გულანი
საცდელი · 1.37.0
ხმა 2 · კვირა 1 / 100ეჰა დიდებულისა ამის საიდუმლოსა, საკჳრუელებათა მხედუელი ვქადაგებ…

ხმა 2 · კვირა

რვა ხმა

პარაკლიტონი · დაახლ. 39 წთ

ეჰა დიდებულისა ამის საიდუმლოსა, საკჳრუელებათა მხედუელი ვქადაგებ…

მცირესა მწუხრსა ზედა. უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა, დასდებელნი აღდგომისანი, რუა-ჴმისა ბ, ხოლო განუაორებთ პირუელსა მუხლსა. დიდება, აწდა ღმრთის-მშობლისა, დოღმატიკა. ჴმა ბ.

ეჰა დიდებულისა ამის საიდუმლოსა, საკჳრუელებათა მხედუელი ვქადაგებ ღუთაებასა, რამეთუ ემმანუილ განახუნა უკუე ბჭენი ბუნებისანი ვითარცა კაცთ-მოყუარემან, ხოლო ქალწულებისა კლიტენი არა დაჰჴსნნა ვითარცა ღმერთმან არამედ ესრეთ გამოვიდა საშოჲთ, ვითარ იგი შევიდა სმენით, ესრეთ განჰჴორციელდა ვითარცა მუცლად-ღებულ-იქმნა, უვნებელად შევიდა, და გამოუთქმელად გამოვიდა, წინაწარ-მეტყუელისაებრ მეტყუელისა. ბჭე ესე დაჴშულ-იყოს და არცა ერთი ვინ განჳდეს მიერ, გარნა მხოლო უფალი ღმერთი ისრაილისა, რომელსა აქუს დიდი წყალობაჲ: წარდგომა. უფალი სუფევს. მუხლი. და რამეთუ დაამყარა ღმერთმან. მუჴლი. სახლსა შენსა შუენის სიწმიდე, უფალო. _შემდგომად_

ბ. რაჟამს ძელისაგან. მუჴლი. მოვიჴსენო სახელი შენი

მუჴლთა, გერი და ეგრეთ, ღმრთის-მშობლისანი, მსგავსნი, ჴმა

ბ. რაჟამს ძელისაგან. მუჴლი. მოვიჴსენო სახელი შენი.

ჭირუეულთა შენ ხარ სიხარული, და ყოველთა მიმძლავრებულთა ზედა მდგომელი, გლახაკთა ცხოვრება უცხოთა შემწყნარებელი, და ღელუა-გუემულთა ნავთ საყუდელი, სნეულთა ლხინება, და დაწუნებულთა შემწე, და ნათელი ბრმათა დედოფალო, დედაო ღმრთისა მაღლისაო, მეოხ-გუეყავ და გუაცხოვნენ, მონანი შენნი: მუხლი. ისმინე, ასულო და.

ყოველი უსჯულოება და ცოდუაჲ, ურიდად და წარმდებებით აღუასრულე უძღებმან, და ყოვლისა ტანჯჳსა თან-მდებ-ვიქმენ უბადრუკი, სინანულად მომაქციე უსძლოო, რათა არა დავისაჯო საუკუნესა მას, რამეთუ შენ გესავ მეოხად, და შენ გხადი ჴელის-აღმპყრობელად, ნუ მარცხუენ მოსავსა შენსა სძალო ღმრთისაო: მუჴლი. პირსა შენსა.

არა ვინ გუაქუს სხუა შესავედრებელი უბიწოო, შემოქმედისა მიმართ და მეუფისა თჳნიერ შენსა ღმრთისა სძალო, ნუ განგუაგდებ ჩუენ მჴურუალისაგან შუამდგომელობისა შენისა, და ნუცა გუარცხუენ სურჳლით მოლტოლჳლთა საფარუელსა ქუეშე შენსა დედაო ღმრთისა ჩუენისაო, არამედ ისწრაფე და მოგუეც შეწევნაჲ შენი და აწინდელისაგან გუაცხოვნენ რისხჳსა:

ვინმე გაქებდეს შენ ჯერისაებრ, და გნატრიდეს ყრმააო…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა. ჴმა ბ.

ვინმე გაქებდეს შენ ჯერისაებრ, და გნატრიდეს ყრმააო სძალო ღმრთისაო, რამეთუ იქმნა შენ მიერ ჰჴსნაჲ სოფლისა, მადლობით უკუე ვჰჴმობთ მეტყუელი შენდა, გიხაროდენ განმამღრთობელო ადამისო, და შემკრებელო განბნეულთაო, გიხაროდენ განმანათლებელო ნათესავისა ჩუენისაო, ნათელ-შემოსილითა აღდგომითა ძისა შენისა და ღმრთისა კ҃ჩუენისათა, რამეთუ შენ ნათესავი ქრისტიანეთა გნატრით დაუცხრომელად:

და ესრეთ შემდგომი მცირეს მწუხრისა

და ესრეთ შემდგომი მცირეს მწუხრისა.

პირუელ საუკუნეთა მამისაგან შობილსა, ღმრთისა სიტყუასა განხორციელებულსა…

მზუხრად, დიდსა მწუხრზედ. უფალო ღაღად-ვჰყავსა ზედა, აღჳღებთ დასდებელთა ი. და ვგალობთ დასდებელთა აღდომისა რუა-ჴმისათა გ. და ანატოლიკათა, (რომელ-არს აღმოსავლურთა) დ. და თთუენისათა გ, ანუ დ, ანუ ვ, უკეთუ იდღესასწაულებოდეს წმიდაჲ. დიდება. თთუენისა. აწდა პირუელი ღმრთის-მშობლისა, ჴმისა. დასდებელნი აღდგომისანი ჴმა ბ.

პირუელ საუკუნეთა მამისაგან შობილსა, ღმრთისა სიტყუასა განხორციელებულსა, ქალწულისა მარიამისგან მოვედით თაყუანის-ვჰსცეთ, რამეთუ ჯურისა თავს-მდებელი საფლავად მიეცა, ვითარცა თჳთ ინება, და აღდგა რა მკუდრეთით, მაცხოვნა მე შეცთომილი კაცი:

ქრისტემან მაცხოვარმან ჩუეან, ჩუენ ძლით ჴელით-წერილი შემსჭუალჳთა ჯუარსა აღჴოცა, და სიმტკიცჱ, სიკუდილისა განაქარუა, თაყუანისვჰსცემთ მისსა მესამისა დღისა აღდგომასა:

მთავარ-ანგელოსთა თანა უგალობდეთ ქრისტეს აღდგომასა, რამეთუ ესე არს მჴსნელი და მაცხოვარი სულთა ჩუენთა, და დიდებითა საშინელითა, ჴელმწიფებითა და ძლიერებითა, კუალად მომავალ-არს განკითჴუად სოფლისა, რომელი დაჰბადა:

შენ ჯუარცმული და დაფლული მეუფე, ანგელოსმან გქადაგა…

სხუანი დასდებენი. აღმოსავლურნი, ჴმა ბ.

შენ ჯუარცმული და დაფლული მეუფე, ანგელოსმან გქადაგა მაცხოვარ, და ეტყოდა დედათა მათ, მოვედით და იხილეთ სადა დაიდუა უფალი, რამეთუ აღდგა ვითარცა თქუა, ვითარცა ყოვლად ძლიერი, ამისთჳს თაყუანის-გცემთ შენ მხოლოსა უკუდავსა ცხოვრების მომცემელო, ქრისტე ღმერთო ჩუენო დიდება შენდა:

ჯუარითა შენითა განაქარუე წყევაჲ იგი ძელისა, და დაფლჳთა შენითა მოაკუდინე სიკუდილისა ძალი, ხოლო აღდგომითა შენითა განანათლე კაცთა ნათესავი, ამისთჳსცა გიღაღადებთ ქუელის მოქმედო ქრისტე ღმერთო ჩუენო დიდება შენდა:

განგეხუნეს შენ უფალო შიშით ბჭენი სიკუდილისანი, და მეკარეთა ჯოჯოხეთისათა გიხილეს და შეძრწუნდეს, რამეთუ ბჭენი რუალისანი შეჰმუსრენ, და მოქლონი რკინისანი შეჰფქუენ შენ, და აღმომიყუანენ ჩუენ ბნელისაგან, და აჩრდილთა სიკუდილისათა, და კრულებანი ჩუენი განხეთქენ:

ცხოვრებისა გალობასა ვგალობდეთ და პირთაგან ჩუენთა შევსწირჳდეთ, მოვედით ყოველნი სახლსა უფლისასა შეუვრდეთ და ვიტყოდეთ, რომელი ჯუარს-ეცუ ძელსა ზედა, და აღსდეგ მკუდრეთით, და განისუენებ წიაღთა მამისათა, ლხინება-ჰყავ შეცოდებათა ჩუენთათჳს:

წარჴდა სახე სჯულთა მათ პირუელთა, და გამოჩნდა…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მობლისა.

წარჴდა სახე სჯულთა მათ პირუელთა, და გამოჩნდა მადლი დღეს, და ვითარცა მაყვალი, არა შეწუა ცეცხლმან აღგზებულმან, ეგრეთუე ქალწული ეგო ქალწულად, უვნებელად შემდგომად შობისა, სუეტისა მის წილ ცეცხლისა, მზე სიმართლისა, მოსეს წილ ქრისტე გამოჩნდა, მაცხოვრად სულთა ჩუენთათჳს:

აღდგომამან შენმან ქრისტე მაცხოვარ, ყოველი სოფელი განანათლა…

სტიქარონსა ზედა დასდებელნი. ჴმა ბ.

აღდგომამან შენმან ქრისტე მაცხოვარ, ყოველი სოფელი განანათლა, და აღმოუწოდა თჳსსა დაბადებულსა, ყოვლად ძლიერო უფალო დიდება შენდა:

ძელისა მიერ განაქარუე წყევაჲ ძელისა მაცხოვარ, და…

და სხუანი დასდებელნი. ალფა ვიტასაებრ.

ძელისა მიერ განაქარუე წყევაჲ ძელისა მაცხოვარ, და ძალი სიკუდილისა დაფლჳთა შენითა მოაკუდინე, და განანათლე ნათესავი ჩუენი აღდგომითა შენითა, ამისთჳსცა გიღაღადებთ შენ, ქუელის-მოქმედო უფალო დიდება შენდა:

ჯუარსა ზედა რა დაემსჭუალე ქრისტე, შესცუალე შუენიერებაჲ დაბადებულთა, ხოლო მჴედართა მათ უწყალოებაჲ აჩუენეს, და ლახურითა გუერდი შენი განაღეს, და ჰურიათა დაბეჭდუაჲ საფლავისა ითხოეს, რამეთუ ვერ გულის-ჴმა-ჰყუეს ჴელმწიფება შენი, არამედ რომელმან მოწყალებითა წყალობისა შენისათა დაფლუა დაითმინე, და მესამესა დღესა აღსდეგ უფალო დიდება შენდა:

ქრისტე ცხოვრების-მომცემელო, ნებსით ვნებაჲ დაითმინე მოუდავთათჳს, და ჯოჯოხეთად შთახედ ძლიერო, და რომელნი იგი მოელოდეს შთასლუასა შენსა მოსტაცენ იგინი ჯოჯოხეთსა, ვითარცა მჴეცსა მძჳნუარესა, და ჯოჯოხეთისა წილ სამოთხე მიანიჭე სამკჳდრებელად, ამისთჳს ჩუენცა რომელნი ვადიდებთ, მესამისა დღისა აღდგომასა შენსა, მოგუანიჭე ლხინებაჲ ცოდუათა, და სამოთხისა მკჳდრ-ჰყოფად ღირს-მყუენ, დიდითა შენითა წყალობითა:

ჵ სასწაული ახალი, ყოველთა პირუელ ქმნულთა საკჳრუელებათა…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ჵ სასწაული ახალი, ყოველთა პირუელ ქმნულთა საკჳრუელებათა უაღრესი, რამეთუ ვინ სადა იხილა დედა უმამაკაცოდ მშობელი, და წიაღთა მტჳრთუელი, ყოველთა დაბადებულთა მტჳრთუელისა, ღმრთისა არს განზრახუაჲ ესე შობილისა, რომელი მსგავსად ჩჩჳლთა უბიწოო მკლავთა ზედა გეტჳრთა, და დედობრივი კადნიერებაჲ მოგიგიეს, მისსა მიმართ ნუ დასცხრები მეოხებად პატივის-მცემელთა შენთათჳს, შეწყალებად და ცხოვრებად და წმიდა-ჰყოფად ჩუენდა:

რაჟამს ჰშთაჴედ საფლავად, ცხოვრებაჲ ეგე უკუდავი, მაშინ…

ტროპარი, ჴმა ბ.

რაჟამს ჰშთაჴედ საფლავად, ცხოვრებაჲ ეგე უკუდავი, მაშინ ჯოჯოხეთი შეაძრწუნუე, ელჳთა მით ღუთაებისა შენისათა, ხოლო რაჟამს მკუდარნი ქუესკნელით აღმოიყუანენ, მაშინ ყოველნი ძალნი ცათანი ღაღადებდენ, ცხოვრების მომცემელო, ქრისტე ღმერთო დიდება შენდა:

ყოველივე საიდუმლო შენი ღმრთის-მშობელო, ზესთა გონებისა არს…

ღმრთის-მშობლისა

ყოველივე საიდუმლო შენი ღმრთის-მშობელო, ზესთა გონებისა არს და ზესთა დიდებისა, სიწმიდით დაბეჭდული და ქალწულებით დაცული, დედად იცნობე უტყუელად, რამეთუ ღმერთი ჰშევ უცუალებელად, მას ევედრე ცხოვრებად სულთა ჩუენთათჳს:

სამობითსა ღმერთ-მთავრობითსა, ნათელსა ვგალობთ

შუა-ღამესა ზედა. კანონი სამებისა, რომლისა კიდურ-წერილობაჲ.

სამობითსა ღმერთ-მთავრობითსა, ნათელსა ვგალობთ.

სამებასა ერთ-ღუთაებასა, ქებით უგალობდეთ და ვიტყოდეთ, წყალობისა…

გალობა ა, ჴმა ბ. სძლისპირი. ღელუათა დაანთ.

სამებასა ერთ-ღუთაებასა, ქებით უგალობდეთ და ვიტყოდეთ, წყალობისა უფსკრულო მიუწთომელო, ვითარცა გაქუს ბუნებით, სიმრავლჱ მადლთა და ნიშთა ურიცხუთა, მგალობელნი შენნი აცხოვნენ, ვითარცა კაცთ-მოყუარე-ხარ:

ვითარცა წყარო-ხარ და ძირი, უმიზეზოჲ ძისა და ღმრთისა ერთარსისა ღუთაებისა მამაო სამმნათობიერებით, გული ჩემი განაბრწყინუე ზიარებითა, ღმრთიუბრწყინუალისა მის, ნათლისა შენისათა ყოვლად-ძლიერო:

სამ-მნათობო, ღმერთ-მთავრობაო, ყოველი წყუდიადი ცოდუათა და ვნებათა ჩემთა განაბნიე, მცხინუარითა ნათლითა ტკბილისა მის ზიაებისა შენისათა, და გამომაჩინე ტაძრად უხრწნელად დიდებისა შენისა:

ღუარი მძჳნუარჱ ხრწნილებისა, აღძრული ბუნებასა ზედა ჩუენსა…

ღმრთის-მშობლისა.

ღუარი მძჳნუარჱ ხრწნილებისა, აღძრული ბუნებასა ზედა ჩუენსა, უწესოთა მით ცთომითა, პირუელ შექმნულისათა, დააცხრო ქრისტემან შენგან შობითა სძალო, და სამღთო ნათელი, სამებისა გუასწავა კაცთ-მოყუარებით:

ერთობითა ბუნებისათა ღმერთ-მთავარო, სწორებით პატივს-ჰგცემთ შენ, პირებით…

გალობა გ. კლდესა ზედა.

ერთობითა ბუნებისათა ღმერთ-მთავარო, სწორებით პატივს-ჰგცემთ შენ, პირებით რამეთუ, ცხვრებაჲ ცხოვრებისაგან, და ცხოვრებაჲ უვნებელად გამოვიდა, და ვნებაჲ არა შემოვიდა, არამედ ერთ-ღუთაებად ჰგიე მოწყალე:

უჴორცონი მჴედრობანი ზეცათანი, დაჰბადენ, სარკედ შუენიერად სიკეთისა შენისა, სამებაო ერთ-არსებაო, და დაუცხრომელად გიგალობენ, ჩუენცა მიწისაგანნი ღირს-მყუენ შეწირუად შენდა ქებულებასა:

კლდესა ზედა სარწმუნოებისასა დაამტკიცე, და განვრცე სიყუარულისა შენისა უფსკრულითა, სული და გონებაჲ, ჩემი სამებაო სამ-მნათობიერო, რამეთუ შენ-ხარ ღმერთი ჩუენი, და ნუ მარცხუენ ჩუენ მოსავთა შენთა:

რომელმან პირუელ ყოველნი არსებად მოიყუანნა, საშოსა შენსა…

ღმრთის-მშობლისა.

რომელმან პირუელ ყოველნი არსებად მოიყუანნა, საშოსა შენსა არსებაჲ მიიღო ღმრთის-მშობელო, წყალობათა უფსკრულმან ღმერთმან, და ნათელი სამ-მნათობიერი, ჩუენ ყოველთა აღმოგჳბრწყინუა, ერთ-ღუთაებისა და უფლებისა:

დამბადებელო პირუელ ქმნულისა ადამისო უფალო, რომელი პირუელუე…

წარდგომა, ჴმა ბ.

დამბადებელო პირუელ ქმნულისა ადამისო უფალო, რომელი პირუელუე ეტყოდე, თანა მოსაყდრესა ძესა და სულსა წმიდასა, ვქმნეთ კაცი მსგავსად და ხატად ჩუენდა, რომელი სიბრძნით ყოველთავე განაგებ ჩუენცა დაგჳფარენ მღაღადებელნი რომელნი ვიტყჳთ, დამბადებელო და ღმერთო ჩუენო დიდება შენდა:

რაჟამს სათნო-იყო ღმერთმან ჩუენდა მომართ მოსლუად, მაშინ…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

რაჟამს სათნო-იყო ღმერთმან ჩუენდა მომართ მოსლუად, მაშინ ყოვლად უბიწოო დაემკჳდრა უწმიდესსა საშოსა შინა შენსა, და აცხოვნა შენ მიერ შეზავებულებაჲ კაცთა მომნიჭებელმან ყოველთა და ზეციერისა სუფევისამან, ამისთჳს გიგალობთ შენ ღმრთის-მშობელო წმიდაო, გიხაროდენ ჵ დედოფალო:

განცდად შენდა, ვერ შემძლებელ-არიან ანგელოსნი, ღმერთო სამ-გუამოვანო…

გალობა დ. მოხუედ ჩუენდა.

განცდად შენდა, ვერ შემძლებელ-არიან ანგელოსნი, ღმერთო სამ-გუამოვანო, არამედ ძრწოლით გიგალობენ, ჩუენცა მიწისაგანნი, ღირს-მყუენ დიდებად სახიერებისა შენისა:

ვითარცა რა კაცთა ბუნებისა დამბადებელი, ხედავ უძლურებასა, ჩუენსა ყოვლად ძლიერო ღმერთო, არამედ შემიწყალე, და ცხოვრებად სამღთოდ მიმიძეღუ მონასა შენსა:

ერთ-არსებით, სამ-ხატოვნებასა სამებისასა, განუყოფელად უგალობთ, გუამოვნებითა განყოფილად, ხოლო შეერთებულად, განზრახჳთა დიდებითა და ღუთაებითა:

ტაძრად წმიდად, გპოვა ღმრთის-მშობელო დამბადებელმან, პირუელ საუკუნითგან…

ღმრთის-მშობლისა.

ტაძრად წმიდად, გპოვა ღმრთის-მშობელო დამბადებელმან, პირუელ საუკუნითგან, საყდრად ღმრთისად გამორჩეულო, შენ შორის დაიმკჳდრა, და განაახლა კაცთა ბუნებაჲ კაცთ-მოყუარებით:

ვითარცა ყოველთა დაბადებულთა, მიჰფენ მშჳდობის-მომცემელთა ელუათა, მეუფეო…

გალობა ე. შენ მნათობთა.

ვითარცა ყოველთა დაბადებულთა, მიჰფენ მშჳდობის-მომცემელთა ელუათა, მეუფეო მშჳდობისაო, შემზღუდე მე სამღთოთა მშჳდობითა შენითა, რამეთუ შენ-ხარ ცხოვრება და მშჳდობა, ყოველთა დაბადებულთა, და სხუა ღმერთი ჩუენ არავინ ვიცით:

ეჩუენე რა მოსეს მაყვლოვანსა შინა, ანგელოსად მამისა იწოდე ქრისტე, რომლითაცა გამოსახე, ჩუენთჳს განკაცებისა შენისა საიდუმლოჲ, რომლისა მიერ ყოველთა უქადაგე, სიმტკიცჱ სამ-გუამოვანისა, და ერთ-ღუთაებისა სამებისა წმიდისა:

სამარადისოსა მას დიდებასა, და ბუნებითსა სახიერებასა, წინაგიყოფთ სახიერო, ერთ-არსებით სამებაო დამბადებელო, დიდებისა შენისა ხილუად ღირს-მყუენ ჩუენ, თაყუანის-მცემელნი შენნი, სამ-ბრწყინუალისა და უხილავისა:

მპყრობელო ყოველთა საუკუნეთა, სიტყვა ღმრთისა ბუნებით დაუსაბამო…

ღმრთის-მშობლისა.

მპყრობელო ყოველთა საუკუნეთა, სიტყვა ღმრთისა ბუნებით დაუსაბამო, საშოსა შენსა დაეტია, ქალწულო დედოფალო წმიდაო გამოუთქმელად, და კაცთა ბუნებაჲ აღამაღლა ზეცად, ერთისა მეუფებისა, სამ-გუამოვნებით თაყუანის-ცემად:

ჯერ-მჩინებელო წყალობისაო, და ღმერთო სამ-ბრწყინუალეო მონანი შენნი…

გალობა ვ. ღელუამან.

ჯერ-მჩინებელო წყალობისაო, და ღმერთო სამ-ბრწყინუალეო მონანი შენნი, ცოდუათაგან გამოიჴსნენ, ვნებათა ჭირთა და მწუხარებათაგან:

უფსკრულითა სიტკბოებისათა, განუზომელი და მიუწთომელი ნათელი, ზეგარდამო მომანიჭე, სამ-ბრწყინუალისა ღუთაებისა შენისა:

უთესლოდ განკაცნა შენგან ქალწულო, და ყოვლითურთ შეიმოსა…

ღმრთის-მშობლისა.

უთესლოდ განკაცნა შენგან ქალწულო, და ყოვლითურთ შეიმოსა კაცებაჲ მაღალმან, ზესთა კაცთა ბუნებისა, და სამ-ბრწყინუალითა ნათლითა განმანათლა:

მოწყალებისა ვრცელო უფსკრულო, შეგჳწყალენ ჩუენ წყალობითა შენითა…

წარდგომა, ჴმა ბ. სახიერებისა.

მოწყალებისა ვრცელო უფსკრულო, შეგჳწყალენ ჩუენ წყალობითა შენითა, მოხედენ ერსა შენსა რომელნი გადიდებენ შენ, შეიწირე ვედრებაჲ ჩუენი რომელნი გევედრებით, სამებაო დაუსაბამოო, ერთ-ღუთაებით გაქებთ ყოველთა ღმერთსა, ცოდუათა შენდობაჲ მოგუანიჭენ ჩუენ:

ყოველთავე სწყალობ სახიერო ქალწულო, სარწმუნოებით შევედრებულთა, მტკიცეო…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ყოველთავე სწყალობ სახიერო ქალწულო, სარწმუნოებით შევედრებულთა, მტკიცეო შესავედრებელო ჩუენო, რამეთუ სხუა შუა-მდგომელი არავინ გუაქუს, ჭირთა და მწუხარებათათჳს ჩუენ ცოდჳლთა და დაღონებულთა ბრალთა მიერ, დედაო ღმრთისა მაღლისაო, გჳჴსნენ ჭირთა და ურუათაგან მონანი შენნი:

ჰმართებ მარადის ანგელოსთა მჴედრობასა კეთილსა ზედა, რამეთუ…

გალობა ზ. ხატისა მისთჳს.

ჰმართებ მარადის ანგელოსთა მჴედრობასა კეთილსა ზედა, რამეთუ მხოლო, სამ-გუამოვანი ღუთაება-ხარ უცუალებელი, აჩუენე გონებაჲცა ჩემი, მიუდრეკელად რათა მარადის გადიდებდე შენ, მჴურუალითა გულითა, და გიგალობდე სიწმიდით:

მწყობრნი უნივთონი განბრწყინუებულნი ნათლითა შენითა ღმერთო, სამ-გუამოვანო, და სამ-ბრწყინუალეო ნათელ მეორე იქმნებიან მარადის, მეცა მცხინუარებისა შენისა, ზიარებასა ღირს-მყავ ვითარცა შემოქმედმან, ნათლისამან სამ-ბრწყინუალემან, ღმერთმან მამათა ჩუენთამან:

წარმართებად ჩუენდა, და ზეცად ამაღლებად ნუ დააცადებ…

ღმრთისმშობლისა.

წარმართებად ჩუენდა, და ზეცად ამაღლებად ნუ დააცადებ, ქრისტე სახიერ, რომელი გამოუთქმელითა კაცთ-მოყუარებითა, განჰკაცენ ქალწულისაგან, და ღმერთ-ჰყავ კაცთა ბუნებაჲ და საყდართა დიდებისათა, მამისა თანა დასჳ, ღმერთო მამათა ჩუენთაო

სამებაო ერთ-ასებაო, მარადის უცუალებელო თჳთებითა, ყოველი სიბოროტჱ…

გალობა ჱ. საჴმილად გარდა.

სამებაო ერთ-ასებაო, მარადის უცუალებელო თჳთებითა, ყოველი სიბოროტჱ წინა-აღმდგომთა დაჰჴსენ და დაგჳფარენ მონანი შენნი, უვნებელად ყოველთა მეუფეო:

სიბრძნით და ყოვლად ძლიერად, გარე-შეუწერელო ერთ-ღუთაებაო, დაჰბადე სოფელი და ჰმართებ და განაგებ მას, წარმართე გონებაჲცა ჩემი დიდებად შენდა ანგელოსთა თანა:

მიუწთომელო სიბრძნეო, და სიტყუაო მამისაო არა სცუალე, უცუალებელი ბუნებაჲ კაც იქმენ რა ქალწულისაგან, და სამებაჲ ერთ-არსებაჲ გუასწავე, მფლობელად ყოველთა საუკუნეთა:

ნათლისაგან მამისა დაუსაბამოჲსა ძე თანა დაუსაბამოჲ აღმობრწყნდა…

გალობა თ. რომელმან ჰშევ.

ნათლისაგან მამისა დაუსაბამოჲსა ძე თანა დაუსაბამოჲ აღმობრწყნდა, და თანა არსი, სული წმიდაჲ გამოვიდა, ამისთჳსცა, გამოუთქმელად და უვნებელად გურწამს, შობაჲ ძისა და გამოსლუაჲ, სულისა გამოუთქმელი:

გამობრწყინდი გულსა, შინა მგალობელთა შენთა სამ-მნათობიერო ღმერთო, სამ-ბრწყინუალითა ნათლითა შენითა, და მოეც მათ, აღსრულებაჲ ნებისა შენისა, კეთილისა და სრულისა, დიდებად და გალობად შენდა:

გამოუთქმელ-ხარ ბუნებით, და მიუწთომელ-არს სიღრმე წყალობათა შენთა ღმერთო, ვითარცა შეიწყალე ბუნებაჲ კაცთა, ეგრეთვე აწ, შეგჳწყალენ ჩუენ მონანი შენნი და გჳჴსნენ, ცოდუათა და განსაცდელთაგან, სამებაო წმიდაო:

ღმერთო ყოვლად ძლიერო, სამ-გუამოვნებით დიდებულო სამ-ხატოვანო, გჳჴსნენ…

ღმრთის-მშობლისა.

ღმერთო ყოვლად ძლიერო, სამ-გუამოვნებით დიდებულო სამ-ხატოვანო, გჳჴსნენ ჩუენ ყოველთა განსაცდელთაგან, და ვნებათა, რამეთუ ცხოვარნი სამწყსოჲსა შენისანი ვართ, ღმრთის-მშობლისა ოხითა, ძრწოლით თაყუანის-მცემელნი შენნი:

შუენიერმან იოსებ ძელისაგან, გარდამოჴსნა, უხრწნელნი იგი ჴორცნი…

დ. შემდგომად ა. სტიხოლოგიისა, წარდგომანი აღდგომისანი. ჴმა ბ.

შუენიერმან იოსებ ძელისაგან, გარდამოჴსნა, უხრწნელნი იგი ჴორცნი შენნი, და არმენაკითა წმიდითა წარგრაგნა, სუნნელებითა შემურჳლი ახალსა საფლავსა დაგდუა, გარნა მესამესა დღესა აღსდეგ უფალო მომცემელი სოფლისად დიდსა წყალობასა:

მენელსაცხებლეთა დედათა საფლავსა ზედა ანგელოსი უღაღადებდა, ნელსაცხებელი…

აღსდეგ უფალო ღმერთო ჩუენო, ამაღლდინ ჴელი შენი და ნუ დაივიწყებ გლახაკთა შენთა სრულიად.

მენელსაცხებლეთა დედათა საფლავსა ზედა ანგელოსი უღაღადებდა, ნელსაცხებელი მომკუდართათჳს საჴმარ-არს, ხოლო ქრისტე ხრწნილებისაგან უცხოიქმნა, არამედ ღაღადებდით აღდგა უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი წყალობა:

უფროსად კურთხეულ-ხარ შენ ღმრთის-მშობელო ქალწულო, და გაქებთ…

დიდება, აწდა. ღმრთის.

უფროსად კურთხეულ-ხარ შენ ღმრთის-მშობელო ქალწულო, და გაქებთ შენ, რამეთუ ჯუარითა ძისა შენისაჲთა დაიხსნა ჯოჯოხეთი, მოიკლა სიკუდილითა სიკუდილი, მკუდარნი აღვსდეგით, და ცხოვრებასა ღირს-ვიქმნენით, და სამოთხჱ მოვიღეთ პირუელი იგი საშუებელი, ამისთჳსცა მადლობით უღაღადებთ, ვითარცა მპყრობელსა ქრისტესა ღმერთსა ჩუენსა, მხოლოსა მრავალ-მოწყალესა:

ლოდი საფლავისა დაბეჭდუად არა დააყენე, და კლდე…

შემდგომად ბ სტიხოლოგიისა, წარდგომა, ჴმა ბ.

ლოდი საფლავისა დაბეჭდუად არა დააყენე, და კლდე სარწმუნოებისა, აღდგომისა ყოველთა მოგუმადლე, უფალო დიდება შენდა:

მოწაფეთა შენთა კრებული მჴსნელო, მენელ-საცხებლეთა დედათა თანა…

აღგიარო შენ უფალო ყოვლითა გულითა ჩემითა და მიუთხრა მე ყოველი საკჳრუელებაჲ შენი

მოწაფეთა შენთა კრებული მჴსნელო, მენელ-საცხებლეთა დედათა თანა, ერთბამად მხიარულ-არს და ზოგადსა დღესასწაულსა, დღესასწაულობენ ღმრთიუ-შუენიერად, დიდებად და პატივად აღდგომისა შენისა, მათ მიერ გევედრებით კაცთ-მოყუარე, მშჳდობაჲ მოეც სოფელსა, და ერსა შენსა მოჰმადლე დიდი-წყალობა:

უმეტესად კურთხეულ-ხარ შენ ყოვლად წმიდაო ღმრთის-მშობელო ქალწულო…

დიდება, აწდა. ღმრთის.

უმეტესად კურთხეულ-ხარ შენ ყოვლად წმიდაო ღმრთის-მშობელო ქალწულო, რამეთუ შენგან შობილისა მიერ ჴორცითა, ჯოჯოხეთი წარმოიტყუენა, ადამ გამოიჴსნა ევა განთავისუფლდა, წყევა პირუელი განქარდა, სიკუდილი მოიკლა და ჩუენ განუჰსცხოველდით, ამისთჳსცა ვღაღადებთ და ვიტყჳთ, კურთხეულ-არს ქრისტე ღმერთი ჩუენი რომელმან ესრეთ სათნო-იჩინა:

შემდგომად ვნებისა წარჳდეს დედანი, საფლავად შემურუად ჴორცთა…

შემდგომად ნეტარ-არიანისა. იპაკოჲ, ჴმა ბ.

შემდგომად ვნებისა წარჳდეს დედანი, საფლავად შემურუად ჴორცთა შენთა ქრისტე ღმერთო, და საფლავსა შინა იხილეს ანგელოსნი და განჰკრთეს, რამეთუ ჴმა ესმოდა მათ მიერ, ვითარმედ აღდგა უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი წყალობაჲ:

ზეცად მიმართ თუალთა გულისა, ჩემისათა აღჳხილავ, მაცხოვარ…

აღსავალნი, ანტიფონი ა. ჴმა ბ.

ზეცად მიმართ თუალთა გულისა, ჩემისათა აღჳხილავ, მაცხოვარ შენდა მომართ მაცხოვნე, მე შენითა მით გამობრწყინუებითა:

შეგჳწყალენ ჩუენ რომელნი ესე შეგცოდებთ ფრიად ყოველსა ჟამსა, და მოგუეც პირუელ სიკუდილისა ჵ, ღმერთო ჩუენო ჟამი სინანულისა:

სული წმიდა მეუფე არს და მფლობელ, განცხოველებად…

დიდება, აწდა.

სული წმიდა მეუფე არს და მფლობელ, განცხოველებად არსთა, და წმიდა-ყოფად რამეთუ ღმერთ-არს, და თანა არს მამისა და სიტყჳსა:

არა-თუმცა უფალი იყო, ჩუენ თანა ვინმცა უძლო…

ანტიფონი ბ, ჴმა ბ.

არა-თუმცა უფალი იყო, ჩუენ თანა ვინმცა უძლო, განრომად საფრხეთა და ღონეთაგან, მტერისა მის კაცის მკულელისათა:

შუათა მათთა ნუ მიმცემ ჩუენ, მჴსნელო მონათა შენთა, რამეთუ მსგავსად ლომთა იღრჭენენ, კბილთა მათთა ჩუენ ზედა მტერნი ჩუენნი:

სულისა წმიდისა დიდება და პატივი, რამეთუ დაბადებულთა…

დიდება, აწდა.

სულისა წმიდისა დიდება და პატივი, რამეთუ დაბადებულთა, ყოველთა ძალითურთ ღუთაებრ იპყრობს, და ჰმართებს მათ მამისა თანა ძითურთ:

მსგავს არიან მთისა მის წმიდისა, რომელნი ესუენ…

ანტიფონი გ. ჴმა ბ

მსგავს არიან მთისა მის წმიდისა, რომელნი ესუენ უფალსა, რომელნი არა შეირყევიან, ბრძოლათაგან მძლავრთა ბელიარისთა:

უსჯულოებად ჴეელთა, ნუ განიმარტებენ, ღმრთის-მოყუარენი რამეთუ არა დაუტეობს უფალი, კუერთხსა ცოდჳლთასა, ნაწილსა ზედა მართალთასა:

სულისაგან წმიდისა, აღმოდის ყოველი, სიბრძნჱ ვინა იგი…

დიდება, აწდა.

სულისაგან წმიდისა, აღმოდის ყოველი, სიბრძნჱ ვინა იგი მიეცემის მადლი, მოციქულთა და მარტჳლთა, ღუაწლითა შეამკობს, და წინასწარმეტყუელთა ხილჳთა:

წარდგომა.

განიღჳძე უფალო, ღმერთო ჩემო ბრძანებითა მით, რომელ ამცენ, და კრებული ერთა გარე მოგადგეს შენ:

მუჴლი.

უფალო ღმერთო ჩემო, შენ გესავ, მაცხოვნე მე.

ყოველი სული.

აღდგომა ქრისტესი ვიხილეთ

სახარება აღდგომისა.

აღდგომა ქრისტესი ვიხილეთ.

ღელუათა დაანთქა პირუელად, ფარაო ეტლებითურთ, და აღჭურჳლნი…

კანონი აღდგომისა. გალობა ა. ჴმა ბ. სძლისპირი.

ღელუათა დაანთქა პირუელად, ფარაო ეტლებითურთ, და აღჭურჳლნი ძლიერად სპარაზენნი, სიტუამან მამისამან, რომელი განჴორციელდა ჩუენ ცოდჳლთათჳს, რომელსა უგალობთ, უფალო დიდებულო დიდებულ-ხარ:

მთავარი იგი ამის სოფლისა, რომელმან დამიმონა ჩუენ…

ტროპარნი.

მთავარი იგი ამის სოფლისა, რომელმან დამიმონა ჩუენ, გარდასლჳთა მცნებათა შენთათა ღმერთო, ჯუარითა დასაჯე შენ, რაჟამს გეწყო ვითარცა კაცსა დაეცა, ჴელმწიფებისაგან, თჳსისა და ემხილა უძლურებაჲ:

მჴსნელად ნათესავისა კაცთასა, გამოჰსჩნდი შენ მაცხოვარ, მორახუედ ქუეყანად მაღლით სიმდაბლით, რამეთუ აღდგომითა შენითა დაჰჴსენ საკრუელნი სიკუდილისანი, რომელსა გიგალობთ, უფალო დიდებულო დიდებულ-ხარ:

უზესთაეს-ხარ ყოვლად წმიდაო, ყოველთა დაბადებულთა ხილულთა და…

ღმრთის-მშობლისა.

უზესთაეს-ხარ ყოვლად წმიდაო, ყოველთა დაბადებულთა ხილულთა და უხილავთა ღმრთის-მშობელო, რამეთუ შემოქმედი, მათი მუცლისა შენისაგან განჴორციელდა, ვითარცა ინება, ცხოვრებისათჳს სულთა ჩუენთასა:

უგალობ ქებასა ცხოვრება-შემოსილსა სიტყუასა

სხუა. კანონი ჯუარ-აღდგომისა. რომლისა კიდურ-წერილობაჲ.

უგალობ ქებასა ცხოვრება-შემოსილსა სიტყუასა.

ძალი უძლურთა, აღდგომა დაცემულთა, და უხრწნელება მკუდართა…

სძლისპირთა თანა. გალობა ა. ჴმა ბ. უვალი იგი უჩუეველი.

ძალი უძლურთა, აღდგომა დაცემულთა, და უხრწნელება მკუდართა იქმენ ქრისტე, ვნებითა ჴორცთა შენთათა, რამეთუ დიდებულ-ხარ:

შეიწყალა ხატი დაცემული, და აღადგინა შემუსრჳლი, შემოქმედმან ღმერთმან და განმაახლებელმან, და მკუდარ-ქმნილმან ყოველნი განაცხოველნა, რამეთუ დიდებულ-არს:

უგალობ ქებასა ცხოვრება-შემოსილსა ქალწულსა. 1

სხუა. კანონი წმიდისა მიმართ. ღმრთის-მშობლისა. რომლისა კიდურ-წერილობაჲ.

უგალობ ქებასა ცხოვრება-შემოსილსა ქალწულსა. 1

უნივთომან კიბემან, და უცხომან და უქმმან წიაღსლუამან…

გალობა ა. ჴმა ბ. სძლის-პირი იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

უნივთომან კიბემან, და უცხომან და უქმმან წიაღსლუამან, ზღჳსამან, შობაჲ შენი მოასწავა, უსძლოო ღმრთის-მშობელო, რომელჯუარ ღდგომის კანონის სძლის-პირებს რომ უჩუენ, ბერძულში ასე უჩენდა, და ჩუენ კიდურზედ დაგჳწერია, რომლის სძლისპირებისა მებრცა ითქმიან იგინი, და ღმრთის-მშობლის კანონის შძლის-პირებიც იგივე არს, ვთარ იგი უჩუენს: სა უგალობთ ჩუენ, რამეთუ დიდებულ-არს:

სრულმან გუამოვნებამან, და ძლიერებამან და სიბრძნემან ღმრთისა მამისამან, განკაცებულმან შენ მიერ, უხრწნელო ღმრთის-მშობელო, ჩუენთჳს შობაჲ თავს-იდუა, რამეთუ დიდებულ-არს:

განულო ბჭჱ იგი წმიდაჲ, უვალი და დაჴშული საშოსა შენსა სძალო, სიმართლისა მზემან ქრისტემან, და სოფელი აღავსო, ნათლითა ბრწყინუალითა, რამეთუ დიდებულ-არს:

აღყუავილნა, შროშნის-სახედ მოსლჳთა შენითა ქრისტე, რომელ არს…

გალობა გ. სძლისპირი.

აღყუავილნა, შროშნის-სახედ მოსლჳთა შენითა ქრისტე, რომელ არს ბერწი წარმართთა, ეკკლესია და იქმნა იგი შჳლ მრავალ, რომელსა შინა, განაძლიერენ გულნი ჩუენნი:

ყოველნივე, განცჳფრებულიყუნეს ვნებასა მას შენსა, გიხილეს რა…

ტროპარნი.

ყოველნივე, განცჳფრებულიყუნეს ვნებასა მას შენსა, გიხილეს რა შენ მაცხოვარ, განბასრებული უსჯულოთაგან, რომელმან ღუთაებით დაჰბადე ყოველივე:

მიწისაგან, ხატად შენდა შემჰქმენ ჴელითა შენითა, ხოლო რაჟამს კუალად ვეგე, მუნუე მიწად ცოდჳთა და სიკუდილითა შემოხუედ ჯოჯოხეთად, ღმერთო და აღმადგინე:

გუნდნი იგი, ზეცათანი განაკჳრუნა შობამან, შენმან ყოვლად-უბიწოო…

ღმრთის-მშობლისა.

გუნდნი იგი, ზეცათანი განაკჳრუნა შობამან, შენმან ყოვლად-უბიწოო, და გულნი კაცთანი შეაძრწუნნა, ამისთჳსცა, ღმრთის-მშობლად აღგიარებთ შენ:

ყოველთა უმაღლესი ქრისტე, დაკლებულ-იქმნა მცირედ-რაჲმე ვნებითა ჴორციელითა…

სხუა. სძლისპირი. მშჳლდი ძლი.

ყოველთა უმაღლესი ქრისტე, დაკლებულ-იქმნა მცირედ-რაჲმე ვნებითა ჴორციელითა, ბუნებისა ანგელოსთასა:

მომკუდარი და უსჯულოთა თანა შერაცხილი, მცხინუარე დიდებისა გჳრგჳნითა ქრისტე, გამოუჩნდი დედათა აღდგომისა მიერ:

მეუფე ძალთა და ჟამთა და წელთა უაღრესი…

სძლის-პირი. იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

მეუფე ძალთა და ჟამთა და წელთა უაღრესი ქრისტე, შენგან განხორციელდა, ქალწულო ღმრთისა დედაო, რომელმან დაჰბადნა საუკუნენი:

უგალობდეთ ჩუენ საშოსა წმიდასა მტჳრთუელსა ქრისტესსა, რომლისა მიერ კუალად ეგო, პირუელსა პატივსა ადამი, და აწ მოქალაქობს, ზეცათა შინა:

მოხუედ ჩუენდა, ქალწულისაგან არა ანგელოსი, არამედ თჳთ…

გალობა დ. სძლისპირი.

მოხუედ ჩუენდა, ქალწულისაგან არა ანგელოსი, არამედ თჳთ უფალი, განხორციელებული ღმერთი, და მიჴსნენ ჩუენ ყოვლითურთ, რომელნი ვღაღადებთ დიდება ძალსა შენსა:

წარსდეგ ღმერთი, დასასჯელად წინაშე მსაჯულისა, უჴმობელი დუმრიად…

ტროპარნი.

წარსდეგ ღმერთი, დასასჯელად წინაშე მსაჯულისა, უჴმობელი დუმრიად და წარმართთა მოეც ცხოვრებაჲ, ვნებითა ჯუარცმისათა, ჴსნაჲ აღმოუცენე ყოველთა მორწმუნეთა:

წლულებითა, შენითა მტერისა მახჳლსა მოაკლდა, და ქუესკნელად შთასლჳთა, ჯოჯოხეთი აღოჴრდა დღეს, და მტერთა ძლიერება, მოუძლურდა ძალითა შენითა უფალო:

შენ გიცნობთ ჩუენ, მყუდროდ ნავთ-საყუდელად დედოფალო, და…

ღმრთის-მშობლისა.

შენ გიცნობთ ჩუენ, მყუდროდ ნავთ-საყუდელად დედოფალო, და ზღუდედ სიმტკიცისა, დაურღუეველად ღმრთის-მშობელო, და მეოხად მიგავლენთ, წინაშე ძისა შენისა და ღმრთისა ჩუენისა:

მხედუელმან ძელსა ზედა შენ დამჰსჭუალულმან, ქალწულმან ქრისტე…

სხუა. სძლისპირი. მესმა ქრისტე.

მხედუელმან ძელსა ზედა შენ დამჰსჭუალულმან, ქალწულმან ქრისტე, თჳნიერ სალმობისა მშობელმან შენმან, დაითმინა ტკივილნი დედობრივნი:

ზლეულ-იქმნა სიკუდილი, რამეთუ მკუდარი წარმოსტყუენავს ჯოჯოხეთისა ბჭეთა, რაჟამს ყოვლისა შემჭამელი იგი დარღუეულ-იქმნა, და უაღრეს ბუნებისა ყოველივე მომანიჭა მე:

აჰა ესერა ამაღლდა, სამღთო მთაჲ მეუფისა, და…

სძლისპირი. იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

აჰა ესერა ამაღლდა, სამღთო მთაჲ მეუფისა, და სახლი ღმრთისა ჩუენისა, უზესთაეს ცასა ცათასა, დედოფალი უბიწო, და უაღრეს იქმნა მჴედრობათა ცისათა:

სჯულთა მათ ბუნებისათა, უზესთაეს ჰშევ სძალო, მფლობელი დაბადებულთა, და ჭეშმარიტად სახელისაებრ, იქმენ დედა, მჴსნელისა, და აღმატებულ ყოველსავე სჯულსა ქებათასა:

შუამდგომელ-იქმენ ღმრთისა და კაცთა ქრისტე ღმერთო ჩუენო…

გალობა ე. სძლისპირი.

შუამდგომელ-იქმენ ღმრთისა და კაცთა ქრისტე ღმერთო ჩუენო, და შენ მიერ განუერენით, ბნელისაგან ღამისა წყუდიადისა, და ღირს-ვიქმნენით ნათელსა მამისა შენისასა:

სახედ ლელწმისა, შემუსრე ძელი იგი საცთურებისა, რაჟამს ამაღლდი საროსა ფიჭუსა და ნაძუსა ზედა, და ჯუარითა მიჴსნენ ჩუენ მორწმუნენი მტერისაგან:

მღჳმესა ბნელსა, დაგდუეს შენ ვითარცა მკუდარი ქრისტე ღმერთო, არამედ წყლულნი რომელ დაძინებულ-იყუნეს სამარებსა, შენ თანა აღადგინენ, ძლიერებით ქუელის-მოქმედ:

ევედრე ძესა, შენსა და ღმერთსა ჩუენსა ყოვლად…

ღმრთის-მშობლისა.

ევედრე ძესა, შენსა და ღმერთსა ჩუენსა ყოვლად უბიწოო, რათა მოგუანიჭოს ჩუენ გამოჴსნაჲ, უღლისაგან მტერთა ჩუენთასა, და მეფესა ჩუენსა მოჰმადლოს ძლევაჲ, ბარბაროზთა:

უვარ-ჰყო ოდესმე ადამ მარხუა, და გემოჲ იხილა…

სხუა. სძლისპირი. მზე სიმართლისა ქრისტე.

უვარ-ჰყო ოდესმე ადამ მარხუა, და გემოჲ იხილა ხისა სიკუდილ-შემოსილისა, გარნა ცოდუა იგი მისი აღჴოცა ჯუარცმულმან მეორემან ადამ:

ბუნებითა კაცობრივითა, ვნებულ და მკუდარ-იქმნა უვნებელი ღუთაებითა უნივთოჲთა, უხრწნელ-მყოფელი მოკუდავთა ქრისტე, და აღმადგინებელი ქუესკნელისაგან ჯოჯოხეთისა:

სიხარულისა ცუარსა, და სიტკბოებასა აცურევდით ღრუბელნო, რამეთუ…

სძლისპირი. იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

სიხარულისა ცუარსა, და სიტკბოებასა აცურევდით ღრუბელნო, რამეთუ ყრმა იშუა და ძე მოგუეცა შემოქმედი, საუკუნეთა და ღმერთი ჩუენი განკაცნა ქალწულისაგან:

არა ღმრთიუ-შუენიერი, ჴორცთა ჩემთა და ცხოვრებისა მოეფინა, და ცოდჳსა იგი მჭმუნუარე ზამთარი დაჴსნა, იშუა რა ქალწულისაგან, მაღალი აღსასრულსა ჟამთასა წყალობით:

ღელუამან ცოდჳსამან მომიცუა მე, და მრავალსა მოწყალებასა…

გალობა ვ. სძლისპირი.

ღელუამან ცოდჳსამან მომიცუა მე, და მრავალსა მოწყალებასა შენსა მოვივლტი, აღმომიყუანე სახიერ, დანთქმისაგან ღმერთო ჩემო გევედრები:

მსგავსად ძჳრის-მოქმედთა, დაისაჯა მართალი უსჯულოთაგან ჯუარსა დამსჭუალჳთა, და მორწმუნეთა მიჰმადლა, ჯუარითა თჳსითა შენდობაჲ ცოდუათა:

ადამ პირუელისა კაცისა მიერ, სიკუდილი შემოჰჴდა სოფლად ძეთათჳს კაცთასა ხოლო ადამ მეორისაგან, რომელ-არს ძე ღმრთისა მოგუეცა აღდგომაჲ:

უსძლოო ქალწულებით მუცლად-იღე, და უთესლოდ გჳშევ ჩუენ…

ღმრთის-მშობლისა.

უსძლოო ქალწულებით მუცლად-იღე, და უთესლოდ გჳშევ ჩუენ ზეცისა მეუფე, და დაადგერ ქალწულადუე და ჩუენ მოგუასწავე ღუთაებაჲ მისი:

მცუელად ხისა მის ცხოვრებისა, დაადგინე ხერუვიმი, დაცემულისათჳს…

სხუა. სძლისპირი. ჴმა სიტყუა.

მცუელად ხისა მის ცხოვრებისა, დაადგინე ხერუვიმი, დაცემულისათჳს, გარნა გიხილეს რა შენ აღეჴუნეს კარნი, რამეთუ გამოჰსჩნდი მჩუენებელ გზისა ავაზაკისა მიმართ სამოთხეს შინა:

ცალიერ უკუე იქმნა და დამჴობილ ჯოჯოხეთი, ერთისა ვისმე სიკუდილითა, რამეთუ რომელიცა იგი სიმდიდრე მრავალი დაეუნჯა, იგი ყოველი ერთმან ჩუენ ყოველთათჳს ქრისტემან წარმოაცალიერა:

კაცთა ბუნება მონა-ქმნილი, ცოდჳსა სძალო უბიწოო, განთავისუფლდა…

სძლისპირი. იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

კაცთა ბუნება მონა-ქმნილი, ცოდჳსა სძალო უბიწოო, განთავისუფლდა ტყუეობისაგან, შენ მიერ რაჟამს ძე შენი, მისთჳს ჯუარს-ეცუა წყალობით:

გიღაღადებთ მონანი შენნი, ჭეშმარიტო ღმრთისა დედაო, რომელთა ესე ვჰსცოდეთ წარმდებად, გჳჴსნენ ბრალთაგან და ცოდუათა, რამეთუ გაქუს შენ კადნიერებაჲ:

აღსდეგ საფლავით, მაცხოვარ ყოვლად ძლიერო, და ჯოჯოხეთმან…

კონდაკი. ჴმა ბ.

აღსდეგ საფლავით, მაცხოვარ ყოვლად ძლიერო, და ჯოჯოხეთმან რა იხილა, საკჳრუელება ესე განცჳფრდა, ხოლო მკუდარნი შენ მიერ განცხოველდეს, და აღდგეს შენ თანა, ამისთჳსცა უხარის ყოველსა დაბადეულსა, და ადამ მხიარულ-არს, და ყოველი სოფელი მაცხოვარო ჩუენო გიგალობს შენ მარადის:

შენ ხარ ქრისტე ნათელი დაბნელებულთა, შენ ხარ…

იკოსი.

შენ ხარ ქრისტე ნათელი დაბნელებულთა, შენ ხარ აღდგომაჲ დაცემულთა, და ცხოველს-მყოფელი მოკუდავთა რომელმან მოჰკალ სიმტკიცჱ სიკუდილისა, და შეჰმუსრენ ბჭენი ჯოჯოხეთისანი, და აღადგინენ მკუდარნი დავიწყებულნი, ამისთჳსცა რომელთა ვიხილეთ ნიში აღდგომისა შენისა გადიდებთ შენ მხოლოსა, და ჩუენ თანა იხარებს ყოველი დაბადებული, აღდგომისა შენისათჳს კაცთ-მოყუარე, და ყოველნი ღმრთისვმეტყუელებთ და უგალობთ, წყალობათა შენთა უფსკრულსა, და სიმდაბლესა შენსა აურაცხელსა:

ბრძანებამან უსჯულოსა მძლავრისამან, უფროსად მოტყინარე, აღაგზნა საჴუმილი…

ხოლო ყოველი სოფელი, მაცხოვარო ჩემო გიგალობს შენ მარადის. გალობა ზ. სძლისპირი.

ბრძანებამან უსჯულოსა მძლავრისამან, უფროსად მოტყინარე, აღაგზნა საჴუმილი ყრმათათჳს, და ღმერთმან ყოველთამან ასხურა ცუარი ზეცით, სამთა მათ მგალობელთა რომელ იგი არს კურთხეულ უკუნისამდე:

არა სათნო-იყავ მრავალ-მოწყალეო ხილუად მიმძლავრებული, კაცი სიკუდილისა ჴელთაგან, არამედ გარდამოჰჴედ და იჴსენ შენ ჯუარითა, ამისთჳს გიღაღადებთ, ღმერთო საუკუნეთაო კურთხეულ-ხარ:

მძლავრისა მის და მონისა ბოროტისა, მოხუედ ჴელთ-გდებად მჴსნელო, და გიხილეს რა მეკარეთა, ჯოჯოხეთისათა შემოსილი სამოსლითა, შურისძიებისათა დადნეს, და განსქდა მუცელი ჯოჯოხეთისა:

გიცნობთ შენ წმიდათა უწმიდესად, ვითარცა მხოლოსა მშობელსა…

ღმრთის-მშობლისა.

გიცნობთ შენ წმიდათა უწმიდესად, ვითარცა მხოლოსა მშობელსა უცუალებელისა ღმრთისასა, ქალწულო უბიწოო დედაო უსძლოო, რამეთუ ყოველთა მორწმუნეთა უხრწნელებაჲ აღმოუცენე სამღთოთა შობითა შენითა:

დასაჯა ოდესმე ურჩებამან პირუელი იგი მამაჲ, არამედ…

სხუა. სძლისპირი. ბრძენთ-მთავრად.

დასაჯა ოდესმე ურჩებამან პირუელი იგი მამაჲ, არამედ ნებსით დასჯილ-იქმნა, შეცოდებათა გარდასლჳსა დამჴსნელი, ყოვლად სამღთო იგი მამათა ღმერთი, უფროსად დიდებული:

აცხოვნე მოწყლული ენითა, შურითა კაცის მკულელისათა, ედემს შინა შინა ნებსითითა კბენილებითა, რამეთუ განჰკურნე იგი ნებსით ვნებითა, ყოვლად სამღთომან მამათა ღმერთმან, და უფროსად დიდებულმან:

მავალსა აჩრდილთა შინა სიკუდილისათა ნათლად აღმომიწოდე ბნელ-სახილუელისაგან ჯოჯოხეთისა, ელვარებითა ღუთაებისათა შემმოსელმან, ყოვლად სამღთოდ:

იხილა ჩუენებით და იგავით ღამესა შინა იაკობ…

სძლისპირი. იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

იხილა ჩუენებით და იგავით ღამესა შინა იაკობ, მოსლუაჲ უფლისა, ხოლო შენ მიერ სძალო გამოუჩნდა ბრწყინუალედ, უნათლეს მზისა მგალობელთა, რომელსა უღაღადებთ და ვიტყჳთ, კურთხეულ-ხარ შენ უფალო ღმერთო, მამათა ჩუენთაო:

გამოუთქმელისა მის შენ შორის განკაცებისა იგავად, სძალო ღმრთისაო, რკინობაჲ იგი იაკობისი გამოისახა, რამეთუ შენ მიერ შეერთო, კაცთა უბიწოო ღმერთი ღმერთთა და უფალი, უფლებათა დაუსაბამო, და განანათლა სოფელი:

ბილწ-არს და შეგინებულ, რომელი არა აღიარებდეს მტკიცედ…

ღმრთის-მშობლისა.

ბილწ-არს და შეგინებულ, რომელი არა აღიარებდეს მტკიცედ, და გულს-მოდგინედ, ერთად სამებისაგანად ქალწულისა შობილსა, შეუორგულებელად პირითა და ენითა, არა უგალობდეს და იტყოდეს, კურთხეულ-ხარ შენ უფალო ღმერთო მამათა ჩუენთაო:

საჴუმილი იგი ცეცხლისა ბაბილონს, პირუელად განეზოგა ღმრთისა…

გალობა ჱ. სძლისპირი.

საჴუმილი იგი ცეცხლისა ბაბილონს, პირუელად განეზოგა ღმრთისა მიერ, რამეთუ ქალდეველნი, ალისა მისისაგან შეიწუნეს, ხოლო ყრმანი შეცურეულნი, იტყოდეს აკურთხევდით, საქმენი უფლისანი უფალსა, და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:

რაჟამს იხილა, ანგელოსთა კრებულმან, გუამი შენი სისხლითა შეღებული, შიშით ზარგანჴდილიქმნეს მრავლისა მისგან სულგრძელებისა, და განკჳრუებულნი, ესრეთ იტყოდეს აკურთხევდით, საქმენი უფლისანი უფალსა, და ამაღლებდით მას უკუნისამდე:

შემმოსე ქრისტე, აღდგომითა შენითა, უხრწნელითა განხრწნილსა უხრწნელებაჲ, ამისთჳს სიხარულით, ერი შენი რჩეული მაცხოვარ, მადლობით გიღაღადებს შენ, საქმენი უფლისანი აკურთხევდით უფალსა:

შენ მამისა განუშორებელი, საშოსა შინა ღმერთ-მამა-კაცად უთესლოდ…

ღმრთის-მშობლისა.

შენ მამისა განუშორებელი, საშოსა შინა ღმერთ-მამა-კაცად უთესლოდ მუცლად-იღე, და ჰშევ გამოუთქმელად ღმრთის-მშობელო ყოვლად უბიწოო, ამისთჳს გიცნობთ შენ ცხოვრებად ჩუენ ყოველთა:

იხილუე შემსჭუალულად ჯუარსა ზედა, მდიდარი ეგე წყალობითა…

სხუა. სძლისპირი. ხატსა ოქროსასა.

იხილუე შემსჭუალულად ჯუარსა ზედა, მდიდარი ეგე წყალობითა, ნებსით დაფლულ-იქმენ და აღსდეგ მესამესა დღესა, და იჴსენ ყოველნი კაცნი კაცთ-მოყუარე სარწმუნოებით მგალობელნი, უფალსა უგალობდით ყოველი დაბადებულნი, და უფროსად ამაღლებდით მას ყოველსა შინა უკუნისამდე:

რათა იჴსნე ხრწნილებისაგან, რომელი იგი შეჰქმენ ქრისტე ძალითა შენითა სამღთოთა, ჰშთაჴედ ქუესკნელთა შინა სიტყუაო ღმრთისაო, და უხრწნელ ჰყავ იგი და ზიარ მარადის არსისა დიდებისა შენისა, მჴმობელი, უგალობდით ყოველი დაბადებული, და უფროსად ამაღლებდით ქრისტესა უკუნისამდე:

გამოსჩნდა ქუეყანასა ზედა, შენ მიერ და კაცთა…

სძლისპირი. იგივე. ღმრთის-მშობლისა.

გამოსჩნდა ქუეყანასა ზედა, შენ მიერ და კაცთა შორის იქცეოდა, მიუწთომელი სახიერებითა და ძლიერებითა, რომელსა უგალობთ ღმრთის-მშობელო, და აღუამაღლებთ მას უკუნისამდე:

გიგალობთ შენ დედოფალო, და ჭეშმარიტად დედად ღმრთისად გქადაგებთ, რამეთუ ერთი სამებისაგანი ჰშევ ჴორცითა, რომელსა, მამისა თანა და სულისა, აღუამაღლებთ და ვაკურთხევთ უკუნისამდე:

დაუსაბამოსაგან მამისა ძჱ ღმრთისა გამოსჩნდა, ქალწულისაგან მჴსნელად…

გალობა თ. სძლისპირი.

დაუსაბამოსაგან მამისა ძჱ ღმრთისა გამოსჩნდა, ქალწულისაგან მჴსნელად ჩუენდა განჴორციელდა, განგუანათლებს დაბნელებულთა და შემოჰკრებს ერთად განბნეულთა, რათა სარწმუნოებით მშობელსა მისსა ვადიდებთ:

ვითარცა რა სამოთხესა დაენერგა ჯუარი შენი, სადიდებელად, სამ-გზის წმიდა გოლგოთას, და წყლითა და სამღთოთა სისხლითა რომელი, გუერდით შენით მჴსნელო, გარდამოეცა მოირწყო, და ცხოვრებაჲ აღაყუავილა:

დაეცა ძლიერებაჲ რაჟამს ჯუარს-ეცუ უძლეველო, და შეწყობილი იგი ჯოჯოხეთს ბუნებაჲ კაცობრივი, აღმოიყუანე და საყდართა მამისათა დასჳ, რომლითა მომავალ-ხარ, განკითხუად ცხოველთა და მკუდართა:

ერთობასა სამ-რიცხუედსა, სამებასა ერთ-არსებასა, მართლ-მადიდებლობით მგალობელნი მორწმუნენი ვადიდებთ, განუკუეთელსა ყოვლად სამღთოსა ბუნებასა, სამ-ბრწყინუალესა დაუღამებელსა ცისკარსა, ერთსა უხრწნელებასა ჩუენსა ნათლისა აღმომაბრწყინუებელსა:

დასჯილთა შორის ვითარცა ტარიგი, ამაღლებულ-იქმენ ქრისტე ჯუარსა…

სხვა. სძლისპირი. სიტყუასა ზეცით.

დასჯილთა შორის ვითარცა ტარიგი, ამაღლებულ-იქმენ ქრისტე ჯუარსა ზედა თხემისა, ადგილსა და ლახურითა გუერდ-განღებულმან მოგუანიჭე ჩუენ, ცხოვრებაჲ მიწიერთა ვითარცა სახიერმან, სარწმუნოებით, პატივის მცემელთა სამღთოსა აღდგომისა შენისათა:

რომელმან სიკუდილითა თჳსითა, სიმტკიცჱ სიკუდილისა დაჰჴსნა ძალისა მიერ, ღმერთსა ყოველნი მორწმუნენი თაყუანის-ვსცემდეთ, რამეთუ მან საუკუნითგანნი აღადგინნა მკუდარნი, და მოსცემს ყოველთა ცხოვრებასა და აღდგომასა:

კუერთხად ძლიერებად, აღმოუცენდა საშოთ შენით, სიტყუა ღმრთისა…

სხუა. სძლისპირი ღმრთის-მშობლისა ყოვლითურთ-ხარ საწადე.

კუერთხად ძლიერებად, აღმოუცენდა საშოთ შენით, სიტყუა ღმრთისა ქალწულო ბუნებასა ჩუენსა დაძუელებულსა, და ესე ჯოჯოხეთით ვარ. აღმოიყუანა წყალობით, ამისთჳს უბიწოო, ვითარცა ღმრთის-მშობელ-ხარ გადიდებთ:

რომელი სათნო-იყავ, ჭეშმარიტებით დედად შენდა, მიითუალე ვედრება მისი, ჩუენთჳს და აღმავსენ სიტკბოებით, და მოგჳტევენ ცოდუათა ჩუენთა თანა-ნადებნი, ღმერთო ყოვლად ძლიერო, რათა მადლობით გადიდებდეთ შენ:

ყოველი სული, და ყოველი დაბადებული, შენ გადიდებს…

აქებდითსა ზედა, დასდებელნი აღდგომისანი, ჴმა ბ.

ყოველი სული, და ყოველი დაბადებული, შენ გადიდებს უფალო, რამეთუ ჯუარისა მიერ სიკუდილი წარმოსტყუენე, რათა უჩუენო ერთა მუდრეთით აღდგომაჲ შენი, ვითარცა მხოლო კაცთ-მოყუარე-ხარ:

თქუთღა უკუე ჵ ჰურიანო, ვითარ მჴედართა წარჰსწყმიდეს მეუფჱ რომელსა ჰსცჳდეს, ანუ რასა ლოდმან არა დაჰმარხა კლდჱ ცხოვრებისა, ანუ დაფლული მოგუეცით, ანუ აღდგომილსა თაყუანის-ეცით, და სთქუთ ჩუენ თანა, დიდება სიმრავლესა წყალობათა შენთასა, მაცხოვარო უფალო დიდება შენდა:

გიხაროდენ ერნო და მხიაულიყუენით, ანგელოსი ჯდა ლოდსა ზედა საფლავისასა, და მან გუახარა ჩუენ და თქუა, ვითარმედ აღდგა ქრისტე მკუდრეთით, მაცხოვარი სოფლისა, და აღავსო ყოველივე სუნნელებითა, გიხაროდენ ერნო და მხიარულ-იყუენით:

ანგელოსმან პირუელ მუცლად-ღებისა შენისა უფალო, გიხაროდენი სახარულევანსა მოართუა, ანგელოსმანუე, ლოდი დიდებულსა საფლავსა შენსა აღდგომასა გარდააგორუა, მან მწუხარებისა წილ, სიხარულისა სასწაული გუაუწყა, ხოლო ამან სიკუდილისა წილ, ცხოვრების მომცემელი ღმერთი გჳქადაგა ჩუენ, ამისთჳს გიღაღადებთ შენ, ქუელის-მოქმედო ყოელთაო, უფალო დიდება შენდა:

ნელსაცხებელი შეჰზავეს ცრემლითა, საფლავსა შესა ზედა დედათა…

სხუანი, დასდებელნი. აღმოსავლურნი, ჴმა ბ.

ნელსაცხებელი შეჰზავეს ცრემლითა, საფლავსა შესა ზედა დედათა, ხოლო აღივსნეს სიხარულითა პირნი მათნი, რაჟამს ჰრქუეს მათ აღდგა უფალი მკუდრეთით:

აქებდით ერნი და ნათესავნი ქრისტესა ღმერთსა ჩუენსა, რომელმან ჯუარცმა ნებსით დაითმინა, და სამ-დღე ქუესკნელად ჰშთავიდა, და თაყუანის-ცემდით მისსა მკუდრეთით აღდგომასა, რომლისა მიერ განათლდეს ყოველნი კიდენი ქუეყანისანი:

ჯუარს-ეცუ და დაეფალ, ვითარცა ინებე ქრისტე ღმერთო, ხოლო წარმოსტყუენე სიკუდილი, და აღსდეგ დიდებით ვითარცა ღმერთი და მეუფჱ, და მოანიჭე სოფელსა ცხოვრებაჲ საუკუნო და დიდი წყალობა:

ჭეშმარიტად ჵ უსჯულონო, დარაჰბეჭდეთ ლოდსა მას, უაღრესთა საკჳრუელებათა ღირსმჰყუენით ჩუენ, და იციან ესე მცუელთა მათ, რამეთუ დღეს გამოვიდა უფალი სამარით, და ეტყოდა მათ რათა თქუან, ვითარმედ ვიდრეღა ჩუენ მეძინა, მოვიდეს მოწაფენი მისნი და წარიპარეს იგი, და ვინმცა წარიპარა იგი, მკუდარი უფროსღა და შიშუელი, არამედ თავადი აღდგა, თჳთ ჴელმწიფებით ვითარცა ღმერთ-არს და დაუტევა ტილონი საფლავსა შინა, და საფლავი თჳსი, მოვედით და იხილეთ ჵ ჰურიანო, რამეთუ არა განტეხნა ბეჭედნი, რომელმან სიკუდილი დათრგუნა, და ნათესავსა კაცთასა დაუსრულებელი ცხოვრებაჲ მოანიჭა, და დიდი-წყალობაჲ:

ჴმასა მას ავაზაკისასა, შევჰსწირავთ შენდა და გევედრებით…

ლიტურღიასაზედა, სამხრად. მომიხსენენი, ჴმა ბ.

ჴმასა მას ავაზაკისასა, შევჰსწირავთ შენდა და გევედრებით, მომიჴსენენ ჩუენ უფალო, ოდეს მოხჳდე სუფევითა შენითა:

ჯუარსა შენსა მიგიპყრობთ სახიერ, ცოდუათა ჩუენთა შესანდობელად, რომელი ჩუენთჳს დაითმინე, კაცთ-მოყუარეო ღმერთო შეგჳწყალენ ჩუენ:

თაყუანის-ვსცემთ ჩუენ მეუფეო, დაფლუასა შენსა და აღდგომასა, რომელთა მიერ ხრწნილებისაგან, იჴსენ სოფელი ვითარცა მოწყალე-ხარ:

სიკუდილითა შენითა უფალო, სიკუდილი დანთქმულ-იქმნა, ხოლო აღდგომითა შენითა მაცხოვარო სოფელი აცხოვნე:

მიეგებე მენელ-საცხებლეთა აღდგომილი საფლავით, და მოწაფეთა აუწყე თქმად აღდგომისა შენისა:

ბნელსა შინა მძინარეთა, უქუესკნელესთა შინა ჯოჯოხეთისათა, გიხილეს რა შენ ნათელი, აღდგეს ქრისტე:

მამასა მხოლოსა ვადიდებდეთ, და ძესა მხოლოსა თაყუანისვსცემდეთ…

დიდება.

მამასა მხოლოსა ვადიდებდეთ, და ძესა მხოლოსა თაყუანისვსცემდეთ და სულსა მხოლოსა ყოველნი, ერთბამად მადლობით და შიშით უგალობდეთ:

გიხაროდენ საყდარო ცეცხ-სახილუელო, გიხაროდენ სძალო უსძლოო, გიხაროდენ…

აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

გიხაროდენ საყდარო ცეცხ-სახილუელო, გიხაროდენ სძალო უსძლოო, გიხაროდენ ღმრთისა კაცთა მომართ მშობელო ქალწულო:

მოვედით ერნო, მორწმუნენო ვაქებდეთ, ღირსსა ქალწულსა, ქრისტეს…

გალობა ა. ჴმა ბ. სძლისპირი. ზღჳსა ღელუათა.

მოვედით ერნო, მორწმუნენო ვაქებდეთ, ღირსსა ქალწულსა, ქრისტეს ღმრთისა მშობელსა, რომელი იგი მარადის ევედრების, და მოწყალე ჰყოფს, ყოველთა ცოდჳლთათჳს ქრისტესა და იჴსნის კაცთა ნათესავსა:

მამულისა მის, დიდებისა ბეჭედმან, შენგან მიიღო, განხრწნილისა ხატისა, აგებულება ღმრთის-მშობელო ქალწულო და განაახლა და დიდებულ-ჰყო იგი, და განამღთო და ზეცად აღამაღლა:

უმაღლეს-იქმენ, კამარათა ცისათა, და უზესთაეს, ხერუვიმ სერაფიმთა, რამეთუ ღმერთი, გარე-შეუწერელი, ღმრთისა დედაო, დაიტიე საშოსა, ჵ საკჳრუელი ცნობათა უაღრესი:

დამხსნელი ბრალთა, ცოდჳსათა გჳშევ ჩუენ, ქრისტე მჴსნელი ქალწულო, და განდგომილნი საკუთარ გუყუენ მამისა, და უზესთაეს, ცათა ამაღლებულ-ჰყავ, მოკუდავი ბუნება კაცთა, კაცთ-მოყუარებით:

განხრწნილი ბრალთა ჩემთა ცოდჳსა მიერ და განწირული…

გალობა გ. სძლისპირი. განჴსნილნი ძუელ.

განხრწნილი ბრალთა ჩემთა ცოდჳსა მიერ და განწირული უსჯულოებისა, სამარეთაგან ცოდჳსათა, მიჴსენ და აღმადგინე, რამეთუ შენ-ხარ სასო ღელუა გუემეულთა, ქალწულო ღმრთის-მშობელო:

ალმურმან ბნელმან და მოქცევამან სასტიკმან, ბრალთა ჩემთამან მძჳნუარედ დამფარეს მე, ყოვლად წმიდაო, მყუდროდ ნავთ-საყუდელად სინანულად სინანულისა, წარმიმართე უღირსსა მონასა შენსა, და მიჴსენ დანთქმისაგან:

სულთა მომსრუელმან და მტერმან მართალთამან, განმიპარა მე და ზაკჳთ განმაშიშულა საწყალობელი, ხოლო შენ ქრისტე მჴსნელო მოტევებისა, სამოსელი ბრწყინუალე შთამაცუ და კუართი, წმიდა სინანულისა:

რომელნი შენსა საფარუელსა მოვივლტით, და ნავთ-საყუდელსა წყალობათა შენთასა, შევევედრებით, გჳჴსნენ ბრალთაგან ძჳრთა და განსაცდელთა, გუაცხოვნენ ვედრებათა შენთა ოხითა, სასოო სოფლისაო:

შენ შორის სძალო ცხოვრებისა ჩუენისა, თავი აღყუავნა…

გალობა დ. სძლისპირი. საქმენი შენნი ვითარცა გან.

შენ შორის სძალო ცხოვრებისა ჩუენისა, თავი აღყუავნა და უფროს აღემატა შუენიერება მისი, რომლისა მიერ ვიჴსნენით პირუელისა, მისგან წყევისა, და შენ დედასა ნათლისასა გადიდებთ:

წყუდიადი ბრალთა, მძჳნუარედ დამფარავს მე, და პერად აღძრულნი სამნაკეცნი ღელუანი, შემაშფოთებენ მე ამისთჳს გევედრები ქალწულო კურთხეულო, განმანათლე მე, ნათლითა უბიწოსა ცხოვრებისათა:

სინანულისა კარი ხარ ღმრთის-მშობელო, ბჭე ცხოვრებისა დაუსრულებელისა, შემწყნარებელი, ცოდჳლთა მონანულთა, და ცხოვრებად უოხჭნოდ, მიმყუანებელი და მაცხოვარი მადიდებელთა შენთა:

ყინელი ბრალთა განსდევნე დედოფალო, და ზამთარი მძიმე უმღთოებისა დაჰჴსენ, ჰშევ რა ზაფხული, და არე ცხოვრებისა ქრისტე დამბადებელი ყოვლად უხრწნელო, სასოო ყოველთა ქრისტიანეთაო:

მსწრაფლ-შეწევნა და ფარუა შენ მიერი, მომივლინე უძღებსა…

გალობა ე. სძლისპირი. განჳბანენით.

მსწრაფლ-შეწევნა და ფარუა შენ მიერი, მომივლინე უძღებსა მონასა შენსა, დედაო ღმრთისაო ყოვლად უბიწოო, დიდო შემწეო ყოვლისა სოფლისაო, და შუამდგომელო ღმრთისა და კაცთაო:

ძალნი ცათანი, დიდების-მეტყუელებენ, უბიწოო ქალწულო სძალო ღმრთისაო, რამეთუ სიტყუა დამბადებელი მათი შენგან გამობრწყინდა ღრუბლისა სულმცირისა, და ჰყო მშჳდობა ცასა და ქუეყანასა:

თანა-ნადები პირუელისა ევასი, შენ მიერ დაიჴსნა ქალწულო წმიდაო, და განახლდა კაცთა ბუნება განხრწნილი, და შეცოდებათა ზღუდე განიკუეთა, ჰშევ რა მეუფე ქრისტე სიტყუა მამისა:

აღმომიყუანე, მე სიღრმით განსაცდელთათ, რომელსა გაქუს უფსკრული, მოწყალებისა და საჭეთ მპყრობელობითა შენითა, შემიყუანე ნავთ-საყუდელსა მყუდროსა, ღმრთისა სიტყუა დედაო უბიწოო:

მოიხილე წყალობით დედაო მჴსნელისაო საგალობელო, ჩემსა ამას…

გალობა ვ. სძლისპირი. წინასწარ-მეტყუელმან.

მოიხილე წყალობით დედაო მჴსნელისაო საგალობელო, ჩემსა ამას ზედა მწარესა ცოდუათაგნ სიბოროტესა, და განჰკურნე სულისა ჩემისა სენი, და განრღუეულება უკურნებელი:

მომხედენ სიტკბოებით მეოხებათა შენთა, მოწყალებითა, და კურნებითა მოწყლულსა ავაზაკთა მიერ ბოროტთა, გულის-თქმათა ჩემთასა, რამეთუ შენსა, წყალობასა ვესავ ღმრთისა დედაო:

სიმტკიცე ცხოვრებისა ქრისტე გჳშევ ქალწულო, და განგჳახლე სინანულისა ტაძარი სამღთო ყოვლად პატიოსანი, და გუექმენ ჩუენ გზა წრფელ, მოწყალებისა, და მომცემელი საუკუნეთა კეთილთა:

მოგართუა შენ გაბრიილ, გიხაროდენი სძალო, სიხარულისა მომატყუებელო და პირუელისა მის წყევისა დამჴსნელო, რამეთუ ჭეშმარიტად შენ-ხარ საუნჯე, მადლთა და ნიჭთა სამღთოთა ღმრთის-მშობელო:

ცოდუათა ჩემთა, საკრუელნი განუჴსნელნი, და ჴელ-ბორკილნი საქმეთა…

გალობა ზ. სძლისპირი. რომელმან პირუელ.

ცოდუათა ჩემთა, საკრუელნი განუჴსნელნი, და ჴელ-ბორკილნი საქმეთა მათ ჩემთანი, მეოხებითა, შენითა ძლიერითა დაჰჴსნენ ქალწულო, რათა უღაღადებდე ქრისტესა ღმერთსა, ღმერთო შენ კურთხეულ-ხარ:

რომელმან საშო, უხრწნელი ქალწულისა, სალხინებელად კაცთა გამოაჩინე, ღმრთისა სიტყუაო ჴორც-შესხმითა შენითა, ყოვლად წმიდითა, და აცხოვნე მის მიერ, ადამ შჳლითურთ ღმერთო შენ კურთხეულ-ხარ:

საბრჴეთა მათგან, მტერისათა მიჴსენ მე, სიტყუაო ღმრთისაო დაუსაბამოო, მეოხებითა, მშობელისა შენისა უბიწოსათა, ვითარცა სახიერ-ხარ და კაცთ-მოყუარე, ღმერთო ყოვლად ძლიერო:

ქალწულებისა, საუნჯედ გიცნობთ სძალო, და სიმდიდრედ სამღთოდ ყოვლისა სოფლისა, და სასოებად სამღთოთა მათ კეთილთა საუკუნეთა, ნუ დამივიწყებ, შენთა მადიდებელთა, და ქებით მგალობელთა:

უხრწნელებისა ჩუენდა მომატყუებელო, და ცხოვრებაო ქუეყანისა ტომთაო…

გალობა ჱ. სძლისპირი. დაბადებულნი.

უხრწნელებისა ჩუენდა მომატყუებელო, და ცხოვრებაო ქუეყანისა ტომთაო, შენ საცნაურო ტარიგო უბიწოო, რომელმან გჳშევ, უხრწნელად კრავი ღმრთისა, ნუ დამაგდებ მე მადიდებელსა შენსა:

შობამან შენმან სამღთომან განგუაახლნა, და ძედ ნათლისა და დღისა გამოგუაჩინნა, და ცხოვნებულნი, შენ მიერ უღაღადებთ, ღმრთისა დედაო, გუაცხოვნენ ქრისტე ღმერთო მეოხებითა, დედისა შენისათა:

ქალწულებრივთა წიაღთაგან ქალწულო, აღმოგჳცენე წყარო ცხოველს მყოფელი, და შენდობისა წყალი წყაროთა მათგან, კურნებისათა, მოგუფინე მორწმუნეთა და გიღაღადებთ, უფროსად კურთხეულ-ხარ შენ:

ტევანი იგი მწიფე უკუდავებისა, გამოიღე შენ ქალწულო ღმრთის-მშობელო, რამეთუ შენ-ხარ კიდეთა სოფლისათა დამატკბობელი, ვენაჴი ყოვლად წმიდა აღმავსებელი, კაცთა კეთილთა მიერ:

ნუ შეურაცხ მყოფ, და ნუ უგულებელს-მყოფ, ცოდუათა…

გალობა თ. სძლისპირი. უზესთაეს.

ნუ შეურაცხ მყოფ, და ნუ უგულებელს-მყოფ, ცოდუათა მიერ მრავალთა დაცემულსა, ვითარცა ხარ შენ კურნებათა უფსკრული, და წყარო კეთილთა დაუსრულებელთა, ღმრთისა დედაო ქალწულო ღმრთის-მშობელო.

საგალობელო, და ყოვლად დიდებულო, ღმრთისა დედაო, და ცათა უვრცელესო, მოწყალებათა, შენთა შევედრებულსა, ნუ განმაგდებ წყალობიისაგან შენისა და ნუ მარცხუენ მე, მოსავსა შენსა:

შეწევნა შენი, მომივლინე ქალწულო, მონასა შენსა, და მიჴსენ ბნელისაგან და წყუდიადისა, ვნებათა მათ ჩემთასა, რამეთუ ჰშევ შენ ნათელი წარუვალი, და ბრწყინუალება ღმრთისა მამისა ქრისტე:

შევხწირავთ შენდა, მადლობისა ქებასა, სძალო წმიდაო დედაო უსძლოო და თაყუანის-ვჰსცემთ შენთა მოწყალებათა, რამეთუ შენ მიერ ვპოეთ ჩუენ ცხოვრება, და დიდებასა სამღთოსა ღირს-ვიქმნენით: