საშინელ-არს და გამოუთქმელ შენ შორის ქმნილი იგი…
მცირესა მწუხრსა ზედა. უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა, დასდებელნი აღდგომისანი, რუა-ჴმისა გ, ხოლო განუაორებთ პირუელსა მუჴლსა, დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. დოღმატიკა. ჴმა ზ. ჴმა ა
საშინელ-არს და გამოუთქმელ შენ შორის ქმნილი იგი საიდუმლო ყოვლად უბიწოო, ვითარმედ ყოველთა მიზეზი სიტყუაჲ, უაღრეს მიზეზისა და სიტყჳსა სულითა წმიდითა ჰშევ განჴორციელებული, რომელმანცა იგი შენგან მიიღო ჴორცნი და თჳსსა შორის ბუნებასა დაადგრა უქცეველად, რამეთუ შემოკრებითა ორთავე თჳთება ჰყოფად ერთისაებრ გუამოვნებისა მრჩობლი უკუე გამოვალს ბუნებით, ყოვლითურთ ღუთად და ყოვლითურთ კაცად, ორთავე შინა სრულთა მოქმედებითთა თჳსებათა ცხად-მყოფელი, რამეთუ ვნებული ჴორცითა ჯუარსა ზედა, იგივე უვნებელ დაადგრა ღუთაებითა და მომკუდარი ვითარცა კაცი, კუალად განცხოველდა ვითარცა ღმერთი მესამესა დღესა, რომელმან დაამჴუა სიმტკიცჱ სიკუდილისა, და კაცებაჲ იჴსნა ხრწნილებისაგან, მას უკუე ევედრე დედაო ღმრთისაო ვითარცა მჴსნელსა და მაცხოვარსა ნათესავისა ჩუენისასა, რათა გარდამოავლინოს ჩუენდა მოწყალებაჲ მისი, და დიდი-წყალობაჲ:
მზისა მის სიმართლისა აღმოსავალ იქმენ, დასავალად მიწევნასა…
სტიქარონსა ზედა, დასდებელნი მსგავსნი, ყოვლად წმიდისა ღმრთის-მშობლისანი, ჴმა ზ. მსგავსი, მჯდომარე. მუჴლი: მოვიჴსენო სახელი შენი ყოველსა შორის თესლსა და თესლსა.
მზისა მის სიმართლისა აღმოსავალ იქმენ, დასავალად მიწევნასა ბუნებისა ჩუენისასა, ბოროტად ცთომისათჳს, და მცნებისა გარდასლჳთა, დაბნელებულსა, ქალწულო ყოვლად წმიდაო, ამისთჳსცა, გევედრებით სახარულევანო, მისსა მიმართ მეოხ-გუეყავ, რომელი იშუა შენგან, რათა ბნელსა ცოდჳსასა მავალნი, და ბრალთა სიღრმესა, და მოქცევსა შინა, წარწყმედისასა, დანთქმულნი სულნი ჩუენნი იჴსნნეს, და განგუანათლნეს, ვედრებითა შენითა:
კუერთხად იესეს ძირთაგან ქალწულო, ჭეშმარიტად აღმოჰჴედ და…
მუჴლი. ისმინე ასულო და იჴილე და მოყავ ყური შენი.
კუერთხად იესეს ძირთაგან ქალწულო, ჭეშმარიტად აღმოჰჴედ და გამოიღე, ყუავილად ქრისტე ღმერთი, დამნერგუელი ქუეყანისა, შემამკობელი ნერგთა და მცენარეთა მიერ, რომელმანცა, ნერგნი საცთურისანი განფხურნა, დანერგულნი მტერთანი, არამედ ჵ დედაო და მჴევალო დამბადებელისაო, მისსა მიმართ მეოხ-გუეყავ, რათა განფხურნეს ჩუენგან, ვნებანი წარმწყმედელნი, და შიში მისი დანერგოს, ჩუენთანა ღირსო, და აცხოვნნეს, სულნი ჩუენნი:
ბჭეო ღმრთისაო ყოვლად უბიწოო, ბჭეთაგან ჯოჯოხეთისათა მიჴსენ…
მუჴლი. პირსა შენსა ლიტანიობენ მდიდარნი ერისანი.
ბჭეო ღმრთისაო ყოვლად უბიწოო, ბჭეთაგან ჯოჯოხეთისათა მიჴსენ მე, და გზა სინანულისა, მომმადლე ჵ სახიერო, რომლისა მიერ, ღირს-ვიქმნე შესლუად ბჭეთა მათ, შემყუანებელთა, ცხოვრებად დაუსრულებელად, შეცთომილთა წინა-მძღუარო, უსასოთა სასოო, და მფარუელო და შესავედრებელო, ხოლო მწუხარეთა მხიარულ-მყოფელო, და განმასუენებელო ღმრთის-მშობელო დედოფალო, განმაღმრთობელო კაცთა ნათესავისაო
შენგან ყოვლად წმიდაო ღმრთის-მშობელო ქალწულო იშუა გამოუთქმელად…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
შენგან ყოვლად წმიდაო ღმრთის-მშობელო ქალწულო იშუა გამოუთქმელად ქრისტე ღმერთი ჩუენი, ჭეშმარიტად ღმერთ-მყოფი პირუელ საუკუნეთა მარადის არსი, ხოლო ახალ-კაც-ქმნილი ჩუენთჳს, რამეთუ დაიცავს თავისა მიერ თჳსისა თითოეულსა თჳთებასა ბუნებისასა, ერთითა უკუე მცხინუარე საკჳრუელებითა ხოლო ერთითა სარწმუნო-მყოფელი ვნებათა, რომლისათჳს მხოლოჲ და იგივე მოკუდების ვითარცა კაცი, და ვითარცა ღმერთი აღდგების მესამესა დღესა, რომელსა ევედრე უბიწოო უქორწინებელო, ცხოვრებად სულთა ჩუენთა:
მოვედით უგალობდეთ უფალსა რომელმან შეჰმუსრა სიკუდილისა ძალი…
დიდსა მწუხრზედ, უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა დასდებელნი, აღდგომისანი, ჴმა ზ.
მოვედით უგალობდეთ უფალსა რომელმან შეჰმუსრა სიკუდილისა ძალი და განანათლა კაცთა ნათესავი, უჴორცოთა თანა უღაღადებდეთ, დამბადებელო და მჴსნელო, ჩუენო უფალო დიდება შენდა:
ჯუარცმა დაითმინე მაცხოვარ, და დაფლუა ჩუენთჳს თავს-იდევ, და სიკუდილითა ვითარცა ღმერთმან, სიუდილი მოაკუდინე, ამისთჳს თაყუანის-გცემთ, მესამისა დღისა აღდგომასა შენსა, უფალო დიდება შენდა:
მოციქულთა იხილეს რა, აღდგომა დამბადებელისა, განჰჳრდეს და ღაღადებდეს, გალობასა ანგელოსთასა, ესე არს დიდება ეკკლესიისა, ესე არს სიმდიდრე სასუფეველისა, რომელი აღსდეგ მკუდრეთით, უფალო დიდება შენდა:
დაღაცათუ შეპყრობილ-იქმენ ქრისტე, უსჯულოთა კაცთა მიერ, არამედ…
სხუანი დასდებელნი. აღმოსავლურნი. ჴმა ზ.
დაღაცათუ შეპყრობილ-იქმენ ქრისტე, უსჯულოთა კაცთა მიერ, არამედ შენ-ხარ ღმერთი ჩუენი და არა მრცხუენის, ბეჭნი შენნი გუემად მისცენ და არა დავფარავ ხოლო აღდგომისა შენისა-თჳს ვიქადი, რამეთუ სიკუდილმან შენმან მაცხოვნა მე, ყოვლად ძლიერო და კაცთ-მოყუარეო უფალო დიდება შენდა:
დავითის წინასწარ-მეტყუელებაჲ აღასრულა ქრისტემან, და დიდებულება თჳსი სიონს შინა, მოწაფეთა გამოუცხადა, და ქებულება შენი და დიდება სამარადისო, მამისა თანა და სულისა წმიდისა, პირუელად უჴორცოდ ვითარცა სიტყუამან, ხოლო უკანასკნელ ჩუენთჳს ჴორციელქმნილმან მომკუდრად ვითარცა კაცმან, და აღდგომილმან ჴელმწიფებით ვითარცა ღმერთმან ყოვლად ძლიერმან:
შთახედ ქრისტე ვითარცა ინებე ჯოჯოხეთად, წარმოსტყუენე სიკუდილი, ვითარცა ღმერთმან და მეუფემან, და აღსდეგ მესამესა დღესა, და თანა აღადგინე ადამი, საკრუელთაგან ჯოჯოხეთისათა და ხრწნილებისა, რომელი ღაღადებდა და იტყოდა, დიდება აღდგომასა შენსა მხოლოო კაცთ-მოყუარე:
საფლავსა დაიდევ მსგავსად მძინარისა უფალო, და აღსდეგ მესამესა დღესა, ვითარცა ძლიერი ძალითა, და ადამ თანა აღადგინე, ხრწნილებისაგან და სიკუდილისაგან და სიკუდილისა ყოვლად ძლიერო:
უაღრეს ბუნებათა დედად იცნობე ღმრთის-მშობელო, ხოლო დაადგერ…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
უაღრეს ბუნებათა დედად იცნობე ღმრთის-მშობელო, ხოლო დაადგერ ქალწულად, ზესთა სიტყჳსა და გონებისა, და საიდუმლო შობისა შენისა, გამოთქმად ენასა ვერ ძალ-უცს, რამეთუ საკჳრუელ-არს მიდგომილება შენი, და მიუწთომელ სახე შობისა შენისა, რამეთუ სადაცა ენებოს ღმერთსა იძლევის წესი ბუნებათა, ამისთჳსცა ყოველნი დედად ღმრთისად გიცნობთ შენ, და ცრემლით გევედრებით, ევედრე მას ცხოვრებად სულთა ჩუენთათჳს:
აღსდეგ საფლავით მაცხოვარო სოფლისაო, და თანა აღადგინენ…
სტიქარონსა ზედა, დასდებელნი. ჴმა ზ.
აღსდეგ საფლავით მაცხოვარო სოფლისაო, და თანა აღადგინენ კაცნი აღდგომითა შენითა, უფალო დიდება შენდა:
რომელი აღდგა მკუდრეთით, და სოფელი განანათლა, მოვედით…
მებრ ალფა ვიტასა.
რომელი აღდგა მკუდრეთით, და სოფელი განანათლა, მოვედით თაყუანის-ვჰსცეთ, რამეთუ მძლავრებისაგან ჯოჯოხეთისა მიჴსნნა ჩუენ, მესამესა დღესა აღდგომითა, და ცხოვრება მოგუანიჭა ჩუენ, და დიდი წყალობა:
ჯოჯოხეთს ჰშთაჴედ უფალო, და სიკუდილი მოაკუდინე მესამესა დღესა, და შენთანა აღმადგინენ ჩუენ რომელნი გიღაღადებთ, დიდება აღდგომასა შენსა მხოლოო კაცთ-მოყუარე:
საშინელ-იყავ უფალო, საფლავსა შინა მდებარე მსგავსად მძინარისა, და აღსდეგ ძლიერო მესამესა დღესა, ადამ თანა აღადგინე, და ადიდებდა ყოვლად ძლიერო აღდგომასა შენსა, მხოლოო კაცთ-მოყუარე:
შევრდომილნი საფარუელსა ქუეშე შენსა დედოფალო, ყოველნი ქუეყანისა…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
შევრდომილნი საფარუელსა ქუეშე შენსა დედოფალო, ყოველნი ქუეყანისა ნაშობნი გიგალობთ შენ, ღმრთის-მშობელო სასოო ჩუენო, გჳჴსნენ ჩუენ უზომოთაგან შეცოდებათა და აცხოვნენ სულნი ჩუენნი:
დაჰჴსენ ჯუარითა შენითა სიკუდილი და განუღე ავაზაკსა…
განსატევებელი, ჴმა ზ.
დაჰჴსენ ჯუარითა შენითა სიკუდილი და განუღე ავაზაკსა სამოთხე, და მენელ-საცხებლეთა მათ გლოვა შესცუალე სიხარულად, და მოციქულთა უბრძანე ხარება, ვითარმედ აღდგა უფალი, რომელსა აქუს დიდი-წყალობაჲ:
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
ვითარცა ჩუენისა აღდგომისა, საუნჯე ხარ ღმრთის-შობელო, და რომელნი შენდა მოივლტიან, მღჳმისაგან და უფსკრულისა ცოდუათასა აღმოიყუანენ, რამეთუ შენ თანა-მდები ცოდუათანი დაჰჴსენ, შევ რა უფალი, პირუელ შობისა ქალწულო და შობასა ქალწულო და შემდგომად შობისა კუალად ქალწულო:
გაქებთ შენ სამებაო ერთმთავროითსა ბუნებასა
კჳრიაკესა ცისკრად, შუაღამესა ზედა, კანონი სამებისა, რომლისა კიდურ-წერილობაჲ.
გაქებთ შენ სამებაო ერთმთავროითსა ბუნებასა.
წამის-ყოფითა ღმერთო, აღაღე გულისა ჩემისა, პირი საცნაური…
გალობა ა. ჴმა ზ. სძლისპირი. წამის-ყოფითა ღმერთო.
წამის-ყოფითა ღმერთო, აღაღე გულისა ჩემისა, პირი საცნაური და ბაგენი ნივთიერნი, ქებად ღმრთაებისა შენისა, სამ-ბრწყინუალისა, გალობითა მადლობისათა:
რათა გამოუთქმელი წყალობა შენი აჩუენო, დაჰბადე კაცი სამებაო გამოუთქმელო, მხოლოო ხატად ღმრთაბისა შენისა, მიწით მეუფეო მეუფეთაო:
მამამან მოწყალემან, შუა სიტყუაჲ დაუსაბამოჲ, და სული თანა მოსაყდრე გამოაბრწყინუა და ჩუენ, ღირს-მყუნა ერთ-ღუთაებისა თჳსისა ცნობად, და თაყუანის-ცემად სამებისა:
ეჩუენე მაყლოვანსა, მოსეს სიტყუაო ღმრთისაო, ცეცხლად განწმედელად…
ღმრთის-მშობლისა.
ეჩუენე მაყლოვანსა, მოსეს სიტყუაო ღმრთისაო, ცეცხლად განწმედელად და ყოვლად არა შემწუელად, სახედ ჴორცთ-შესხმისა შენისა, ქალწულისაგან რომლითა აცხოვნე სოფელი:
ღმერთო მაცხოვარო ჩუენო, ყოვლისა დამბადებელო სამ-გუამოვნებით დიდებულო…
გალობა გ. ღმერთო მაცხოვარო.
ღმერთო მაცხოვარო ჩუენო, ყოვლისა დამბადებელო სამ-გუამოვნებით დიდებულო, ცოდუათაგან ჴსნაჲ, მოგუმადლე სახიერ, და ნუ უგულებელს-მჰყოფ ჩუენ, რომელნი სარწმუნოებით, ძლიერებასა შენსა ვადიდებთ:
მამისაგან იშუა სიტყუა, უჟამო დაუსაბამო, უჭინარეს საუკუნეთა, და სული წმიდა, მამისა და ძისა, თანა სწორი გამოვიდა, და ერთ-არსებით სამებაჲ გუეცნობა:
ერთ-პატივად და ერთ-არსად, ბუნებით განუყოფელად, სამ-გუამოვნად და ერთ-ღუთაებად, თაყუანის-გცემთ შენ, და დიდების-გმეტყუელებთ, მორწმუნენი და ვითხოვთ, შენდობა ბრალთა მოგუმადლე, დაუსაბამოო სამებაო წმიდაო:
უცუალებელად ემსგავსე კაცთა სიტყუაო ღმრთისაო, განჰკაცენ რა…
ღმრთის-მშობლისა.
უცუალებელად ემსგავსე კაცთა სიტყუაო ღმრთისაო, განჰკაცენ რა ქალწულისაგან, ყოვლად წმიდისა, და ყოველთა ასწავე, სამებაჲ სამ-ბრწყინუალჱ, განუყოფელად არსებითა, უცუალებელთა შინა გუამოვნებათა:
სამებაო წმიდაო რომლთა შეგცოდეთ, შეგჳწყალენ მონანი შენნი…
წარდგომა, ჴმა ზ. რომელი ჩემთჳს.
სამებაო წმიდაო რომლთა შეგცოდეთ, შეგჳწყალენ მონანი შენნი, მიითუალე სინანული ჩემი მოწყალეო და შენდობასა ღირს-გუყუენ:
განბოროტებულნი სულნი ჩუენნი ცოდუათა მიერ, ნეტარ-ჰყუენ ყოვლად…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
განბოროტებულნი სულნი ჩუენნი ცოდუათა მიერ, ნეტარ-ჰყუენ ყოვლად უბიწოო ღმრთის-მშობელო, და იჴსნენ ცოდუათაგან მგალობელნი შენნი ღმრთისა სძალო:
ერთ-არსებით სამ-ბრწყინუალეო, ღმერთო მაცხოვარო დაბადებულთა შენთაო, მუედრებელი…
გალობა დ. ქრისტე ღმერთო რომელმან.
ერთ-არსებით სამ-ბრწყინუალეო, ღმერთო მაცხოვარო დაბადებულთა შენთაო, მუედრებელი შენნი იჴსნენ ჭირთა და ვნებათაგან და შეზღუდენ წყალობითა შენითა:
სიტყჳთა ძალსა მაუწყებელსა, სამ-ბრწყინუალისა მის ღუთაებისა შენისასა, პოვნად ვერ შემძლებელ-ვართ ჩუენ, კაცთ-მოყუარეო ღმერთო, რამეთუ ზესთა აღმატებულ-არს:
ქუეყანასა ზედა ვითარცა, ცათა შინა ანგელოსთა კრებლსა თანა, გადიდებთ შენ სამებაო, ღმერთო ყოვლად ძლიერო, მფლობელო საუკუნეთაო:
მამულისა დიდებისაგან, არა დააკლდი მიიღე რა სიგლახაკჱ…
ღმრთის-მშობლისა.
მამულისა დიდებისაგან, არა დააკლდი მიიღე რა სიგლახაკჱ ჩემი, და განჴორციელდი ღმერთი, ქალწულისა საშოსა, და აღმამაღლენ ზეცად მოწყალე:
ბუნებაო დამბადებელო ნათელო, სამ-გუამოვანო და ერთ-ღმრთაებაო, განზრახჳთა…
გალობა ე. ღამე ნელი.
ბუნებაო დამბადებელო ნათელო, სამ-გუამოვანო და ერთ-ღმრთაებაო, განზრახჳთა და ძლიერებითა, სწორო დაგუამტკიცენ სიყუარულსა შენსა:
მამასა და ძესა და სულსა ყოვლად წმიდასა…
ბ-გზის
მამასა და ძესა და სულსა ყოვლად წმიდასა, ერთ-ღუთაებად სამ-ბრწყინუალედ ვადიდებდეთ, რათა ვიჴსნნეთ ჩუენ განსაცდელთაგან, წყალობათა მისთა შევედრებულნი:
მიიღე ბუნებაჲ კაცთა სიტყუაო ღმრთისაო, დედისაგან უქორწინებელისა…
ღმრთის-მშობლისა.
მიიღე ბუნებაჲ კაცთა სიტყუაო ღმრთისაო, დედისაგან უქორწინებელისა, და სამ-გუამოვნად ერთი ღუთაება, გუასწავე, და წყალობით თაყუანის-ვჰსცემთ:
ერთ-დიდებად, და ერთ-სიმტკიცედ ვადიდებთ ჩუენ სამებასა, განყოფილად…
გალობა ვ. იონას ებრ.
ერთ-დიდებად, და ერთ-სიმტკიცედ ვადიდებთ ჩუენ სამებასა, განყოფილად გუამითა, ხოლო განუყოფელად, უცუალებელითა მით ერთ-ღუთაებითა:
გონიერნი, ანგელოსთა კრებულნი გიგალობენ ღმერთსა, სამ-გუამოვნად ცნობილსა…
ბ-გზის
გონიერნი, ანგელოსთა კრებულნი გიგალობენ ღმერთსა, სამ-გუამოვნად ცნობილსა, და ჩუენ ქუეყანისანი, შემოქმედსა ღმერთსა ძრწოლით გიგალობთ:
უზესთაეს, ცნობათა წინა-საუკუნეთა იშუა მამისაგან, ნათელი ნათლისაგან, ხოლ ქალწულისაგან, აღსასრულსა ჟამთასა განკაცნა ქრისტე:
სამებაო ერთ-არსებაო, მხოლოო სამ-გუამოვანო, შემიწყალენ რომელნი შექმენ…
წარდგომაჲ, ჴმა ზ. მსგავსი. ცეცხლისა უბრწყინუალეს.
სამებაო ერთ-არსებაო, მხოლოო სამ-გუამოვანო, შემიწყალენ რომელნი შექმენ უკუდაო, და დაწუენ შეცოდებანი ჩუენი, და განანათლენ გულნი მაქებელთა შენთანი მოწყალებითა შენითა, ღმერთო ჩუენო დიდება შენდა:
ცეცხლისა უბრწყინუალეს-არს, და ნათლისა უმოქმედეს მოწყალება მადლისა…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. მსგავსი.
ცეცხლისა უბრწყინუალეს-არს, და ნათლისა უმოქმედეს მოწყალება მადლისა შენისა დედოფალო, რამეთუ შესწუავს ცოდუათა კაცთასა, და შეაცურევს გონებათა შემსხმელთა დიდებულებისა შენისათა ღმრთის-მშობელო ყოვლად უბიწოო:
სიტყჳსა მისებრ და მოძღურებისა წმიდათა წინასწარ-მეტყუელთასა, ერთ-ღუთაებად…
გალობა ზ. ყრმათა ბაბილონს.
სიტყჳსა მისებრ და მოძღურებისა წმიდათა წინასწარ-მეტყუელთასა, ერთ-ღუთაებად აღგიარებთ შენ ხოლო სამ-ხატოვნად, გქადაგებთ მამაო ძით და სულით წმიდითურთ:
მოკუდავნი ესე, სამ-წმიდაობისა გალობითა ანგელოსთა თანა, გიგალობთ…
ბ-გზის
მოკუდავნი ესე, სამ-წმიდაობისა გალობითა ანგელოსთა თანა, გიგალობთ სამებაო, ცოდუათა მოტევებაჲ, მოგუმადლე და გჳჴსნენ განსაცდელთაგან ღმერთო:
დამბადებელმან, კაცთა ნათესავისამან ქალწულო უბიწოო, დაცემულნი კუალად…
ღმრთის-მშობლისა.
დამბადებელმან, კაცთა ნათესავისამან ქალწულო უბიწოო, დაცემულნი კუალად აღგუმართნა წყალობით, რაჟამს განკაცნა შენგან, ჴორცთა ბუნებითა ღმერთი მამათა ჩუენთა:
ბრწყინუალე ნათელი, ღუთაებისა შენისა, მოჰფინე გულსა მგალობელთა…
გალობა ჱ. რომელი მხოლო არს.
ბრწყინუალე ნათელი, ღუთაებისა შენისა, მოჰფინე გულსა მგალობელთა შენთასა, სამებაო სამ-გუამოვნად, ცნობილო და ერთ-არსებით ქებულო, სარწმუნოებით მვედრებელთა და მონათა შენთა:
განაგებ ყოველთა, სამებაო წმიდაო, ღმერთო ღმერთთაო, და უფალო უფლებათაო, სახიერო, და ჰმატებ ცასა და ქუეყანასა, მეცა წარმიძერუ სიყუარულისა, შენისა მიმართ ყოვლად ძლიერო:
სამ-ბრწყინუალისა, მის ნათლისა შენისა ტაძრად გამომაჩინე კაცთ-მოყუარე, და უაღრეს, ეშმაკთა ბოროტთა, და ჴორცთა ვნებათა, მყავ მე უღირსი რათა გაკურთხევდე:
ნათელი ღუთაებისა, შენგან გამოგჳბრწყინდა, ღმრთის-მშობელო ქალწულო უბიწოო…
ღმრთის-მშობლისა.
ნათელი ღუთაებისა, შენგან გამოგჳბრწყინდა, ღმრთის-მშობელო ქალწულო უბიწოო, და ყოველი სოფელი განანათლა და ქუეყანა ესე გამოაჩინა მეორედ მგალობლად თჳსად:
დიდებად შენდა ღირს-მყუენ, რომელი მაღალთა შინა დაუცხრომელად…
გალობა თ. ყოვლად ქებულო.
დიდებად შენდა ღირს-მყუენ, რომელი მაღალთა შინა დაუცხრომელად, ხერუვიმთაგან იქები, რამეთუ მიწისაგანთა ვერ-ძალგჳცს დიდებად შენდა, გარნა მონებრივსა სახესა ვაჩუენებთ:
ჴორციელთა მათ, სალმობათაგან გჳლხინე, და სულისა ვნებათა, მძჳნუარეთაგან გჳჴსნენ, და ყოველთაგან საბრჴეთა, სოფლისათა დაგჳცუენ, სამებაო ერთ-არსებით განუყოფელო:
სწორო ძალითა ღმერთო სამ-მნათობიერო, ყოვლად ძლიერო ძალო, საწადელო სიკეთეო, უფსკრულო წყალობათაო, მოგუეც ბრალთა შენდობაჲ, და გჳჴსნენ საცთურთაგან მოსავნი შენნი:
გონება, სული და ჴორცთა აგებულება, მიიღო შენგან…
ღმრთის-მშობლისა.
გონება, სული და ჴორცთა აგებულება, მიიღო შენგან, ქალწულო, სიტყუამან ღმრთისამან, და ჭეშმარიტად განკაცნა და საღმრთოსა დიდებისა, მოწყალებით ზიარ-ჰყუნა ძენი კაცთანი:
ცხოვრება საფლავსა შინა მდებარე იყო, და ბეჭედნი…
კჳრიაკესა ცისკრად, შემდგომად ა. სტიხოლოოღიისა წარდგომანი აღდგომისან, ჴმა ზ.
ცხოვრება საფლავსა შინა მდებარე იყო, და ბეჭედნი ლოდსა ზედა დაგებულ-იყუნეს, ვითარცა მეუფესა მძინარესა მჴედარნი სცჳდეს ქრისტესა, და ანგელოსნი ადიდებდეს ვითარცა ღმერთსა უკუდავსა, ხოლო დედანი ღაღადებდეს აღდგა უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი წყალობაჲ:
სამისა დღისა დაფლჳთა შენითა სიკუდილი წარმოსტყუენე, და…
აღსდეგ უფალო ღმერთო ჩუენო, ამაღლდინ ჴელი შენი და ნუ დაივიწყებ გლახაკთა შენთა სრულიად.
სამისა დღისა დაფლჳთა შენითა სიკუდილი წარმოსტყუენე, და კაცი განხრწნილი ცხოვრება-შემოსილითა აღდგომითა შენითა აღადგინე ქრისტე ღმერთო ვითარცა კაცთ-მოყუარემან, დიდება შენდა:
ჯუარცმულსა ჩუენთჳს ქრისტესა ღმერთსა, და დამჴსნელსა სიკუდილისა…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
ჯუარცმულსა ჩუენთჳს ქრისტესა ღმერთსა, და დამჴსნელსა სიკუდილისა ძალისასა, დაუცხრომელად ევედრე ღმრთის-მშობელო ქალწულო რათა აცხოვნნეს სულნი ჩუენნი:
დაბეჭდულით საფლავით ცხოვრება აღმობრწყინდი, ქრისტე ღმერთო, და…
შემდგომად ბ. სტიხოლოღიისა, წარდგომანი. ჴმა ზ.
დაბეჭდულით საფლავით ცხოვრება აღმობრწყინდი, ქრისტე ღმერთო, და კართა ჴშულთა მოწაფეთა, წარმოუდეგ ყოველთა აღდგომა, და სული შენი წრფელი მათ მიერ ჩუენ შორის განგჳახლე, დიდითა შენითა წყალობითა:
საფლავად მიივლტოდეს დედანი ცრემლით მქონებელნი მირონისანი, სადა…
აღგიარო შენ უფალო ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრუელებაჲ შენი.
საფლავად მიივლტოდეს დედანი ცრემლით მქონებელნი მირონისანი, სადა იგი გცჳდეს მხედარნი მეუფესა შენ ყოველთასა, და ეტყოდეს თავთა თჳსთა ვინ გარდაგჳგოროს ჩუენ ლოდი, ხოლო აღდგა დიდისა ზრახჳსა ანგელოსი რომელმან დაჰსთრგუნა სიკუდილი, ყოვლად ძლიერო უფალო დიდება შენდა:
გიხაროდენ მიმადლებულო ღმრთის-მშობელო ქალწულო, ნავთ-საყუდელო და სასოო…
დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.
გიხაროდენ მიმადლებულო ღმრთის-მშობელო ქალწულო, ნავთ-საყუდელო და სასოო კაცთა ნათესავისაო, რამეთუ შენგან განკაცნა მხსნელი სოფლისა, და შენ მხოლო ხარ დედა და ქალწული, მარადის კურთხეული და დიდებული, ევედრე ქრისტესა ღმერთსა, რათა მოსცეს მშჳდობაჲ ყოველსა სოფელსა, და სულთა ჩუენთა დიდი წყალობაჲ:
რომელმან მსგავსება ჩუენი შეიმოსე და ჴორცითა ჯუარცმა…
შემდგომად, ნეტარ-არიანისა. იპაკოჲ. ჴმა ზ.
რომელმან მსგავსება ჩუენი შეიმოსე და ჴორცითა ჯუარცმა დაითმინე მაცხოვნე მე აღდგომითა შენითა, ქრისტე ღმერთო ვითარცა მოწყალე-ხარ:
ტყუეობა სიონისა საცთურისაგან, მოაქციე მაცხოვარ, მეცა განმაცხოველე…
აღსავალნი, ანტიფონი ა, ჴმა ზ.
ტყუეობა სიონისა საცთურისაგან, მოაქციე მაცხოვარ, მეცა განმაცხოველე, და მიჴსენ ვნებათა მძლავრებისაგან:
ბღუარსა შინა რომელმან სთესოს ცრემლით, ჭირი, შრომა და მარხუა, ამან საუკუნოჲსა ცხოვრებისა მჭელეულნი მოიმკუნეს:
სული წმიდა უფსკრული არს, საღმრთოთა მათ სიმდიდრეთა…
დიდება.
სული წმიდა უფსკრული არს, საღმრთოთა მათ სიმდიდრეთა, რომლისა მიერ არს სიბრძნე, და გულის-ხმა-ყოფა და შიში კეთილი, და აღსრულება მცნებათა მისსა, ქება და დიდება, და პატივი და თაყუანის-ცემა და ძალი:
არა თუ უფალმან სახლი, იგი სულთა აღაშენოს…
ანტიფონი ბ.
არა თუ უფალმან სახლი, იგი სულთა აღაშენოს, ცუდ-იქმნების შრომა ჩუენი, რამეთუ თჳნიერ მისსა კეთილთაგანი არა რა სრულ-იქმნების საქმით სიტყუადმდე:
ნაყოფისაგან მუცლისა, წმიდანი სულისა მიერ აღძრულნი და აღუსებულნი, აღმოაცენებენ მდიდრად მადლთა საღმრთოთა, და მამისა ბრძანებათა შჳლებისათა:
სულისა წმიდისა მიერ, აქუს ყოველთავე არსება, რამეთუ…
დიდება.
სულისა წმიდისა მიერ, აქუს ყოველთავე არსება, რამეთუ იგი არს ღმერთი, ყოველთა უპირატესი, მიუწვდომელი, ნათელი მფლობელი და ცხოვრება ყოველთა:
რომელთაცა ეშინის უფლისა გზანი ცხოვრებისანი უპოვნიან, და…
ანტიფონი გ.
რომელთაცა ეშინის უფლისა გზანი ცხოვრებისანი უპოვნიან, და სანატრელ-არიან, აწ და სამარადისოდ, და დიდებულ ნეტარნი გამოუთქმელად:
გარემოს ტაბლისა შენისა, ხედჳდე რა მწყემსთ-მთავარო, მსგავსად ახალ ნერგთასა შჳლთა, შენთა შემკულთა, სათნოებათა მიერ, იხარებდ და მხიარულ-იყავ, და ჰმოძღურიდ და იღუწიდ მათთჳს, ვიდრემდის მიუძღუანნე იგინი ქრისტესა:
სული წმიდა განკითხუათა, სიღრმე არს მიუწდომელი, და…
დიდება.
სული წმიდა განკითხუათა, სიღრმე არს მიუწდომელი, და უფსკრული მადლთა, განუცდელი, არსთა სიმდიდრე, და მადიდებელი, და სიმტკიცე და დიდება, რამეთუ სწორითა დიდებითა, პატივ-ცემულ-არს მამისა თანა და ძისა:
აღსდეგ უფალო ღმერთო ჩემო, ამაღლდინ ჴელი შენი…
წარდგომა. ჴმა ზ.
აღსდეგ უფალო ღმერთო ჩემო, ამაღლდინ ჴელი შენი, და ნუ დაივიწყებ გლახაკთა შენთა სრულიად.
აღგიარო შენ უფალო ყოვლითა გულითა ჩემითა
მუჴლი.
აღგიარო შენ უფალო ყოვლითა გულითა ჩემითა.
წამის-ყოფითა ღმერთო, ბუნებანი მდინარენი, ზღუდედ აღამაღლენ, და…
სახარება საცისკრო ჴმისა, და სხუანი, და კანონი. კანონი აღდგომისა. გალობა ა. ჴმა ზ. სძლისპირი.
წამის-ყოფითა ღმერთო, ბუნებანი მდინარენი, ზღუდედ აღამაღლენ, და მას შინა განიყუანე, ერი ისრაილთა ჴმელად, და გიგალობდეს გალობასა ძლევისასა:
დაისაჯა სიკუდილი, რაჟამს დაისაჯე ქრისტე, სიკუდილითა ჯუარსა…
ტროპარნი.
დაისაჯა სიკუდილი, რაჟამს დაისაჯე ქრისტე, სიკუდილითა ჯუარსა ზედა უმსჯავროდ ჰურიათაგან, ხოლო მთავარი ბნელისა, მოაუძლურე სამართლად, და ძლევა მომეც:
შეგთქრა რა ჯოჯოხეთი, ქრისტე ვერ შემძლებელ-იქმნა, ჴორცთა შენთა განწონად, შუათა მისთა მძჳნუარედ, ხოლო, შეჰმუსრენ კლიტენი, ღაწუთა მისთანი, და სიკუდილი მოაკუდინე:
დაჰჴსნდა წყევა ევასი, პირუელისა მის დედისა, რაჟამს…
ღმრთის-მშობლისა.
დაჰჴსნდა წყევა ევასი, პირუელისა მის დედისა, რაჟამს ქალწულმან ჰშუა უაღრესი, ხოლო, ერი მორწმუნეთა, ვითარცა ღირს-არს, სამართლად ადიდებენ მას:
ჯუარსა ზედა აღმოგჳცენდა ორი წყარო, გუერდისაგან მჴსნელისა…
სხუა, კანონნი ჯუარ-აღდგომისა, ჴმა იგივე. გალობა ა. სძლისპირი უფსკრულთა ზღჳსათა.
ჯუარსა ზედა აღმოგჳცენდა ორი წყარო, გუერდისაგან მჴსნელისა, განმწმედელად სისხლი და წყალი, მას უგალობდეთ რამეთუ დიდებულ-არს:
სამ-დღე საფლავსა დადებული აღდგა მკუდრეთით, და სასოება მოსცა, ცხოვრებისა კაცთა მოკუდავთა, მას უგალობდეთ რამეთუ დიდებულ-არს:
მხოლო გამოჰსჩნდი ქალწულ შემდგომად შობისა, რამეთუ შემოქმედი სოფლისა ჰშევ განხორციელებული, ვინა გიხაროდენ გიჴმობთ შენ ყოველნი:
რომელმან ჰშევ უფსკრული, მოწყალებათა ქალწულო, სული ჩემი…
სჴუა კანონი ყოვლად წმიდისა ღმრთის-მშობლისა. ალფა ვიტა. გალობა ა. სძლისპირი. წამის-ყოფითა ღმერთო.
რომელმან ჰშევ უფსკრული, მოწყალებათა ქალწულო, სული ჩემი განანათლე ნათლითა შენითა, რათა საკჳრუელებათა, შენთა უფსკრულსა ღირსად ვაქებდე წმიდაო:
ისრითა ცოდჳსათა, მოწყლულთა გჳლხინა ღმერთმან, და ვითარცა ქუელის-მოქმედი მოწყალე გუექმნა, სძალო ამისთჳს კაც-იქმნა, ჴორცთა შენთაგან და განგუაახლნა განხრწნილნი:
განხრწნილ-იქმნა ბუნება, ჩუენი და საწუთო-იქმნა, და დაემონა სიკუდილსა ჵ ღმრთისა დედაო, ხოლო, რაჟამს მუცლად-იღე, ცხოვრება საღმრთო მოგუატყუ ჩუენ ცხოვრება უკუდავი:
ღმერთო მაცხოვარო ჩუენო, ყოვლისა დამბადებელო, რომელმან სიტყჳთ…
გალობა გ. სძლისპირი.
ღმერთო მაცხოვარო ჩუენო, ყოვლისა დამბადებელო, რომელმან სიტყჳთ დაამყარენ, ცანი მაღალნი, ყოვლით ძალით მათით, და სულითა მით საღმრთოთა დაგუამტიცენ ჩუენ ერთობით, კლდესა ზედა სარწმუნოებისასა:
ამაღლდი შენ ჯუარსა ზედა, და ვნება ნებსით…
ტროპარნი.
ამაღლდი შენ ჯუარსა ზედა, და ვნება ნებსით თავს-იდევ, მაცხოვარო ჩუენ ყოველთაო და დაითმინენ, გუემანი მიზეზნი, ჴსნისა და მშჳდობისანი, რომლისა მიერ დამაგენ, მამასა შენსა ურჩნი კაცთ-მოყუარე:
განმკურნე მე გუემათაგან, სულიერთა მაცხოვარო, ნაბრძჳლთაგან ვეშაპისათა, და მომეც მე დღეს, ნათელი ბრწყინუალე, ბნელსა შინა შეწყდომილსა, რომელმან სიკუდილი მოჰკალ, და მესამესა დღესა აღსდეგ მკუდრეთით:
მჴსნელო ჩუენო ვედრებითა, მშობელისა შენისათა, მშჳდობაჲ სოფელსა…
ღმრთის-მშობლისა.
მჴსნელო ჩუენო ვედრებითა, მშობელისა შენისათა, მშჳდობაჲ სოფელსა მოჰმადლე, და ძლევაჲ მტერთა, ჯუარითა მოეც, მეფესა ღმრთის-მოყუარესა, მტერთა მიმართ ურწმუნოთა და შენდობასა ღირს-მყუენ მორწმუნენი:
რომელმან ჯუარსა ზედა ვნებანი დაითმინენ, და ავაზაკსა…
სხუა. სძლისპირი. რომელმან ცანი სიტყვ.
რომელმან ჯუარსა ზედა ვნებანი დაითმინენ, და ავაზაკსა სამოთხე განუღე, ვითარცა ქუელის-მოქმედმან და ღმერთმან, დაამტკიცე გონებაცა ჩემი ნებასა შინა შენსა მხოლოო კაცთ-მოყუარე:
რომელი აღსდეგ საფლავით მესამესა დღესა, და ცხოვრებაჲ სოფელსა აღმოუბრწყინუე, ვითარცა ღმერთმან ცხოვრების-მომცემელმან, დაამტკიცე გონებაჲ ჩემი ნებასა შინა შენსა მხოლოო კაცთ-მოყუარე:
რომელმან ღმერთი უთესლოდ მუცლად-იღე, და ევაჲ წყევისაგან…
ღმრთის-მშობლისა.
რომელმან ღმერთი უთესლოდ მუცლად-იღე, და ევაჲ წყევისაგან იჴსენ, დედაო ქალწულო მარიამ, ევედრე განჴორციელებულსა შენგან ღმერთსა, ცხოვრებად სამწყსოსა შენისა:
განღმრთობისა ქადებითა ედემით განმჴადა მტერმან, და მიწადუე…
სჴუა. სძლისპირი. ღმერთო მაცხოვარო.
განღმრთობისა ქადებითა ედემით განმჴადა მტერმან, და მიწადუე მიმაქცია მე, ხოლო ქრისტემან, ყოვლად სახიერმან, და ბუნებით მოწყალემან, განმამღრთო დარაემკჳდრა, საშოსა შენსა სძალო ყოვლად ქებულო:
კურთხეულ-არს დედოფალო, ნაყოფი მუცლისა შენისა, რამეთუ ყოვლისა სოფლისა, სიხარული ჰშევ, და განმაქარუებელი, ცოდჳსა მწუხარებათა, სიხარულო ყოველთაო, ღმრთიუ-მიმადლებულო დედაო ღმრთისაო:
ქალწულო ღმრთისა დედაო, ნათელი და ცხოვრება ჰშევ, და მშჳდობის-მომცემელი რომელმან დაჰჴსნა, პირუელი მტერობაჲ, კაცთა ქრისტემან ჯუარითა, და დამაგნა ღმერთსა მამასა, და ჰყო მშჳდობაჲ ანგელოსთა და კაცთა:
ქრისტე ღმერთო, რომელმან არა დაუტევენ წიაღნი იგი…
გალობა დ. სძლისპირი.
ქრისტე ღმერთო, რომელმან არა დაუტევენ წიაღნი იგი მამულნი ზეცად, და გარდამოჴედ ქუეყანად, სმენა შენი მესმა მე, და ქებით ვადიდებ ძალსა შენსა
ჴორც-შესხმულმან ქალწულისაგან, ბეჭნი თჳსნი მისცნა გუემად ჩუენ…
ტროპარნი.
ჴორც-შესხმულმან ქალწულისაგან, ბეჭნი თჳსნი მისცნა გუემად ჩუენ ცოდჳლთათჳს, რამეთუ მონამან რა ცოდა, მის წილ უფალი იგი, დიდებისა ჯუარს-ეცუა განზრახჳთ:
მსჯულისა წინაშე წარსდეგ, ვითარცა განსაკითხავი ქრისტე მაცხოვარ, და მიწისაგანთა ჴელთაგან, ყურიმლის-ცემაჲ თავს-იდევ, დამბადებელმან ანგელოსთამან:
ჭეშმარიტად ღმრთისა დედაო, ევედრე ძესა შენსა დაუცხრომელად…
ღმრთის-მშობლისა.
ჭეშმარიტად ღმრთისა დედაო, ევედრე ძესა შენსა დაუცხრომელად, რათა მიმიძღუეს ნავთ-სადგურად, მყუდროდ და განმარინნეს, დანთქმისაგან ცოდუათა ჩუენთასა:
შენ უფალო უცოდუელო ჩუენ ცოდჳლთათჳს კაც-იქმენ, და…
სხუა. სძლისპირი. რაჟამს ესმა.
შენ უფალო უცოდუელო ჩუენ ცოდჳლთათჳს კაც-იქმენ, და მიიღე ბუნება, რათა თავს-იდუა შეურაცხება, და მით მოაკუდინე მძლავრი, და მოგუეც ძლევაჲ წინა-აღმდგომთა:
შენ რომელი აღსდეგ მკუდრეთით, და აღადგინე ადამი, რომელი ნებსით თჳსით, დაცემულ-იყო, პირუელ ცოდჳთა მორწმუნენი გიგალობთ, რომელი აცხოვნებ დღეს ცხებულთა შენთა:
მოკუედ რომელი იშევ ქალწულისაგან, ხოლო განაცხოველე ადამი…
ღმრთის-მშობლისა.
მოკუედ რომელი იშევ ქალწულისაგან, ხოლო განაცხოველე ადამი შეცთომილი გონებითა, რამეთუ შეეშინა სიკუდილსა ძლიერებისაგან შენისა, ვითარმედ მოხუედ განჴრწნილთა ყოველთა ცხოვრებად:
უწინარეს დაბადებისა იქმენ კეთილ და შუენიერ წინაშე…
სჴუა. სძლისპირი. ქრისტე ღმერთო.
უწინარეს დაბადებისა იქმენ კეთილ და შუენიერ წინაშე ღმრთისა სძალო, ელუარებითა მით ნათლითა, შენითა დედოფალო, მგალობელნი შენნი განაბრწყინუენ:
ღმერთი კაცთა უშევ ქალწულო, განკაცებული უბიწოთა მათ სისხლთა შენთაგან, რომელმან იჴსნნა ბრალთაგან, მადიდებელნი შენნი, და შემსხმელნი შობისა შენისანი:
განაახლა კაცთა ბუნებაჲ, შობისა შენისა საიდუმლომან ქალწულო, პირუელუე ქადაგებულმან, და აწ აღსრულებულმან, ზესთა ცნობისა ჵ სანატრელო:
ღამე ბნელი ურწმუნოთა, ქრისტე მორწმუნეთა, ნათელ-ჰყოფს სიტყუათა…
გალობა ე. სძლისპირი.
ღამე ბნელი ურწმუნოთა, ქრისტე მორწმუნეთა, ნათელ-ჰყოფს სიტყუათა შენთა მადლითა, ამისთჳს ჩუენცა შენდა აღჳმსთობთ, და ღმრთაებასა შენსა ვადიდებთ:
მონათათჳს განისყიდე ქრისტე, და თავს-იდევ განკითხუაჲ ჴსნისა…
ტროპარნი.
მონათათჳს განისყიდე ქრისტე, და თავს-იდევ განკითხუაჲ ჴსნისა ჩუენისა მიზეზი, ამისთჳს ჩუენცა შენდა აღჳმსთობთ, და ღუთაებასა შენსა ვადიდებთ:
ხატად შენდა შეწმნული უფალო უძლურითა ჴორცითა ძლიერისაგან მიჴსენ მე, და ძლევა მომეც სიკუდილისა დღეს, აღდგომითა შენითა მოწყალე;
ჰშევ დედაო უბიწოო ღმერთი ჴორციელად, უთესლოდ ჯერისაებრ…
ღმრთის-მშობელო.
ჰშევ დედაო უბიწოო ღმერთი ჴორციელად, უთესლოდ ჯერისაებრ ღმრთაებისა, ამისთჳს ჩუენცა, ვითარცა ღირს-ხარ ყოველნი გნატრით შენ დაუცხრომელად:
რაჟამს იგი უსჯულოთა თანა შეირაცხე და ამაღლდი…
სხუა. სძლისპირი. უფალო ღმერთო ჩუენო.
რაჟამს იგი უსჯულოთა თანა შეირაცხე და ამაღლდი თხემისა ადგილსა ზედა, მნათობნი დაიფარუოდეს და ქუეყანა შეირყეოდა, და ბრწყინუალება ტაძრისა განიღებოდა, ებრაელთა განდგომილებისა ცხად-ჰყოფად:
შენ რომელმან დაჰჴსენ ყოველნი ძლიერებაჲ მძლავრისა ძლიერებითა მიუწთომელისა ღმრთაებისა შენისათა, და მკუდარნი აღდგომითა შენითა აღადგინე გალობით გადიდებთ შენ:
დედაო მეუფისა და ღმრთისაო ყოვლად საგალობელო, სარწმუნოებით…
ღმრთის-მშობლისა.
დედაო მეუფისა და ღმრთისაო ყოვლად საგალობელო, სარწმუნოებით და სურჳლით მარადის მაქებელთა შენთა, განწმედაჲ ცოდუათა გარდამოუვლინე მეოხებითა შენითა:
კიბე რომელი იხილა იაკობ, დამტკიცებული სიმაღლედ მიმართ…
სხუა. სძლისპირი. სული მაც.
კიბე რომელი იხილა იაკობ, დამტკიცებული სიმაღლედ მიმართ სახე იყო, უქორწინებელისა და უთესლოჲსა შობისა შენისა სძალო, რამეთუ ღმერთი შენ მიერ კაცთა შორის გამოჩნდა, და კაცთა ბუნებაჲ ზეცად აღამაღლა:
რომელთა ესე მოვიღეთ შენ მიერ, ჴსნაჲ საუკუნოჲ წადიერად გიღაღადებთ, გიხაროდენ დედოფალო უბიწოო და ყოვლად უხრწნელო, და ნათლითა შენითა განათლებულნი სძალო გალობითა ღმრთიუ-ბრწყინუალითა გადიდებთ:
სიწმიდისა ბრწყინუალებითა ელუარე, და სუნნელი შროშანი შორის ეკალთა გპოვა შენ, სიძემან სულთამან უკუდავმან და ყოვლად ძლიერმან, დედოფალო, და შენგან უაღრეს ბუნებათა განჴორციელდა, და მამამან ზეცათამან სძლად შეგიწყნარა:
დანთქმული ღელჳთა, სოფლისა ამის განსაცდელთათა, ნავითა ცოდჳსათა…
გალობა ვ. სძლისპირი.
დანთქმული ღელჳთა, სოფლისა ამის განსაცდელთათა, ნავითა ცოდჳსათა შთავრდომილი და მიგდებული მჴეცთა სულთა მომსრუელსა, გიღაღადებ ვითარცა იონა, ხრწნილებისაგან და სიკუდილისა მიჴსენ ქრისტე:
მოიჴსენეს შენი, ჯოჯოხეთს შეწყდომილთა სულთა, მართალთა, და…
ტროპარნი.
მოიჴსენეს შენი, ჯოჯოხეთს შეწყდომილთა სულთა, მართალთა, და შენ მიერსა ცხოვრებასა ილოცჳდეს რომელი მიეც ჯუარითა, ქუესკნელად რა შთაჰჴედ მეუფეო, რამეთუ მოწყალე-ექმენ პყრობილთა შენთა:
ჯუარცმითა დაჴსნილსა, ტაძარსა შენსა ჴელით-უქმნელსა, სულიერსა, არღა ესჳდეს ხილუად მოციქულნი, არამედ ზესთა სასოებისა, იხილეს აღდგომილი და სიხარულით თაყუანის-სცეს:
ხატი გამოუთქმელისა შობისა შენისა ყოვლად უბიწოჲსა ქალწულო…
ღმრთის-მშობლისა.
ხატი გამოუთქმელისა შობისა შენისა ყოვლად უბიწოჲსა ქალწულო ღმრთისა სძალო, რომელი იგი იქმნა ჩუენთჳს, ვინმე კაცთაგანმან შეუძლოს გამოუთქმად, რამეთუ ღმერთი სიტყუა გამოუთქმელად ზიარებითა შენითა ჴორც-იქმნა:
ჯუარსა ზედა ნებსით ამაღლებულმან მაცხოვარ, წარმოსტყუენე სიმტკიცჱ…
სხუა. სძლისპირი. ღაღადებდა.
ჯუარსა ზედა ნებსით ამაღლებულმან მაცხოვარ, წარმოსტყუენე სიმტკიცჱ მტერისა, და შეჰმსჭუალე სახიერ მას ზედა ჴელით-წერილი იგი ცოდჳსა:
აღრასდეგ მკუდრეთით მაცხოვარ ჴელმწიფებით, და თანა აღადგინე ნათესავი კაცთა, და ცხოვრებაჲ და უხრწნელებაჲ მოგუანიჭე ჩუენ ვითარცა კაცთ-მოყუარემან:
ღმერთი ჩუენი რომელიცა ჰშევ ღმრთის-მშობელო, ნუ დასცხრები…
ღმრთის-მშობლისა:
ღმერთი ჩუენი რომელიცა ჰშევ ღმრთის-მშობელო, ნუ დასცხრები ვედრებად მისსა მიმართ, ჰჴსნად განსაცდელთაგან მგალობელთა შენთა, წმიდაო მარადის ქალწულო:
წესთა სჯულისათა, და წინასწარ-მეტყუელთა ჴმამან წინათუე, მრავალ-ფერად…
სხუა. სძლისპირი. დანთქმული.
წესთა სჯულისათა, და წინასწარ-მეტყუელთა ჴმამან წინათუე, მრავალ-ფერად, და მრავალ-სახედ ქადაგეს ყოვლად უბიწოჲ შობაჲ შენი, რამეთუ ჰშევ მაცხოვარი სოფლისა, და სარწმუნოებით ქებით გიგალობდეს ქალწულო:
პირუელ ქმნული ადამი, კაცისმკლუელისა განზრახჳთა განჴდილი, სამოთხისა ღმრთიუ-შუენიერისა შუებისა და ფუფუნებისაგან, კუალად აგე მუნუე ღმრთისა დედაო, ჰშევ რა ქრისტე ღმერთი ურჩებისა დამჴსნელი:
რომელმან ყოველი, ნებითა საღმრთოჲთა დაჰბადა, ქრისტემან, საშოსა შენისაგან ღმრთიუ-შუენიერად გამობრწყინდა დედოფალო, და ბნელსა შინა ბრალთასა დანთქმულნი, ელჳთა ღუთაებისათა განანათლნა:
არღარა სადამე შემძლებელ-არს სიმტკიცე სიკუდილისა ჴელმწიფებად კაცთა…
კონდაკი. ჴმა ზ.
არღარა სადამე შემძლებელ-არს სიმტკიცე სიკუდილისა ჴელმწიფებად კაცთა, რამეთუ შთაჰჴდა ქრისტე შემმუსრუელი და დამარღუეველი ძალთა მისთა, შეიკრჳს ჯოჯოხეთი, იხარებენ ერთ-ჴმობით წინასწარ-მეტყუელნი მეტყუელნი, აჰა წარმოუდგა მაცხოვარი სარწმუნოებასა შინა მყოფთა, გამოვედით მორწმუნენი აღდგომასა ქრისტესსა:
მძრწოლუარე-იქმნნეს დღეს, ქუესკნელი ჯოჯოხეთი და სიკუდილი, შენ…
იკოსი.
მძრწოლუარე-იქმნნეს დღეს, ქუესკნელი ჯოჯოხეთი და სიკუდილი, შენ მიერ ერთისაგან სამებისაგანისა შეირყია ქუეყანა, ხოლო მეკარეთა ჯოჯოხეთისათა გიხილნეს რა შეძრწუნდეს, და ყოველი დაბადებული წინასწარ-მეტყუელთა თანა მოხარული, გიგალობს შენ ძლევისა გალობასა, მჴსნელსა ჩუენსა ღმერთსა, დამარღუეველსა სიკუდილისა ძლიერებისასა, ვღაღადებდეთ და ვჰჴმობდეთ ადამის მიმართ, და მისგანთა, ხემან კუალად შეიყუანა იგი:
ყრმათა ბაბილონს, საჴუმილსა მას შინა ცუარი აცურიეს…
გამოვედით მორწმუნენი აღდგომასა ქრისტესსა. გალობა ზ. სძლისპირი.
ყრმათა ბაბილონს, საჴუმილსა მას შინა ცუარი აცურიეს ზეგარდამო, ღმრთისა მიმართ ღაღადებდეს და იტყოდეს, კურთხეულ-ხარ შენ უფალო, მამათა ჩუენთა ღმერთო უკუნისამდე:
ხისაგან მოკუდა, ადამ ურჩებითა, ხოლო ქრისტე მორჩილებითა…
ტროპარნი.
ხისაგან მოკუდა, ადამ ურჩებითა, ხოლო ქრისტე მორჩილებითა, აღმართა დაცემული ცოდჳსაგან, რაჟამს ჯუარს-ეცუა მისთჳს, განზრახჳთ ღმერთი მამათა ჩუენთა:
რაჟამს აღსდეგ შენ, საფლავით ქრისტე ღმერთო დაბადებულნი განანათლენ, და ცხოვრებაჲ მოეც მსხდომარეთა ბნელსა, რომელნი ღაღადებდეს, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ-ხარ შენ:
გიხაროდენ შენ, ასულო ადამისო, გიხაროდენ სძალო ღმრთისაო…
ღმრთის-მშობლისა.
გიხაროდენ შენ, ასულო ადამისო, გიხაროდენ სძალო ღმრთისაო, გიხაროდენ მშობელო მაცხოვრისაო, რომელმან დაიტიე, შემოქმედი შენი, მეოხ-გუეყავ მარადის:
შენ რომელმან ძელითა მით ჯუარისათა, სიკუდილი დაჰჴსენ…
სხუა. სძლისპირი. საჴმილსა.
შენ რომელმან ძელითა მით ჯუარისათა, სიკუდილი დაჰჴსენ, და ადამის ჴელით-წერილი, ლახურითა განხეთქე გიღაღადებთ შენ, კურთხეულ-ხარ შენ უო, საუკუნითგან უკუნისამდე:
შენ რომელმან განღებითა გუერდისათა, აღმოგჳცენე, წყაროჲ განმაცხოველებელი, სოფლისა განმწმედელი საცთურისაგან, კურთხეულ-ხარ შენ უფალო, საუკუნითგან უკუნისამდე:
რომელმან მთიები მზისა უწინარესი აღმოუბრწყინუე, სოფელსა ქრისტე…
ღმრთის-მშობლისა.
რომელმან მთიები მზისა უწინარესი აღმოუბრწყინუე, სოფელსა ქრისტე ღმერთი ქალწულო, ცნობითა საღმრთოჲთა განათლებად სოფლისა, კურთხეულ-არს უბიწოო, ნაყოფი მუცლისა შენისა:
პირად პირადად შემკული სამოსლითა, ოქროვანითა შეგიყუარა დამბადებელმან…
სხუა. სძლისპირი იგივე.
პირად პირადად შემკული სამოსლითა, ოქროვანითა შეგიყუარა დამბადებელმან, და ღმერთმან და მეუფემან სძალო, და შენგან განხორციელდა და ღმერთ-ჰყო კაცებაჲ განკაცებითა:
განწმიდნა ისაიაჲ შეეხო რა ბაგეთა ნაკუერცხალი, და მოასწავა შობაჲ შენი, რამეთუ განწმედელი დაბადებულთა, შენგან განკაცნა ქალწულო, და აცხოვნა ყოველი სოფელი:
იგავნი საღმრთოსა შობისა შენისანი უბიწოო, წინასწარ-მეტყუელთა წმიდათა, მხიარულებით მოასწავნეს ქალწულო, და ჴმა მაღლად ღაღადებდეს, მამათა ჩუენთა ღმერთო კურთხეულ-ხარ შენ:
შეუწუელმან მაყუალმან სინას აუწყა, ღმერთი მოსეს ჴმითა…
გალობა ჱ. სძლისპირი.
შეუწუელმან მაყუალმან სინას აუწყა, ღმერთი მოსეს ჴმითა წულილსა, ენა მძიმესა და შურმან საღმრთომან ყრმანი იჴსნნა საჴუმილისაგან, და გალობით ღაღადებდეს ყოველნი საქმენი აკურთხევდით დღეს, ღმერთსა და უფალსა უგალობდით, და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
კრავი იგი უბიწო რომელი ჩუენთჳს, დაიკლა ზედა…
ტროპარნი.
კრავი იგი უბიწო რომელი ჩუენთჳს, დაიკლა ზედა გოლგოთას, მოსპნა მან ძუელისა მის სჯულისა საკუერთხნი, და განაქარუნა მტერობანი, ადამიანთანი და თქუეს ყოველნი საქმენი აკურთხევდით დღეს, ღმერთსა და უფალსა უგალობდით, და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
ბუნება რომელი ჩუენგან მიიღო ქრისტემან, არა იყო იგი უხრწნელ, პირუელ ვნებისა არამედ შემდგომად, აღდგომისა ჰყო იგი უხრწნელ, და ჩუენ მასწავა გალობად ყოველნი საქმენი აკურთხევდით დღეს, ღმერთსა და უფალსა უგალობდით, და ამაღლებდით მას უუნისამდე:
სიწმიდემან და ყოვლად უბიწოებამან შენმან ქალწულო მწიკული…
ღმრთის-მშობლისა.
სიწმიდემან და ყოვლად უბიწოებამან შენმან ქალწულო მწიკული და საძაგელებაჲ ყოვლისა სოფლისა განჰსწმიდა, და მიზეზ-იქმნა ღმრთისა მიმართ დაგებისა ჩუენისა ყოვლად წმიდაო ამისთჳს შენ ქალწულო ყოველნი გაკურთხევთ, და აღგამაღლებთ უკუნისამდე:
რომელმან დაითმინნა ნებსით ვნებანი, და ჯუარსა დაემსჭუალა…
სხუა. სძლისპირი. რომელი მხოლო.
რომელმან დაითმინნა ნებსით ვნებანი, და ჯუარსა დაემსჭუალა და დაარღჳა ძალი ჯოჯოხეთისა, მღუდელნი უგალობდით, ერნი უფროსად ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
რომელმან იგი ცუდ-ჰყო სიმტკიცჱ სიკუდილისა, და საფლავისაგან აღდგა დიდებით, და აცხოვნა ნათესავი კაცთა, მღუდელნი უგალობდით, ერნი უფროსად ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
მხოლოსა სახიერსა პირუელ საუკუნესა სიტყუასა, ქალწულისაგან უკანასკნელ შობილსა, და მჴსნელსა ნათესავისა კაცთასა, მღუდელნი აკურთხევდით, ერნი უფროსად ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
ნათელმან ძისა შენისამან ქალწულო, უცხო სახედ განანათლნა…
სხუა. სძლისპირი. შეუწუელმან.
ნათელმან ძისა შენისამან ქალწულო, უცხო სახედ განანათლნა, ბრწყინუალებითა ყოველი სოფელი, რომელი მოგყავს წიაღითა, და გალობით უღაღადებთ ყოველნი საქმენი აკურთხევდით დღეს, ღმერთსა და უფალსა უგალობდით და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
უგალობთ დედოფალო საშოსა შენსა, რომელმანცა დაიტია, გამოუთქმელად ღმერთი ყოველთა რომელმან, მოსცა მორწმუნეთა კრებულსა, ღმრთის-მეცნიერებაჲ და ჰჴმობენ ყოველნი საქმენი აკურთხევდით დღეს ღმერთსა, და უფალსა უგალობდით, და ამაღლებდით მას უუნინასმდე:
ნათლისა შენისა ელუარებითა, მგალობელნი შენნი ქალწულო, ღმრთის-მშობელო აღავსენ ბრწყინუალებითა, რამეთუ იქმენ კარავ ნათლისა, და განმანათლებელ მეტყუელთა ყოველნი საქმენი აკურთხევდით, დღეს ღმერთსა და უფალსა უგალობდით და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:
მტჳრთუელმან გამოუთქმელად, უხრწნელებისამან, სიტყჳსა დამბადებელისა ავასხა ბუნებაჲ…
გალობა თ. სძლისპირი.
მტჳრთუელმან გამოუთქმელად, უხრწნელებისამან, სიტყჳსა დამბადებელისა ავასხა ბუნებაჲ, მოვედ უბიწოო, ქალწულო ღმრთის-მშობელო, შენგან შობილსა თანა, გუასწავე მორწმუნეთა, რათა ღირს ვიქნნეთ ჩუენ დიდებად შენდა:
რომელთა აჩემეს ვნებაჲ ღუთაებისა ძალსა, დაიყავნ პირი…
ტროპარნი.
რომელთა აჩემეს ვნებაჲ ღუთაებისა ძალსა, დაიყავნ პირი მათი ბოროტად მწუალებელი, ღმერთი უვნებელ-არს, ღმრთაებისა ბუნებითა, ხოლო კაცობრივითა, ჴორცითა ჯუარც-მულ, და არს იგი ღმერთი და კაცი გამოუკულეველი:
რომელნიცა უარ-ჰყოფთ აღდგომასა გუამთასა, მიისწრაფეთ საფლავად ქა҃, და ისწავეთ, სადა არს რომელი დაიდუა სამარესა, რამეთუ მკუდარი იყო, არამედ აღდგომილ-არს, სარწმუნო-ჰყოფად ყოფადისა მის აღდგომისა:
არა ღმრთაებათა სამობისათა, არამედ გუამოვნებათა, არცა ერთობასა…
ღმრთის-მშობლისა.
არა ღმრთაებათა სამობისათა, არამედ გუამოვნებათა, არცა ერთობასა პირთასა, არამედ ღმრთაებასა პატივს-ვჰსცემთ, ხოლო განუჰკუეთთ განმყოფელთა მისთა, და შევრწყამთ მკადრებელთა მას ზედა შერწყმისათა რომელსა ვადიდებთ:
ნათელი ნათლისაგან, ბრწყინუალება მამულისა დიდებისა უჟამოდ აღმობრწყინუებული…
სხუა. სძლისპირი. დედა ღმრთისა იქმენ.
ნათელი ნათლისაგან, ბრწყინუალება მამულისა დიდებისა უჟამოდ აღმობრწყინუებული, ვითარცა სიბნელესა შინა, ცხოვრებასა კაცობრივსა აღმოუბრწყინდა ქრისტე, და მდევარი იგი განსდევნა ბნელი, რომელსა დაუცხრომელად მორწმუნენი ვადიდებთ:
ვნებათა ჴორციელთა და საღმრთოჲსა ძლიერებისა ქრისტეს შორის მხილუელნი, მბრძნობელნი ერთისა ბუნებისანი სირცხჳლეულ-იქმენ, რამეთუ მოკუდების იგი ვითარცა კაცი, და ვითარცა ღმერთი ყოვლისა შემოქმედი აღდგების:
არავინ ვიცი ღმერთი თჳნიერ შენსა გიგალობს ეკკლესიასა, რომელი ესე ურწმუნოთა მიერ წარმართთა სძლად შენდა გამომირჩიე მე, მიეც უკუე სიტყუაო მორწმუნეთა ცხოვრებაჲ მეოხებითა მშობელისა შენისათა, ვითარცა სახიერ-ხარ:
შუებისა და სიხარულისა საუკუნოსა მომატყუებელ ჩუენდა იქმენ…
სხუა. სძლისპირი. მტჳრთუელ.
შუებისა და სიხარულისა საუკუნოსა მომატყუებელ ჩუენდა იქმენ სძალო გჳშევ რა მჴსნელი, მამისა წიაღთა, მჯდომარე ვითარ სიტყუაჲ, სიბრძნე და ძალი მისი, თანა დაუსაბამო, რომელსა დაუცხრომელად ვადიდებთ:
მგალობელთ-მთავარმან დავით მამამან შენმან, კიდობნად სიწმიდეთა საღმრთოთა გიწოდა სძალო, რომელმან დაიტიე, სიტყუაჲ დაუტევნელი, მჴსნელი დაბადებულთა, რომელნი ადიდებენ, მას სულითა და ჭეშმარიტებითა:
უზესთაეს-იქმენ ყოველთა დაბადებულთა, ვითარცა მშობელი დამბადებელისა ქალწულო, ამისთჳს ვითარცა დედასა მჴსნელისასა, ყოველთა მთავრობათა უმაღლესი მთავრობაჲ, და წყალობაჲ მოგიღებიეს ღუთისაგან:
ქრისტე აღდგა მკუდრეთით, და დაჰჴსნა საკრუელნი სიკუდილისანი…
აქებდითსა ზედა, დასდებელნი, აღდგომისანი. ჴმა ზ.
ქრისტე აღდგა მკუდრეთით, და დაჰჴსნა საკრუელნი სიკუდილისანი, იხარებდ ქუეყანაო სიხარულსა დიდსა, აქებდით ცანი ღმრთისა დიდებასა:
აღდგომა ქრისტესი ვიხილეთ, თაყუანის-ვჰსცეთ წმიდასა მას უფალსა, იესოს მხოლოსა უცოდუელსა:
ქრისტეს აღდგომასა თაყუანის-ცემად არა დავსცხრებით, რამეთუ ამან მიჴსნნა ჩუენ, უსჯულოებათა ჩუენთაგან, წმიდა-არს უფალი იესო, რომელმან გჳჩუენა ჩუენ აღდგომაჲ:
რა მივაგო უფალსა ყოვლისავეთჳს რომელი ესე მომაგო ჩუენ, ჩუენთჳს ღმერთი კაც-იქმნა, და განხრწნილისა ამის გონებისათჳს სიტყუა იგი ჴორციელ-იქმნა, და დაემკჳდრა ჩუენ შორის: უმადლოთა თანა ქუელის-მოქმედი, ტყუეთა მომართ მოვიდა განმათავისუფლებელი და მსხდომარეთათჳს ბნელსა, მზე სიმართლისა ჯუარად აღჳდა უვნებელი, ჯოჯოხეთად შთაჰჴდა ნათელი, სიკუდილად მოვიდა ცხოვრებაჲ, და აღდგომა დაცემულთათჳს, რომელსა უღაღადებთ და ვიტყჳთ, ღმერთო ჩუენო დიდება შენდა:
ბჭენი ჯოჯოხეთისანი შემუსრენ უფალო და სიკუდილისა ძლიერებაჲ…
სხუანი. დასდებელნი აღდგომისანი. ჴმა ზ.
ბჭენი ჯოჯოხეთისანი შემუსრენ უფალო და სიკუდილისა ძლიერებაჲ დასთრგუნე, ძალითა შენითა უძლეველითა, და თანა აღადგინენ მკუდარნი, საუკუნითგან ბნელსა შინა მძინარენი, საღმრთოჲთა და დიდებულითა აღდგომითა შენითა, ვითარცა თჳთმფლობელმან ყოვლისამან, და ღმერთმან ყოვლად ძლიერმან:
მოვედით უგალობდეთ უფალსა, და ვიხარებდეთ აღდგომასა მისსა, რამეთუ აღადგინნა მკუდარნი საფლავთაგან ჯოჯოხეთისათა განუჴსნელთა, და მოანიჭა სოფელსა ცხოვრებაჲ საუკუნოჲ და დიდი წყალობაჲ:
ელუარე ანგელოსი მჯდომარე ლოდსა ზედა, ცხოველს მყოფელისა, საფლავისასა, მენელსაცხებლეთა დედათა ახარებდა და ეტყოდა, აღდგა უფალი, ვითარცა იგი გრქუა თქუენ წინასწარ წარუედით უთხართ მოწაფეთა მისთა ვითარმედ წინა გიძღჳს თქუენ გალილიას, ხოლო სოფელსა მოანიჭებს, ცხოვრებასა და დიდსა წყალობასა:
რასა შეურაცხ-ჰყავთ ლოდი იგი თავ საკიდურთა, ჵ უსჯულონო ჰურიანო, აჰა ესერა ესე არს რომელი დადუა ღმერთმან სიონს შინა, რომელმან კლდისაგან მყარისა აღმოაცენა უდაბნოსა ზედა წყალი, და ჩუენთჳს გარდამოადინა გუერდისაგან თჳსისა უკუდავებაჲ, ესე არს ლოდი იგი, რომელი მთისაგან ქალწულებრივისა გამოეკუეთა, თჳნიერ ნებისა მამაკაცისა, ძე იგი კაცისა, მომავალი ღრუბელთა ზედა ცისათა, ძუელისა მომართ მის დღეთასა ვითარცა თქუა დანიილ, და საუკუნოდ ეგოს მეუფება მისი:
შუენიერ იყო ხილუად და კეთილ საჭმლად, რომელმან…
ლიტურღიასა ზედა, მომიჴსენენი. ჴმა ზ.
შუენიერ იყო ხილუად და კეთილ საჭმლად, რომელმან იგი მომაკუდინა მე პირუელ ნაყოფმან, ხოლო ქრისტე ღმერთი არს ხე იგი ცხოვრებისა, რომლისაგან ვჰსჭამთ და განვჰსცხოველდე, და ვღაღადვჰყო ავაზაკისა თანა, საღმრთოსა და ვჰსთქუა, მომიჴსენე მე მჴსნელო, ოდეს მოხჳდე სუფევითა, შენითა კაცთ-მოყუარე და მაცხოვნე მე:
ჯუარსა ზედა რა ამაღლდი მოწყალეო, ადამის ჴელით-წერილი პირუელისა ცოდჳსა, აღჴოცე მჴსნელო და იჴსენ საცთურისაგან, ყოველი ნათესავი ადამიანთა, ამისთჳს გიგალობთ ქუელის-მოქმედო, და სახიერო, აღჴოცენ ბრალნი ჩუენნი, და მოგჳხსენენ მოწყალებით, ოდეს მოხჳდე სუფევითა შენითა:
რომელმან შემსჭუალენ ჯუარსა ზედა წყალობით, ცოდუანი ჩუენნი ქრისტე, და სიკუდილითა შენითა სიკუდილი მოაკუდინე, და აღადგინენ მომკუდარნნი სიკუდილისა მიერ, ამისთჳს თაყუანის-ვსცემთ წმიდასა აღდგომასა შენსა:
წარმოსთხია გუელმან გესლი ოდესმე სასმენელთა ევასთა და მოკლა იგი შჳლითურთ, ხოლო ქრისტემან ვნებითა ჯუარცმისათა, აღმოუცენა სოფელსა სიტკბოებაჲ, ცხოვრებისა და უხრწნელებისა, და განაცხოველა ადამი ნათესავითურთ, ამისთჳს უღაღადებთ და ვიტყჳთ, მომიხსენენ მჴსნელო სასუფეველსა შენსა:
საფლავსა შინა ვითარცა მკუდარი დაიდევ, ცხოვრებაო ქრისტე მეუფეო, ხოლო ბჭენი იგი სიკუდილისანი შეჰმუსრენ, და აღსდეგ დიდებით მესამესა დღესა, ვითარცა ღთ҃ ხარ ყოვლად ძლიერო, და განანათლენ, ყოველნი მორწმუნენი, რომელნი ძრწოლით თაყუანის-სცემენ, აღდგომასა შენსა განმაცხოველებელსა:
აღსდგა უფალი მკუდრეთით მესამესა დღესა, და მისცა მშვიდობაჲ თჳსი მოწაფეთა თჳსთა, და აკურთხნა იგინი წარავლინნა და ჰრქუა, ყოველნი მოიყუანენით სასუფეველსა ჩემსა:
ნათელ-არს მამა, ნათელ-არს ძე, ნათელ-არს სული წმიდა…
დიდება.
ნათელ-არს მამა, ნათელ-არს ძე, ნათელ-არს სული წმიდა, არა სამნი განყოფილნი ნათელნი, რამეთუ ერთ ნათელ-არს სამება, და ერთ-ღუთაება-არს სამთა პირთა შინა, და ერთ-მთავრობა და ერთ-ბუნება და თანა არს, განუყოფელ და შეურწყმელ, სამარადისო და ყოვლად ძლიერ, და ყოვლისავე მპყრობელ რომელმან შექმნნა, დაბადებულნი და ყოველთავე ჰმართებს და განაგებს:
ჴორცითა ჰშევ ძე და სიტყუა მამისა, ქუეყანასა…
აწდა.
ჴორცითა ჰშევ ძე და სიტყუა მამისა, ქუეყანასა ზედა ვითარცა მან მხოლომან უწყის, ღმრთის-მშობელო ქალწულო და დედაო, და ჩუენ რომელნი ესე განვღმრთდით შენ მიერ, გიხაროდენსა გიღაღადებთ წმიდაო ქრისტეანეთა, სასოო ურცხუენელო, მეოხებად ჩუენთჳს ნუ დასცხრები, რათა ვიჴსნნეთ სატანჯუელთაგან შენ მიერ:
ძალო და დიდებაო, და მფარუელო სოფლისაო, ღირს-მყავ…
გალობანი ჭმიდისა ღმრთის-მშობელისანი. გალობა ა. ჴმა ზ. სძლისპირი.
ძალო და დიდებაო, და მფარუელო სოფლისაო, ღირს-მყავ გალობად საღმრთოსა შობისა შენისა, სძალო, ღმრთისა მაღლისაო, ქრისტეს დედაო, სასოო განწირულთაო:
დედად ქრისტეს მჴსნელისა, და ქალწულად საუკუნოდ, ზესთა ბუნებისა გამობრწყინუებულო სძალო, ქებით გიგალობთ ჩუენ ყოველნი, და თაყუანის-გცემთ, შენდამი მოქადულნი უსძლოო:
ზაკჳთა ბოროტითა, გუელისა მაცთურისათა, და გემოს-ხილჳთა ხისათა მოვიწყლენით ჩუენ, ხოლო, შობითა შენითა, ღმრთისა დედაო, მამულთა პატიჟთაგან ვიჴსნენით:
გალობა გ. სძლისპირი. ღმერთო მაცხოვარო ჩემო.
სულისა წმიდისა მოსლუა, და ძალისა მის საღმრთოსა, ფარუა და სიტყჳსა ჴორცთ-შესხმა, სისხლთა შენთაგან, უბიწოთა ექმნა, მაცხოვარ ადამს და ევას, და ჴსნილი ხრწნილებისაგან, აქებენ წმიდასა შობასა შენსა:
კაცობრივსა ბუნებასა, ჭირთა და ურუათა შინა, აქუ შემწედ ღმრთისა დედაო, ვინაცა ერი, შენი განსაცდელთა, და ჭირთაგან შეცული, იჴსენ ოხითა შენითა, და შემუსრენ მტერნი წინა-აღმდგომნი:
საცთურნი ბელიარისნი, შეაშთობენ სულსა ჩემსა, თანა მიყოლითა ჩემითა, ამისთჳს ცრემლით ვღაღადებ შემდამი, ქრისტეს მჴსნელისა დედაო, მიჴსენ მათგან მონა შენი, და მრჩობლი შეწევნა მომანიჭე მე:
დაუნთქმელად იჴსნი ყოველთა, შევედრებულთა შენდა მგალობელთა ქალწულო…
გალობა დ. სძლისპირი. ქრისტე ღმერთო რომელმან, არა.
დაუნთქმელად იჴსნი ყოველთა, შევედრებულთა შენდა მგალობელთა ქალწულო, რამეთუ ნავთ-სადგური ხარ, მყუდრო ღელუა-გუემულთა, და სასო ყოველთა განწირულთა:
ტაძრად საღმრთოდ გიცნობთ ქალწულო, რამეთუ სალხინებელად გიტჳრთავს შემოქმედი, და ითხოვ მოტევებასა, მგალობელთა შენთათჳს, და იჴსნი ჭირთა და ურუათაგან:
რისხუა ღმრთისა ულხინებელი, ეწიენ მგმობართა დიდებისა შენისათა, და დაიყავნ პირი მათი, მედგარი კურთხეულო, დედაო მჴსნელისაო უსძლოო:
იავარ ვიქმენ, სჯულსა ცოდჳსასა დამონებითა, ამისთჳს ვჴმობ…
გალობა ე. სძლისპირი. შენდა აღჳმსთობთ.
იავარ ვიქმენ, სჯულსა ცოდჳსასა დამონებითა, ამისთჳს ვჴმობ შენდა მომართ ღმრთისა დედაო, მომეც აზნაურება და მიჴსენ, ჴელთაგან მტერისათა:
სიხარულისა მიზეზ ექმენ ანგელოსთა და კაცთა, დედაო ქრისტეს ღმრთისაო, ამისთჳს ვითხოვთ, ვედრებითა შენითა, მიჴსენ ჭირთაგან მოსავი შენი:
ხატსა შენისა სიწმიდისასა ძრწოლით თაყუანის-ვჰსცემთ, ჵ დედოფალო წმიდაო და შევაჩუენებთ, ურწმუნოთა მგმობართა ხატისა შენისათა:
განსაცდელთა სიღრმისაგან, ვედრება ჩემი ისმინე, ღმრთის-მშობელო უბიწოო…
გალობა ვ. სძლისპირი. ვითარცა იგი იონა.
განსაცდელთა სიღრმისაგან, ვედრება ჩემი ისმინე, ღმრთის-მშობელო უბიწოო, და ძისა შენისა მიმართ, მეოხებითა, ჭირთა და ურუათაგან მიჴსენ მე:
ყოველთა დაბადებულთა, უზესთაეს გამოსჩნდი შენ, მაღლისა შობითა სძალო, და შენდა მოლტოლჳლთა, სიღრმით ბოროტთათ, აღამაღლებ ცასა ცათასა:
გულის-სიტყუათა ღელუამან, მომიცუა და შემაშფოთა, ჵ ყოვლად საგალობელო და სრულიად განწირულმან მოგიჴსენე შენ, დედოფალო მიჴსენ განხრწნისაგან:
საჴმილსა შინა, განსაცდელთა ცეცხლისასა მდგომარენი ესე, სასოებათა…
გალობა ზ. სძლისპირი. ყრმათა ბაბილონს.
საჴმილსა შინა, განსაცდელთა ცეცხლისასა მდგომარენი ესე, სასოებათა შენთა ცუარითა ქალწულო, წმიდაო შეგუაცურიენ რათა ვაკურთხევდეთ შენგან შობილსა ღმერთსა:
სიღრმით გულისათ, მუჴლ-დადგმით მტირალნი ცრემლით გიღაღადებთ ქალწულო, გჳჴსნენ ცოდუათა ჩუენთა პატიჟთაგან, ვედრებითა შენითა, სძალო კურთხეულო რათა გაკურთხევდეთ შენ:
სამხატოვნებით, და ერთ-არსებით ცნობილო სამებაო წმიდაო, მარტივო უცუალებელო სამ-გუამოვანო, მამაო და ძეო და სულო სახიერო გაკურთხევთ მორწმუნენი:
შენდა მოლტოლჳლნი, ჭირთა პირად პირადთა, და მოულოდებელთა…
გალობა ჱ. სძლისპირი. რომელი მხოლო-არს მეუფე.
შენდა მოლტოლჳლნი, ჭირთა პირად პირადთა, და მოულოდებელთა თანა წარგუხადენ ღმრთის-მშობელო, და აწცა სიღრმისაგან, ჭირთა და ღუაწლთასა, განგუარინენ ჩუენ მოსავნი შენნი, და მგალობელნი:
ძე და ღმერთი შენი, მოგუმადლებს დედოფალო, ზესთა ბუნებისა ვედრებათა შენთა და ვითარცა, დედასა გადიდებს შენ, და აწცა ჩუენ შენ მიერ, გჳჴსნის ჭირთაგან, სასო წარკუეთილთა და განწირულთა:
ძალთა ზეცისათა, ხერუვიმ სერაფიმთა, და წესთ მთავრობათა, მივემსგავსნეთ ერნო, და მამასა, ძით და სულით წმიდითურთ, სამწმიდითა ჴმითა აღუამაღლებდეთ და ვაკურთხევდეთ უკუნისამდე:
განკაცებული სიტყუა ღმრთისა ღმერთი და კაცი, ვითარცა…
გალობა თ. სძლისპირი. მტჳრთუელმან გამოუღ.
განკაცებული სიტყუა ღმრთისა ღმერთი და კაცი, ვითარცა დედამან წიაღთა იტჳრთე, ამისთჳს ვითარცა თანა ნადებსა ისმენს, დედისა ვედრებასა, ქალწულო და აცხოვნებს, ჭირთა და ურუათაგან ყოველსა სოფელსა:
დავითის მიერ დღესა ჭირისასა გუამცენ მჴსნელო, ხდად შენდა და აღგჳთქუ ჴსნა ჭირთა და ურუათაგან, ესე არს დღე იგი, და ჟამი უოხჭნო, აცხოვნე ერი შენი, ჭირთაგან და ცოდუათა, რათა ცრემლითა მჴურუალითა გადიდებდეთ:
ვითარცა აღგჳთქუ ჩუენ თანა ყოფა უკუნისამდე, მსთუად გუეწიე მჴსნელო და გჳჴსნენ ყოველთა ჭირთაგან, რამეთუ ესერა, სამკჳდრებელი შენი, მოუცევს განსაცდელთა და ჭირთა სიმრავლესა, გჳჴსნენ ვედრებითა ღმრთის-მშობელისათა: