გულანი
საცდელი · 1.37.0
შუაღამიანი 1 / 52კურთხევა

შუაღამიანი

ქრისტეს აღდგომის ხსენება

20 აგვისტო 2023ხმა 2

მღვდელი

კურთხევა

კურთხეულ არს ღმერთი ჩუენი ყოვლადვე, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე.

მკითხველი

ამინ

ამინ.

დიდება შენდა

დიდება შენდა, ღმერთო ჩვენო, დიდება შენდა.

მეუფეო ზეცათაო

მეუფეო ზეცათაო, ნუგეშინისმცემელო, სულო ჭეშმარიტებისაო, რომელი ყოველგან ხარ და ყოველსავე აღავსებ მადლითა შენითა, საუნჯეო კეთილთაო, მომნიჭებელო ცხოვრებისაო, მოვედ და დაემკვიდრე ჩვენს შორის და წმიდა მყვენ ჩვენ ყოვლისაგან ბიწისა და აცხოვნენ, სახიერო, სულნი ჩვენნი.

წმიდაო ღმერთო

3-გზის

წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო, შეგვიწყალენ ჩვენ.

დიდება, აწ და მარადის

დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

ყოვლადწმიდაო სამებაო

ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ, უფალო, გვიხსენ და გვილხინე ცოდვათა ჩვენთაგან,მეუფეო, შეგვინდევ უსჯულოებანი ჩვენნი, წმიდაო, მოიხილე და განჰკურნენ უძლურებანი ჩვენნი სახელისა შენისათვის.

უფალო, შეგვიწყალენ

3-გზის

უფალო, შეგვიწყალენ.

დიდება, აწ და მარადის

დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

მამაო ჩვენო

მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა, პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს, და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან.

მღვდელი

ასამაღლებელი

რამეთუ შენი არს სუფევა და ძალი და დიდება მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

მკითხველი

უფალო, შეგვიწყალენ

12-გზის

უფალო, შეგვიწყალენ.

დიდება, აწდა

დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

მოვედით, თაყვანი ვსცეთ

მეტანიით

მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ მეუფესა ჩუენსა ღმერთსა.
მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ ქრისტესა მეუფესა ჩუენსა ღმერთსა.
მოვედით, თაყუანის-ვსცეთ და შეუვრდეთ თჳთ ქრისტესა მეუფესა და ღმერთსა ჩუენსა.

ფსალმუნი 50

1 მიწყალე მე, ღმერთო, დიდითა წყალობითა შენითა და მრავლითა მოწყალებითა შენითა ახოცე უშჯულოებაი ჩემი.

2 უფროის განმბანე მე უშჯულოებისა ჩემისაგან და ცოდვათა ჩემთაგან განმწმიდე მე.

3 რამეთუ უშჯულოებაი ჩემი მე უწყი, და ცოდვაი ჩემი წინაშე ჩემსა არს მარადის.

4 შენ მხოლოსა შეგცოდე და ბოროტი შენ წინაშე ვყავ; რაითა განმართლდე სიტყუათაგან შენთა და სძლო შჯასა შენსა.

5 რამეთუ ესერა უშჯულოებათა შინა მიუდგა და ცოდვათა შინა მშვა მე დედამან ჩემმან.

6 რამეთუ ესერა ჭეშმარიტებაი შეიყუარე, უჩინონი და დაფარულნი სიბრძნისა შენისანი გამომიცხადენ მე.

7 მასხურო მე უსუპითა და განვწმიდნე მე, განმბანო მე და უფროის თოვლისა განვსპეტაკნე.

8 მასმინო მე გალობაი და სიხარული, და იხარებდენ ძუალნი დამდაბლებულნი.

9 გარე-მიაქციე პირი შენი ცოდვათა ჩემთაგან და ყოველნი უშჯულოებანი ჩემნი ახოცენ.

10 გული წმიდაი დაჰბადე ჩემ თანა, ღმერთო, და სული წრფელი განმიახლე გუამსა ჩემსა.

11 ნუ განმაგდებ მე პირისა შენისაგან და სულსა წმიდასა შენსა ნუ მიმიღებ ჩემგან.

12 მომეც მე სიხარული მაცხოვარებისა შენისაი და სულითა მთავრობისათა დამამტკიცე მე.

13 ვასწავლნე უშჯულოთა გზანი შენნი და უღმრთონი შენდა მოიქცენ.

14 მიხსენ მე სისხლთაგან, ღმერთო, ღმერთო ცხორებისა ჩემისაო, იხარებდეს ენაი ჩემი სიმართლესა შენსა.

15 უფალო, ბაგენი ჩემნი აღახუნე, და პირი ჩემი უთხრობდეს ქებულებასა შენსა.

16 რამეთუ უკეთუმცა გენება, მსხუერპლი შე-მცა-მეწირა, არამედ საკუერთხი არა გთნდეს.

17 მსხუერპლი ღმრთისა არს სული შემუსრვილი, გული შემუსრვილი და დამდაბლებული ღმერთმან არა შეურაცხ-ჰყოს.

18 კეთილი უყავ, უფალო, ნებითა შენითა სიონსა და აღეშენნენ ზღუდენი იერუსალემისანი.

19 მაშინ გთნდეს მსხუერპლი სიმართლისაი, შესაწირავი და ყოვლად-დასაწუელი; მაშინ შეიწირნენ საკურთხეველსა შენსა ზედა ზუარაკნი.

სამობითსა ღმერთ-მთავრობითსა, ნათელსა ვგალობთ

შუა-ღამესა ზედა. კანონი სამებისა, რომლისა კიდურ-წერილობაჲ.

სამობითსა ღმერთ-მთავრობითსა, ნათელსა ვგალობთ.

სამებასა ერთ-ღუთაებასა, ქებით უგალობდეთ და ვიტყოდეთ, წყალობისა…

გალობა ა, ჴმა ბ. სძლისპირი. ღელუათა დაანთ.

სამებასა ერთ-ღუთაებასა, ქებით უგალობდეთ და ვიტყოდეთ, წყალობისა უფსკრულო მიუწთომელო, ვითარცა გაქუს ბუნებით, სიმრავლჱ მადლთა და ნიშთა ურიცხუთა, მგალობელნი შენნი აცხოვნენ, ვითარცა კაცთ-მოყუარე-ხარ:

ვითარცა წყარო-ხარ და ძირი, უმიზეზოჲ ძისა და ღმრთისა ერთარსისა ღუთაებისა მამაო სამმნათობიერებით, გული ჩემი განაბრწყინუე ზიარებითა, ღმრთიუბრწყინუალისა მის, ნათლისა შენისათა ყოვლად-ძლიერო:

სამ-მნათობო, ღმერთ-მთავრობაო, ყოველი წყუდიადი ცოდუათა და ვნებათა ჩემთა განაბნიე, მცხინუარითა ნათლითა ტკბილისა მის ზიაებისა შენისათა, და გამომაჩინე ტაძრად უხრწნელად დიდებისა შენისა:

ღუარი მძჳნუარჱ ხრწნილებისა, აღძრული ბუნებასა ზედა ჩუენსა…

ღმრთის-მშობლისა.

ღუარი მძჳნუარჱ ხრწნილებისა, აღძრული ბუნებასა ზედა ჩუენსა, უწესოთა მით ცთომითა, პირუელ შექმნულისათა, დააცხრო ქრისტემან შენგან შობითა სძალო, და სამღთო ნათელი, სამებისა გუასწავა კაცთ-მოყუარებით:

ერთობითა ბუნებისათა ღმერთ-მთავარო, სწორებით პატივს-ჰგცემთ შენ, პირებით…

გალობა გ. კლდესა ზედა.

ერთობითა ბუნებისათა ღმერთ-მთავარო, სწორებით პატივს-ჰგცემთ შენ, პირებით რამეთუ, ცხვრებაჲ ცხოვრებისაგან, და ცხოვრებაჲ უვნებელად გამოვიდა, და ვნებაჲ არა შემოვიდა, არამედ ერთ-ღუთაებად ჰგიე მოწყალე:

უჴორცონი მჴედრობანი ზეცათანი, დაჰბადენ, სარკედ შუენიერად სიკეთისა შენისა, სამებაო ერთ-არსებაო, და დაუცხრომელად გიგალობენ, ჩუენცა მიწისაგანნი ღირს-მყუენ შეწირუად შენდა ქებულებასა:

კლდესა ზედა სარწმუნოებისასა დაამტკიცე, და განვრცე სიყუარულისა შენისა უფსკრულითა, სული და გონებაჲ, ჩემი სამებაო სამ-მნათობიერო, რამეთუ შენ-ხარ ღმერთი ჩუენი, და ნუ მარცხუენ ჩუენ მოსავთა შენთა:

რომელმან პირუელ ყოველნი არსებად მოიყუანნა, საშოსა შენსა…

ღმრთის-მშობლისა.

რომელმან პირუელ ყოველნი არსებად მოიყუანნა, საშოსა შენსა არსებაჲ მიიღო ღმრთის-მშობელო, წყალობათა უფსკრულმან ღმერთმან, და ნათელი სამ-მნათობიერი, ჩუენ ყოველთა აღმოგჳბრწყინუა, ერთ-ღუთაებისა და უფლებისა:

დამბადებელო პირუელ ქმნულისა ადამისო უფალო, რომელი პირუელუე…

წარდგომა, ჴმა ბ.

დამბადებელო პირუელ ქმნულისა ადამისო უფალო, რომელი პირუელუე ეტყოდე, თანა მოსაყდრესა ძესა და სულსა წმიდასა, ვქმნეთ კაცი მსგავსად და ხატად ჩუენდა, რომელი სიბრძნით ყოველთავე განაგებ ჩუენცა დაგჳფარენ მღაღადებელნი რომელნი ვიტყჳთ, დამბადებელო და ღმერთო ჩუენო დიდება შენდა:

რაჟამს სათნო-იყო ღმერთმან ჩუენდა მომართ მოსლუად, მაშინ…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

რაჟამს სათნო-იყო ღმერთმან ჩუენდა მომართ მოსლუად, მაშინ ყოვლად უბიწოო დაემკჳდრა უწმიდესსა საშოსა შინა შენსა, და აცხოვნა შენ მიერ შეზავებულებაჲ კაცთა მომნიჭებელმან ყოველთა და ზეციერისა სუფევისამან, ამისთჳს გიგალობთ შენ ღმრთის-მშობელო წმიდაო, გიხაროდენ ჵ დედოფალო:

განცდად შენდა, ვერ შემძლებელ-არიან ანგელოსნი, ღმერთო სამ-გუამოვანო…

გალობა დ. მოხუედ ჩუენდა.

განცდად შენდა, ვერ შემძლებელ-არიან ანგელოსნი, ღმერთო სამ-გუამოვანო, არამედ ძრწოლით გიგალობენ, ჩუენცა მიწისაგანნი, ღირს-მყუენ დიდებად სახიერებისა შენისა:

ვითარცა რა კაცთა ბუნებისა დამბადებელი, ხედავ უძლურებასა, ჩუენსა ყოვლად ძლიერო ღმერთო, არამედ შემიწყალე, და ცხოვრებად სამღთოდ მიმიძეღუ მონასა შენსა:

ერთ-არსებით, სამ-ხატოვნებასა სამებისასა, განუყოფელად უგალობთ, გუამოვნებითა განყოფილად, ხოლო შეერთებულად, განზრახჳთა დიდებითა და ღუთაებითა:

ტაძრად წმიდად, გპოვა ღმრთის-მშობელო დამბადებელმან, პირუელ საუკუნითგან…

ღმრთის-მშობლისა.

ტაძრად წმიდად, გპოვა ღმრთის-მშობელო დამბადებელმან, პირუელ საუკუნითგან, საყდრად ღმრთისად გამორჩეულო, შენ შორის დაიმკჳდრა, და განაახლა კაცთა ბუნებაჲ კაცთ-მოყუარებით:

ვითარცა ყოველთა დაბადებულთა, მიჰფენ მშჳდობის-მომცემელთა ელუათა, მეუფეო…

გალობა ე. შენ მნათობთა.

ვითარცა ყოველთა დაბადებულთა, მიჰფენ მშჳდობის-მომცემელთა ელუათა, მეუფეო მშჳდობისაო, შემზღუდე მე სამღთოთა მშჳდობითა შენითა, რამეთუ შენ-ხარ ცხოვრება და მშჳდობა, ყოველთა დაბადებულთა, და სხუა ღმერთი ჩუენ არავინ ვიცით:

ეჩუენე რა მოსეს მაყვლოვანსა შინა, ანგელოსად მამისა იწოდე ქრისტე, რომლითაცა გამოსახე, ჩუენთჳს განკაცებისა შენისა საიდუმლოჲ, რომლისა მიერ ყოველთა უქადაგე, სიმტკიცჱ სამ-გუამოვანისა, და ერთ-ღუთაებისა სამებისა წმიდისა:

სამარადისოსა მას დიდებასა, და ბუნებითსა სახიერებასა, წინაგიყოფთ სახიერო, ერთ-არსებით სამებაო დამბადებელო, დიდებისა შენისა ხილუად ღირს-მყუენ ჩუენ, თაყუანის-მცემელნი შენნი, სამ-ბრწყინუალისა და უხილავისა:

მპყრობელო ყოველთა საუკუნეთა, სიტყვა ღმრთისა ბუნებით დაუსაბამო…

ღმრთის-მშობლისა.

მპყრობელო ყოველთა საუკუნეთა, სიტყვა ღმრთისა ბუნებით დაუსაბამო, საშოსა შენსა დაეტია, ქალწულო დედოფალო წმიდაო გამოუთქმელად, და კაცთა ბუნებაჲ აღამაღლა ზეცად, ერთისა მეუფებისა, სამ-გუამოვნებით თაყუანის-ცემად:

ჯერ-მჩინებელო წყალობისაო, და ღმერთო სამ-ბრწყინუალეო მონანი შენნი…

გალობა ვ. ღელუამან.

ჯერ-მჩინებელო წყალობისაო, და ღმერთო სამ-ბრწყინუალეო მონანი შენნი, ცოდუათაგან გამოიჴსნენ, ვნებათა ჭირთა და მწუხარებათაგან:

უფსკრულითა სიტკბოებისათა, განუზომელი და მიუწთომელი ნათელი, ზეგარდამო მომანიჭე, სამ-ბრწყინუალისა ღუთაებისა შენისა:

უთესლოდ განკაცნა შენგან ქალწულო, და ყოვლითურთ შეიმოსა…

ღმრთის-მშობლისა.

უთესლოდ განკაცნა შენგან ქალწულო, და ყოვლითურთ შეიმოსა კაცებაჲ მაღალმან, ზესთა კაცთა ბუნებისა, და სამ-ბრწყინუალითა ნათლითა განმანათლა:

მოწყალებისა ვრცელო უფსკრულო, შეგჳწყალენ ჩუენ წყალობითა შენითა…

წარდგომა, ჴმა ბ. სახიერებისა.

მოწყალებისა ვრცელო უფსკრულო, შეგჳწყალენ ჩუენ წყალობითა შენითა, მოხედენ ერსა შენსა რომელნი გადიდებენ შენ, შეიწირე ვედრებაჲ ჩუენი რომელნი გევედრებით, სამებაო დაუსაბამოო, ერთ-ღუთაებით გაქებთ ყოველთა ღმერთსა, ცოდუათა შენდობაჲ მოგუანიჭენ ჩუენ:

ყოველთავე სწყალობ სახიერო ქალწულო, სარწმუნოებით შევედრებულთა, მტკიცეო…

დიდება, აწდა. ღმრთის-მშობლისა.

ყოველთავე სწყალობ სახიერო ქალწულო, სარწმუნოებით შევედრებულთა, მტკიცეო შესავედრებელო ჩუენო, რამეთუ სხუა შუა-მდგომელი არავინ გუაქუს, ჭირთა და მწუხარებათათჳს ჩუენ ცოდჳლთა და დაღონებულთა ბრალთა მიერ, დედაო ღმრთისა მაღლისაო, გჳჴსნენ ჭირთა და ურუათაგან მონანი შენნი:

ჰმართებ მარადის ანგელოსთა მჴედრობასა კეთილსა ზედა, რამეთუ…

გალობა ზ. ხატისა მისთჳს.

ჰმართებ მარადის ანგელოსთა მჴედრობასა კეთილსა ზედა, რამეთუ მხოლო, სამ-გუამოვანი ღუთაება-ხარ უცუალებელი, აჩუენე გონებაჲცა ჩემი, მიუდრეკელად რათა მარადის გადიდებდე შენ, მჴურუალითა გულითა, და გიგალობდე სიწმიდით:

მწყობრნი უნივთონი განბრწყინუებულნი ნათლითა შენითა ღმერთო, სამ-გუამოვანო, და სამ-ბრწყინუალეო ნათელ მეორე იქმნებიან მარადის, მეცა მცხინუარებისა შენისა, ზიარებასა ღირს-მყავ ვითარცა შემოქმედმან, ნათლისამან სამ-ბრწყინუალემან, ღმერთმან მამათა ჩუენთამან:

წარმართებად ჩუენდა, და ზეცად ამაღლებად ნუ დააცადებ…

ღმრთისმშობლისა.

წარმართებად ჩუენდა, და ზეცად ამაღლებად ნუ დააცადებ, ქრისტე სახიერ, რომელი გამოუთქმელითა კაცთ-მოყუარებითა, განჰკაცენ ქალწულისაგან, და ღმერთ-ჰყავ კაცთა ბუნებაჲ და საყდართა დიდებისათა, მამისა თანა დასჳ, ღმერთო მამათა ჩუენთაო

სამებაო ერთ-ასებაო, მარადის უცუალებელო თჳთებითა, ყოველი სიბოროტჱ…

გალობა ჱ. საჴმილად გარდა.

სამებაო ერთ-ასებაო, მარადის უცუალებელო თჳთებითა, ყოველი სიბოროტჱ წინა-აღმდგომთა დაჰჴსენ და დაგჳფარენ მონანი შენნი, უვნებელად ყოველთა მეუფეო:

სიბრძნით და ყოვლად ძლიერად, გარე-შეუწერელო ერთ-ღუთაებაო, დაჰბადე სოფელი და ჰმართებ და განაგებ მას, წარმართე გონებაჲცა ჩემი დიდებად შენდა ანგელოსთა თანა:

მიუწთომელო სიბრძნეო, და სიტყუაო მამისაო არა სცუალე, უცუალებელი ბუნებაჲ კაც იქმენ რა ქალწულისაგან, და სამებაჲ ერთ-არსებაჲ გუასწავე, მფლობელად ყოველთა საუკუნეთა:

ნათლისაგან მამისა დაუსაბამოჲსა ძე თანა დაუსაბამოჲ აღმობრწყნდა…

გალობა თ. რომელმან ჰშევ.

ნათლისაგან მამისა დაუსაბამოჲსა ძე თანა დაუსაბამოჲ აღმობრწყნდა, და თანა არსი, სული წმიდაჲ გამოვიდა, ამისთჳსცა, გამოუთქმელად და უვნებელად გურწამს, შობაჲ ძისა და გამოსლუაჲ, სულისა გამოუთქმელი:

გამობრწყინდი გულსა, შინა მგალობელთა შენთა სამ-მნათობიერო ღმერთო, სამ-ბრწყინუალითა ნათლითა შენითა, და მოეც მათ, აღსრულებაჲ ნებისა შენისა, კეთილისა და სრულისა, დიდებად და გალობად შენდა:

გამოუთქმელ-ხარ ბუნებით, და მიუწთომელ-არს სიღრმე წყალობათა შენთა ღმერთო, ვითარცა შეიწყალე ბუნებაჲ კაცთა, ეგრეთვე აწ, შეგჳწყალენ ჩუენ მონანი შენნი და გჳჴსნენ, ცოდუათა და განსაცდელთაგან, სამებაო წმიდაო:

ღმერთო ყოვლად ძლიერო, სამ-გუამოვნებით დიდებულო სამ-ხატოვანო, გჳჴსნენ…

ღმრთის-მშობლისა.

ღმერთო ყოვლად ძლიერო, სამ-გუამოვნებით დიდებულო სამ-ხატოვანო, გჳჴსნენ ჩუენ ყოველთა განსაცდელთაგან, და ვნებათა, რამეთუ ცხოვარნი სამწყსოჲსა შენისანი ვართ, ღმრთის-მშობლისა ოხითა, ძრწოლით თაყუანის-მცემელნი შენნი:

მკითხველი

სამებისა საგალობლები

კანონის შემდეგ სამებისა საგალობლები.

ღირს არს ჭეშმარიტად, რაითა გადიდებდეთ შენ, ღმრთისა სიტყუასა, რომლისაგან ძრწიან და ეშინის ქერობინთა, და გადიდებენ შენ ძალნი ზეცათანი, რომელი აღსდეგ მესამესა დღესა საფლავით, ქრისტესა, ცხორების მომცემელსა, შიშით გადიდებთ.

უგალობდეთ ყოველნი ღმრთივშუენიერად ქებითა საღმრთოითა მამასა და ძესა და სულსა წმიდასა, სამგუამოვანსა, ყოვლისა მპყრობელსა, ერთსა მეუფებასა და უფლებასა.

რომელსა გიგალობენ ყოველნი ტომნი და გადიდებენ ძალნი ზეცათანი, რომელი ყოველთა მორწმუნეთაგან თაყუანის-იცემები, მხოლოო, ერთარსებით და სამგუამოვნებით.

უფალთმთავარსა ქერობინთასა და ღმერთმთავარსა სერაბინთასა და განუყოფელსა სამებასა, მხოლოსა ღმერთსა დაუსაბამოსა შიშით გადიდებთ შენ. მამასა დაუსაბამოსა ღმერთსა და თანადაუსაბამოსა სიტყუასა და თანაარსსა სულსა წმიდასა თაყუანის-ვსცემთ განუყოფელად ერთარსებით, სამგუამოვნებით, მხოლოსა ქებით პატივვსცემთ.

ბრწყინვალებითა ელვარებისა შენისაითა განმაბრწყინვე მე, ღმერთო ჩემო სამგუამოვანო, ყოველთა შემოქმედო, და გამომაჩინე მე ტაძრად შენისა მიუწთომელისა დიდებისა, უხრწნელ და ელვარე ნათლით შემოსილ. რომლისაგან ძრწიან და ეშინის ქერობინთა, და გადიდებენ შენ ანგელოზთა მხედრობანი, რომელი ქალწულისაგან გამოუთქუმელად განჰხორციელდი, ქრისტე, ცხორების მომცემელო, შიშით გადიდებთ.

წმიდაო ღმერთო

3-გზის

წმიდაო ღმერთო, წმიდაო ძლიერო, წმიდაო უკვდავო, შეგვიწყალენ ჩვენ.

დიდება, აწ და მარადის

დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

ყოვლადწმიდაო სამებაო

ყოვლადწმიდაო სამებაო, შეგვიწყალენ ჩვენ, უფალო, გვიხსენ და გვილხინე ცოდვათა ჩვენთაგან,მეუფეო, შეგვინდევ უსჯულოებანი ჩვენნი, წმიდაო, მოიხილე და განჰკურნენ უძლურებანი ჩვენნი სახელისა შენისათვის.

უფალო, შეგვიწყალენ

3-გზის

უფალო, შეგვიწყალენ.

დიდება, აწ და მარადის

დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

მამაო ჩვენო

მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყავნ სახელი შენი, მოვედინ სუფევა შენი, იყავნ ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა, პური ჩვენი არსობისა მომეც ჩვენ დღეს, და მომიტევენ ჩვენ თანანადებნი ჩვენნი, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა, და ნუ შემიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ მიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან.

მღვდელი

ასამაღლებელი

რამეთუ შენი არს სუფევა და ძალი და დიდება მამისა და ძისა და წმიდისა სულისა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

მკითხველი

იპაკოი

კვირის ხმის იპაკოი; აქ რვავეა მოცემული.

ხმა 1: ავაზაკისა სინანულმან სამოთხე მიიპარა, ხოლო ტირილმან და გოდებამან მენელსაცხებელთა სიხარული აუწყა, ვითარმედ აღდგა ქრისტე და მოანიჭა სოფელსა დიდი წყალობაჲ:

ხმა 2: შემდგომად ვნებისა წარჳდეს დედანი, საფლავად შემურუად ჴორცთა შენთა ქრისტე ღმერთო, და საფლავსა შინა იხილეს ანგელოსნი და განჰკრთეს, რამეთუ ჴმა ესმოდა მათ მიერ, ვითარმედ აღდგა უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი წყალობაჲ:

ხმა 3: განაჰკრთობდა ხილჳთა და შეაცურევდა სიტყჳთა, ელუარე იგი ანგელოსი, რომელი მენელსაცხებლეთა ეტყოდა, საფლავსა შინა ეძიებდ ცხოველსა მას, ხრწნილებისა შემცუალებელსა, და ღუთაებით უცუალებელსა, უწყოდეთ რამეთუ აღდგა და დააცალიერნა საფლავნი, არქუთ ღმერთსა ვითარ საშინელ-არი _ ან, საქმენი შენნი, რომელთა მი _ ერ აცხოვნე ნათესავი კაცთა:

ხმა 4: დიდებულისა და საკჳრუელისა აღდგომისა შენისა, წინა-მსრბოლად წარივლინნეს დედანი, და მოციქულთა უქადაგეს, ვითარმედ აღდგა უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი-წყალობაჲ:

ხმა 5: ანგელოსისა ხილჳთა გონებითა განკჳრუებულნი, და ღმრთისა აღდგომისათჳს სულითა განათლებულნი, მენელსაცხებლენი დედანი მოციქულთა ახარებდეს, უქადაგეთ წარმართთა აღდგომაჲ უფალისა, თანა შეწევნითა, უფალისათა სასწაულთა მიერ, რომელი მოანიჭებს სოფელსა დიდსა წყალობასა:

ხმა 6: ნებსით სიკუდილითა შენითა ცხოველს მყოფელითა, ბჭენი ჯოჯოხეთისანი შემუსრენ ქრისტე ღმერთო, და კარი სამოთხისა განგჳღე ჩუენ, და აღდგომითა შენითა იჴსენ, ხრწნილებისაგან ცხოვრებაჲ ჩუენი:

ხმა 7: რომელმან მსგავსება ჩუენი შეიმოსე და ჴორცითა ჯუარცმა დაითმინე მაცხოვნე მე აღდგომითა შენითა, ქრისტე ღმერთო ვითარცა მოწყალე-ხარ:

ხმა 8: მენელსაცხებლენი ცხოველს მყოფელსა საფლავსა მოვიდეს, და მკუდართა თანა ეძიებდეს უკუდავსა მეუფესა, და სიხარულისა ხარება ანგელოსისაგან ისწავეს, და მოციქულთა ახარებდეს და ეტყოდეს, ვითარმედ აღდგა ქრისტე უფალი, და მოანიჭა სოფელსა დიდი-წყალობაჲ:

უფალო, შეგვიწყალენ

40-გზის

უფალო, შეგვიწყალენ.

დიდება, აწდა

დიდება მამასა და ძესა და წმიდასა სულსა, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამინ.

„უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა“

უპატიოსნესსა ქერუბიმთასა და აღმატებით უზესთაესსა სერაბინთასა, განუხრწნელად მშობელსა სიტყჳსა ღმრთისასა, მხოლოსა ღმრთისმშობელსა გალობით გადიდებდეთ.

მღვდელი

„ღმერთმან შეგვიწყალენ“

ღმერთო, მიწყალენ ჩუენ და მაკურთხენ ჩუენ, გამოაჩინე პირი შენი ჩუენ ზედა და მიწყალენ ჩუენ.

ლოცვა ყოვლადწმიდა სამებისადმი

ყოვლისა შემძლებელო და ცხოველსმყოფელო სამებაო წმიდაო, ნათელო დაუსაბამოო, რომელმან ყოველი სოფელი და პირველ სოფლისა შექმნილნი მხოლოითა განზრახვითა და ძლიერებითა არაარსისაგან არსად მოიყვანენ, რომელმან გამოუთქუმელითა ქველისმოქმედებითა შენითა ქუეყანისა ნათესავთა უძლურებისათვის ხორცთაისა სინანული მოგუანიჭე ვიდრე სიკუდილადმდე, ნუ დამიტევებ ჩუენ უბადრუკთა სიბოროტისა საქმეთა შინა ჩუენთა სიკუდიდ, ნუცა ბოროტთა მთავართა, მოშურნეთა და მომსრველთა სულისა ჩუენისათა, საცინელ მყოფ, რამეთუ ჰხედავ, ბუნებით სახიერო, რაოდენთა საბრხეთა დაგვირწყუმენ მტერნი იგი ჩუენნი, ხოლო ჩუენ ვნებულ, დახსნილ და უკრძალველ ვართ, არამედ გევედრებით: ყოველსა დღესა და ყოველსა ჟამსა ყავ ჩუენ ზედა მოუკლებელი კეთილი შენი, რამეთუ განგარისხეთ შენ პატიოსნისა და ცხოველსმყოფელისა მცნებისა შენისა გარდასლვითა, ყოველთა უკუე ყოვლადვე, და ესრეთ წარვვლეთ ცხორებაი ჩუენი შეცოდებათა შინა ჩუენთა ვიდრე ამად ჟამადმდე, საქმით ანუ სიტყვით ანუ განზრახვით, არამედ შენ შემინდვენ, მომიტევე, და შემდგომსა ცხორებასა ღირს მყვენ სინანულითა და ლმობიერებითა აღსრულებად, დამარხვითა წმიდათა ბრძანებათა შენთათა, უკუეთუ სიტკბოებისა საცთურითა მრავალსახედ გცოდეთ, ანუ საძაგელისა და ურგებისა და მავნებელისა გულისთქუმითა მოვინადირენით, უკუეთუ პირუტყულითა რისხვითა და გულისწყრომითა აღძრვითა ძმასა ვისმე ჩუენსა ვაჭირვეთ, უკუეთუ დაუპყრობელითა ენითა და ფიცხელითა საფრხითა ძლიერად გარემოცულ ვიქმნენით, გინა რომლითამე საცნობელითა ჩუენითა ანუ ყოვლითა ნებითა, ანუ თუ უნებლიეთ, ცნობით ანუ უმეცრებით, წარტაცებით ანუ განზრახვით, და უგუნურებისა შებრკოლებით, უკუეთუ გულისსიტყვით და ამაოისა ზრახვითა შევიგინენით, ანუ თუ სხვითა რომლითამე სახითა შეგცოდეთ, პირველითგანვე ბოროტისა ჩუეულებისა მიღებითა, ყოველივე შეგვინდევ და მოგვიტევე, ყოველთა შემწყნარებელო, ყოვლად-ნეტარო და მრავალმოწყალეო. და მომანიჭე შემდგომისა ჟამისად სიმხნე და ძალი, რომელსა შინა ვყოთ ნებაი შენი, სათნოი და სრული, რაითა ღამისა და ბნელისა სიბოროტჱ ნათლისსახედ სინანულისა შევცვალოთ, და ვითარცა დღესა შინა კეთილსახედ ვიდოდეთ და განწმედილად ვჩნდეთ კაცთმოყუარებისა შენისადმი უღირსნი, და გიგალობდეთ შენ და გადიდებდეთ უკუნითი-უკუნისამდე, ამინ.

განტევება

კვირას განტევება იწყება სიტყვებით: „მკვდრეთით აღდგომილმან ქრისტემან…“

ქრისტემან ჭეშმარიტმან ღმერთმან ჩუენმან, მეოხებითა ყოვლად-უხრწნელისა დედისა თვისისაითა, ღირსთა და ღმერთშემოსილთა მამათა ჩუენთა და ყოველთა წმიდათა მისთაითა, შეგვიწყალნეს და გუაცხოვნნეს ჩუენ, ვითარცა სახიერმან და კაცთმოყუარემან.

შენდობის წესი და კვერექსი

ჩვეულებრივი შენდობის წესი; შემდეგ მღვდელი ლოცულობს და ყოველ თხოვნაზე ყველანი მიუგებენ: „უფალო, შეგვიწყალენ“.

მაკურთხენით, მამანო, და შემინდვენით მე, ცოდვილსა ამას.
ვილოცოთ უწმიდესისა და უნეტარესისა, სრულიად საქართველოის კათოლიკოსპატრიარქისა, მცხეთა-ტფილისის მთავარეპისკოპოსისა, ბიჭვინთისა და ცხუმაფხაზეთის მიტროპოლიტისა, დიდისა მეუფისა და მამისა ჩუენისა შიოსათვის.
და ყოვლად-სამღდელოისა მიტროპოლიტისა (გინა ეპისკოპოსისა, სახელით მოიხსენოს მწყემსთმთავარი მის სამწყსოისაი) და ყოველთა ქრისტეს-მიერთა ძმათა ჩუენთათვის.
ღმრთივდაცულისა ერისა ჩუენისათვის, და კეთილმორწმუნეთა ხელისუფალთა და განმგებელთა მისთათვის.
წარმართებისათვის და განძლიერებისა ქრისტეს მოყუარეთა მხედრობათაისა.
მოყუარეთა და მწყალობელთა და კეთილისმყოფელთა ჩუენთათვის. მოძულეთა და მაჭირვებელთა ჩუენთათვის.
ყოველთათვის, რომელნი შემოვედრებულ არიან ლოცვათა ჩუენ უღირსთასა.
გამოხსნისათვის ტყუეთაისა.
ამიერ წარსრულთათვის მამათა და ძმათა ჩუენთა.
ყოველთათვის, რომელნი ზღუასა შინა კეთილად იჭირვიან.
რომელნი შურებიან ნაყოფთათვის ქუეყანისათა.
ყოვლისა სულისათვის მართლმადიდებელთა ქრისტიანეთაისა.
რომელნი სნეულებათა შინა მდებარე არიან.
სანატრელთა და კეთილადმოხსენებულთა მართლმადიდებელთა მეფეთათვის.
მართლმადიდებელთა მღდელთმთავართათვის.
აღმაშენებელთათვის წმიდისა ამის ეკლესიისათა.
მშობელთა ჩუენთათვის და მოძღუართა, და ყოველთა პირველ წარსრულთა მამათა და ძმათა ჩუენთათვის, აქა მდებარეთა და ყოველგან, მართლმადიდებლობით აღსრულებულთა.
ღმერთმან სანატრელ ყოს და განუსუენოს მათ.
ვთქუათ ყოველთა ამათთვის, უფალოშემიწყალენ.
ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩუენთაითა, უფალო იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩუენო, შემიწყალენ ჩუენ, ამინ.

„ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩვენთათა“

ლოცვითა წმიდათა მამათა ჩვენთათა, უფალო, იესუ ქრისტე, ღმერთო ჩვენო, შეგვიწყალენ ჩვენ.