, რათა უხრწნელსა, საშოსა ქალწულისასა, თჳსსა მას გუამსა შინა, მიიხუნას ყოველნივე ჩუენნი:

ამისთჳს მეყუსეულად ჴორცნი, მყის სიტყჳსა ღმრთისა ჴორცნი, მყის ჴორცნი სულიერნი და გონიერნი, ვინაცა არა კაცად, განღმრთობილად არამედ სიტუად, და ღმრთად განკაცებულად, ვქადაგებთ მასუე ქრისტესა:

და რამეთუ ბუნებით სრულქმნილი ღმერთი ბუნებით სრულ კაც-იქმნა, არა შეცუალა ბუნება, არცა აოტნა განკაცება, არამედ მის შორის მყოფსა, მქონებელთა მათ ჴორცთა, გუამოვნებით შეერთა:

შეერთებასა ვიტყჳთ ახალსა, შეზავებასა მაღალსა, უცუალებელსა და განუყოფელსა, რამეთუ არცა საღმრთო, ბუნება მისი კაცობრივად, შეეცუალა და არცა, კაცობრივი საღმრთოდ არსებად:

არათუ ორთაგან ერთსა ვიტყჳთ შეზავებულსა, ბუნებასა ჴორცთა…

გალობა დ. სძლისპირი. ამჴედრდი ეტლთა.

არათუ ორთაგან ერთსა ვიტყჳთ შეზავებულსა, ბუნებასა ჴორცთა და სიტყჳსასა არცაღა, სხუათაგან სხუად რადმე შეცუალებულსა არამედ, სხუათაგან მათუე შინა, არსებითთა თჳთებათა ცნობილსა:

რამეთუ უწყით ვითარმედ შეზავებული ბუნებაჲ, არცა ერთისა თანა-არს რომელთაგან, მოეღოს შეზავება და ვერცა ძალუც, არსებით მარტივსა, საღმრთოსა ბუნებისა თანა არსობაჲ:

არამედ ღმრთაებისაგან და კაცებისა სრულისა, ღმრთად სრულად და კაცად სრულად ვქადაგებთ, ერთსა და მასუე ორთაგან და ორთა შინა, ბუნებათა, ვითარცა მამისა და ჩუენსა თანა-არსსა:

არათუ კერძო კერძოსა შეეყო კაცობრივისა, ბუნებისასა საღმრთო ბუნება, არამედ ყოვლითურთ სრული სრულსა შეერთო გუამსა შინა, სიტყჳსასა და შენგან, მიცემულნი ჴორცნი ღმერთ-ჰყუნა უხრწნელო:

არათუ ბუნებით არცა მადლით, არამედ ზესთა ბუნებისა…

გალობა ე. სძლისპირი. ნუ სადა განმიშორებ.

არათუ ბუნებით არცა მადლით, არამედ ზესთა ბუნებისა განაღმრთუნა შენგან მიცემული ჴორცნი, სიტყუამან ღმერთმან უბიწოო, და ღმრთისა, ჴორცად და ღმრთისა სულად და ღმრთისა გონებად, საკჳრუელებით გამოაჩინა:

ქრისტეს სახელის დებითა, თჳთებასა მრჩობლთა არსებათა მისთასა ვქადაგებთ, რამეთუ ვითარ ღმერთმან, სცხო ღმრთაება თჳსი კაცებასა თჳსსა, ამისთჳს, არცა ერთ-კერძოსა მათისა, არამედ ორთა ბუნებათა მისთა ცხოველად ვიცნობთ:

ორთა სრულთა ბუნებათა, ცხოველად დაცუასა ვიტყჳთ შემდგომად შეერთებისა, არათუ განთჳსებით, თჳსაგან დავსდებთ თჳთეულსა არამედ ერთსა მას, შეზავებულსა გუამსა შევაერთებთ, არსებითა შეერთებითა:

აგებულსა აგებულად, და აუგებელსა აუგებელად ვიცნობთ, მოკუდავსა მოკუდავად, და უკუდავსა უკუდავად მის შორის, რამეთუ ერთი იგი ბრწყინჳდა საკჳრუელებითა, ხოლო მეორე თავს-ისხმიდა შეურაცხებითა:

თჳსად განისაკუთრებს სიტყუა ვნებასა ჴორცთა თჳთასა, და…

გალობა ვ. სძლისპირი. მომიტევენ სახიერ.

თჳსად განისაკუთრებს სიტყუა ვნებასა ჴორცთა თჳთასა, და კუალად მისცემს თჳსთა, დიდებულებათაგან, წმიდათა ჴორცთა თჳსთა, შეერთებისა, ერთ-გუამოვნებითისათჳს:

ამისთჳსცა უფალი, დიდებისა ჯუარცმულად აღიარების, საღმრთოსა ბუნებისა, უვნებელად გებითა, და კუალად ძე კაცისა, ზეცათა შინა, მყოფად უწინარეს ვნებისა:

არა ვქადაგებთ ერთსა, მოქმედებასა ქრისტესსა, რათა არა, სიტყჳსა ღმრთაებასა შევეჴნეთ, ვნებანიცა სულისა ჩუენისანი შიშსა ვიტყჳ, და მწუხარებასა და ურუასა:

კაცობრივ სადამე მოქმედ, და სამარადისოდ მოქმედ არს ქრისტე, ვინათგან სიტყჳერი, და გონიერი სული, მიიღო, მან, რამეთუ მგონებლობა არს, მოქმედება გონებისა

ორთა ვიტყჳთ უფლისა, ჩუენისა იესოს, მოქმედებათასაცა, რამეთუ…

გალობა ზ. სძლისპირი. ღმრთისა გარდამოსლუასა.

ორთა ვიტყჳთ უფლისა, ჩუენისა იესოს, მოქმედებათასაცა, რამეთუ აქუნდა ვითარ, ღმერთსა და თანა არსსა მამისასა საღმრთო მოქმედება, და ვითარ კაცსა ჩუენებრსა, კაცობრივისა, გონებისა მოქმედებაჲ:

საღმრთოთა სასწაულთა, ღმრთაება სიტყჳსა, მოქმედებდა გარნა, არა თჳნიერ ჴორცთა, ხოლო მდაბალთა ჴორცნი, არამედ არა თჳნიერ ღმრთაებისა, რამეთუ ივნებდეს რა ჴორცნი, მათ თანა იყო, ღმრთაება უვნებელად:

სრულად ღმრთად აღჳარებთ, რამეთუ მის შორის, მკჳდრ-არს ყოველივე, სავსება ღმრთაებისა, ჴორციელად და სულიერად, კაცად რათა სრულებით აცხოვნოს, კაცი რამეთუ მიუღებელი, უკურნებელ-არს მამობრივთა ჴმათაებრ:

ყოვლითურთ ღმერთ-არს შენგან, შობილი ქალწულო, გარნა არა ყოვლად ღთ҃, რამეთუ არა მხოლოდ ღმერთ-არს არამედ კაცცა, და კუალად ყოვლად ყოვლითურთ კაც-არს იგი, გარნა არა ყოვლად კაც-არს, არამედ ღმერთცა, ვითარცა მრჩობლი არსებითა:

ზესთა სიტყჳსა სძალო, შენგან მიცემულთა მათ, ჴორცთა სიტყჳსათა, არსებად ვიტყჳთ არა, გუამად რამეთუ განთჳსებული პირი, სახე იდების გუამად, არამედ სულნი და ჴორცნი განუწუალებელ არიან სიტყჳსაგან:

ორთა შობათა, დაუსაბამოსა და ჟამიერსა, და ორთა…

გალობა ჱ. სძლისპირი. რომელმან დაჰრთენ.

ორთა შობათა, დაუსაბამოსა და ჟამიერსა, და ორთა არსებათა მისთა, და ორთა ბუნებითთა საქმეთა, ორთა ნებათა, და მრჩობლთა სიბრძნეთა, საღმრთოსა და კაცობრივსა ვმსახურებთ, ერთისა მის შენგან შობილისა, ქრისტესთა უბიწოო დედაო:

არათუ სხუასა და სხუასა, არამედ ერთსა და მასუე, ერთბამად ღმერთსა და კაცსა სრულსა, მასუე ყოვლითურთ ღმერთსა ჴორცთა თანა, და კუალად მასუე, ყოვლითურთ კაცსა სრულსა, ზესთა ღმერთთასა ღმრთაებისა თანა თაყუანის-ვჰსცემთ, და უწყით მისთა, ბუნებათა შერწყმა და განყოფა:

ღმრთისად გურწამს შოსად სიკუდილი და ვნებანი, ღმრთისად ჯუარი და საფლავი და სამსჭუალნი, და ღმრთისად სისხლი, რამეთუ ერთიყო, საღმრთო გუამი ჴორცთა და სიტყჳსა, და ვითარცა მასუე და ერთსა, ევნებოდეს და შეემთხუეოდეს

არათუ ღმრთისა, ვნებასა ვიტყჳ, წარუედ ღმრთის-მბრძოლო, რამეთუ მარტივსა ბუნებასა, ვერ ეუფლების სიკუდილი ვინათგან შეერთებულთა, განყოფისა არს მოქმედ, არამედ წმიდათა ჴორცთა მისთასა მისდა შევრაცხთ, გუამოვნებითისა, ერთობისათჳს სიტყჳსა თანა:

ერთ-გუამოვნებით, ღმრთისად შეერთებულნი ჴორცნი, და ღმრთისა სულად ცნობილი სული, განიყუნეს რა სიკუდილისა მიერ, ღმრთისად შერაცხეთ, სიკუდილი და განყოფა, ჴორცთა და სულისა მისისა, და რამეთუ, არა უწყოდეთ მუნ, სხუა გუამი გარნა ხოლო სიტყჳსა:

ქალწულებრივთა სისხლთა შენთაგან უხრწნელო, ჴორცნი და სული…

გალობა თ. სძლისპირი. განკჳრდეს ზესკნელს.

ქალწულებრივთა სისხლთა შენთაგან უხრწნელო, ჴორცნი და სული კაცობრივნი მიიხუნა, გუამსა შინა თჳსსა სიტყუამან ღმრთისამან ამისთჳს, უქცეველად ჴორც-მნასა სიტყჳსასა და უცუალებელად სიტყუა ქმნასა ჴორცთასა, ვიტყჳთ რამეთუ ღმერთ-არს კაცი, და ღმერთი კაც-არს, გუამოვნებითისა ერთობისათჳს:

ვითარ ზესთა არსებისა-არს იქმნა, ქალწულისაგან განჴორციელებითა, ეგრეთუე ზესთა კაცთასა მოქმედებდა კაცობრივთა, ამისთჳსცა ვიდოდა რა, წყალთა ზედა მიწიერითა ფერჴითა, არა მიწა ქმნა წყალი, არამედ ღმრთაებრითა, ძალითა მტჳრთუელ ჰყო ნივთთა სიზრქისათა:

ერთისა პირისად უწყნით ყოველნივე, ქრისტეს განგებულებისა საქმენი, და არცა ერთი რა განთჳსებულისა სახისად, გარნა ეგრეთცა განუყოფელად, ქმნულთა მათ არა რომლითა სახითა შევრევთ, არამედ საქმეთა მათ, ვედრებისაგან ვჰსცნობთ თუ რომლისა ბუნება არს თჳთეული:

არა განყოფილთა ვქადაგებთ ერთისა ქრისტეს მოქმედებათა, არცა განთჳსებულთა, მოქმედთა ბუნებათა, არამედ ერთ-გუამოვნებით, შეერთებულთა, და თჳთეუსა თანა ზიარებითა მეორისათა, მოქმედად მისსა რაცა, თჳს-იყჳს თჳთეულისა, ვითარცა წამებს მწყობრი მამათა:

ბუნებითადცა და ზესთა ბუნებისა, ჭეშმარიტად და საკუთრად ღმრთის-მშობლად, აღგიარებთ რამეთუ სიტყჳსა ღმრთისა გუამი განხორციელებული გჳშევ, თჳნიერ ყოვლისა ქცეულებისა, რომლისად უწყნით მრჩობლთა ბუნებათა სახელნი, არსებითნი და ბუნებითნი თჳთებანი: