გულანი
საცდელი · 1.37.0
ხმა 6 · კვირა 1 / 110_ღ_ ირს-არს ჭეშმარიტად რათა გნატრიდეთ შენ ღმრთის-მშობელო…

ხმა 6 · კვირა

რვა ხმა

პარაკლიტონი · დაახლ. 43 წთ

_ღ_ ირს-არს ჭეშმარიტად რათა გნატრიდეთ შენ ღმრთის-მშობელო…

მცირესა მუხრსა ზედა. უფალო ღაღად-ვყ҃ავსა ზედა, დასდებენი აღდგომისანი, რუა-ჴმისა გ, ხოლო განუაორებთ პირუელსა მუჴლსა, დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. დოღმატიკა. ჴმა ვ

_ღ_ ირს-არს ჭეშმარიტად რათა გნატრიდეთ შენ ღმრთის-მშობელო, რამეთუ ყოვლად წმიდასა მუცელსა შენსა ყოველთა შემოქმედი შევიდა და ჴორც-იქმნა, და არა იცუალა ბუნებით, და არცაღა საოცარ-იქმნა განგებულებით, არამედ შენ მიერ მიღებულსა მას ჴორცსა სულიერსა, შეერთა იგი სიტყჳერად გუამოვნებისაებრ, ვინა კეთილ-მსახურებით ორთა შინა განცხადებულთა ბუნებათა სხუა და სხუაობასა შევიწყნარებთ, მას ევედრე პატიოსანო და ყოვლად წმიდაო გარდამოვლინებად ჩუენდა მშჳდობაჲ და დიდი-წყალობაჲ:

ფიცით რომელ აღუთქუა, მამასა შენსა პირუელად, ღმერთმან…

სტიქარონსა ზედა, დასდებელნი, მსგავსნი ყოვლად წმიდისა ღმრთის-მშობლისანი. ჴმა ვ. მუჴლი. მოვიჴსენო სახელი შენი ყოველსა შორის თესლსა და თესლსა.

ფიცით რომელ აღუთქუა, მამასა შენსა პირუელად, ღმერთმან ყოვლად ძლიერმან, ჟამთა აღსასრულსა, აღგჳსრულა ჩუენ და იშუა საშოსა შენისაგან ღირსო, ჭეშმარიტად დამბადებელი, რომელსა უპყრიან, ჴელითა კიდენი სოფლისანი, იგი მხოლო მოწყალე-ჰყავ ჩუენთჳს ჟამსა მას სასჯელისასა, რათა ღირს-ვიქმნნეთ შესლუად, სასუფეველსა ცათასა სძალო, სათნოებათა აღსლჳთა, და ვნებათა მოკლჳთა:

სულისა სიწმიდითა, წინასწარუე მოასწავა ისაია ქალწულო, დამბადებელისა…

მუხლი. ისმინე ასულო და იჴილე და მოყავ ყური შენი.

სულისა სიწმიდითა, წინასწარუე მოასწავა ისაია ქალწულო, დამბადებელისა, შობაჲ შენ მიერ, და შენ გქადაგებდა, რომელი გამოჰსჩნდი, სანატრელად საუკუნითგან, და აწ გევედრები, სული ჩემი ცოდჳლი განჰსწმიდე და ბრწყინუალებისა საღმრთოჲსა, ძისა შენისა, ზიარ-მყავ ღირსო, დადგომად მარჯუენით მისსა ვითარცა იგი წერილ-არს, დარაჯდეს საყდართა ზედა განსკად ადამიანთა:

სიკუდილისა დარღუევა, შობამან შენმან მოგუატყუა, დედოფალო რამეთუ…

მუჴლი: პირსა შენსა ლიტანიობენ მდიდარნი ერისანი.

სიკუდილისა დარღუევა, შობამან შენმან მოგუატყუა, დედოფალო რამეთუ, იქმენ ცხოვრებისა სამკჳდრებელ ვრცელ, და აწ გევედრები, ვნებათა უფსკრულსა, და წყუდიადსა ქუესკნელისასა, შთავრდომილი მიჴსენ, და შუებად საუკუნოდ წარმიძეღუ, და მოსაგებელთა საღმრთოთა, და სანატრელთა, ღირს-მყავ მიმთხუევად, სადა იგი არს შუება უხრწნელი, სადა იგი არს ნათელი, სამებისა წმიდისა, ყოვლად მოუკლებელი:

მოვედით ყოველნი ენანი, და ჴმითა სიხარულისათა ყოვლად…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. დოღმატიკა, ჴმა იგივე.

მოვედით ყოველნი ენანი, და ჴმითა სიხარულისათა ყოვლად წმიდასა ქალწულსა და ღმრთის-მშობელსა ვაქებდეთ, ბრძმედსა კამცობრივისა არსებისასა, გამოუთქმელთა საკჳრუელებათა, მოქმედსა, რამეთუ მის მიერ იქმნნეს ახალნი, და მის მიერ დაუსაბამო დაწყუდეულ იქმნების, სიტყუა განზრქელდების, ღმერთი კაციქმნების, რათა ღთ҃ ჰყოს კაცი, არა შეცუალებითა ბუნებათათა არამედ შეერთებითა გუამოვნებისაებრ, რამეთუ შეზავდების ერთი ორთაგან წინა-აღმდგომთა, ორთა შინა სრულთა ბუნებათა განუყოფელთა ცნობილი, ხოლო ნებებით და მოქმედებით ორთავე მიერ არსებათა, თჳთ იგივე ჭეშმარიტად რწმუნებული, საცხოვრებელისათჳს განგებულებისა ქრისტე ღმერთი ჩუენი რომელი მოსცემს სოფელსა განწმედასა მშჳდობასა და დიდსა წყალობასა:

ძლევა გაქუნდა ქრისტე, ქუესკნელს ჯოჯოხეთისა, და ჯუარსა…

მწუხრად. დიდსა მწუხრსა ზედა, უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა, აღჳღებთ მუჴლთა ი. და ვჰგალობთ ზედ მდგომარეთა მუჴლთთა აღდგომისათა. ჴმა ვ.

ძლევა გაქუნდა ქრისტე, ქუესკნელს ჯოჯოხეთისა, და ჯუარსა ზედა ამაღლდი, რათა ბნელსა სიკუდილისასა მსხდომარენი, შენ თანა აღადგინნე მკუდართა თანა თავის-უფალმან, რომელი მოგუფენ ცხოვრებასა თჳსისაგან ნათლისა, ყოვლად ძლიერო მაცხოვარ შეგჳწყალენ ჩუენ:

დღეს ქრისტემან სიკუდილი დათრგუნა, ვითარცა თქუა აღდგა, და სიხარული სოფელსა მოანიჭა, რათა ყოველნი ვადიდებდეთ, და ესრეთ უგალობდეთ წყაროო ცხოვრებისაო ნათელო შეუხებელო, ყოვლად ძლიერო მაცხოვარ შეგჳწყალენ ჩუენ:

შენ უფალო რომელი ეგე ხარ, ყოველთა შინა დაბადებულთა, ცოდჳლნი ესე ვიდრე მე ვივლტოდით, ცათა შინა შენ დამჳდრებულ-ხარ, ჯოჯოხეთს შინა, დასთრგუნე სიკუდილი, სიღრმეთა შინა ზღჳსათა, მუნცა ჴელი შენი მეუფებს, შენდა მომართ მოვივლტით, შენ შეგივრდებით და გევედრებით, რომელი აღსდეგ მკუდრეთით შეგჳწყალენ ჩუენ:

ჯუარითა შენითა ქრისტე, ვიქადით, და აღდგომასა შენსა…

სხუანი, დასდებელნი აღმოსავლურნი, ჴმა იგივე.

ჯუარითა შენითა ქრისტე, ვიქადით, და აღდგომასა შენსა უგალობთ და ვადიდებთ, რამეთუ შენ-ხარ ღმერთი ჩუენი, და შენსა გარეშე სხუა არავინ ვიცით:

მარადის ვაკურთხევთ ქრისტესა, და აღდგომასა მისსა უგალობდეთ, რამეთუ ჯუარცმა თავს-იდუა და სიკუდილითა სიკუდილი დაჰჴსნა:

დიდება ძალსა შენსა უფალო, რამეთუ დასთრგუნე რომელსა იგი აქუნდა სიმტკიცე სიკუდილისა, და განმაახლენ ჩუენ ჯუარისა შენისა მიერ, და მომანიჭე ჩუენ ცხოვრებაჲ და უხრწნელებაჲ:

დაფლუამან შენმან მეუფეო, საკრუელნი ჯოჯოხეთისანი განხეთქნა და შემუსრნა, და მკუდრეთით აღდგომამან შენმან მეუფეო, სოფელი განანათლა, კაცთ-მოყუარე დიდება შენდა:

ვინ არა გნატრიდეს შენ ყოვლად წმიდაო ქალწულო…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ვინ არა გნატრიდეს შენ ყოვლად წმიდაო ქალწულო, ვინ არა უგალობდეს უხრწნელსა შობასა შენსა, რამეთუ რომელი იგი უჟამოდ მამისაგან გამობრწყინდა, ძე მხოლოდ შობილი, იგივე შენგან უბიწოსა გამოვიდა, გამოუთქმელად ჴორც-შესხმული, ღმერთი იყო ბუნებით, და ჩუენთჳს კაც-იქმნა წყალობით, არა ორებად პირთასა განიკუეთა, არამედ ორითა ბუნებითა, შეურევნელად საცნაურ-იქმნა, მას ევედრე პატიოსანო, და ყოვლად სანატრელო ცხოვრებისათჳს სულთა ჩუენთასა:

აღდგომასა შენსა ქრისტე მაცხოვარ, ანგელოსნი უგალობენ ცათა…

სტიქარონსა ზედა, დასდებელნი. ჴმა ვ.

აღდგომასა შენსა ქრისტე მაცხოვარ, ანგელოსნი უგალობენ ცათა შინა, და ჩუენცა ქუეყანასა ზედა ღირს-მყუენ, წმიდით გულითა დიდება შენდა:

ბჭენი რუალისანი შემუსრენ, და მოქლონი ჯოჯოხეთისანი შეფქუენ…

მებრ ალფა-ვიტასა.

ბჭენი რუალისანი შემუსრენ, და მოქლონი ჯოჯოხეთისანი შეფქუენ, ვითარცა ყოვლად ძლიერმან ღმერთმან, და კაცთა ნათესავი დაცემული აღადგინე, ამისთჳს ჩუენცა გიგალობთ და ვღაღადებთ, რომელი აღსდეგ მკუდრეთით უფალო დიდება შენდა:

პირუელისა მის ხრწნილებისაგან აღდგინება ჩუენი ენება ქრისტესა, და ჯუარსა დაემსჭუალა და საფლავსა დაიდუა, რომელსა მენელსაცხებლენი დედანი, ცრემლით ეძიებდეს და გოდებით იტყოდეს, ჵ ჩუენდა მაცხოვარო ჩუენ ყოველთაო, ვითარ თავს-იდევ საფლავსა დადება, ხოლო ვინადგან თავს-იდევ ვითარ წარიპარე, ვითარ მიიცუალე, ანუ რომელმანმე ადგილმან, დაჰფარეს შენი ცხოვრების-მომცემელი გუამი? არამედ მეუფეო ვითარცა აღმითქუ გამომიჩნდი ჩუენ, და დააცხრუე ჩუენგან გოდებაჲ ცრემლთა ჩუენთა, და ვითარ იგი გოდებდეს ანგელოსმან ჴმა-ჰყო მათდა მიმართ, დააცხურეთ გოდებაჲ თქუენი, და მოციქულთა ახარეთ ვითარმედ აღდგა უფალი, და სოფელსა მოანიჭა ლხინებაჲ მშჳდობაჲ და დიდი-წყალობაჲ:

ჯუარს-ეცუ ქრისტე ვითარცა ინებე, და დაფლჳთა შენითა სიკუდილი მოაკუდინე, და მესამესა დღესა აღსდეგ ვითარცა ღთ҃ ხარ დიდებით, და სოფელსა მოანიჭე ცოდუათა მოტევებაჲ და დიდი წყალობაჲ:

შემოქმედი და მჴსნელი ჩემი ქრისტე უფალი, მე…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

შემოქმედი და მჴსნელი ჩემი ქრისტე უფალი, მე შემიმოსა და საშოსა შენისაგან გამოვიდა ყოვლად უბიწოო, და პირუელისა, და პირუელისა მის წყევისაგან, ადამ განათავისუფლა, ამისთჳს უხრწნელო ვითარცა დედასა ღმრთისასა, და ქალწულსა ჭეშმარიტად დაუცხრომელად გიგალობთ გიხაროდენსა მსგავსად ანგელოსისა, გიხაროდენ დედოფალო სასოო და შესავედრებელო, და მაცხოვარო სულთა ჩუენთაო:

ანგელოსთა ძალნი დიდებულსა საფლავსა შენსა ზედა იხილნეს…

განსატევებელნი. ჴმა ვ.

ანგელოსთა ძალნი დიდებულსა საფლავსა შენსა ზედა იხილნეს, და მცუელი იგი მკუდარ-იქმნეს დგა მარიამ საფლავსა მას თანა, და ეძიებდა შემურუად უხრწნელსა გუამსა შენსა, ხოლო შენ წარმოსტყუენე ჯოჯოხეთი და არა გევნო მის მიერ, ახარე ქალწულსა ცხოვრება საუკუნო, რომელი აღსდეგ მკუდრეთით უფალო, დიდება შენდა:

რომელმან კურთხეულ უწოდე დედასა შენსა, მოხუედ ნებსით…

ღმრთის-მშობლისა.

რომელმან კურთხეულ უწოდე დედასა შენსა, მოხუედ ნებსით განზრახჳთ ძიებად ადამისსა, გამობრწყინდი ჯუარსა ზედა, ეტყოდე ანგელოსთა იხარებდით თქუენ ჩემ-თანა, რამეთუ იპოვა, წარწყმედული დრაქმა, რომელმან ყოველივე სიბრძნით განაგე, ქრისტე ღმერთო დიდება შენდა:

მეექვსესა გალობასა შევჰსწირავ შენდა ღუთაებაო

კჳრიაკესა შუაღამესა ზედა, კანონი, სამებისა, რომლისა კიდურ-წერილობა.

მეექვსესა გალობასა შევჰსწირავ შენდა ღუთაებაო.

სამებასა, სამ-გუამოვნებით უგალობთ ერთითა ბუნებითა, უცუალებელსა ხატსა…

გალობა ა. ჴმა ვ. სძლისპირი. უკულეველად.

სამებასა, სამ-გუამოვნებით უგალობთ ერთითა ბუნებითა, უცუალებელსა ხატსა, სახიერსა კაცთ-მოყუარესა ღმერთსა, რათა ცოდუათა შენდობა მოგუანიჭოს:

უაღრესო, არსებათაო ღმერთო, სამებით ბრწყინუალეო და ბუნებით ერთო, გონიერ-მჰყუენ და ღირს მჰყუენ განცდად, საღმრთოსა ბრწყინუალებისა შენისა სახიერო:

წარმართთაგან, შეკრებულსა კრებულსა, ქრისტეს ეკკლესიასა, ასწავა ბრძენმან პავლე თაყუანის-ცემად სამებისა, რომელთა მიერ გუესწავა ყოველთა დაბადებაჲ:

საშოთ შენით, გამობრწყინდა ქალწულო, მზე იგი საცნაური…

ღმრთის-მშობლისა.

საშოთ შენით, გამობრწყინდა ქალწულო, მზე იგი საცნაური, და მოგუფინა ნათელი, სამ-ბრწყინუალისა ღუთაებისა, რომელსა უგალობთ, და შენ დიდებულო გნატრით:

შეამკუენ ზეცისა წესნი, სამ-ბრწყინუალეო ღმერთო, და ასწავე…

გალობა გ. სძლისპირი. არა ვინ არს.

შეამკუენ ზეცისა წესნი, სამ-ბრწყინუალეო ღმერთო, და ასწავე მათ გალობაჲ, სამ-გზის წმიდითა ჴმითა, ჩუენცა შემრაცხენ მისთანა, მგალობელნი შენსა მოწყალებასა:

მხოლოსა უცუალებელსა, სამებასა წმიდასა, ერთ-არსებით გიგალობთ ჩუენ, და ვითხოვთ ვედრებით, ცოდუათა ჩუენთა ურიცხუთა, მოტევებაჲ გარდამოგჳვლინე მმჴსნელო:

გონებაო უნივთოო მამაო, თანა არსო სიტყუაო, და სულო სახიერო, მგალობელნი შენნი მჴურუალითა გონებითა, დაგჳფარენ ვითარცა მოწყალე-ხარ:

ხრწნილებისა მძჳნუარებაჲ, უჩინო-ჰყო ქრისტემან, კაც-იქმნა რა მოწყალებით…

ღმრთის-მშობლისა.

ხრწნილებისა მძჳნუარებაჲ, უჩინო-ჰყო ქრისტემან, კაც-იქმნა რა მოწყალებით, საშოსა შენისაგან და ნათესავთა მთავარნი, სიკუდილისა და ხრწნილებისაგან იჴსნნა:

მეუფეო ღმერთო მოიხილე ზეცით, და იხილე სიმდაბლე…

წარდგომა. ჴმა ვ. სრულ-ჰყავ რა ცხოვრება.

მეუფეო ღმერთო მოიხილე ზეცით, და იხილე სიმდაბლე ჩუენი ვითარცა მოწყალემან, და იქმენ მწყალობელ ვითარცა სახიერ-ხარ და კაცთ-მოყუარე, რამეთუ არავინ გუაქუს შემნდობელ ცოდუათა თჳნიერ შენსა, ამის-თჳს შემწემეყავნ ჩუენ, რამეთუ არავინ გჳვის შენსა გარეშე:

დედოფალო წმიდაო ღმრთის-მშობელო მოიხილე, და იხილე ტკივილი…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

დედოფალო წმიდაო ღმრთის-მშობელო მოიხილე, და იხილე ტკივილი წყლულებათა ჩუენთა, და მოწყალე იქმენ ყოვლად უბიწოო, და განკურნე წუაჲ ესე სჳნიდისისა, და შეაცურიენ წყალობითა შენითა, და ჴმა-უყავ მონათა შენთა, მე ვარ თქუენთანა, და ვერჳნ შემძლებელ-არს ვნებად, თქუენდა:

განავრცე გონებაჲ, მხოლოო სამ-მზეო, და სული და…

გალობა დ. სძლისპირი. ქრისტე ღმერთი ჩემი.

განავრცე გონებაჲ, მხოლოო სამ-მზეო, და სული და გული მგალობელთა შენთა, და ზეცად აღამაღლე და ნათლისა შენისა, და საღმრთოჲსა, ბრწყინუალებისა ღირს-ჰყავ:

შემცუალე სახიერ, და განმაახლე მე, სიბოროტისაგან კეთილისა მიმართ რამეთუ უცუალებელ, შენ მხოლო-ხარ სახიერ, და ნათლითა შენითა განმაბრწყინუე:

პირუელ მოიგონენ, და სიბრძნით დაჰბადენ, ანგელოსთა მჴედრობანი მსახურად, დიდებისა შენისა, სამ-გუამოვანო ღმერთო, რომელთა თანა ჩუენცა შეგჳწყალენ:

დაუბადებელმან, ბუნებითა ღმერთმან, კაცთა ბუნება დაბადებული, შენგან…

ღმრთის-მშობელო.

დაუბადებელმან, ბუნებითა ღმერთმან, კაცთა ბუნება დაბადებული, შენგან მიიღო სძალო და განაახლა საშოსა შენსა, ღმრთის-მშობელო უბიწოო:

აღგიარებთ შენ სამებაო, სამ-ბრწყინუალეო, მეუფეო მაცხოვრად და…

გალობა ე. სძლისპირი. ნათლითა შენითა.

აღგიარებთ შენ სამებაო, სამ-ბრწყინუალეო, მეუფეო მაცხოვრად და განმგებლად ყოველთა, და შენდა მომართ აღჳმსთობთ და გევედრებით, ცოდუათა შენდობაჲ მოგუმადლე სახიერო:

მამაო დაუსაბამოო, ძეო თანა დაუსაბამოო და სულო წმიდაო თანა არსო, ერთ-ღუთაებაო სრულო მგალობელნი შენნი, ყოვლისა ჭირისა და განსაცდელისაგან იჴსნენ:

ღუთაებისა ბრწყინუალებითა, სათნო-ყოფად შენდა სამ-გუამოვანისა წარმიძეღუ, და განმგებელ-მექმენ მზეო დიდებისაო, და სუფევისა შენისა ზიარად მიჩინე:

რომელი ყოველთა განაგებ, ყოვლად ძლიერითა ჴელითა სიტყუაო…

ღმრთის-მშობლისა.

რომელი ყოველთა განაგებ, ყოვლად ძლიერითა ჴელითა სიტყუაო ღმრთისაო უცუალებელო, დაიცუენ და დაიფარენ მადიდებელნი შენნი, ოხითა დედისა შენისა ღმრთის-მშობელისათა:

სიბრძნე საღმრთო ბრწყინუალე, სამ-მნათობო ნათელო, მგალობელთა მოჰმადლე…

გალობა ვ. სძლისპირი. სოფლისა ზღუა.

სიბრძნე საღმრთო ბრწყინუალე, სამ-მნათობო ნათელო, მგალობელთა მოჰმადლე, და ელუარითა მით მცხინუარებითა ნათლისა შენისათა, ბანბრწყინუებად ყოველთა სათნო-იჩინე:

სიბრძნე საღმრთო ბრწყინუალე, სამ-მნათობო ნათელო, მგალობელთა მოჰმადლე, და ელუარითა მით მცხინუარებითა ნათლისა შენისათა, ბანბრწყინუებად ყოველთა სათნო-იჩინე:

არსებითა საღმრთოჲთა, ერთ-ბუნებად მნათობო, სამ-გუამოვანო მზეო განანათლენ გულნი მორწმუნეთანი, რომელნი წადიერად, გადიდებენ და ფრთოვანჰყუენ სიყუარულითა:

შენ თანა დაემკჳდრა ქალწულო ჭეშმარიტად, მაცხოვარი უფალი…

ღმრთის-მშობლისა.

შენ თანა დაემკჳდრა ქალწულო ჭეშმარიტად, მაცხოვარი უფალი, და ერთი სამ-ბრწყინუალე ბუნებაჲ, ღუთაებისა ასწავა, კაცთა თაყუანის-ცემად ქრისტემან ღმერთმან:

მამაო და ძეო, და თანა არსო სულო…

წარდგომა. ჴმა ვ. სრულ-ჰყავ რა ცხოვრება.

მამაო და ძეო, და თანა არსო სულო წმიდაო, მოიხილე ჩუენ ზედა რომელნი სარწმუნოებით თაყუანის-გცემთ, და ვადიდებთ სიმტკიცესა შენსა მოწყალეო, ცეცხლის-ფერთა თანა მიწიერნი ესე, რამეთუ არავინ გჳვის თჳნიერ შენსა, რომელმან უწოდე მაქებელთა შენთა, რამეთუ მე ვარ თქუენ თანა, და არავინ-არს თჳნიერ ჩემსა:

მოიხილე ჩუენ ზედა ყოვლად საგალობელო ღმრთის-მშობელო და…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

მოიხილე ჩუენ ზედა ყოვლად საგალობელო ღმრთის-მშობელო და აღმოუბრწყინუე განათლებაჲ გულთა დაბნელებულთა, და ცისკროვან-ჰყავ სამწყსოჲ შენი, რამეთუ რაოდენიცა გენებოს შემძლებელ-ხარ, ვითარცა დედა შემოქმედისა შენისა, და ჴმა-უყავ მუედრებელთა შენთა, მე ვარ თქუენ თანა, და ვერჳნ შემძლებელ-არს ვნებად თქუენდა:

ახოვანი გონება მომმადლე მე სამ-ბრწყინუალეო გუამოვნებითა, ერთ…

გალობა ზ. სძლისპირი. ყრმათა მათ წმიდათა.

ახოვანი გონება მომმადლე მე სამ-ბრწყინუალეო გუამოვნებითა, ერთ ღუთაებაო, დაცუად საღმრთოთა მცნებათა შენთა, და მარადის გალობად შენდა კურთხეულ-ხარ შენ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

ერთ-ღუთაებაო წმიდაო, რომელი ეგე ერთითა ბუნებითა იდიდები, გამოუთქმელად, ხოლო პირებითა სამ-რიცხუნო, დაგჳფარენ ჩუენ ყოველნი მრავალ-ფერთა განსაცდელთაგან, და ჭირთა და მწუხარებათა:

თანა სწორად, და თანა დაუსაბამოდ ერთ-არსებით გადიდებთ შენ ერთსა ღმერთსა, გუამოვნებითა, და თჳთებითა შეურევნელად, ხოლო ღუთაებითა და ბუნებითა შეერთებულსა მარტივსა და უცუალებელსა:

ღმერთმან უზესთაესმან, ყოველთა არსებათამან არსება კაცთა მიიღო…

ღმრთის-მშობლისა.

ღმერთმან უზესთაესმან, ყოველთა არსებათამან არსება კაცთა მიიღო შენგან, კაცთ-მოყუარებით, ყოვლად წმიდაო ღმრთის-მშობელო, და კაცთა ასწავა გალობად კურთხეულ-ხარ შენ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

აურაცხელთა ბრალთა, შენდობაჲ მომმადლე, და მრავალ-ფერთა ვნებათაგან…

გალობა ჱ. სძლისპირი. საჴუმილი სამთა.

აურაცხელთა ბრალთა, შენდობაჲ მომმადლე, და მრავალ-ფერთა ვნებათაგან გამომიჴსენ, სამებაო სამ-გუამოვნებაო და ერთ-ღუთაებაო, რათა შიშით, და მჴურუალედ გადიდებდე შენ:

რომელი ეგე მნებებელი-ხარ წყალობისა, ვითარცა ღმერთმან მოწყალემან შემიწყალენ სამ-ნათელო სამებაო, ერთ-არსებაო, სახიერო, ქებით მგალობელნი შენნი:

ნათლისაგან სამარადისოსა ნათელსა, სამარადისოსა მამისაგან შობილსა, ძესა სულისა თანა გამოსრულისა ნათლისა, ვაკურთხევდეთ, სარწმუნოებით უკუნისამდე:

მკურნალი კაცთა ნათესავისა ჰშევ სძალო, ყოვლად ძლიერი…

ღმრთის-მშობლისა.

მკურნალი კაცთა ნათესავისა ჰშევ სძალო, ყოვლად ძლიერი სიტყუა ქრისტე უფალი, რომელმან მამულისა მისგან წყლულებისა, განგუკურნა ჩუენ, და მისთანა გაკურთხევთ მარადის:

ხილუად დიდებისა შენისა მაღლისა მეუფეო, ხერუვიმნი ვერ…

გალობა თ. სძლისპირი. ღმრთისა ხილუა.

ხილუად დიდებისა შენისა მაღლისა მეუფეო, ხერუვიმნი ვერ შემძლებელ-არიან, არამედ ძრწოლით ფრთითა დაიფარჳან, და დაუდუმებელად, სამ-წმიდა, არსობით, გალობასა შეჰსწირუენ შენდა სამებისა ღმრთისა:

მზეო დაუვალო მცხინუარებანი შენნი ელუარენი, გულსა მონათა შენთასა მოჰმადლენ, და განგჳნათლენ სულნი და გჳჴსნენ ბრალთაგან, მხოლოო მოწყალეო სამებაო ღმერთო, და ცხოველსა მას ცხოვრებასა ღირს-მიჩინენ:

რომელი ეგე მხოლო სამ-ბრწყინუალე ღუთაება ხარ, სამებაო დაუსაბამოო, განგუანათლენ სარწმუნოებით მგალობელნი, და დაჰჴსენ წყუდიადისა, ბნელისა საქმენი, და ნათელთა მათ სამკჳდრებელთა შენთა ღირს-მიჩინენ:

სიბრძნით დაჰბადა პირუელ ძემან შენმან კაცი ქალწულო…

ღმრთის-მშობლისა.

სიბრძნით დაჰბადა პირუელ ძემან შენმან კაცი ქალწულო, და განიხრწნა რა კუალად განაახლა, შენ მიერ ყოვლად საგალობელო სძალო, და ნათლითა საღმრთოჲთა, ყოველნი აღავსნა, რომელნიცა სარწმუნოებით ღმრთის-მშობლად გხადიან:

საფლავისა აღებასა და ჯოჯოხეთისა გოდებასა, მარიამ ღაღადებდა…

კჳრიაკესა ცისკრად შემდგომად ა. სტიხოლოღიისა, წარდგომანი აღდგომისანი, ჴმა ვ.

საფლავისა აღებასა და ჯოჯოხეთისა გოდებასა, მარიამ ღაღადებდა დამალულთა მოციქულთა მიმართ, გამოვედით მუშაკნო ვენაჴისანო, და ჰქადაგეთ სიტყუა აღდგომისა ვითარმედ აღდგა უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი-წყალობა:

უფალო წინაშე საფლავსა შენსა მდგომარე მარიამ მაგდალენელი…

აღსდეგ უფალო ღმერთო ჩუენო, ამაღლდინ ჴელი შენი და ნუ დაივიწყებ გლახაკთა შენთა სრულიად.

უფალო წინაშე საფლავსა შენსა მდგომარე მარიამ მაგდალენელი, მემტილედ გგონებდა შენ, და ტირილით გეტყოდა, სადა დასდევ საუკუნო ცხოვრებაჲ, სადა დამალე ხერუვიმთა ზედა მჯდომარე, რამეთუ რომელნი იგი ჰსცჳდეს შიშისაგან იქმნეს ვითარცა მკუდარნი, ანუ უფალი ჩემი მომეცით, ანუ ჩემთანა ჴმა-ჰყავთ, რომელი მკუდართა თანა შეირაცხე, და მკუდარნი აღადგინენ უფალო დიდება შენდა:

ღმრთის-მშობელო ყოვლად საგალობელო, წინასწარ მოასწავა გედეონ მიდგომილებაჲ…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ღმრთის-მშობელო ყოვლად საგალობელო, წინასწარ მოასწავა გედეონ მიდგომილებაჲ შენი, და დავით ქადაგა შობაჲ შენი, რამეთუ გარდამოჰხდა ვითარცა წჳმა საწუმისსა შენსა, და აღმოაცენე უთესლოდ ქუეყანამან წმიდამან, მაცხოვარ სოფლისა ქრისტე ღმერთი ჩუენი, მიმადლებულო ყოვლად წმიდაო:

ცხოვრება საფლავსა შინა მდებარე იყო, და ბეჭედნი…

შემდგომად ბ. სტიხოლოღიისა, წარდგომანი აღდგომისანი. ჴმა ვ.

ცხოვრება საფლავსა შინა მდებარე იყო, და ბეჭედნი ლოდსა ზედა დაგებულ-იყუნეს, ვითარცა მეუფესა მძინარესა მჴედარნი სცჳდეს ქრისტესა, დამთრგუნუელსა მტერთა თჳსთასა აღდგომილსა უფალსა:

წინათუე მოასწავა იონა საფლავი შენი, და თქუა…

აღგიარო შენ უფალო ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრუელებაჲ შენი

წინათუე მოასწავა იონა საფლავი შენი, და თქუა სიმეონ საღმრთოჲ აღდგომაჲ უკუდაო უფალო რამეთუ შთაჰჴედ ვითარცა მკუდარი საფლავსა შინა, და დაარღჳენ ბჭრენი ჯოჯოხეთისანი, ხოლო აღსდეგ თჳნიერ ხრწნილებისა ვითარცა მეუფე, ცხოვრებად სოფლისა ქრისტე ღმერთო ჩუენო, განმანათლებელი ბნელისა შინათა:

ღმრთის-მშობლელო ქალწულო მეოხ-გუეყავ, წინავე ძისა შენისა და…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ღმრთის-მშობლელო ქალწულო მეოხ-გუეყავ, წინავე ძისა შენისა და ღმრთისა ჩუენისა, რამეთუ რომელი ნებსით თჳსით ჯუარსა დაემჰსჭუალა, და აღდგა მკუდრეთით ქრისტე ღმერთი ჩუენი ცხოვრებისათჳს სულთა ჩუენთასა:

ნებსით სიკუდილითა შენითა ცხოველს მყოფელითა, ბჭენი ჯოჯოხეთისანი…

შემდგომად ნეტარ-არიანისა. იპაკო, ჴმა ვ.

ნებსით სიკუდილითა შენითა ცხოველს მყოფელითა, ბჭენი ჯოჯოხეთისანი შემუსრენ ქრისტე ღმერთო, და კარი სამოთხისა განგჳღე ჩუენ, და აღდგომითა შენითა იჴსენ, ხრწნილებისაგან ცხოვრებაჲ ჩუენი:

ზეცად მიმართ თუალთა, ჩემთა აღჳხილავ, შენდამი მჴსნელო…

აღსავალნი. ანტიფონი ა. ჴმა ვ.

ზეცად მიმართ თუალთა, ჩემთა აღჳხილავ, შენდამი მჴსნელო შემიწყალე რათა შენ მიერ ცხოვნებული, შენდა ქებასა და მადლობასა შევსწირჳდე სახიერ:

შემიწყალე მჴსნელო, შეურაცხნი ესე, და უღირსნი მონანი შენნი, და მოგუეც სინანული, და მყუენ ჩუენ ჭურ-პატიოსან დიდებისა შენისა სიტყუაო:

სული წმიდა არს მიზეზ, ყოვლისა ცხოველობისა, და…

დიდება, აწდა.

სული წმიდა არს მიზეზ, ყოვლისა ცხოველობისა, და რომლისა ზედა ესე, ღირსებით მოვიდეს, მსწრაფლ აღამაღლებს, ქუეყანით და ფრთოვან-ჰყოფს, და შერთავს ზეცისათა და ელუარე-ჰყოფს:

არა თუმცა უფალი იყო, ჩუენ თანა არამცა…

ანტიფონი ბ.

არა თუმცა უფალი იყო, ჩუენ თანა არამცა ვინ ჩუენგანი შემძლებელ-იყო მტერისა, ბრძოლათა თავს-დებად რამეთუ რომელნი იგი, მძლე-ექმნებიან მის მიერ მოეცემის ძალი:

კბილთა მათთა მიერ ბოოტთა, ნუმცა შეიპყრობის სული ჩემი ვითარცა სირი სიტყუაო ღმრთისაო, ჵ მე ვითარ განუერე მტერისაგან, ცოდჳს-მოყუარე ესე და საწყალობელი:

სულისა მიერ წმიდისა, მიეცემის ყოველთა განმღრთობა სათნოყოფა…

დიდება, აწდა.

სულისა მიერ წმიდისა, მიეცემის ყოველთა განმღრთობა სათნოყოფა და წარმატება, და მშჳდობა და კურთხევა რამეთუ სწორად, თანა მოქმედ არს მამისა და სიტყჳსა:

რომელნი უფალსა ესუენ, მტერთა მიმართ, საზარელ-არიან და…

ანტიფონი გ.

რომელნი უფალსა ესუენ, მტერთა მიმართ, საზარელ-არიან და ყოველთა, მიერ განსაკჳრუებელ, რამეთუ ღმრთისა მიმართ ხედუენ, და მისა მიმართ აქუსთ სასოებაჲ:

ნაწილი მართალთა, უღმრთოებად ჴელთა, მათთა არა განმარტებს მაცხოვარ, რამეთუ შენ-ხარ შემწე, მათი სახიერ სასოება, და ჴელის აღმპყრობელი:

სულისა წმიდისა, სიმტკიცე და ძალი, რომელსა ზეცისა…

დიდება, აწდა.

სულისა წმიდისა, სიმტკიცე და ძალი, რომელსა ზეცისა წესთ-მთავრობანი, თაყუანის-ცემენ ძრწოლით, მკჳდრთა თანა ქუეყანისათა, და ყოვლისა სულისა:

აღადგინე ძალი შენი, და მოვედ ცხოვრებად შენდა

წარდგომა. ჴმა ვ.

აღადგინე ძალი შენი, და მოვედ ცხოვრებად შენდა.

რომელი ჰმწყსი ისრაილსა მოიხილე

მუჴლი.

რომელი ჰმწყსი ისრაილსა მოიხილე.

უკულეველად, ზღუა წიაღულო ისრაილმან, ვითარ ვრცელი ქუეყანა…

ყოველი სული. სახარება საცისკრო ჴმისა, აღდგომა ქრისტესი. და სხუანი. კანონი აღდგომისა. გალობა ა. ჴმა ვ. სძლისპირი.

უკულეველად, ზღუა წიაღულო ისრაილმან, ვითარ ვრცელი ქუეყანა, და მდევარი ფარაო, იხილა დანთქმული უფსკრულთაგან, და ძლევისა გალობასა ღმერთსა გიგალობდა:

განრაიპყრენ, ჴელნი თჳსნი ჯუარსა ზედა, იესო სახიერო…

ტროპარნი.

განრაიპყრენ, ჴელნი თჳსნი ჯუარსა ზედა, იესო სახიერო, და მამისა შეჰსწირე ბუნებაჲ ჩუენი უბიწო, და ჭეშმარიტად მიზიარენ ღუთაებასა შენსა:

უბრძანე რა, სიკუდილსა შეძრწუნებით, ვითარ მონა მოვიდა, ყოველთა ცხოვრებაო, და მით მოგუმადლე ჩუენ ცხოვრებაჲ, საუკუნოჲ ღირსად ყოველნი გადიდებთ:

იტჳრთე შემოქმედი, რომელმან ინება უთესლოდ მუცლისა შენისაგან…

ღმრთის-მშობლისა.

იტჳრთე შემოქმედი, რომელმან ინება უთესლოდ მუცლისა შენისაგან შობაჲ, უაღრეს ბუნებათა წმიდაო დედოფალო, და აწ შენ ხარ ჭეშმარიტად შემწე და სასო ჩუენი, რომელნი ღმრთის-მშობლად და მარადის ქალწულად გხადით შენ:

სამსჯავროსა პილატესსა დადგების ნებსით მსაჯული იგი მართალი…

სხუა კანონი ჯუარ-აღდგომისა, ჴმა იგივე. გალობა ა. სძლისპირი. რომელმან დაჰფარა.

სამსჯავროსა პილატესსა დადგების ნებსით მსაჯული იგი მართალი, და უსჯულოსა მიმართ მჰსჯავრისა ვითარცა დასჯილი და ჴელითა უმსჯავროდ პირსა იცემების ღმერთი, რომლისაგან ჰძრწიან ზეცისა და ქუეყანისანი:

განირთხ მაცხოვარ საღმრთონი ნებნი, შენნი ყოვლად წმიდასა და ცხოვრება-შემოსილსა ჯუარსა შენა ზედა, და შეჰკრიბენ წარმართნი ცნობად შენდა მეუფეო, თაყუანის-მცემელნი უფალო დიდებულისა ჯუარცმისა შენისა:

მდგომერე იყო წყაროთა ცრემლთათა გარდამომტევებელი, ყოვლად უბიწო…

ღმრთის-მშობლისა.

მდგომერე იყო წყაროთა ცრემლთათა გარდამომტევებელი, ყოვლად უბიწო წინაშე ჯუარისა შენისა მაცხოვარ, გუერდისაგან შენისა სისხლთა ცუართათა მხედუელი ქრისტე, და შენისა უზომოჲსა წყალობისა მადიდებელი:

დედაო ღმრთისაო უშურუელი მომეც მე მადლი

სხუა, კანონი ყოვლად წმიდისა ღმრთის-მშობლისა. რომლისა კიდურ-წერილობა.

დედაო ღმრთისაო უშურუელი მომეც მე მადლი:

ხისა მისგან, ურჩებითა მორაიღო, წყევაჲ მოგუატყუა ევა…

ჴმა იგივე. სძლისპირი. ოჳკულეველად.

ხისა მისგან, ურჩებითა მორაიღო, წყევაჲ მოგუატყუა ევა, ხოლო შენ უბიწოო, დაჰჴსენ იგი ჰშევ რა უფალი, მომცემელი კურთხევისა და ცხოვრებისა:

რომელმან ჰშევ მარგარიტი საღმრთოსა მის, ელჳსა ქრისტე ღმერთი, ბრალთა ჩემთა არმური, და ცოდუათა ჩემთა წყუდიადი, განაბნიე ნათლითა ბრწყინუალებისა შენისათა:

გონებისა, თუალითა წინასწარუე, განიცადა იაკობ, მოლოდებაჲ წარმართთა, შენგან განკაცებული უსძლოო, ღმრთის-მშობელო ქალწულო და ქადაგა ბრწყინუალედ:

ტომისაგან, იუდასსა მოკლებასა, მთავართასა ძე შენი, გამოვიდა ქალწულო, წინა-მძღურად ყოვლისა ქუეყანისა, და დაიპყრა ყოველი სოფელი და მეუფებს:

არა ვინ-არს წმიდა შენებრ, უფალო ღმერთო ჩუენო…

გალობა გ. სძლისპირი.

არა ვინ-არს წმიდა შენებრ, უფალო ღმერთო ჩუენო, რომელმან აღამაღლე დღეს, რქა ქრისტიანეთა, დამამტკიცენ ჩუენ ერთობით კლდესა ზედა სარწმუნოებისასა:

დაბადებულთა გიხილეს, დამბადებელი მათი, ძელისა ჯუარსა ზედა…

ტროპარნი.

დაბადებულთა გიხილეს, დამბადებელი მათი, ძელისა ჯუარსა ზედა, ჴორცითა დამსჭუალული, შიშისაგან დაიჴსნნეს, ხოლო მკლავმან შენმან განაძლიერნა:

სიკუდილი წარმოსტყუენე შენ, სიკუდილითა შენითა, ცხოვრების-მომცემელო, და მოაკუდინე მძლავრი, ღუთაებისა ძალითა, და აღსდეგ შენ მკუდრეთით და მაცხოვნენ ჩუენ:

საღმრთო შობა შენი წმიდაო ქალწულო ყოველსა ბუნებასა…

ღმრთის-მშობლისა.

საღმრთო შობა შენი წმიდაო ქალწულო ყოველსა ბუნებასა აღემატა საკჳრუელებით, რამეთუ ღმერთი ჰშევ უაღრეს ბუნებათა რომელი დაემკჳდრა წმიდასა მუცელსა შენსა, და აწ შემდგომად შობისა ქალწულად წმიდად დაგიცუა შენ:

საფლავსა შინა სამ-დღე მყოფმან, აღადგინენ საღმრთოჲთა აღდგომითა…

სხუა. სძლისპირი. შენ დამკიდებელი წყალთა.

საფლავსა შინა სამ-დღე მყოფმან, აღადგინენ საღმრთოჲთა აღდგომითა შენითა მკუდარნი საუკუნითგანნი, და დასჯისაგან ჰჴსნილნი იხარებდეს ბრწყინუალედ და ჰჴმობდეს, აჰა მჴსნელი ჩუენი მოვიდა უფალი:

დიდება აღდგომასა შენსა მაცხოვარო ჩუენო, რამეთუ ჩუენ ჯოჯოხეთისაგან ხრწნისა და სიკუდილისა, გჳჴსნენ ვითარცა ყოვლად ძლიერმან, და მგალობელნი ვიტყჳთ, არა ვინ არს წმიდა თჳნიერ შენსა კაცთ-მოყუარე:

იხილე რა შენგან შობილი მოწყლული ლახურისა მიერ…

ღმრთის-მშობლისა.

იხილე რა შენგან შობილი მოწყლული ლახურისა მიერ, მოიწყლუოდი გულითა ყოვლად წმიდაო ყოვლად უბიწოო, და იტყოდი განცჳფრებული, რაჲმე, მოგაგო შენ ესე შჳლო ერმან ყოვლად უსჯულომან:

ჴორცნი ესე ჩემნი ხრწნილნი, ღმრთის-მშობელო ქალწულო, უთესლოდ…

სხუა. სძლისპირი. არა ვინ არს.

ჴორცნი ესე ჩემნი ხრწნილნი, ღმრთის-მშობელო ქალწულო, უთესლოდ მიიხუნა ღმერთმან, საშოსა შენისაგან, და უხრწნელება შეჰმოსა, და საუკუნოდ განიკუთნა იგი:

ღმერთსა ჴორც-შესხმულსა შენგან, ჰხედჳდეს რა ქალწულო, ანგელოსთა მჴედრობანი, განკჳრუებულ-იქმნეს და ვითარცა ღმრთისა დედასა, გალობითა საღმრთოჲთა გადიდებდეს:

მთად საცნაურად გიხილა, დანიილ და განჰკჳრდა, რომელსა გამოეკუეთა, ლოდი უჴელოდ ქრისტე, ღმრთის-მშობელო და შემუსრნა, ძლიერებით ბომონნი ეშმათანი:

ქრისტე ღმერთი ჩემი, უფალი ძალ ჩემდა, ჴმითა…

გალობა დ. სძლისპირი.

ქრისტე ღმერთი ჩემი, უფალი ძალ ჩემდა, ჴმითა მაღლითა იტყჳს ეკკლესიაჲ, და ნებისაებრ ღმრთისა, იხარებს სარწმუნოებით, საღმრთოთა მით სიხარულითა:

ქრისტე ხისა მიერ, დავეცენით პირუელ, ხოლო დარაენერგა…

ტროპარნი.

ქრისტე ხისა მიერ, დავეცენით პირუელ, ხოლო დარაენერგა ჯუარი შენი, და გუერდისა შენისა, მდინარეთაგან მოირწყო, და ცხოვრება აღაყუავილა:

ვერღარა მეტყჳს, გუელი განღმრთობასა, რამეთუ ზაკჳთ ქადებული მისი, ქრისტემან აღმისრულა, და ღუთაება შემმოსა მე, რაჟამს აღდგა საფლავისაგან:

ვითარ ჭეშმარიტად გამოუთქმელ და მიუწთომელ, და ღმრთიუშუენიერ-არს…

ღმრთის-მშობლისა.

ვითარ ჭეშმარიტად გამოუთქმელ და მიუწთომელ, და ღმრთიუშუენიერ-არს შობა შენი ყოვლად წმიდაო, რამეთუ ზეცისანი ქუეყანისათა თანა შეაერთენ, მარადის ქალწულო დიდებულო:

პატიოსანსა ჯუარსა შენსა პატივს-ვჰსცემდეთ, ქრისტე, და სამჰსჭუალთა…

სხუა. სძლისპირი. ჯუარსა ზედა რა.

პატიოსანსა ჯუარსა შენსა პატივს-ვჰსცემდეთ, ქრისტე, და სამჰსჭუალთა და წმიდასა ლახუარსა, და ლელწამსა და გჳრგჳნსა ეკალთა მიერ, რომლითა ჯოჯოხეთისა და ხრწნილებისაგან ვიჴსნენით:

რომელი ჩუენთჳს ნებსით მკუდრად გამოჰსჩნდი მაცხოვარ, შეგიწყნარა საფლავმან დაღათუ, გარნა ვერ უძლო დაპყრობად სიტყუაო, რამეთუ ვითარცა ღმერთი აღსდეგ ცხოვრებად ნათესავისა ჩუენისა:

ღმრთის-მშობელო მარადის ქალწულო, რომელმან უშევ კაცთა მაცხოვარი…

ღმრთის-მშობლისა.

ღმრთის-მშობელო მარადის ქალწულო, რომელმან უშევ კაცთა მაცხოვარი ქრისტე, განსაცდელთაგან და სატანჯუელთა გჳჴსნენ ჩუენ, სარწმუნოებით მოლტოლჳლნი საღმრთოსა მიმართ საფარუელისა შენისა:

გიგალობთ ქალწულო, ყოვლად უბიწოო, შენ მიერ ცხოვნებულნი…

სხუა. სძლისპირი. ქრისტე ღმერთი ჩემი.

გიგალობთ ქალწულო, ყოვლად უბიწოო, შენ მიერ ცხოვნებულნი და შეგასხამთ, და ესრეთ გიღაღადებთ, კურთხეულ-ხარ შენ მარადის, რომელმან გჳშევ ღმერთი ჴორცითა:

ნათელი ღუთაებისა, გჳშევ სანატრელო, ბნელსა შინა სოფლისასა მავალთა, ქრისტე განკაცებული, და მგალობელთა შენთა სიხარული აღმოუცენე:

მადლი აღყუავილნა, და სჯული დადუმნა, შენ მიერ ღმრთის-მშობელო რამეთუ ჰშევ, მომცემელი მადლისა, და ჴელმწიფებით მფლობელი ძუელისა და ახლისა სჯულისა:

მომკლა უბადრუკი, ხისა მის ჭამამან, ხოლო ქრისტემან ხემან ცხოვრებისამან, შენგან შობილმან მიჴსნა, და სამოთხისა მის ფუფუნებისა მკჳდრად გამომაჩინა:

ნათლითა შენითა საღმრთოთა, დიდებულო სულნი რომელთა აღიმსთუეს…

გალობა ე. სძლისპირი.

ნათლითა შენითა საღმრთოთა, დიდებულო სულნი რომელთა აღიმსთუეს შენდამი სიხარულით, განანათლენ რათა გიცნან შენ ღმერთი მხოლო, განმათავისუფლებელი ცოდუათა მათთაგან:

ხერუვიმმან მოტყინარემან, და მახჳლმან იქცევისმან გიხილეს რა…

ტროპარნი.

ხერუვიმმან მოტყინარემან, და მახჳლმან იქცევისმან გიხილეს რა შენ სიტყუაჲ მამისა, ჯუარსა ზედა დამსჭუალული ძჳრის-მოქმედთა შორის შიშით გზა-სცეს ავაზაკსა სამოთხედ შესულასა:

არღარა მეშინის დაცემად, ქუეყანასა ზედა უფალო რამეთუ აღმადგინე ქუეყანით, დავიწყებული ჯოჯოხეთს შინა მომწყდარი, და უხრწნელად გარდამსცუალე აღდგომითა შენითა:

გულს-მოდგინედ გევედრებით შენ ქალწულო, და სოფლისა სიხარულსა…

ღმრთის-მშობლისა.

გულს-მოდგინედ გევედრებით შენ ქალწულო, და სოფლისა სიხარულსა და სახიერსა აღგიარებთ, რამეთუ შენ-ხარ შუამდგომელი ჩუენი, და საძლეველად გიცნობთ შენ ჭეშმარიტად ღმრთის-მშობელო:

ჭამითა ხისათა ცთომილსა ედემს შინა უბრკმა ხრწნილებასა…

სჴუა. სძლისპირი. განცხადება შენი ქრისტე.

ჭამითა ხისათა ცთომილსა ედემს შინა უბრკმა ხრწნილებასა შინა მთავარსა მას ნათესავთასა, რომელი ურჩ-ექმნა ბრძანებასა შენსა ყოვლად სახიერო უფალო, არამედ იგი ჯუარითა აღიყუანე პირუელსავე შინა სიკეთესა:

მამისა მორჩილ-ქმნილმან მაცხოვარ, სიკუდილითა შენითა სახიერ, სიმტკიცჱ სიკუდილისა აღჴოცე, და წყაროჲ ცხოვრებისა აღმოგჳცენე ჩუენ, და უკუდავებაჲ მოგუანიჭე, ამისთჳს დაფლუასა შენსა და აღდგომასა თაყუანის-ვსცემთ სარწმუნოებით, რომლითა ვითარცა ღმერთმან ყოველი სოფელი განანათლე:

ზეცათა შინა მყოფ, და ყოველთა შემოქმედი უფალი…

ღმრთის-მშობლისა.

ზეცათა შინა მყოფ, და ყოველთა შემოქმედი უფალი, ყოვლად უბიწოსა საშოსა შინა შენსა დაემკჳდრა გამოუთქმელად, და გადიდა შენ უმაღლესი ცათა, და უწმიდესო წესთა უნივთოთა ამისთჳსცა ქუეყანისანი გნატრით შენ:

ქალწულებითა გამობრწყინდი, და საღმრთოდ სადგურად მეუფისად გამოჰსჩნდი…

სხუა. სძლისპირი. ნათლითა შენი.

ქალწულებითა გამობრწყინდი, და საღმრთოდ სადგურად მეუფისად გამოჰსჩნდი უბიწოო, რამეთუ შენ მხოლო იქმენ დედა მჴსნელისა, და მკლავთა ზედა ჩჩჳლებრ იტჳრთე შემოქმედი:

შემოსილი სამკაულითა, ყოვლად შუენიერითა სულისა შენისათა სძლად ღმრთისად იწოდე, დაბეჭდული ქალწულებისა ბეჭდითა, და ნათლითა სიწმიდისათა განსუენებული:

გოდებდინ გუნდი მწუალებელთა, რომელნი არა აღგიარებენ შენ ჭეშმარიტად დედად მჴსნელისა, რამეთუ გამოგჳჩნდი ჩუენ ღრუბლად ნათლისად, განმაქარუებელად წყუდიადსა ცოდჳსასა:

სოფლისა ზღუა აღძრულ-არს, ღელჳთა ცოდჳსათა საშინელად დამთქამს…

გალობა ვ. სძლისპირი.

სოფლისა ზღუა აღძრულ-არს, ღელჳთა ცოდჳსათა საშინელად დამთქამს მე და მოვივლტი შენდა, ნავთ-საყუდელისა, და ესრეთ გიღაღადებ, დანთქმისაგან მიჴსენ მე მრავალ-მოწყალე:

რაჟამს ჯუარს-ეცუ მაცხოვარ, ნებსით თჳსით ჴორცითა, სამსჭულით…

ტროპარნი.

რაჟამს ჯუარს-ეცუ მაცხოვარ, ნებსით თჳსით ჴორცითა, სამსჭულით აღჴოცე წყევაჲ, პირუელი რომელი იყო ჩუენ ზედა, და ლახურითა განხეთქე, ადამის თანა-მდები და გუაცხოვნენ ჩუენ:

ადამ მყოფი ქუესკნელთა, შეწყდომილი ჯოჯოხეთს, საცთურითა პირუელითა, ჭეშმარიტო ღმერთო სახიერებით, ბეჭთა თჳსთა იტჳრთე, და მამასა მიჰგუარე განახლებული:

ყოვლად-წმიდაო ქალწულო, რომელმან გჳშევ ჩუენ კაცთა, გამომზრდელი…

ღმრთის-მშობლისა.

ყოვლად-წმიდაო ქალწულო, რომელმან გჳშევ ჩუენ კაცთა, გამომზრდელი უფალი განსდევნე ჩემგან, ბოროტი მჴურუალებაჲ და შფოთი სულისა ჩემისა, და მოანიჭე სულსა ჩემსა მშჳდობაჲ შენი:

მკულელ-იქმნა ქრისტეს და წინასწარ-მეტყუელთა, სიმრავლე ებრაელთა, რამეთუ…

სხუა. სძლისპირი. დაცულ-იქმნა.

მკულელ-იქმნა ქრისტეს და წინასწარ-მეტყუელთა, სიმრავლე ებრაელთა, რამეთუ წინასწარ-მეტყუელთა ჭეშმარიტებისა საიდუმლოჲსა შარავანდედთა ოდესმე მოკლუად არა შეშინდა, ეგრეთუე აწცა უფალი რომელი მაშინ ქადაგეს მათ, შურითა მოკლეს იგი, გარნა ჩუენდა ცხოვრება იქმნა სიკუდილი მისი:

შეპყრობილ იქმენ უპყრობელად საფლავსა შინა მაცხოვარ, რამეთუ დაღათუ ნებსით გემო-იხილე სიკუდილისა სიტყუაო, არამედ აღსდეგ ვითარცა ღმერთი უკუდავი, და თანა აღადგინენ ჯოჯოხეთს შინა კრულნი და მწუხარებაჲ პირუელი დედათა შესცუალე სიხარულად:

უპატიო და მოკლებულ გამოჩნდა ჴორციელი იგი შესახედავი შენი უფროს კაცთა, ჟამსა შინა ვნებისასა, რამეთუ არსებითა ღუთაებისათა შუენიერ სიკეთითა გამოუჩნდი დავითს არამედ კუერთხითა სუფევისა შენისათა მტერთა ძლიერებისა შემმუსრუელი ძეო ჩემო და ღმერთო იტყოდა უბიწოჲ აღსდეგ საფლავისაგან:

კიდობნად და ტრაპეზად, სასანთლედ და ტაკუკად, გიწოდა…

სხუა. სძლისპირი. სოფლისა ზღუა.

კიდობნად და ტრაპეზად, სასანთლედ და ტაკუკად, გიწოდა დიდმან მოსე, და მოასწავა შენგან ჴორცთა შესხმა, მაღლისა დედოფალო, დედაო და ქალწულო ყოვლად წმიდაო:

სიკუდილი მოკლულ-იქმნა, და ხრწნილება დაიჴსნა, და წყევა ადამისი, კურთხევად შესლუათა შობილმან შენმან, რამეთუ ჰშევ ცხოვრებაჲ, მჴსნელ ხრწნილებისაგან შემსხმელთა შენთა:

გამობრწყინდა რა შენგან მადლი ღმრთისა ქალწულო, მაცხოვრად სულთა ჩუენთა, ზესთა ცნობისა და გნებისა, ძუელი სჯული დაიჴსნა, და აჩრდილნი განქარდეს ყოვლად წმიდაო:

რომელმან განმაცხოველებელითა, მკლავითა უფსკრულთაგან ჯოჯოხეთისათა, აღადგინნა მკუდარნი…

კონდაკი, ჴმა ვ.

რომელმან განმაცხოველებელითა, მკლავითა უფსკრულთაგან ჯოჯოხეთისათა, აღადგინნა მკუდარნი ქრისტემან ღმერთმან ცხოვრების-მომცემელმან, და თავადი აღდგა საფლავით მესამესა დღესა უგალობდეთ და ვიტყოდეთ, შენ-ხარ ყოველთა მაცხოვარი, აღდგომა და ცხოვრება და სიხარული დაბადებულთა, ყოვლად ძლიერო მაცხოვარ შეგჳწყალენ ჩუენ:

ჯუარცმასა შენსა და დაფლუასა უგალობთ ცოვრების-მომცემელო, რომელმან…

იკოსი.

ჯუარცმასა შენსა და დაფლუასა უგალობთ ცოვრების-მომცემელო, რომელმან ჯოჯოხეთი შეჰკარ უკუდავო, ვითარცა ღმერთმან ყოვლად ძლიერმან, და მკუდარნი აღადგინენ და ბჭენი სიკუდილისანი შეჰმუსრენ, და მძლავრება ჯოჯოხეთისა დაარღჳე. ვინაცა ნაშობნი ქუეყანისანი წადიერებით დიდების გმეტყუელებთ შენ, რომელი აღსდეგ მკუდრეთით და მოჰკალ მტერი სულითა მომკულელი, და აღადგინენ ყოველნი რომელთა ჰრწმენა შენდამი, და სოფელი იჴსენ გესლისაგან გუელისა წარწყმედელისა, და ისართა მათ მისთაგან მაკუდინებელთა, ყოვლისა შემძლებელო უფალო, ამისთჳს უგალობთ მორწმუნენი აღდგომასა შენსა, რომლითა აღმადგინენ ჩუენ აღდგომაო და ცხოვრებაო, და სიხარულო დაბადებულთაო, ყოვლად ძლიერო მაცხოვარ შეგჳწყალენ ჩუენ:

ყრმათა მათ წმიდათა, საჴუმილი შეაცურია ანგელოსმან მაცხოვრისამან…

გალობა ზ. სძლისპირი.

ყრმათა მათ წმიდათა, საჴუმილი შეაცურია ანგელოსმან მაცხოვრისამან და ქალდეველნი შეწუნა ბრძანებამან ღმრთისამან, მძლავრსა ასწავეს გალობაჲ და თქუეს კურთხეულ ხარ შენ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

მწუხარე იქმნა მზე ბრწყინუალებასა მას, და ბნელი…

ტროპარნი.

მწუხარე იქმნა მზე ბრწყინუალებასა მას, და ბნელი შეიმოსა ექუს ჟამ, და იქმნა ღამე, შუასამხრის ქუეყანასა ზედა, და მორწმუნენი ღაღადებდეს კურთხეულ ხარ შენ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

ქუესკნელი განბრწყინდა შთასლჳთა შენითა ნათელო დაუღამებელო, და პირუელ ქმნილი, აღივსო მხიარულებითა, და სიხარულით ღაღადებდეს კურთხეულ ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

შენ მიერ ნათელი ბრწყინუალე აღმოუბრწყინდა, ყოველსა სოფელსა…

ღმრთის-მშობლისა.

შენ მიერ ნათელი ბრწყინუალე აღმოუბრწყინდა, ყოველსა სოფელსა დედაო ქალწულო, რამეთუ ჰშევ შემოქმედი ღმერთი ყოველთა, რომელსა ევედრე ყოვლად უბიწოო, გარდამოვლინებად ჩუენ მორწმუნეთად დიდი-წყალობაჲ:

ჵ ხატი უცხო, რამეთუ რომელმან იჴსნნა მონებისაგან…

სხუა. სძლისპირი. ჵ სასწაუ.

ჵ ხატი უცხო, რამეთუ რომელმან იჴსნნა მონებისაგან ფარაოჲსა ისრაილი, ჯუარს-ეცმის ნებსით ჴსნილთაგან, და განჴსნის ჯაჭუთა ცოდუასა, რომელსა სარწმუნოებით უგალობთ, ღმერთო მჴსნელო ჩუენო კურთხეულ-ხარ შენ:

შენ მაცხოვარ თხემისა ადგილსა ჯუარს-გაცუეს უღრმთოთა ყრმათა ყოვლად უსჯულოთათა, შემმუსრუელი ბჭეთა და მოქლონთა რუალისათა, ცხოვრებად ჩუენ მგალობელთა, ღმერთო მჴსნელო ჩუენო კურთხეულ-ხარ შენ:

ჰშევ შენ თავისუფლებაჲ ძუელისა ევასი, და წყევისაგან განჰჴსენ ადამი ქალწულო წმიდაო, ამისთჳს ანგელოსთა თანა უგალობთ ძესა შენსა და უღაღადებთ, ღმერთო მჴსნელო ჩუენო კურთხეულ-ხარ შენ:

სამნი ყრმანი საჴუმილმან არა შეწუნა სახე შობისა…

სხუა. სძლის-პირი. ყრმათა მათ.

სამნი ყრმანი საჴუმილმან არა შეწუნა სახე შობისა შენისა ქალწულო, რამეთუ საღმრთო, ცეცხლი შეუწუელად დაემკჳდრა, შენთანა და განანათლნა მეტყუელნი კურთხეულ-ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

გნატრის შენ ყოველი ქუეყანა ვითარცა სწინასწარ-მეტყუელე ღმრთის-მშობელო, განათლებული, ელუარებითა შენ მიერითა, და მადლითა აღუსებულნი გიგალობენ, კურთხეულ-ხარ დედოფალო, სასოო განწირულთაო:

განმლეველნი შუანი განმაწონნა მე გუელმან, ყოვლად ბოროტმან დედოფალო, არამედ ძემან, შენმან მხოლომან შეფქუნა იგინი, და განმაძლიერა მე გალობად კურთხეულ-ხარ შენ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

სალხინებელ ბუნებისა კაცთასა გამოჰსჩნდი შენ ღმრთიუ-სანატრელო ქალწულო, და ბეჭთა ზედა, ხერუვიმთასა მჯდომარე, ღმერთი იტჳრთე და გალობდ კურთხეულ-ხარ შენ, უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

საჴუმილით სამთა ყრმათა ცუარსა ასხურებდინ და წყალთაგან…

გალობა ჱ. სძლისპირი.

საჴუმილით სამთა ყრმათა ცუარსა ასხურებდინ და წყალთაგან დასწუენ ელიას საკუერთხნი, რამეთუ ნება შენი ქრისტე მსწრაფლ აღასრულეს შენ გაკურთხევთ, და აღგამაღლებთ უკუნისამდე:

ერი უსჯულო მკულელი წინასწარ-მეტყუელთა, გამოსჩნდა აწ მკულელად…

ტროპარნი.

ერი უსჯულო მკულელი წინასწარ-მეტყუელთა, გამოსჩნდა აწ მკულელად შენდა ქრისტე ღმერთო, და ჯუარსა შემსჭუალეს ჴორცითა სიტყუა მამისა, შენ გაკურთხევთ, და აღგამაღლებთ უკუნისამდე:

ცისა სივრცე არა დაცალიერდა შენგან, შთარაჰჴედ ჯოჯოხეთად ღმერთი ყოველთა, და აღადგინენ დაცემულნი აღდგომითა დღეს, შენ გაკურთხევთ, და აღგამაღლებთ უკუნისამდე:

ნათლისა-მომცემელო სიტყუა ღმრთისა იტჳრთე, და გჳშევ გამოუთქმელად…

ღმრთის-მშობლისა.

ნათლისა-მომცემელო სიტყუა ღმრთისა იტჳრთე, და გჳშევ გამოუთქმელად, რამეთუ საღმრთომან სულმან შენ ზედა განისუენა ქალწულო, ამისთჳსცა ყოველნი გიგალობთ შენ უკუნისამდე:

განცჳფრდა სმენაჲ ყოველი, ვითარ მაღალი ნებსით მოვიდა…

სხუა. სძლისპირი. გაკურთხევთ, განცჳფრებით.

განცჳფრდა სმენაჲ ყოველი, ვითარ მაღალი ნებსით მოვიდა ქუეყანასა ზედა, ჯოჯოხეთისა სიმტკიცისა დაჰჴსნად ჯუარითა, და დაფლჳთა, და ყოველნი თანა აღადგინნა ჰჴმობად, ყრმანი აკურთხევდით მას, მღუდელნი უგალობდით მას, ერნი უფროსად ამაღლებდით მას უკუნისამდე:

დასცხრა მძლავრებაჲ ჯოჯოხეთისა, შემცირდა სუფევა მისი, რამეთუ ქუეყანასა ზედა ჯუარსა ამაღლებულმან ყოველთა ზედა ღმერთმან, დაამჴუა ძლიერებაჲ მისი, რომელსა ყრმანი აკურთხევენ, მღუდელნი უგალობენ ერნი, უფროსად ამაღლებენ მას უკუნისამდე:

ეჰა გამოუთქმელსა კაცთ-მოყუარებასა და სახიერებასა შენსა ქრისტე, რამეთუ მიხილე რა წარწყმედული ჯოჯოხეთისა ბნელსა შინა, ვნებანი დაითმინენ და მიჴსენ, ამისთჳს გაკურთხევთ შენ ყოველთა მეუფესა, და უფროსად აღგამაღლებთ შენ უკუნისამდე:

ოქროჲსა სამოსლითა ვითარცა დედოფალი, ძემან შენმან შეგამკო…

სჴუა. სძლისპირი. საჴუმილით სამთა.

ოქროჲსა სამოსლითა ვითარცა დედოფალი, ძემან შენმან შეგამკო მადლითა სულიერითა, და მარჯუენით თჳსსა დაგადგინა უხრწნელო, რომელსა გაკურთხევთ, და აღუამაღლებთ უკუნისამდე:

რომელმან წამის-ყოფით შეჰქმნა სოფელი, უხრწნელით საშოჲთ შენით ივასხნა ჴორცნი, და კუალად მეორედ განაახლნა დაბადებულნი, მას ვაკურთხევთ, და აღუამაღლებთ უკუნისამდე:

ღმრთისა კაცთა თანა შეერთებისა საუნჯედ, და ტაძრად ღმრთიუ-შუენიერად გამოჰსჩნდი სძალო, განათლებულად ქალწულებისა ელუარებითა, შენ გაკურთხევთ, დედაო ქრისტეს მეუფისაო:

სასანთლემან ოქროსამან გამოგსახა შენ, რამეთუ შეიწყნარე საღმრთო ნათელი, რომელმან ცნობისა თჳსისა ბრწყინუალებითა, განანათლნა, ყოველნი კიდენი სოფლისანი:

ღმრთისა ხილუა შეუძლებელ-არს კაცთაგან რომელსა, გუნდნი ანგელოსთანი…

გალობა თ. სძლის-პირი.

ღმრთისა ხილუა შეუძლებელ-არს კაცთაგან რომელსა, გუნდნი ანგელოსთანი ვერ მიხედუენ, ქალწულო გამოუჩნდა შენ მიერ კაცთა სიტყუა ჴორციელ ქმნილი, რომელსა ვაკურთხევთ უჴორცოთა თანა, და შენ დაუცხრომელად გადიდებთ:

იყავ უვნებელ სიტყუაო ღმრთისაო ღუთაებითა, ხოლო ივნე…

ტროპარნი:

იყავ უვნებელ სიტყუაო ღმრთისაო ღუთაებითა, ხოლო ივნე ჴორცითა ჯუარსა ზედა, და მოსპენ ვნებანი ძეთა კაცთანი, და ავნე მავნებელსა, და შენ მხოლო ჰგიე, ყოვლად ძლიერი უვნებელად ყოველთა მეუფე:

შეიწყნარე ხრწნილებაჲ სიკუდილისა ჴორცითა მით, რომელ მიიჴუენ ჩუენგან უფალო, და დამარხე გუამი შენი განუხრწნელად, ხოლო ღუთაება შენი, შთაჰხდა ჯოჯოხეთად, და შეყენებულნი მას შინა განათავისუფლნა:

ღმრთისა მამასა და ღმერთსა ძესა დაუსაბამოსა, ყოველნი…

სამებისა.

ღმრთისა მამასა და ღმერთსა ძესა დაუსაბამოსა, ყოველნი კაცნი ბაგითა წმიდითა ვაქებდეთ, და ყოვლად პატიოსანსა სულსა, ნუგეშინის-მცემელსა ვადიდებდეთ რამეთუ ერთ-არს ყოვლად ძლიერი, სამება წმიდა განუყოფელი:

დაღათუ შთაჰხედ საფლავად ვითარცა მკუდარი, ცხოვრების-მომცემელო, არამედ…

სჴუა. სძლისპირი. ნუ მცირ მე დედაო.

დაღათუ შთაჰხედ საფლავად ვითარცა მკუდარი, ცხოვრების-მომცემელო, არამედ ჯოჯოხეთისა ძალი დაჰჴსენ ქრისტე, და თანა აღადგინენ რომელნი შთაენთქნეს უწინარეს, და აღდგომაჲ მიეც ვითარცა ღმერთ-ხარ, სარწმუნოებით და სიყუარულით შენთა აღმსარებელთა:

იხარებდინ დაბადებული და ყუაოდინ ვითარცა შროშანი, რამეთუ აღდგა ქრისტე, მკუდრეთით ვითარცა ღმერთი, სადა არს სიკუდილო საწერტელი შენი ღაღად-ვჰყოთ, სადა არს ჯოჯოხეთო ძლევა შენი, რამეთუ დაგამჴუა შენ ქუეყანასა შინა, აღმამაღლებელმან მან რქისა ჩუენისამან ვითარცა სახიერმან:

გიტჳრთავს მტჳრთუელი ყოველთა და გიპყრიეს ვითარცა ჩჩჳლი…

ღმრთის-მშობლისა.

გიტჳრთავს მტჳრთუელი ყოველთა და გიპყრიეს ვითარცა ჩჩჳლი ჴელთა ზედა, ჴელისაგან მბრძოლისა მტერისა მჴსნელი ჩუენი, ყოვლად უბიწოო დედოფალო, და ხედავ ძელისა ჯუარსა ზედა ამაღლებულსა, აღმამაღლებელსა ჩუენსა მთხრებლისაგან სიბოროტისა:

ბნელითა შეპყრობილთა აღმოუბრწყინდა ვარსკულავი, ელუარე ნათლითა ღუთაებისათა…

სხუა. სძლისპირი. ღმრთისა ხილუა.

ბნელითა შეპყრობილთა აღმოუბრწყინდა ვარსკულავი, ელუარე ნათლითა ღუთაებისათა, ქრისტე ღმერთი შენ მიერ ყოვლად უბიწოო, სიტყუა ჴორციელ-ქმნილი, რომელსა ვაკურთხევთ, უხორცოთა თანა და შენ დღეს გალობით გადიდებთ:

განუსძლიერდი მე ძალითა და მადლითა შენითა, და გალობაჲ ესე მიგიძღუანე შენ, წადიერითა გულითა და გონებითა, შეიწირე ქალწულო, და მრავალ-ნათელი, მადლი შენი მომანიჭე მე, ჵ ღმრთიუ სანატრელო:

ქსელად გამოსჩნდი ღმრთიუ-დაქსულად რომლისა მიერ იქსოვა, სამოსელი ჴორცთა თჳსთა სიტყუამან, და ღმერთ-ჰყო კაცებაჲ ჩემი ღმრთის-მშობელო და რაჟამს შეიმოსა, ყოველნი აცხოვნნა, რომელნი გულითა წმიდითა ღმრთის-მშობლად გხადიან:

მკუდართა აღდგომითა აწ მიენიჭა შობითა შენითა ღმრთის-მშობელო ქალწულო უბიწოო, რამეთუ შენგან გამობრწყინდა ცხოვრება საუკუნო უოხჭნო, და ყოვლად მჭმუნუარე, სიკუდილისა უშუერებაჲ ღუთაებრ განაქარვა:

ჯუარი შენი უფალო, ცხოვრება არს და აღდგომა…

აქებდითსა ზედა დასდებელნი. აღდგომისანი. ჴმა ვ.

ჯუარი შენი უფალო, ცხოვრება არს და აღდგომა ერისა შენისა, და მისა მიმართ მოსავნი, შენ მკუდრეთით აღდგომითსა ღმერთსა ჩუენსა გიგალობთ შეგჳწყალენ ჩუენ:

დაფლუამან შენმან მაცხოვარ, სამოთხე განუღო, ნათესავსა კაცთასა, და ხრწნილებისაგან ჴსნილნი, ღმერთსა ჩუენსა გიგალობთ შეგჳწყალენ ჩუენ:

მამისა თანა და სულისა ქრისტესა უგალობდეთ, მკუდრეთით აღდგომილსა, და მისა მიმართ ვიტყოდეთ, შენ-ხარ ცხოვრება ჩუენი და აღდგომა შეგჳწყალენ ჩუენ:

მესამესა დღესა აღსდეგ ქრისტე საფლავით ვითარცა წერილ-არს, და შენთანა აღადგინე პირუელი მამა ჩუენი, ამისთჳს გადიდებს შენ კაცთა ნათესავი, და უგალობს აღდგომასა შენსა:

უფალო დიდ-არს და საშინელ, საიდუმლუჲ აღდგომისა შენისა…

აღმოსავლური.

უფალო დიდ-არს და საშინელ, საიდუმლუჲ აღდგომისა შენისა, რამეთუ ესრეთ გამოხუედ სამარით, ვითარცა რა სიძე სასძლოჲთ, სიკუდილითა დაჰჴსენ სიკუდილი, რათა განათავისუფლო ადამი, ამისთჳსცა ცათა შინა ანგელოსნი უგალობენ, და ქუეყანასა ზედა კაცნი ადიდებენ, ჩუენდა მომართ ქმნილსა, მოწყალებასა შენსა კაცთ-მოყუარე:

ჵ უსჯულონო ჰურიანო, სადა არიან ბეჭედნი და ვეცხლი, რომელი მიეცით მჴედართა, არა წარპარულ-იქმნა საუნჯე, არამედ აღდგა ვითარცა ძლიერი, ხოლო თქუენ სირვხჳლეულ-იქმნენით, რომელთა უარ-ჰყავთ ქრისტე მეუფჱ დიდებისა, რომელმან ივნო და დაეფლა, და აღდგა მკუდრეთით, მას თაყუანისვჰცემდეთ:

ვინადგან დაბეჭდეთ სამარე, ვითარ წარიპარენით ჰურიანო, მცუელნი დაგედგინეს და ბეჭედნი დაგეგნეს და ბეჭედთაგან დაკრძალულთა გამოვიდა მეუფე, ანუ ვითარცა მკუდარი წარმოადგინეთ, ანუ ვითარცა ღმერთსა თაყუანის-ეცით და ჩუენთანა გალობდით, დიდება ჯუარცმასა შენსა და აღდგომასა:

ცხოვრების-მომცემელსა საფლავსა შენსა, მენელსაცხებლენი დედანი გოდებით მოიწინეს უფალო, ნელ-საცხებელი აქუნდათ და უხრწნელთა ჴორცთა შენთა შემურუად ეძიებდეს, ხოლო ჰპოვეს ლოდსა ზედა მჯდომარე ნათლისა ანგელოსი რომელი იტყოდა მათდა მიმართ, რასა სცრემლოით და სტირთ მისთჳს, რომელმან გუერდისაგან აღმოუცენა სოფელსა ცხოვრებაჲ, რასა ეძიებთ ვითარცა მკუდარსა, უკუდავსა მას საფლავსა შინა, არამედ მიისწრაფეთ და უთხართ მისთა მოწაფეთა აღდგომისა მისისა დიდებულისა ყოვლისა სოფლისა სახარებაჲ, რომლისა მიერ ჩუენცა განუანათლენ მაცხოვარ, და მოგუანიჭე ლხინებაჲ და დიდი-წყალობაჲ:

მომიჴსენე ქრისტე, მაცხოვარო ჩემო, ოდეს მოხჳდე სუფევითა…

კჳრიაკესა ლიტურღიასა ზედა. მომიჴსენენი. ჴმა ვ.

მომიჴსენე ქრისტე, მაცხოვარო ჩემო, ოდეს მოხჳდე სუფევითა შენითა, და მაცხოვნე გევედრები, მსგავსად ავაზაკისა, ვითარცა მხოლო კაცთ-მოყუარე-ხარ:

შეცთომილი ადამ, პირუელ ხისა მიერ, ძელისა მიერ ჯუარისა კუალად აცხოვნე, ქრისტე ავაზაკისა, თანა რომელი გიღაღადებდა მომიხსენე მე უფალო:

ქუესკნელისა იგი, ბჭენი და მოქლონი, შეჰმუსრენ მჴსნელო და ჯოჯოხეთისა, მყოფნი აღმოიყუანენ, რომელნი ღაღადებდეს უფალო, დიდება აღდგომასა შენსა:

მომიხსენე მჴსნელო, რომელმან სიკუდილი წარმოსტყუენე და დაფლჳთა და აღდგომითა შენითა, სიხარულითა ჩუენ ყოველნი, აღგუავსენ ვითარცა სახიე-ხარ:

მენელსაცხებლენი, საფლავად მოვიდეს, და ანგელოსისა რა ესმათ ხარებაჲ, რომელი ღაღადებდა, ქრისტე აღდგა და განანათლა ყოველი სოფელი:

ძელსა ჯუარისასა, ზედა დამსჭუალულსა, და სოფლისა მჴსნელსა საცთურისაგან, ქრისტესა ყოველნივე, მორწმუნეთა კრებული გალობით ვდიდებდეთ:

მამასა და ძესა, დიდების-ვმეტყუელებთ, სულით წმიდითურთ და…

დიდება.

მამასა და ძესა, დიდების-ვმეტყუელებთ, სულით წმიდითურთ და უღაღადებთ ყოველნი, სამებაო, წმიდაო აცხოვნენ სულნი მონათა შენთანი:

ჟამისა აღსასრულსა, ქრისტე ღმერთი ჩემი, მუცლად-იღე გამოუთქმელად…

აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ჟამისა აღსასრულსა, ქრისტე ღმერთი ჩემი, მუცლად-იღე გამოუთქმელად ქალწულო, და გჳშევ ჴორც-შესხმული, მისა მიმართ რომელნი გალობით ვადიდებთ:

რომელმან ჰშევ ნათელი საუკუნეთა, სული ჩემი ცოდჳთა…

გალობანი წმიდისა ღმრთის-მშობლისანი. გალობა ა. ჴმა ვ. სძლის-პირი. უკულეველად.

რომელმან ჰშევ ნათელი საუკუნეთა, სული ჩემი ცოდჳთა, დაბნელებული ღირს-ჰყავ, განათლებად სინანულითა, რათა უგალობდე შენგან შობილსა ღმრთის-მშობლისა:

ვითარ იგი, აცხოვნა ქრისტემან ღმერთმან, დედაკაცი ცოდჳლი, ეგრეთუე ღმრთის-მშობელო მიითუალე ვედრება ჩემი, და აღჴოცენ აურაცხელნი ცოდუანი ჩემნი:

შენ ხარ სასო, ყოველთა ღელუა-გუემულთა, და მონისა შენისა, ზღუდე და ნავთ-სადგური ამისთჳს გევედრები სძალო, მიჴსენ ჭირთა და ურუათაგან მოსავნი შენნი:

ჭირთა და ურუათა ჟამი მეწია მე ქალწულო…

გალობა გ. სძლისპირი. არავინ არს წმიდა.

ჭირთა და ურუათა ჟამი მეწია მე ქალწულო, და სიღრმით გულისათ ვიტყჳ მსწრაფლ მეწიე და მიჴსენ, შემთხუევათაგან მწარეთა, ძლიერითა შეწევნითა შენითა:

სულით და ჴორცით მოვიწყალ, უჯეროდ ცხოვრებითა, და ვნებათა ავაზაკნი დამესხნეს და მომკლეს, განჰკურნე წყლულება ჩემი, და აცხოვნე სული ჩემი ქალწულო:

სალმობითა გულისათა, გიღაღადებ ქალწულო, ნუ შეურაცხ-მყოფ არამედ, მსთუად მეწიე და მიჴსენ, უფსკრულით ცოდუათა ჩემთათ, წყალობათა შენთა ძლიერებითა:

შენ ხარ სიქადული, და მფარუელი ჩემი, და…

გალობა დ. სძლისპირი. ქრისტე ღმერთი ჩემი, უფალი.

შენ ხარ სიქადული, და მფარუელი ჩემი, და შენდა მომართ დამიც სასოება, ცხოვრებისა ჩემისა, შენ დაჰჴსნენ ზრახუანი, მტერთა ჩემთანი ღმრთისა დედაო:

ჭირთა და ურუათა, და ბრალთა სიმრავლე, და განსაცდელთა მძჳნუარე საჴმილი, შეაშთობს სულსა ჩემსა, ამისთჳს გევედრები, მიჴსენ მათგან ღმრთისა დედაო:

კუამლი და ალმური, და ბნელი წყუდიადი, ჭირთა და განსაცდელთა და ცოდუათა, მეწია ღმრთის-მშობელო, და ტკივნეული სულითა, შენდა მოვივლტი მიჴსენ მე მათგან:

ვითარცა ხარ სძალო ღმრთისაო უფსკრული მადლთა და…

გალობა ე. სძლისპირი. ნათლითა შენითა საღმრთო.

ვითარცა ხარ სძალო ღმრთისაო უფსკრული მადლთა და მდინარე დაუწყუედელი სიტკბოებათა, ბოროტთა მათ ბრალთა ჩემთა და ცოდუათა, რომელნი ვქმენ წარმდებებით მომმადლე შენდობა:

ვინ შენდა მოლტოლჳლთაგანმან, შენდობა ცოდუათა მსწრაფლ არა მიიღო დედოფალო წმიდაო, რამეთუ შენ ხარ მჴსნელი შეცოდებულთა, და მაცხოვარი და მფარუელი ყოველთა განწირულთა:

იხილე ჭირი ჩემი სძალო, იხილე სალმობა და ტკივილი მწარე სულისა ჩემისა, და ღმრთიუ-ბრწყინუალე შეწევნა შენი მოჰმადლე, და განმარინე მაჭირუებელთა ჩემთაგან:

შთაუნთქამ მე ვეშაპსა, ბოროტთა საქმეთასა, და სიღრმენი…

გალობა ვ. სძლისპირი. სოფლისა ზღუა აღძრული.

შთაუნთქამ მე ვეშაპსა, ბოროტთა საქმეთასა, და სიღრმენი ბრალთანი, და მოქცევნი ცოდუათანი დამფარუენ მიჴსენ ქრისტე მაცხოვარ, განხრწნისაგან მწარისა საუკუნოსა:

განკაცებული ღმერთი, გჳშევ გამოუთქმელად, ყოვლად საგალობელო, განუშორებელად ღმრთაებისაგან, მისგან ბრალთა შენდობა, გჳთხოვე დედოფალო მონათა შენთა:

ღამე ბრალთა დამფარავს, და სიღრმე ცოდუათა დამნთქამს, გულისთქმა მოქცევი, უწყალოდ შეაშთობს სულსა ჩემსა, სასოო სოფლისაო, ქალწულო მომაქციე შიშსა ღმრთისასა:

მოვიჴსენე სიტკბოება შენი დღესა ჭირისა და გლოვისა…

გალობა ზ. სძლისპირი. ყრმათა მათ წმიდათა.

მოვიჴსენე სიტკბოება შენი დღესა ჭირისა და გლოვისა ჩემისასა, ღმრთისა დედაო, მაცხოვნე მე შეურუებული, სულით და ჴორცით შეწუხებული ჩუეულებისამებრ, მოწყალებათა შენთასა:

შენ მიერ დავაცადებ ბოროტთა და ვიწყებ კეთილთა ღმრთისა დედაო და უვნებელად, განუერები, მდევართა ჩემთა, რამეთუ შენ ხარ შემწე შეუწევნელთა კურთხეულო, სასოო განწირულთაო:

სიმდიდრე და დიდება კაცთა და შემწე მჴურუალი შენ ხარ ღმრთისა დედაო, დაწუნებულთა, და რომელნი ცრემლით გხადიან, ჭირთა და ურუათაგან მსწრაფლ განთავისუფლდებიან შენ მიერ, კურთხეულო ღმრთისა დედაო:

აღმადგინე მწარედ სნეული ესე, ქალწულო და მრავალ-ფერთა…

გალობა ჱ. სძლისპირი. სამჴილით სამთა ყრმა.

აღმადგინე მწარედ სნეული ესე, ქალწულო და მრავალ-ფერთა სენთა მიერ მოცული, რამეთუ შენ ხარ სასო მონისა შენისა, კურთხეულო, და მაცხოვარი ადამიანთა:

სისხლი და წყალი რომელი გარდამოჴდა, გუერდისაგან საღმრთოსა ცხოველს-მყოფელისა, მასხურე მე ღმრთის-მშობელო რათა ბოროტთა მათ, სალმობათა, ჩემთაგან განჳკურნო და ვცხოვნდე:

შემუსრენ მშჳლდნი და ისარნი მტერისანი, რომელი ეძიებს წარწყმედად სულსა ჩემსა, ცნედ მბრძოლთა ჩემთა შეწევნა შენი უძლეველი, ღმრთის-მშობელო, და სირცხჳლეულნი შეჰსთხიენ ცეცხლსა:

მექმენ შემწე ჭირთა შინა და ურუათა ღმრთის-მშობელო…

გალობა თ. სძლისპირი. ღმრთისა ხილუა შეუძლე.

მექმენ შემწე ჭირთა შინა და ურუათა ღმრთის-მშობელო, მოწყალეო ტკბილო და სახიერო, რამეთუ შენ ხარ სასო მონისა შენისა, და მიჴსენ ყოველთაგან, მტერისა საბრჴეთა, რათა მადლობით გადიდებდე და თაყუანის-გცემდე:

შენდა მომართ დამიც სასოება მონასა შენსა, დედოფალო ტკბილო და სახიერო, ნუმცა განურდომილ-ვართ წყალობათა შენთაგან, ცოდუათა მათ ჩემთათჳს რომელნი მიქმნიან. არამედ მცევდ და მფარევდ მარადის რათა გადიდებდე:

საუკუნო გამოჴსნა ვჰპოვეთ შენ მიერ ღმრთის-მშობელო, რომელი აქუნდა ადამს პირუელად, რამეთუ გჳშევ სიტყუა დაუსაბამო, რომელმან მოწყალებით, დაჰჴსნა პატიჟთა მათ, ჩემთა მწუხარენი სალმობანი ამისთჳს გადიდებთ: